วรวงศ์ ชี้ปัญหาเหลื่อมล้ำการศึกษา ห่วงเด็กต่างจังหวัดเสียโอกาส

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ คณะทำงาน กสม. กระผม นายวรวงศ์ วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขต ๕ อำเภอท่าหลวง อำเภอลำสนธิ อำเภอชัยบาดาล วันนี้ผมขอใช้ช่วงเวลาในสภา อันทรงเกียรตินี้อภิปรายในส่วนของรายงานของ กสม. นะครับ ผมขออนุญาตลงลึก ด้านการศึกษา ซึ่งปัจจุบันสิทธิด้านการศึกษาเป็นเรื่องใหญ่มาก ๆ เนื่องจากผมได้ลงพื้นที่เอง ได้พบเจอกับพี่น้องประชาชน ได้รับข้อคำถามมากมายว่า ๓-๔ ปีมานี้เนื่องด้วยโลกของเรา ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของเทคโนโลยีที่เข้ามามีบทบาท สำคัญในชีวิตเรา อาทิตย์ที่แล้วเราก็มีเพื่อน ๆ สส. ได้อภิปรายเกี่ยวกับในส่วนของ พ.ร.ก. Cyber แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา และทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำด้านการศึกษา ตลอดเวลาที่ผ่านมา ๓-๔ ปีมานี้คือ COVID-19 ครับ เกิดความเหลื่อมล้ำมาก ๆ ครับ หลังจากมีการทำ Work From Home บ้าง มี Learning From Home บ้าง ในพื้นที่ที่ไกล ออกไปนี่ครับ พี่น้องประชาชนหรือครอบครัวที่ค่อนข้างด้อยโอกาสไม่มีอุปกรณ์ครับ รวมถึง ยังไม่มีความคุ้นชิน ความคุ้นเคยเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยี ทำให้หลาย ๆ ครั้งไม่เข้าถึง การศึกษา บริบทการศึกษาทั่วโลกปัจจุบันก็ได้เปลี่ยนแปลงไปตามเทคโนโลยี แต่พี่น้องประชาชนยังไม่ได้มีความคุ้นชิน ซึ่งผมก็เห็นตามในรายงานต่าง ๆ ที่ว่ามีผู้ได้รับ ผลกระทบ โดยเฉพาะต่างจังหวัดครับ ไม่ใช่เพียงแค่ในส่วนของ COVID-19 แต่ปัญหา เศรษฐกิจทำให้น้อง ๆ หลาย ๆ คนไม่มีโอกาสที่จะได้ศึกษา เนื่องด้วยต้องช่วยในส่วนของ ครอบครัวทำมาหากิน เพื่อที่จะมีเงินในการที่จะมาซื้อ Tablet บ้างซื้ออุปกรณ์บ้าง รวมถึง ค่าใช้จ่ายรายเดือนที่น้อง ๆ จะต้องรับผิดชอบ ไม่ว่าจะเป็นค่า Internet และสิ่งสำคัญครับ ในพื้นที่ต่างจังหวัดนี่นะครับ ท่านอย่าว่าแต่ Tablet เลยครับ อย่าว่าแต่ค่าใช้จ่ายเลยครับ สัญญาณโทรศัพท์ หรือไฟฟ้าในหลาย ๆ ที่ก็ยังเข้าไม่ถึง มันทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำครับ เมื่อ COVID-19 ผ่านไป ๓-๔ ปี เราได้มีการกลับมาเปิดสถานที่ศึกษาแบบปกติแล้วก็จริง แต่น้อง ๆ ที่เสียโอกาสไปแล้วนี่ครับเวลาผ่านแล้วก็ผ่านไปนะครับ มันทำให้เขาเสียโอกาส ตลอด ๒-๓ ปีมานี้ หรือทำให้ชีวิตเขาอีก ๒๐-๓๐ ปีข้างหน้าได้เปลี่ยนไปครับ ผมก็อยากจะ ซักถามว่าเราจะมีมาตรการใด ๆ ไหมที่จะชดเชยโอกาสที่น้อง ๆ เหล่านั้นเสียไป ผมฟังแล้ว ก็รู้สึกหดหู่ครับ ผมเคยเจอน้อง ๆ ถามว่าพี่ พี่ชายครับ พี่มีฝันไหม พี่ฝันอยากจะเป็นอะไร ผมก็เล่าความฝันของน้อง ๆ ให้ฟัง หนึ่งในนั้นก็คือการที่มายืนอยู่ตรงนี้เพื่อมาเป็น กระบอกเสียงให้กับพี่น้องประชาชนในเขตเลือกตั้งของผม แล้วผมก็ถามว่าน้อง ๆ ฝันอะไรบ้าง น้อง ๆ ต้องตั้งใจเรียนนะ น้องเขาก็บอกโอกาสเรียนของผมยังแทบจะไม่ค่อยมี เลยครับ แต่สิ่งสำคัญน้อง ๆ กลับบอกผมว่าผมไม่กล้าฝันครับ แค่จะกล้าฝันก็ไม่กล้าแล้ว เพราะไม่มีโอกาสทางการศึกษา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโตไปจะเป็นอะไรนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

จาก Slide ข้างต้นนี่นะครับก็ทำให้เรา เห็นว่ามีน้อง ๆ เด็กส่วนใหญ่นี่ครับที่เข้าเรียนเมื่อถึงวัย แต่ส่วนหนึ่งก็ต้องออกในระหว่าง ที่ทำการศึกษาอยู่ ไม่ว่าจะเป็นปัจจัยจากทางครอบครัวบ้างนะครับ ปัจจัยจากด้านที่ปรับตัว ไม่ทันเกี่ยวกับด้านการศึกษาบ้างครับ ขอ Slide ต่อไปครับ ในส่วนของอัตราการศึกษานี่ครับ เมื่อเราต้องแบ่งเป็น ๒ ส่วน

ส่วนแรก คือส่วนที่เป็นมัธยมศึกษาตอนต้นกับมัธยมศึกษาตอนปลาย เราก็จะ เห็นได้ชัดว่าในช่วงการมัธยมศึกษาตอนต้นก็ยังมีน้อง ๆ หลายคนที่เริ่มจะต้องกลับไป ช่วยครอบครัวทำมาหากินแล้ว ในส่วนตอนปลายจะเห็นได้ชัดอีกเช่นกันว่าตอนปลาย หลายคนต้องสละโอกาสแล้วก็สละสิ่งที่ตัวเองอยากจะเรียนเพื่อที่กลับไปช่วยครอบครัว ในการทำงานมากกว่ามัธยมศึกษาตอนต้น ผมก็อยากจะซักถามว่าเราจะมีโอกาส ในการชดเชยโอกาสที่น้อง ๆ เหล่านี้ได้สูญเสียโอกาสบ้างไหม เพราะสมัยนี้เรามีการ e-Learning มีหลักสูตรต่าง ๆ ที่จะให้น้อง ๆ ในการที่รู้เท่าทันโลกในการพัฒนาชีวิตส่วนตัว ของเขา ในส่วนนี้ผมก็อยากจะขอพูดเรื่อง Quality กับ Quantity ด้วยนิดหนึ่ง จาก Chart ต่าง ๆ เรามีผลประเมินด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ การอ่าน วันนี้เราจะมาพูดถึงปริมาณ อย่างเดียวไม่ได้ของนักศึกษา หลายครั้งเราเอาดัชนีชี้วัดในส่วนตรงที่ว่าประเทศใด ๆ บ้าง ที่มีนักศึกษาจบจำนวนเยอะไหมหรือน้อย แต่วันนี้สิ่งสำคัญคือเราต้องดูที่มาตรฐาน และโอกาสให้กับน้อง ๆ ด้วยว่าเขาจบไปแล้วหรือแม้แต่น้อง ๆ ที่ไม่มีวุฒิการศึกษา – แต่น้อง ๆ ได้รับเรียน รับรู้ในสิ่งต่าง ๆ ให้เท่าทันโลก ผมคิดว่าสิ่งตรงนี้เป็นสิ่งสำคัญที่ไม่น้อย กว่าวุฒิของการศึกษานะครับ เพราะว่าต้องให้เขาได้เท่าทันแล้วได้ใช้ชีวิตอยู่บนความเป็นจริง ให้รู้ว่าโลกสมัยนี้ไปไกลถึงขั้นไหน เราควรจะก้าวทันในด้านของเทคโนโลยีไหม ในการมีชีวิตอยู่ เด็กในวันนี้ก็คือผู้ใหญ่ในวันหน้าครับท่านประธาน ผมเป็นห่วงในส่วนของน้อง ๆ ที่ไม่ได้รับ โอกาส โดยเฉพาะน้อง ๆ ในต่างจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นการขาดในเรื่องของเทคโนโลยี ขาดในเรื่องของการใช้เทคโนโลยี อุปกรณ์ต่าง ๆ เรามีมากมายครับ แต่เราต้องสอนให้เขา รู้จักใช้ให้เกิดประโยชน์ด้วย สำหรับของผมในวันนี้ก็เพียงเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ