ผู้ช่วยศาสตราจารย์วรวิทย์ บารู ปัตตานี

ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผมหลายประเด็นนะครับ แต่เพื่อนสมาชิกได้พูดไปแล้ว ผมพยายามที่จะพูดในลักษณะที่ ยังไม่มีการพูดถึงหรือว่ามีการพูดถึงน้อย กองทุนอันนี้ถูกตั้งขึ้นมาถ้านับถึงปัจจุบันก็ ๔๙ ปี เกือบจะ ๕๐ ปีแล้ว เราจะมองว่าเป็นการล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงก็คงไม่ใช่ แต่หลายอย่าง ก็เหมือนกับหน่วยงานภาครัฐโดยทั่วไป บางทีขาดการประเมินผลงานที่ได้ทำไป ก็เลยทำให้ อาจจะมีพี่น้อง อย่างเช่นหลายคนที่ได้พูดไปว่าการประชาสัมพันธ์ดูเหมือนว่าจะอ่อนมาก ก็ทำให้หลายคนไม่รู้จักกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรอันนี้ขึ้นมา ยิ่งถ้าเราเปรียบเทียบกับ กองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางแล้ว ผมเชื่อเหลือเกินว่าเขาจะรู้จักกองทุนสงเคราะห์ การทำสวนยางมากกว่ากับกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรแน่นอน ทั้ง ๆ ชาวสวนก็เป็น เกษตรกร อันนี้เราเห็นได้ชัดว่าการประชาสัมพันธ์นั้นอ่อนไป เพราะฉะนั้นข้อสรุปตรงนี้จากที่ ได้ลงพื้นที่ไปคุยกับพี่น้องประชาชน เขาก็บอกว่าขอให้ทางกองทุนได้สร้างความเข้มแข็ง ทางด้านการประชาสัมพันธ์ให้แก่สังคมมากกว่านี้ นอกจากนั้นหลายท่านที่ได้พูดไป แต่ว่ามีการเน้นน้อยไปก็คือเรื่องของบุคลากร ทั้งในด้านจำนวนและปริมาณนะครับ แล้วก็ ทางด้านการพัฒนาคุณภาพ ทรัพยากรเหล่านี้ก็เป็นสิ่งจำเป็น เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้เราจะ ละเลยไม่ได้ ถ้าหากว่าเรามองวิสัยทัศน์ของคนเมื่อปี ๒๕๑๗ ที่ให้ความสำคัญที่มองเห็นว่า เกษตรกรนั้นมีความสำคัญยิ่งสำหรับประเทศไทยแล้วนะครับ เราก็ควรที่จะทำต่อในยุคเรา ให้ดีที่สุด ทุกท่านที่ได้เสนอแนะ ให้ความเห็นต่อคณะกรรมการที่มาชี้แจงในวันนี้ ผมเชื่อว่า ล้วนแต่มีความปรารถนาดีที่จะให้กองทุนมีฟังก์ชันที่ชัดเจน แล้วก็มีประโยชน์ต่อเกษตรกร เราจะเห็นว่าถ้าหากเราดูนะครับ นับตั้งแต่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๗ เกือบ ๕๐ ปี ๔๙ ปีแล้ว เราก็เห็นว่า เหมือนกับพี่น้องได้พูดไปนะครับ ๑. ก็คือเข้าถึงแหล่งทุนนั้นยาก นอกจากนั้น เกษตรกรก็ยังมีหนี้สินล้นพ้นตัว จากชาวนาที่มีที่ดินทำกินของตนเอง แต่ขณะนี้ก็กลายเป็น ผู้เช่าที่ดินของตนเองเพราะที่ดินนั้นได้ถูกจำนองไปแล้ว อย่างนี้เป็นต้น เหล่านี้คือปัญหาที่ เราจะต้องมีการแก้ไขนะครับ ผมอยากจะย้อนกลับไปตรงที่กิจกรรมข้อ ๑ ของกองทุน ของ พ.ร.บ. ก็คือการส่งเสริม การตรวจสอบ และรับรองมาตรฐานคุณภาพของผลิตผล เกษตรกรรมขั้นต้น หรือผลิตภัณฑ์อาหาร นี่คือเป็นบทบาทหนึ่งของกองทุนที่จะสนับสนุน แต่ก็เกิดสิ่งที่ตามมาในยุคนี้ก็คือการที่มีบริษัท มีนายทุน มีกลุ่มคน มีเอกชนมาจดทะเบียน รับรองคุณภาพมาตรฐานเกษตรด้านต่าง ๆ ทำให้เกษตรกรที่แย่อยู่แล้วก็จะต้องเสียค่า ตรงนี้อีก อันนี้ก็เรียนฝากให้กับคณะกรรมการและผู้มาชี้แจงด้วยว่าต้องดูแลในเรื่อง เหล่านี้ด้วย เพราะมีคณะกรรมการที่ดูแลอยู่แล้ว ฟังก์ชันอันนี้ก็ดีนะครับ แต่ถ้าหากว่า มีผู้ที่มาหาประโยชน์จากเกษตรกรอีกทอดหนึ่งก็น่าสงสารเกษตรกรที่มีภาระลำบากอยู่แล้ว นอกจากนั้นที่อยากจะคุยกันตรงนี้อีกอันหนึ่งก็คือในหน้า ๑๕ ในหมายเหตุที่ ๑๓ ภาระผูกพัน มีเงินจ่ายขาด การเงินจัดสรร เงินจ่ายขาดในข้อ ๑ ก็คือกรมส่งเสริมสหกรณ์ ถึงแม้ว่าจะยัง ไม่เบิกนะครับ โครงการสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มเกษตรกรเพื่อเข้าถึงแหล่งทุน ในการผลิตและการตลาด จำนวน ๕.๔๗ ล้านบาท อันนี้ถ้าเราดูจำนวนมันก็ยังไม่มาก มันเป็นจำนวนเล็กน้อย แล้วก็ผ่านกรมส่งเสริมสหกรณ์ บังเอิญว่าผมอยู่ในแวดวงของสหกรณ์ มีกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร ก็ไปคุยกับสหกรณ์ว่าจะช่วยเหลือหนี้สินของเกษตรกร ที่เป็นสมาชิกของสหกรณ์ต่าง ๆ พอพูดถึงสหกรณ์นะครับ ในทางใต้บ้านผมโดยเฉพาะ ในจังหวัดชายแดนใต้ มันเกี่ยวข้องกับดอกเบี้ย เราก็พยายามที่จะชี้ไปทางกรมส่งเสริม สหกรณ์ว่าคุณจะต้องมีเปิดช่องไว้ในลักษณะของสถาบันการเงินหรือสหกรณ์ที่ลักษณะของ ตั้งอยู่บนฐานคุณธรรมที่ไม่มีดอกเบี้ย ซึ่งทางพรรคประชาชาติก็เสนอแก้ไข พ.ร.บ. อันนี้ เปิดช่องให้ทุกคนไปได้ เราจึงจะเห็นว่าเมื่อมีเช่นนี้แล้วก็มีปัญหา การที่พี่น้องเหล่านี้จะเข้าถึง จะแก้ไขปัญหาหนี้สินของตัวเองก็ถูกละเลยไป แถมสหกรณ์บางสหกรณ์ก็อยู่ในเกณฑ์ที่ ไม่ได้เป็นสหกรณ์การเกษตร เป็นสหกรณ์ออมทรัพย์ หรือสหกรณ์อะไรต่าง ๆ ซึ่งไม่อาจที่จะ ได้รับความช่วยเหลืออันนี้ได้ ก็ได้รับการแนะนำให้เปลี่ยนเป็นสหกรณ์บริการ แต่ว่าสิ่งที่ มันเป็นรายละเอียดที่ตรงนั้นก็ยังอยู่อีกมากมาย เพราะฉะนั้นที่ตรงนี้ก็จะต้องดูแล อีกอันหนึ่ง ที่ตรงนี้เงินจัดสรรที่เกี่ยวข้องกับปัตตานี ก็คือการให้เงินจัดสรรแก่พี่น้องชาวนาเกลือ ที่ตำบลบานา ประมาณ ๔.๗ ล้านบาท ซึ่งตรงนี้ก็ไม่ทราบว่าผลเป็นอย่างไร ทางหนึ่งผมจะได้ ติดตามด้วย ขอขอบคุณครับท่านประธาน