กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม สฤษดิ์ บุตรเนียร สส. นักพัฒนาแก้ไขปัญหาปากท้องประชาชน อำเภอกบินทร์บุรี อำเภอนาดี เขต ๓ จังหวัดปราจีนบุรี พรรคภูมิใจไทยครับ วันนี้ผมขอมีส่วนร่วมในการ อภิปรายญัตติ เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษา หาแนวทางการแก้ไขปัญหาเรื่องการบริหารจัดการขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ท่านประธานที่เคารพครับ ขยะนับว่าเป็นปัญหาที่สำคัญระดับโลกจนมันน่าจะกำหนดเป็น วาระแห่งชาติได้แล้วครับ เพราะอย่างที่ท่านผู้อภิปรายต่าง ๆ ทั้ง ๔ ท่านได้อภิปรายมา ก็พูดถึงหลักการและเหตุผลการแก้ไข หรือสรุปให้อย่างรอบคอบอยู่แล้ว ผมจึงอยากจะสรุป ปัญหาให้สั้น ๆ เพื่อกระชับ ๆ และจะได้ให้โอกาสกับผู้อื่นจะได้อภิปรายในการแก้ปัญหา ผมเชื่อเหลือเกินว่า จากความสำคัญหรือปัญหาของขยะนี้มันก็มาพร้อมกับความเจริญ มนุษย์ เป็นผู้ที่สร้างขยะกันขึ้นมา ที่ขึ้นมาก็เพราะว่าเราเป็นวัตถุนิยม เราอยู่ในสังคมโลกที่ ขณะเดียวกันนโยบายของประเทศชาติก็ผลักดันอุตสาหกรรม มีการท่องเที่ยวส่งเสริม ล้วนแล้วแต่สร้างโอกาส แต่ขณะเดียวกันอุปสรรคปัญหามันก็ตามมาพร้อมกันกับโอกาส และวิถีความเจริญของบ้านเมืองนั่นละครับ ฉะนั้นปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมายมันเพิ่มขึ้นทุกปี ทุกปี ยิ่งพูดกันเท่าไรมันก็ยิ่ง เพิ่มขึ้น ผมไม่เห็นมันลดลงสักทีเลย ดังนั้นก็เช่นเดียวกัน วันนี้ผมถึงพยายามที่จะพูดอยู่ใน ระดับแคบ ๆ เพื่อที่จะปฏิบัติได้ขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นที่อยู่ในการกำกับการดูแล ของกระทรวงมหาดไทย เช่น ที่จะแก้ปัญหาอย่างไร ผมวันนี้ก็อยากจะสรุปคร่าว ๆ ถึงประเด็นที่เป็นสาเหตุและปัญหาที่จะต้องมาร่วมมือกันในการแก้ปัญหาที่จะให้มันยั่งยืน และมีความเป็นไปได้ ดังนั้นวันนี้ก็เช่นเดียวกัน ผมอยากจะสรุปปัญหาแล้วก็วางกฎเกณฑ์ กติกาไว้อย่างไรบ้าง ดังนั้นจึงขอเสนอญัตติเรื่องการแก้ไขกำจัดปัญหาขยะขององค์การ บริหารส่วนตำบลเพื่อให้ท่านประธานและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอาจจะตั้งเป็น คณะกรรมาธิการวิสามัญ หรือจะส่งไปให้คณะกรรมาธิการใด ๆ ก็ได้ แต่อยากให้ศึกษากัน อย่างจริงจัง หาแนวทาง ขยะที่ว่าจริง ๆ มันก็มีหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นขยะทั่วไป ขยะพลาสติก ที่หนัก ๆ ก็คือขยะพลาสติกครับ อย่างที่บอกว่ามีอยู่ถึง ๑๒ เปอร์เซ็นต์ของ ประเทศ มีขยะเปียก ขยะที่ Recycle ขยะอันตราย ขยะพิษ วันนี้ผมอยากจะพูดในแค่ขยะ ทั่วไป เน้นไปที่ขยะพลาสติก เน้นไปที่ขยะเปียก ซึ่งเราสามารถที่จะนำมาแล้วจะแก้ไขปัญหา ที่เรากำลังจะทำได้ครับ ที่มาของขยะอย่างที่บอกมันมาพร้อมกับความเจริญของบ้านเมือง การแข่งขัน การอุปโภคบริโภคอยู่ที่การดำเนินชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไป เราบรรจงแต่ง Packaging หรือว่าผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เพื่อดึงดูดผู้บริโภคหรือผู้ซื้อ ก็ยิ่งมีขยะมากขึ้น อย่าว่า ตรงไหนเลยครับ แค่ในรัฐสภา แค่กล่องอาหารมหึมาแต่ละวัน ๆ กระดาษผมไม่แน่ใจว่าแค่ใน สภาหรือว่างบประมาณกำลังอภิปรายกระดาษเป็นสิบ ๆ ตัน น่าเสียดายงบประมาณแผ่นดิน เหลือเกิน กระดาษใช้หน้าเดียวแล้วก็โยนทิ้ง โยนทิ้ง ผมอยากจะขอเขาด้วยซ้ำไป ผมอยาก เอาไปขาย เอาไปช่วยกองทุนที่บ้านผม เพราะเห็นใช้กันอย่างสุรุ่ยสุร่าย ด้วยพฤติกรรมที่เรา ก็เป็นการเลียนแบบกันที่ใช้กันอย่างสุรุ่ยสุร่าย ไม่ว่ารัฐบาลจะออกนโยบายอะไรออกมา ไม่ว่า Zero Waste หรือขยะที่บอกว่าเมื่อปีที่แล้วห้างสรรพสินค้าทุกที่ก็พยายามที่จะรณรงค์ ไม่ให้ใช้ สุดท้ายก็เหมือนไฟไหม้ฟางนั่นละครับ แล้วก็กลับไปเหมือนเดิมอีก ก็นำขยะมาอีก นะครับ วันนี้ก็อยากจะมาพูดทั้งเรื่องขยะพลาสติก ขยะเปียก แล้วจะเน้นไปที่จุดต้นทาง แห่งผู้ที่ก่อขยะ ถ้าเป็นโรงงานอุตสาหกรรมใหญ่ ๆ อย่างผมเห็นว่าเขาก็คงจับปัญหาแบบหนึ่ง ส่วนใหญ่ขยะพวกนั้นก็จะมีผู้ไปรับซื้อ มีการประมูลเอามาคัดแยก แล้วเอามาคัดแยก แต่ปัญหาของโรงงานใหญ่ ๆ ที่ออกมาก็คือเอาไปทิ้งนะครับ ชุมชนเดือดร้อน ขยะเป็นพิษ ส่งกลิ่นเหม็น แต่ของดี ๆ เขาก็คัดเอาไปขายกันหมดแล้ว ดังนั้นวันนี้ผมเห็นนโยบายของ ภาครัฐ ของกระทรวงมหาดไทย ซึ่งนำโดยท่านอนุทิน ชาญวีรกูล ซึ่งออกเมื่อวันที่ ๓ มกราคม ๒๕๖๗ ก็อยากจะนำเสนอขึ้นมา ผมขอนำสไลด์ที่กระทรวงมหาดไทยมานำเสนอ แล้วก็เร่งเร้าขอความร่วมมือจากหน่วยงานต่าง ๆ ผมขอสไลด์หน่อยครับ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)
อีกอันครับของกระทรวงมหาดไทย อันนี้เป็นรายละเอียดซึ่งผมจะอภิปรายนำต่อไปครับ กระทรวงมหาดไทยก็มีนโยบายใน วันที่ ๓ ที่บอกว่า ๖๐ วันที่จะ Kick Off กันแล้วเมื่อวันที่ ๓ ใน ๒๐ วันแรกนี้คงจะมีการตั้ง คณะกรรมการ ส่วนอีก ๒๐ วันก็คงจะมีการดำเนินการ แล้วก็จะเสร็จสิ้นภายในวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ เรื่องของ Recycle Waste Bank ที่จะร่วมมือกัน มีการบูรณาการจากหน่วยงาน ต่าง ๆ อันนี้ผมเชื่อว่าเป็นโครงการที่ดี แต่โครงการที่ดีอย่างไรมันก็เป็นแค่นโยบาย แต่ความสำเร็จมันต้องอยู่ที่การร่วมมือกันครับ ร่วมมือว่าจะทำอย่างไร จะรณรงค์ จริง ๆ ผมนำเสนอเรื่องของ Model Triangle Model ทฤษฎีสามเหลี่ยมบอกว่าภาครัฐหรือ กระทรวงต่าง ๆ ไม่ว่ากระทรวงมหาดไทย กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงสาธารณสุข จริง ๆ องค์ประกอบองคาพยพในสังคมของเรามีความพร้อมมาก ๆ แต่ขาดอย่างเดียวก็คือมีแต่ คนพูด คนที่จะทำนั้นขาดความจริงใจที่จะทำ คนที่คือภาคประชาชน ผมบอกภาครัฐกระทรวงต่าง ๆ องค์กรร่วมมือกันเยอะแยะไปหมด แต่ภาคสังคมคือ ผู้ที่สร้างขยะ องค์กร บริษัท แต่คนที่ปฏิบัติจริง ๆ แล้วจะต้องผลักดันครับ ผลักดันให้ ภาคเอกชนมามีส่วนร่วม โดยเฉพาะองค์การบริหารส่วนตำบลนั้น ทุกวันนี้ในตำบลทุกตำบลใน หมู่บ้านหนึ่งมีประชากรประมาณ ๗๕๐ คน มีการประชุมหมู่บ้านทุกเดือน เราแบ่งออกเป็นคุ้ม ๆ คุ้มหนึ่งประมาณ ๕๐ หลังคาเรือน ไม่เกิน ๑๐๐ คน ถ้ามีการให้ความรู้ ความอ่าน แล้วทำให้ การศึกษาสร้างจิตสำนึกที่ดี เพราะสังคมบ้านช่องเรือนชานนั้นก็เป็นของประชาชนทุกคน ขอสไลด์ต่อไปเลยครับ ผมจะอธิบายตามสไลด์ เห็นไหมครับ การกำจัดขยะหมู่บ้านเรามี อสม. มี อพม. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน มีชมรมผู้สูงอายุ แล้ววันนี้เราเป็นสังคมผู้สูงอายุทุกหมู่บ้าน มีผู้สูงอายุตั้ง ๑๐๐ คน ตอนนี้ในเขตเลือกตั้งที่ผมดูแลอยู่นี่หลาย ๆ ตำบลเรามีชมรมผู้สูงอายุ เรามีการจัดตั้ง เราต้องปลุกจิตสำนึกให้เขาแยกขยะที่ต้นทาง ให้ประหยัดการใช้ขยะ จริง ๆ หลักการวิชาการมีบอกหมด Reuse Reduce ลดก่อน อย่างเช่น วันนี้ผมก็ผลักดันว่า ทำอย่างไรเราจะใช้กระบอกน้ำนะครับ อันนี้ก็ลดขวดพลาสติกลง เราลดลงได้ไหมไปใช้ขวด นะครับ ถ้าทุกคนร่วมกันอย่างในรัฐสภาห้องอาหารก็เช่นเดียวกัน น้ำแต่ละแก้ว เรายัง Refill ได้เลย น้ำส้ม น้ำผลไม้ แต่น้ำขวดพลาสติกถ้าเรา Refill บ้างล่ะ เราลดไปวันหนึ่งสัก ๑,๐๐๐ ขวด ใช้บ้างครับ เราไม่ได้หมายความว่าไม่ให้ใช้ เราประหยัดครับ ดังนั้นผมเชื่อ เหลือเกินว่าถ้าคนละไม้คนละมือเราทำ เราปฏิบัติ เราลงมือปฏิบัติกัน โดยเฉพาะผมทุกวันนี้ ห้องพักผมอยู่ชั้น ๖ ห้อง ๖๒๔ ก็จะขอรับบริจาคสิ่งของเหลือใช้ ของไม่ได้ใช้หรือของอะไร ที่เหลือใช้ หรือแม้แต่กระดาษผมเสียดายผมอยากได้ ผมก็เลยขอผ่านน้อง ๆ สมาชิกทุกคนว่า เอาไปกองทิ้งไว้ที่ห้องนั้นก็ได้ ผมจะเอาไปให้เด็กนักศึกษาทำงาน ทำงานแล้วปริ้นกระดาษ มันก็ได้ประหยัดนะครับ ขึ้นสไลด์ไปเรื่อย ๆ ทางโสตครับ เดี๋ยวผมก็อธิบายไปตามสไลด์ อีกอันหนึ่งจากนโยบายของกระทรวงมหาดไทยโดยท่านอนุทิน ชาญวีรกูล ต้องการให้หน่วยงาน ต่าง ๆ อบต. ทั้งหมด ๗,๗๗๔ แห่ง ตั้งธนาคารขยะ ทำธนาคารขยะให้เสร็จสิ้นภายใน ๖๐ วัน ผมขอเสริมอีกได้ไหม เรามีธนาคารใบไม้อันนี้ก็ของเทศบาล ที่ทำอัดพลาสติกเอา มาแล้วเพื่อส่งให้กับโรงงาน อันนี้ก็เป็นกระบวนการหนึ่ง นี่ผมกำลังทำธนาคารใบไม้ควบคู่กัน ไปกับธนาคารขยะเอาใบไม้ไปผสมมูลสัตว์ อันนี้ก็เป็นการลดโลกร้อนอีกมุมมองหนึ่งที่จะให้ ชาวบ้านมาร่วมมือรณรงค์กัน อันนี้คือลงมือปฏิบัติจริง ๆ ทั้งนั้น ก็อยากจะฝากเป็นตัวอย่างดี ๆ โดยเฉพาะที่เขตเลือกตั้งในอำเภอกบินทร์บุรีเรามีกองทุนครับ กองทุนผู้สูงวัยเห็นไหมครับ ผมทำแล้วถ้าหากกระทรวงมหาดไทยสนใจโครงการนี้ เราเอาขยะ อันนี้ก็เหมือนกันครับ ถ้าน้อง ๆ หรือท่านสมาชิกหรือทุกคนได้ยินเสียงผม เก็บของเก่า ของไม่ใช้ ของเหลือใช้ เอามา ให้ผม ผมจะเอาไปขายเข้ากองทุนตำบลต่าง ๆ ที่จะช่วยผู้สูงวัย วันนี้ผมพยายามที่จะสอนให้ ชาวบ้านเลี้ยงปลา ยืนอยู่บนขาตัวเอง เราไม่ยึดเงินเป็นตัวตั้ง แต่เราจะร่วมพลังร่วมใจกันหมด ถ้าท่านเอามารวมผมตอนนี้ผมมีหลายกองทุนผู้สูงวัยในชนบท เรามีเป็นสิบ ๆ กองทุนแล้ว กองทุนหนึ่งมีเงินตั้งแต่หลักหมื่น หลักแสน หรือหลาย ๆ แสน แล้วก็เอามาช่วยผู้สูงอายุ เห็นไหมครับว่านี่คือการทำงานแบบบูรณาการไม่ใช่หลักการบนเพียงแต่นโยบายมานั่ง ประชุมกัน ถ้าหากว่าวันนี้การนำอภิปรายของผมมันอาจจะไม่ตรงประเด็นนักกับเรื่องการ บริหารจัดการขยะ แต่ผมกำลังจะพูดว่าเรากำลังจะเอาขยะมาเป็นประโยชน์ มาสอดคล้อง กับกระทรวงมหาดไทยที่มีขยะตาม อบต. ทั้งหมด ๗,๗๐๐ กว่าแห่งนี้ร่วมกันเสริมสร้างไปกับ ธนาคารใบไม้ซึ่งเป็นธรรมชาติให้มาอย่างสะอาด แต่ลองไปผสมไหมครับ แค่เป็นปุ๋ยก็เป็นปุ๋ย สะอาด สุดท้ายมันก็แก้ปัญหาเรื่องของลดโลกร้อนได้ก็เช่นเดียวกัน
สุดท้ายในการนำอภิปรายของผมคงจะสร้างจิตสำนึกให้คนหันมาร่วมกัน ร่วมจับมือเราเถอะครับ อย่าไปคิดให้คนอื่นร่วมมือ จะให้คนอื่นทำ ถ้าเราทำจากคนละนิด คนละหน่อย วันนี้เม็ดทรายแต่ละเม็ดถ้าเรามาบรรจงเรียงกันไป มันก็จะเป็นเม็ดทรายเต็ม ชายหาด หรือขยะมันจะค่อย ๆ ลดลงไปทีละนิด ๆ จากวันหนึ่งโดยเฉลี่ยของคนที่สร้างขยะ วันละ ๑ กิโลกรัมอาจจะลดไปเหลือ ๘ ขีด แล้วขยะที่เหลือใช้ถ้านำมาให้ถูกที่ถูกทางเอามา ให้ที่ชั้น ๖ ห้อง ๖๒๔ ผมก็จะเอาไปให้กองทุนผู้สูงอายุ สร้างกองทุนให้เข้มแข็งในสังคม ผู้สูงอายุ แล้วทำให้ขยะลดลงอย่างเต็มที่ครับ ขอกราบขอบพระคุณมากครับ