ชุติมา วิจารณ์เยียวยาน้ำท่วมไม่พอ ห่วงน้ำปนเปื้อน-เสนอประกันภัยโรงงาน

ท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน ชุติมา คชพันธ์ สมาชิกผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ตัวแทนภาคใต้ ภูมิลำเนาจังหวัดพัทลุงค่ะ ดิฉันมีความผูกพันกับ ๓ จังหวัดชายแดนใต้เป็นอย่างยิ่ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาดิฉันได้เดินทางไป ๓ จังหวัดชายแดนใต้อยู่เป็นประจำ ทันทีที่เกิด เหตุการณ์นี้ดิฉันรีบลงไป ขอ Slide ด้วยค่ะ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Clip ภาพ)

พี่น้องประชาชนใน ๓ จังหวัด ชายแดนใต้เปรียบเสมือนพี่น้องของดิฉัน ทันทีที่ไปเห็นภาพแบบนั้นนะคะความรู้สึกแรก ที่เห็นเลยคืออึ้ง ไม่มีคำบรรยายจริง ๆ และมีคำถามในหัวตลอดเวลา มีคำถามมากมาย เกิดขึ้นในหัว เราจะอยู่กันแบบนี้จริง ๆ หรือคะ อยากจะถามไปยังทุกท่าน อยากจะถาม ผู้ที่มีอำนาจในประเทศนี้ว่าท่านจะปล่อยให้ลูกหลานเราเติบโตขึ้นมาในประเทศที่เป็นแบบนี้ ไปอีกนานแค่ไหน ตราบใดที่เราไม่แก้ปัญหาอย่างตรงไปตรงมา ถ้ารัฐบาลไม่ทำงาน อย่างตรงไปตรงมา เราไม่แก้ปัญหาที่ต้นตอ ปัญหาเหล่านี้ก็จะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่ร่ำไป ดิฉันไม่ต้องการให้ลูกหลานของเราเติบโตขึ้นมาในประเทศที่เป็นแบบนี้นะคะ ดิฉันขอส่ง กำลังใจไปยังอาสาสมัครบุคลากรทางการแพทย์ทุกคน ในขณะนี้ทุกคนทำงานหนักมาก เพื่อช่วยเหลือพี่น้องประชาชนของเรา ดิฉันได้ลงไปในพื้นในพื้นจริงแล้วก็ได้ไปในโรงพยาบาล ไปเยี่ยมผู้บาดเจ็บ ก็ขอให้อัลเลาะห์คุ้มครองทุกท่านให้หายป่วยไว ๆ แล้วก็ทุกท่านมีชีวิตที่ดี นับจากนี้นะคะ Slide ถัดไปเลยค่ะ

สำหรับเงินเยียวยานะคะ เงินแค่นี้นะคะ ในมุมมองของดิฉัน ดิฉันอยากจะ บอกรัฐบาลว่าไม่ว่าท่านจะมีกฎหมายกี่ฉบับ ท่านจะมี พ.ร.บ. กี่ฉบับเอามาใช้เถอะค่ะ เอามา ใช้เพื่อช่วยเหลือพี่น้องประชาชนของเรา เพราะเงินแค่นี้ไม่เพียงพอนะคะกับสิ่งที่เกิดขึ้น สำหรับภาคใต้ สำหรับชายแดนใต้ สำหรับกรณีที่เกิดขึ้นดิฉันทราบมาว่ามีกฎหมายอย่างอื่น นอกเหนือจากกองทุนช่วยเหลือผู้ประสบสาธารณภัย ขอให้นำมาใช้ให้หมด แล้วก็ขอให้มี การจ่ายเงินเยียวยาตามรายหัว ไม่ใช่แค่รายครัวเรือนแบบที่เป็นอยู่ เนื่องจากบางครัวเรือน มีสมาชิกหลายคน แล้วก็ขอให้ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ดิฉันเห็นผู้ประสบภัยบางคนได้เล่า ให้ฟังว่ายังไม่รู้เลยว่าวันพรุ่งนี้จะอยู่อย่างไร ถึงแม้จะมีเงินเยียวยามาให้ก็ตาม หรือแม้จะมี เงินบริจาค หรือสินค้าอุปโภคบริโภคที่บริจาคไปถึงพวกเขาก็ตาม แต่ชีวิตเขาจะเป็นอย่างไร ต่อไป เพราะฉะนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นแค่นี้ไม่เพียงพอนะคะ Slide ถัดไปเลยค่ะ

อีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญมาก ๆ นะคะ ดิฉันอยากจะให้รัฐบาลช่วยดูแลในเรื่อง การพักหนี้ชั่วคราว ในเวลาแบบนี้คงไม่มีใครที่จะมีกำลังมาจ่ายหนี้ได้นะคะ แล้วก็เป็นไปได้ ขอให้ปล่อยเงินกู้สำหรับซื้ออุปกรณ์ในการค้าขาย หรือประกอบอาชีพในการทำมาหากิน หลังจากนี้นะคะ หลาย ๆ บ้านมันหมดไป มันหายวับไปในพริบตาเลย เพราะฉะนั้นไม่มี แม้แต่อุปกรณ์จะทำมาหากิน จะเลี้ยงชีพหลังจากนี้ เพราะฉะนั้นขอให้ปล่อยเงินกู้ ไม่มีดอกเบี้ยได้ยิ่งดีนะคะ เพื่อให้ทุกคนสามารถที่จะกลับมาประกอบอาชีพได้ดั้งเดิมนะคะ Slide ถัดไปค่ะ

ในส่วนของการดูแลผู้ประสบภัยในเรื่องของที่อยู่อาศัยนะคะ สำหรับในกรณี ผู้ที่อยากจะกลับไปอยู่ที่เดิม เนื่องจากอย่างที่ท่านเห็นในรูปนี้นะคะจะเห็นว่าเรียบ เป็นหน้ากองเลย เพราะฉะนั้นบางครั้งการที่จะฟื้นฟู การที่จะซ่อมแซมขึ้นมาใหม่ใช้เวลา เพราะฉะนั้นระหว่างนี้นอกจากการอยู่ศูนย์พักพิงแล้ว ดิฉันอยากให้มีการจัดหาบ้านพักให้ เพราะว่าในสภาพศูนย์พักพิงไม่ได้เหมาะในการที่จะอยู่อาศัยเลยนะคะ ในเวลาแบบนี้เราต้อง ดูแลเขาทั้งร่างกายแล้วก็จิตใจ การอยู่ในศูนย์พักพิงไม่ได้ช่วยให้สุขภาพจิตดีขึ้นนะคะ เพราะฉะนั้นขอให้เช่าบ้านพัก หรือโรงแรม หรือ Resort หรือจัดหาที่อยู่ที่เป็นที่อยู่จริง ๆ ที่มนุษย์ควรจะอยู่ได้ ที่อยู่ได้อย่างสุขสบายทั้งร่างกายและจิตใจนะคะ ไม่ได้อยู่แค่ชั่วคราว เพราะแน่นอนกว่าจะซ่อมเสร็จนี่ใช้เวลานานแน่นอน ต่อมานะคะสำหรับบุคคลที่ต้องการจะ ย้ายออกไปจากที่เดิมเลยก็อยากจะให้รัฐจัดหาบ้านให้นะคะ อาจจะเป็นบ้านมั่นคง หรือว่า บ้านที่ราคาไม่แพงจนเกินไปนะคะที่สามารถที่จะมีกรรมสิทธิ์ได้ในอนาคตนะคะ Slide ถัดไปค่ะ

สำหรับตอนนี้ปัญหาล่าสุดเลยนะคะ ดิฉันทราบมาว่าเรื่องของปัญหาน้ำ เป็นพิษในพื้นที่ไม่สามารถที่จะอุปโภคบริโภคได้ในบริเวณ ๕๐๐ เมตรรอบที่เกิดเหตุนะคะ ตอนนี้เริ่มเป็นพิษขึ้นมาแล้ว แล้วก็ไม่สามารถที่จะนำมาใช้ได้ในทุกกรณี

สำหรับแนวทางแก้ไขนะคะ ดิฉันขอนำเสนอดังนี้ค่ะ คือในระยะสั้นขอให้ จัดหาแหล่งน้ำที่ปลอดภัยแก่ประชาชนโดยทันที ให้สามารถที่จะใช้อุปโภคบริโภคได้ น้ำดื่ม อาจจะมีแล้วค่ะ แต่น้ำอุปโภคนี่ยังเป็นปัญหาอยู่นะคะ ในระยะยาวดิฉันขอเสนอให้มี การบังคับให้มีประกันภัยสาธารณะนะคะ คือโรงงาน หรือว่าสถานที่ผลิต หรือโกดังที่จัดเก็บ วัตถุอันตรายขอให้มีประกันภัยขึ้นมา ดิฉันไปสืบหาข้อมูลแต่ไม่พบว่าปัจจุบันมีประกันที่เป็น ประกันภัยสาธารณะ หรือแม้กองทุนประกันวินาศภัยก็ตามก็ยังไม่ครอบคลุมตรงนี้นะคะ เพราะฉะนั้นขอเสนอให้มีเกี่ยวกับการประกันภัยสาธารณะขึ้นมาด้วย เพื่อดูแลส่วนรวม หรือดูแลสภาพแวดล้อมรอบ ๆ โรงงานในกรณีแบบนี้ในอนาคตนะคะ ท่านประธานคะ สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างที่ดิฉันกล่าวไปข้างต้นนะคะว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ปัญหาของแค่พี่น้องที่จังหวัด นราธิวาสเท่านั้น แต่เป็นปัญหาของคนไทยทุกคน และสิ่งที่จะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกถ้าเรา ไม่หาทางแก้ไขอย่างจริงจังและยั่งยืน ดิฉันขอวิงวอนให้ทุกคนช่วยกัน ขอให้จริงจัง ขอให้ ตรงไปตรงมา และขอให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายในประเทศนี้ เพื่อให้ลูกหลาน ของเราได้มีชีวิตที่ดีอยู่ในประเทศไทยค่ะ ขอบคุณค่ะ