นางฐิติมา ฉายแสง ฉะเชิงเทรา

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน ฐิติมา ฉายแสง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา เขต ๑ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานคะ วันนี้ดิฉันขออภิปรายเรื่องรับทราบรายงาน ขอ Slide ด้วยค่ะ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Clip ภาพ)

รายงานผลการประเมินสถานการณ์ ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๕ และรายงานผลการปฏิบัติงานคณะกรรมการ สิทธิมนุษยชนแห่งชาติหรือเรียกย่อ ๆ ว่า กสม. ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๕ ท่านประธานคะ วาระนี้จึงเป็นเรื่องรับทราบพร้อม ๆ กัน ๒ รายงาน ซึ่งก็เป็นไปตาม รัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๔๗ (๒) แล้วก็ตาม พ.ร.ป. ว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน แห่งชาติ มาตรา ๔๐ และมาตรา ๔๕ แล้วก็ยังเป็นไปตามมาตรา ๒๖ ของ พ.ร.ป. ที่ให้ ทาง กสม. เองต้องจัดทำรายงานขึ้นมาเสนอต่อใคร เสนอต่อรัฐสภา ครม. แล้วก็เผยแพร่ต่อ ประชาชน มาตรา ๒๖ (๔) ที่ดิฉันสนใจมากก็คือ บอกว่าชี้แจงและรายงานข้อเท็จจริง ที่ถูกต้องโดยไม่ชักช้าในกรณีที่มีรายงานสถานการณ์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย โดยไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นธรรม อันนี้น่าสนใจนะคะ ทีนี้รายงานทั้ง ๒ ฉบับนี้ โดยเฉพาะ รายงานประเมินสามารถบอกหลายเรื่องเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน เช่น ปัญหา อุปสรรค ข้อเสนอแนะ จึงอยากให้ทุกคนให้ความสนใจในรายงานฉบับนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครม. เอง เพราะว่า ครม. สามารถกำชับส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐได้ทั้งหมดเลย ให้ดำเนินการตามที่ กสม. เสนอแนะนะคะ

ทาง กสม. เสนอแนะแล้ว ครม. ก็ดี หรือส่วนราชการก็ดีหน่วยงานนั้น ๆ ก็ดี ไม่ดำเนินการหรือใช้เวลาในการดำเนินการ ก็ให้แจ้งเหตุผลต่อ กสม.โดยมิชักช้า ตามมาตรา ๔๓ คำว่า ไม่ชักช้า ก็เลยทำให้ดิฉันสนใจไปเรื่อยเลยนะคะท่านประธาน

ดิฉันเห็นว่าของ กสม. งานยิ่งใหญ่มาก ท่านต้องดูแลทั้งประเทศ มันมีหลายเรื่องเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นสิทธิแรงงาน สิทธิทางด้านสุขภาพ การศึกษา ชุมชน ที่ดิน เด็ก ผู้สูงอายุ คนพิการ อะไรไม่รู้เต็มไปหมดเลย เดี๋ยวเพื่อน ๆ ก็คง จะอภิปรายในเรื่องราวต่าง ๆ หลากหลายกันไป

ดิฉันสนใจในเรื่องของคนพิการค่ะ ดิฉันสนใจว่าในปี ๒๕๖๕ เป็นปีที่กำหนด ว่าปีแห่งการปฏิรูปงานด้านคนพิการ ค้นหาคนพิการเชิงรุกในชุมชน และนำผู้ตกหล่นมาขึ้น ทะเบียนคนพิการเพื่อรับสิทธิสวัสดิการและการคุ้มครองต่าง ๆ เป็นปีของผู้พิการ ขนาดนั้นเลยนะคะ ซึ่งท่านประธานจำได้ไหมคะว่าเมื่อวันที่ ๗ มิถุนายน ๒๕๖๖ จะมีลูกสาวคนหนึ่งของผู้ที่นอนติดเตียงอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี เขาก็มาร้องว่า เขาต้องพาพ่อเขาไปทำบัตรประชาชนที่อำเภอ สุดท้ายเรื่องราวต่าง ๆ น่าเห็นใจเขามาก เขาต้องสูญเสียคุณพ่อแค่เพียงการไปทำบัตรประชาชน จนกระทั่งนายอำเภอเมืองปทุมธานี ต้องมาไหว้ขอโทษกับลูกสาวกับครอบครัว ที่เจ้าหน้าที่ห้องบัตรพาพ่อไปทำบัตรประชาชน ก็แค่ถ่ายภาพ ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนเดิมหมดเลย แต่วันรุ่งขึ้นเขาเสียชีวิต อันนี้น่าเห็นใจ ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัว ซึ่งในวันถัดมาบอกว่า Case นี้เขาบอกนะคะ เขาขอ ให้เป็น Case สุดท้ายที่เจ้าหน้าที่ที่บกพร่องต้องมีการลงโทษ ก็พูดกันไว้แบบนี้ ท่านประธานคะ ดิฉันสนใจเรื่องของคนพิการที่ยกตัวอย่างนี้ขึ้นมา ก็สนใจว่าทาง กสม. จะพูดถึงเรื่องคนพิการ พูดบอกว่าทุกปีเลยที่มาชี้แจงจะบอกว่า คนพิการยังมีอุปสรรคในการเดินทาง เช่น ทางเท้า พื้นถนนมีสภาพชำรุด มีสิ่งกีดขวาง มีรถเมล์ชานต่ำสำหรับคนพิการที่นั่งเก้าอี้รถเข็นไม่เพียงพอ สนามบินไม่มีที่ลาดขึ้นลงเครื่องบิน ท่าเรือบางแห่งก็ยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับ คนพิการที่ใช้เก้าอี้รถเข็น ขอภาพด้วยค่ะ อยากจะเรียนถามท่านประธานไปยังผู้ชี้แจงนะคะว่า ท่านต้องมาชี้แจงซ้ำ ๆ แบบนี้ ดูภาพนะคะรถเมล์ที่เป็นทางลาดที่จะให้เขาขึ้นรถเมล์ให้ได้ ถามว่าเรามีแบบนี้สักแค่ไหน อย่างไร มันไม่เพียงพอ แล้วก็ยังไม่เพียงพอทุก ๆ ปีแบบนี้ และภาพทางขวามือเป็นภาพที่ทางลาดสูงมากจนเขาขึ้นไม่ได้แบบนี้ กสม. ก็ต้องสนอกสนใจ ใช่ไหมคะ และถามว่าท่านรายงานไปยัง ครม. รายงานไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือเปล่า อย่างไร อยากจะเห็นรายงานท่านจริง ๆ และหน่วยงานนั้นตอบท่านมาอย่างไร ทำไมท่านถึง มาพูดแบบนี้ทุกปีว่าไม่เพียงพอ ติดปัญหาโน่นนี่ ดิฉันก็สนใจตรงคำว่า ไม่ชักช้า นะคะว่า มันจะช่วยอะไรกับท่านได้บ้างหรือเปล่าเพราะว่าเราได้ยินบ่อย เราเห็นบ่อยเลยภาพที่รถเมล์ แบบนี้ก็ดี หรือสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ของพี่น้องประชาชนคนที่เป็นคนพิการ ซึ่งดิฉัน มีพรรคพวกที่เป็นคนพิการ เป็นเพื่อนฝูงเยอะมาก เขาน่าเห็นใจมากแบบนี้เยอะ มันจะเป็น อีกนานแค่ไหนคะ อยากทราบจากผู้ชี้แจงด้วยนะครับว่าท่านชี้แจงไปแล้วเป็นอย่างไร เขาตอบท่านมาอย่างไรจนไม่อยากที่จะได้ยินคนที่เข้ามาว่าทาง กสม. ซึ่งเป็น ผู้ที่มีความสำคัญมากต่อสังคมไทยบอกว่าท่านเป็นเพียงเสือกระดาษหรือเปล่า ขอบพระคุณค่ะท่านประธาน