เจษฎา ดนตรีเสนาะ หารือปัญหาการลักลอบตัดไม้หวงห้าม โดยเฉพาะไม้พะยูงและไม้ชนิดอื่นที่มีมูลค่าสูงในพื้นที่ป่า วัด และที่ดินเอกชน พร้อมเสนอให้ปฏิรูปกฎหมายและส่งเสริมการปลูกไม้เศรษฐกิจอย่างถูกกฎหมายเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และสร้างรายได้ให้เกษตรกร
กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม เจษฎา ดนตรีเสนาะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี เขต ๒ พรรคก้าวไกล วันนี้ขอร่วมอภิปรายเรื่อง ปัญหาการลักลอบตัดไม้หวงห้ามในเขตพื้นที่ราชการ ประเด็นที่ผม อยากนำเสนอนะครับ ไม้มีค่าประเทศไทยมีมากมายหลายชนิดไม่ใช่แค่ไม้พะยูง เพียงแต่ว่าที่เป็นข่าวมาก ๆ เป็นไม้พะยูง เพราะว่ามีการลักลอบตัดจำนวนมาก ไม้พะยูง เป็นเพียงชนิดหนึ่งที่มีการลักลอบตัดจำนวนมากในบ้านเรา โดยไม้อื่น ๆ ที่มีลักษณะ ใกล้เคียงกับไม้พะยูงหรือไม้ที่อยู่ในวงตระกูลเดียวกัน เช่น ประดู่ป่าที่มีลายสวยเหมือน ไม้พะยูง กระพี้เขาควาย กระพี้นางนวล เก็ดดำ เก็ดแดง แล้วก็ไม้ลายอื่น ๆ เช่นไม้สัก ไม้ตะแบก ไม้พวกนี้ถูกลักลอบตัดทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าไม่เป็นข่าว พอไม่เป็นข่าวทุกท่านก็คิดว่า มีแต่เพียงไม้พะยูงเท่านั้น อันนี้ผมขออนุญาตเสนอจากที่เพื่อนสมาชิกได้อภิปรายไป ตอนนี้ การลักลอบตัดไม้พะยูงและไม้ที่มีลายสวยเช่นเดียวกับไม้พะยูงในประเทศไทยถือว่าวิกฤติ มากนะครับ แล้วก็อุกอาจมากเช่นเดียวกัน ผมขออนุญาตยกตัวอย่าง บ้านของเพื่อนผมอยู่ที่ จังหวัดสุรินทร์ ก็มีการปลูกไม้พะยูงไว้ในที่ ไม้ประดู่โดนลักลอบตัดตอนตีสามแต่คุณพ่อ ของเพื่อนก็ไม่กล้าออกไป เพราะรู้ว่าอีกฝั่งอาจจะมีอาวุธแน่ก็ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อน ก็ต้องยอม โดนตัดไปทั้งหมด ๑๕ ต้น ไม่ทราบว่าเป็นมูลค่าเท่าไรแต่โดนตัดไป อันนี้ขนาดบ้าน คนธรรมดา หน่วยราชการก็โดน ในวัดก็โดน ในป่านี่ไม่ต้องพูดถึงนะครับ ตรงไหนเข้าได้เข้า เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นว่าจริง ๆ ไม้มูลค่าของบ้านเราเป็นพืชเศรษฐกิจที่ดีที่เราสามารถ ส่งเสริมได้ ไม้สักปัจจุบันประเทศไทยมีการปลูกกันมาก แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ ทำให้การแข่งขันของเราสู้ประเทศเวียดนาม สู้ประเทศพม่า สู้ประเทศมาเลเซียไม่ได้ เพราะว่ามีภาษีเรื่องการส่งออก ถ้าเราสามารถปรับเปลี่ยนกฎหมายตัวนี้และส่งเสริมการปลูก ในประเทศให้มากขึ้น ส่งเสริมให้ไม้สัก ไม้พะยูง หรือว่าไม้ที่มีลายสวยมีคุณภาพมากขึ้น เราก็ สามารถส่งออกเป็นสินค้าเศรษฐกิจของประเทศไทยได้ Zone ที่ไม้พะยูงถูกตัดมากที่สุด จะเป็นรอบ ๆ ของภาคอีสานตั้งแต่เทือกเขาภูพาน พนมดงรัก ทางภาคอีสานใต้ เทือกเขา เพชรบูรณ์ เทือกเขาดงพญาเย็น Zone จังหวัดพวกนี้ เพราะอะไรถึงมีไม้พะยูงขึ้นเยอะ เพราะว่าภูมิอากาศได้ ภูมิประเทศได้ แล้วก็แร่ธาตุบางอย่างที่อยู่ในพื้นดินทำให้ไม้พะยูง มีสีสันที่สวยงามกว่าที่อื่น เพราะฉะนั้นจึงเป็นเป้าหมายของกลุ่มที่ลักลอบตัดจำนวนมาก ผมเคยคุยกับเจ้าหน้าที่อุทยาน เขาบอกว่าเจ้าหน้าที่ที่ดูแลมีน้อยจนเกินไป ตระเวนอย่างไร ก็ไม่ทั่วครับ คนจ้องจะเอากับคนจ้องจะรักษาปริมาณมันไม่เท่ากันครับ เพราะฉะนั้นผมก็ เกรงว่าหากเรายังไม่เร่งที่จะเอาเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ ก็เกรงว่าไม้พะยูงจะหมดป่าของไทย ไปเสียก่อน เพราะว่าไม้พะยูงปลูกได้ทุกภาค แต่คุณภาพไม่สวยเท่าภาคอีสาน ภาคใต้ก็ปลูก ได้ครับ แต่ไม่มีแก่น ไม้พะยูงเราขายกันที่แก่น ที่ท่านเห็นสีแดง ๆ สีอมม่วง หรือสีอมส้ม เราขายกันที่แก่นนะครับ กระพี้ข้างนอกขาว ๆ เราถากทิ้ง ไม่มีค่า ภาคใต้ปลูกได้ น้ำเยอะ พะยูงไม่ชอบครับ พะยูงชอบที่แล้ง ๆ หน่อย ดินร่วนปนหิน เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นสิ่งที่ ประเทศไทยเรามี แต่ประเทศอื่นไม่มี เพราะฉะนั้นต้นไม้บางอย่างประเทศไทยจึงเป็นที่ ต้องการของต่างประเทศมากโดยเฉพาะไม้ในวงพะยูงแล้วกัน ผมขออนุญาตใช้คำนี้ เพราะฉะนั้นปัญหานี้ถ้าตราบใดที่ยังมีคนซื้ออยู่ ก็ยังต้องมีคนลักลอบตัดไปขายอยู่แน่นอน เพราะฉะนั้นสิ่งหนึ่งที่เราต้องมาคำนึงกันได้แล้ว ก็คือเราควรจะต้องออกกฎหมาย แล้วก็รัฐ ควรจะต้องส่งเสริม ใครปลูกก็ให้มาขึ้นทะเบียนขายได้ ผมเคยไปขออนุญาตเลื่อยยนต์ ขอยากมากครับ ขออนุญาตเลื่อยยนต์ไม่เกิน ๑๒ นิ้ว ขออนุญาตยากมากนะครับ เจ้าหน้าที่ บอกว่าขออนุญาตยากเหมือนขออนุญาตอาวุธปืนเลย ต้องมีการประทับลายนิ้วมือ ต้องไป ตรวจสอบคดีเบื้องหลังว่าต้องคดีอาญาอะไรหรือเปล่า เพราะฉะนั้นกฎหมายทุกอัน ที่เกี่ยวข้องกับป่าไม้ เราควรจะต้องแก้ไขแล้วก็ปฏิรูปได้แล้วครับ เรามีของดีอยู่ แต่เราไม่ใช้ เพราะฉะนั้นเรื่องไม้หากเราไม่มีการปรับปรุงตัวบทกฎหมายนี่ รวมทั้งกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งระบบป่าของไทยก็จะต้องหายไปเรื่อย ๆ อย่างแน่นอน เพราะว่ามันเป็นทรัพยากรที่มี มูลค่าสูงมาก เป็นทองคำเขียวที่มีอยู่เฉพาะใน Zone ประเทศไทยเท่านั้น สูงไปกว่าเรา อากาศหนาวปลูกไม่ได้ครับคุณภาพไม่ดี ต่ำกว่าเราไปก็อากาศหนาวปลูกไม่ได้อีกคุณภาพไม่ดี เพราะฉะนั้นเราทำไมถึงไม่ส่งเสริมในสิ่งที่เรามีอยู่ แล้วก็มีมูลค่าให้กับเกษตรกร ให้กับคนไทย ได้ปลูกสร้างมูลค่าส่งออกให้กับประเทศ เพราะฉะนั้นผมอยากขออนุญาตฝากว่าไม่ใช่ เพียงแต่ไม้พะยูงที่เราต้องหวง ต้องถูกส่งเสริม ไม้อื่น ๆ ที่อยู่ในความต้องการไม่ว่าจะเป็น ประดู่ป่า กระพี้เขาควาย กระพี้นางนวล เก็ดดำ เก็ดแดง แล้วก็พวกตระกูลไม้สัก ตระกูล ไม้ตะแบก ตระกูลตะเคียน พวกนี้มีมูลค่าหมดครับ เพียงแต่ว่าตอนนี้ในตลาดสูงสุด ก็คือเป็นไม้พะยูง เพราะฉะนั้นผมอยากขออนุญาตฝากไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ฝากรัฐบาลช่วยกันดูแล แล้วก็ส่งเสริมทรัพยากรอันมีค่าของประเทศไทยให้เป็นสินค้าส่งออก ของประเทศชั้นเยี่ยมชั้นหนึ่งด้วยครับ ขอบพระคุณครับ