ท่านประธานที่เคารพ ผม ณัฐวุฒิ บัวประทุม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล คนจังหวัด อ่างทองครับ ก่อนอื่นต้องขอบพระคุณท่านสาธิต ทวีผล ที่ให้ผมเป็นผู้สรุปญัตติ เรื่อง ขอให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาการแก้ไขปัญหาการอยู่ร่วมกัน ของคนภายในชุมชนและลิงในจังหวัดลพบุรี และพื้นที่อื่น ๆ จะบอกว่าไม่เกี่ยวก็คงไม่ใช่ครับ เพราะว่าบังเอิญว่าจังหวัดอ่างทองของผมนั้นติดกับพื้นที่จังหวัดลพบุรี บางครั้งลิงลพบุรี ก็ขึ้นรถบัสสายลพบุรี-สุพรรณบุรีมาลงที่จังหวัดอ่างทอง นี่เรื่องจริงนะครับ สัปดาห์ที่แล้ว ผมขี่จักรยานก็เจอลิงอยู่ตัวหนึ่งอยู่ใกล้ ๆ วัดต้นสน อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง ฉะนั้น เรื่องลิงไม่ใช่เรื่องของคนวังนารายณ์คู่บ้าน ศาลพระกาฬคู่เมือง ปรางค์สามยอดลือเลื่อง เมืองแห่งดินสอพอง เท่านั้นครับ แต่ว่ามันมีนัยมากกว่านั้น แล้วมีนัยที่ผมอยากสนับสนุน สิ่งที่ท่านสรรเพชญ บุญญามณี เพื่อนสมาชิกจากพรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสงขลา ที่ท่าน เป็นสารตั้งต้นในการเสนอญัตติเป็นคนแรก เพราะเรื่องนี้เกินกำลังกว่าที่กรรมาธิการสามัญ คณะใดคณะหนึ่งจะพิจารณาศึกษาได้ ถ้าพูดกันอย่างตรงไปตรงมาสภาชุดที่ ๒๕ สส. ประทวน สุทธิอำนวยเดช เพื่อนสมาชิกจากพรรคภูมิใจไทย จังหวัดลพบุรี ณ ขณะนั้น ก็เคยมีการ ตั้งกระทู้ถามเรื่องนี้ต่อรัฐมนตรีท่านใดท่านหนึ่ง ผมเองก็จำไม่ชัดว่าเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมหรือไม่ ถ้าวันนั้นแก้ปัญหาได้วันนี้ก็คงไม่เกิดหรอกครับ แต่วันนั้นมันยังแก้ไม่ได้มันเลยต้องมาถึงวันนี้ ผมคิดว่าวันนี้มันมีเหตุผลจากสิ่งที่เพื่อนสมาชิก ทั้งหมด เจ้าของญัตติ ๔ ท่าน ผู้อภิปรายอีก ๑๕ ท่าน ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล ๘ ท่าน ได้เป็นผู้อภิปรายและมีนัย มีประเด็นที่อยากจะขอวิงวอนสภาแห่งนี้อีกครั้งหนึ่งว่า ร่วมกัน อีกครั้งได้ไหมครับ จะได้ตั้งกรรมาธิการวิสามัญพิจารณากันอย่างจริงจัง อย่าให้เป็นภาระ ลูกหลานและอย่าให้เป็นภาระลูกหลานลิงในอนาคตเลยครับ ส่วนจะตั้งกรรมาธิการที่มาจาก ลิงได้หรือไม่ ผมก็คงยืนยันว่าเท่าที่สำรวจชื่อลิงทั้งหมดแล้วก็ยังไม่สามารถจะหาชื่อลิงใด ที่เหมาะสมในการตั้งเป็นกรรมาธิการได้ ผมมีอยู่ ๕ ประเด็น ที่อยากจะสรุปให้ท่านประธาน ได้รับทราบครับ
ประการที่ ๑ ที่อยากจะต้องนำเสนอซึ่งต้องขอบพระคุณท่านธีระชัย แสนแก้ว เป็นอย่างยิ่งครับ เพราะว่าข้อมูลท่านธีระชัย แสนแก้ว เพื่อนสมาชิกจากพรรคเพื่อไทย จังหวัดอุดรธานี กุมภวาปี พูดไว้น่าสนใจครับ ประการที่ ๑ ที่กำลังพูดถึงนี้ เรากำลังพูดถึง จำนวนประชากรลิงที่เพิ่มขึ้นอยู่ตลอดเวลา ลพบุรีมี ๘,๐๐๐ ตัวโดยประมาณ ความจริงนี่ก็ ตัวเลขเก่า ตัวเลขที่เรามีจริง ๆ นั้นประมาณ ๑๐,๐๐๐ ตัวเศษ เพื่อนสมาชิกจากนครสวรรค์ คุณกฤษฐ์หิรัญ เลิศอุฤทธิ์ภักดี เขาหน่อ เขาพระ รวมกันก็อีกประมาณ ๘,๐๐๐ ตัว คุณธีระชัย แสนแก้ว สรุปให้เห็นว่าสถานการณ์ปัญหาลิง ณ ขณะนี้เกิดขึ้นทั้งหมดอยู่ใน ๑๘๓ แห่ง ใน ๕๓ จังหวัด และ สส. ที่มาจาก ๕๓ จังหวัดนั้นจะไม่ช่วยกันเสนอหรือครับว่าอย่างน้อยที่สุด อ่างทองมีลิงนะครับ ไม่ใช่ไม่มี อยุธยา คุณชริน วงษ์พันธ์เที่ยง ไม่ได้พูดถึง ลิงที่วัดไก่ ตำบลหันสัง อำเภอบางปะหันของท่านก็มี คุณสรพัช ศรีปราชญ์ นั่งอยู่ข้างผม ลิงที่เขาปฐวี ที่เขาโพธิสัตว์ ที่พระพุทธบาท พระพุทธเจ้าฉาย จังหวัดสระบุรีก็มี แล้ว ๕๓ จังหวัดที่ท่าน มีตัวแทนสมาชิกรวมกันไม่น้อยกว่า ๓๐๐ คนแน่ ๆ จะไม่ยืนหยัดยืนยันว่าเรื่องนี้จะตั้ง กรรมาธิการวิสามัญหรือครับ ท่านตอบคำถามเวลาที่กลับไปบ้านท่านได้หรือครับ นั่นเป็น ประเด็นที่ ๑ ที่ผมจำเป็นต้องสรุปให้เห็นว่าสถานการณ์ปัญหานั้นมีความสำคัญยิ่ง และเป็น สถานการณ์ที่กว้างขวางครอบคลุมถึงทั้งประเทศครับ
ประการที่ ๒ ท่านประธานครับ จะบอกว่าลิงอยู่ก่อนคน คนอยู่ก่อนลิง ลิงอยู่ ในป่า ลิงอยู่ในเมือง ไม่เป็นอะไรเลยครับ เอาแต่เพียงลพบุรีที่บอกว่ามีลิงอยู่ ๔ กลุ่ม ลิงที่ตึก ลิงที่ศาลพระกาฬ ปรางค์สามยอด ที่พวกเราก็อยากไปเที่ยวบางครั้งก็กังวล คุณเชตวัน เตือประโคน เคยไปหาเสียงที่จังหวัดลพบุรีนั่งประชุมกันอยู่ในศาลพระกาฬ โดนลิง เอาแว่นตาไป ต้องติดสินบนด้วยยาคูลท์นะครับ ติดสินบนอย่างไร คือยื่นยาคูลท์ไปปุ๊บ ลิงรับยาคูลท์ปล่อยแว่น คุณเชตวัน สส. ปทุมธานี ถึงได้แว่นกลับมานี่เรื่องจริง ไม่ได้พูดกัน โม้ ๆ ฉะนั้นประเด็นที่ ๒ ที่กำลังพูดถึงตัวต่อเนื่องจากสถานการณ์ก็คือว่าจะลิงศาลพระกาฬ จะลิงตึก จะลิงอะไร มาลัยรามา จะลิงใด ๆ ก็แล้วแต่มันต้องมาพิจารณาเงื่อนไข หรือความจำเป็นในแต่ละที่ไม่เหมือนกัน ลิงของท่านสรรเพชญ บุญญามณี เข้ามาถึงตัวเมือง จังหวัดสงขลา แต่ลิงของคนกฤษฐ์หิรัญ เลิศอุฤทธิ์ภักดี ยังอยู่ที่เขาหน่อซึ่งเป็นวนอุทยาน เราไปเที่ยววนอุทยานโกสัมพี ถิ่นนี้นั้นมีมนต์ขลัง ที่มหาสารคามเราก็บอกแบบนี้ รับได้ เพราะอยู่ในวนอุทยาน แต่อาหารการกินกล้วยต้องส่งกันนิดหนึ่งนะครับ เพราะว่าเดี๋ยว อาจจะไม่พอต่อการกิน ไม่เป็นอะไรไม่ว่ากัน แต่ด้วยเหตุจำเป็นเงื่อนไขที่ไม่เหมือนกันเลย เป็นประการที่ ๒ ที่ต้องมาดูรายละเอียดว่าแนวทางการแก้ไขปัญหานั้นควรจะทำอย่างไร
ประการที่ ๓ ท่านประธานครับ สิ่งที่แก้กันอยู่ ณ ขณะนี้ถ้ามันตอบโจทย์ มันแก้ได้ครับ เราไม่สามารถควบคุมจำนวนประชากรลิงได้ ด้วยการตัดสินชีวิตลิง ไม่สามารถ หยุดหรือเบรกชีวิตเขาได้ ลิงเป็นสัตว์ตามเงื่อนไขกฎหมายที่เรียกว่าสัตว์สงวน และ ๑ ชีวิต เท่าเทียมกับพวกเรา การแก้ปัญหาคือการทำลายชีวิต ทำไม่ได้ การทำหมันทำได้หรือไม่ครับ ทำได้ครับ เงื่อนไขของจังหวัดลพบุรีซึ่งต้องขอบพระคุณทางจังหวัด ท่านผู้ว่าราชการจังหวัด อำพล อังคภากรณ์กุล เป็นประธานใหญ่นั่งประชุมกัน ลิงมี ๘,๐๐๐ ตัว เอาน่ะเดินหน้ากัน ทำหมันกัน ถามท่านผู้ว่าราชการจังหวัดทำได้กี่ตัวครับ ปีละ ๓๐๐ ตัว ด้วยเหตุผลข้อจำกัด งบประมาณวัคซีน เงื่อนไขทางการแพทย์ เจ้าหน้าที่ของสำนักที่ต้องไปลงพื้นที่ทำ ท่านลอง ไปดู Series ที่ไทยรัฐทำอยู่ได้เลยครับ ตอนนี้ Series ที่เกี่ยวกับปัญหาลิงในลพบุรีมาถึง ตอนที่ ๕ แล้ว การทำหมันทำเองได้ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ครับ จะย้ายลิงออกจากเมืองบางส่วน ก็เหมาะที่จะทำ แต่หากมีจุดที่ลิงไปอยู่นั้น เป็นจุดที่เหมาะสมสามารถดูแลและให้ลิงเติบโต ได้หรือไม่ ก็เป็น Question Mark ที่แต่ละที่ไม่มีเหตุที่เหมือนกันเลย นั่นเป็นประการที่ ๓ ที่จำเป็นให้เห็นว่าการแก้ปัญหาที่มีอยู่นั้นจำเป็นที่ต้องเกิดการบูรณาการ ดังเช่นจังหวัดลพบุรี ที่มีการทำมาอย่างต่อเนื่อง ทีมงานพรรคก้าวไกล จังหวัดลพบุรี ก็ทำงานกับผู้ว่าราชการจังหวัด กับท้องถิ่นในการแก้ไขปัญหานี้ รวมถึงประเด็นที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวต่าง ๆ ด้วย
ประการที่ ๔ ท่านประธานครับ ก็คือว่าถ้าอย่างนั้นประเทศไทยเราก็มี กระบวนการในการท่องเที่ยวไปดูลิงไม่ใช่หรือ ก็มีครับ มีจริงครับอยู่ในหลายพื้นที่ครับ งานโต๊ะจีนลิงลพบุรีก็เป็นงานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว เขาหน่อ นครสวรรค์ พี่น้องไปนั่งดูกัน ที่สนามหญ้า เคยเป็นข่าวว่าเจอลิงยักษ์อยู่บนเขาหน่อ แต่เอาเข้าจริง ๆ เราก็ไม่แน่ใจว่าตัวใหญ่ ขนาดไหน เพียงแต่ว่ามันดึงดูดนักท่องเที่ยว ฉะนั้นมันอยู่ร่วมกันได้โดยเงื่อนไขที่พิจารณา อย่างเหมาะสม แต่การท่องเที่ยวนั้นจะต้องดูบนบริบทของว่าคนในพื้นที่ต้องการอย่างไร ท่านไปดูไทยรัฐลงทุนทำสำรวจประชากรของพี่น้องเราที่จังหวัดลพบุรี ๑๐,๐๐๐ กว่าคน คนอ่างทองอาจจะบอกว่าเอาไว้เถอะน่า คนอ่างทองนั่งรถไปจะได้ดู ด้วยความเคารพนะครับ นี่ยกตัวอย่าง ไม่กล่าวไปกระทบจังหวัดอื่น แต่คนลพบุรี ๑๐,๐๐๐ กว่าคนที่อยู่ในพื้นที่ ที่มีการสำรวจ ที่มีการทำประชาคม ที่มีการทำความคิดเห็น เขาบอกว่าสถานการณ์นี้ อย่า ต้องถามคนเขาแล้วเขาอยากมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในพื้นที่ของเขาเอง แต่ Model นี้ การตัดสินใจมันเกิดได้ไม่ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ เพราะมันติดเงื่อนไขกฎหมายที่เราพูดถึง ความเป็นสัตว์ มันติดเงื่อนไขกระบวนการ มันติดเงื่อนไขงบประมาณ มันติดเงื่อนไขที่มุมมอง ทางศาสนาหรือมุมมองอื่น ๆ ต่อการดูแลลิงเข้าไปอีก นั่นเป็นประการที่ ๔ ที่ผมอยากจะ นำเรียนต่อท่านประธานครับ
ประการที่ ๕ เป็นประการสุดท้ายครับ ผมอยากจะนำเรียนท่านประธาน ให้เห็นก็คือว่าสภาแห่งนี้ได้พิจารณาญัตติไปหลายญัตติครับ แล้วท้ายที่สุดก็ให้กรรมาธิการ สามัญคณะใดคณะหนึ่งรับไปพิจารณา เงื่อนไขแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง แต่เราเข้าใจดีว่า เงื่อนไขของกรรมาธิการสามัญมีข้อจำกัด ขณะนี้บางคณะซึ่งมีชื่อแพลม ๆ ออกมาว่าจะส่ง ญัตตินี้ไป ผมสอบถามเบื้องต้นเขาก็บอกว่าอนุเขาก็เต็มอยู่แล้ว อนุมีแค่ ๑๐ คน ถ้าตั้งเป็น คณะทำงานอาจจะมากขึ้น แต่ก็ไม่กว้างขวางพอครับ เรื่องการแก้ไขปัญหาลิงจำเป็นที่จะต้อง มีการร่วมมือกันระหว่าง ๑. ภาคส่วนทางวิชาการ ๒. ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับภาคประชาสังคม ที่ดูแลทรัพยากรธรรมชาติ สวัสดิภาพสัตว์ต่าง ๆ ๓. ภาคส่วนที่มีองค์ความรู้เฉพาะ ๔. พื้นที่หรือคนที่เป็นหน่วยงานราชการต่าง ๆ ที่มากกว่า ๒ หน่วยอย่างที่เพื่อนสมาชิก บางคนได้พูดถึงแน่ ๆ แล้วก็ ๕. องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและคนที่อยู่ในพื้นที่ ฉะนั้นการที่ เราจะสร้าง Model ในการแก้ไขปัญหาลิงอย่างเป็นระบบ ผมก็อยากวิงวอนต่อเพื่อนสมาชิก ในที่นี้ว่าขอให้พวกเราช่วยกันอีกครั้งหนึ่งในการยกมือการสนับสนุน ขอให้สภาผู้แทนราษฎร ของเราตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาการแก้ไขปัญหาการอยู่ร่วมกัน เห็นไหมครับ ของคนภายในชุมชนและลิง ซึ่งคุณสาธิต ทวีผล อาจจะพูดถึงจังหวัดลพบุรี แต่เรากำลัง พูดถึงทั้งประเทศ เพื่อนสมาชิกที่เคารพครับ ด้วยเหตุดังกล่าวนั้นพรรคก้าวไกลขอยืนยันว่า สำหรับญัตตินี้ไม่มีเหตุผลอื่นใดที่จะไม่ตั้งกรรมาธิการวิสามัญขึ้นมาพิจารณาแก้ไข และการ ตั้งกรรมาธิการวิสามัญนั้นจะนำไปสู่คำตอบที่ดีที่สุดที่จะนำไปสู่การทำให้ทั้งคนและลิง อยู่ร่วมกันได้ภายใต้เงื่อนไขและบริบทของพื้นที่แต่ละแห่งที่ไม่เหมือนกัน พรรคก้าวไกล ขอยืนยันเช่นนั้นครับ ขอบคุณครับท่านประธานครับ