เรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร บางเขน จตุจักร หลักสี่ จากพรรคก้าวไกล ผมขอมีส่วนร่วมในการอภิปรายญัตติแต่งตั้งกรรมาธิการวิสามัญพิจารณา การแก้ไขปัญหาการจ้างงาน การเพิ่มทักษะแรงงาน และการจัดตั้งสภาแรงงานจังหวัด เฉกเช่นเดียวกับเพื่อนสมาชิกที่อภิปรายไป ส่วนตัวผมสนับสนุนทั้งการเพิ่มสิทธิให้กับ พี่น้องแรงงาน และการขึ้นค่าแรงขั้นต่ำครับ เพราะปัจจุบันนี้ค่าครองชีพสูงมาก รายได้ไม่พอ กับรายจ่าย แต่ในขณะเดียวกันผมก็ไม่ได้อยากให้แรงงานเหล่านี้หยุดอยู่แค่ค่าแรงขั้นต่ำ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)
ผมอยากให้แรงงานเหล่านี้ มีรายได้มากกว่านี้ เรียกเงินได้มากกว่านี้ การที่มีแรงงานจำนวนมาก และยังคงได้รับ ค่าแรงขั้นต่ำอยู่ คือความล้มเหลวของรัฐบาลในการยกระดับแรงงานครับ ในมิติของตลาด แรงงานเสรี ฝั่งนายจ้างเองก็อยากได้แรงงานที่มีคุณภาพ สามารถสร้างเงิน สร้างกำไรให้กับเขาได้ คงไม่มีใครอยากเสียแรงงานเหล่านี้ไป และในขณะเดียวกันในฝั่งของแรงงานเอง ถ้าเกิดมีทักษะที่ดี ตอบโจทย์ สามารถสร้างเงิน สร้างรายได้ สร้างกำไรให้ธุรกิจได้ แรงงานเหล่านี้ จะสามารถต่อรองและเรียกร้องค่าจ้างที่สูงขึ้นได้ ถ้านายจ้างไม่จ้างแรงงานก็สามารถ มีทางเลือกอื่นไปทำงานที่อื่น หรือแม้กระทั่งไปทำงานที่ต่างประเทศได้ เพราะฉะนั้นคำถาม จริง ๆ แล้ววันนี้ก็คือเราจะพัฒนาฝีมือแรงงาน และสร้างแรงงานที่มีคุณภาพ และเป็น ที่ต้องการของตลาด จนมีอำนาจต่อรอง อำนาจในการเรียกร้องเงินเดือนที่สูงขึ้นได้ ด้วยตนเอง โดยที่ไม่ต้องถูกบีบค่าจ้างได้อย่างไร คำตอบคือการศึกษา การเตรียมตัว และการสร้างคนคนหนึ่งเพื่อที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงาน สิ่งที่เราลงทั้งเงินและลงทั้งเวลาไปมากที่สุด คือการศึกษา บางคนเราใช้เวลาฝึกฝนและเวลาเรียน ๑๐-๒๐ ปี เสียเงินเป็นล้าน แต่กลับจบมา ไม่สามารถตอบโจทย์กับตลาดได้ หางานไม่ได้ หรือหาได้แต่รายได้ก็ไม่พอ หรือเรียกค่าตัวไม่ได้ สิ่งที่เราต้องโทษไม่ใช่โทษแค่กระทรวงแรงงานนะครับ ต้องโทษทั้งกระทรวงศึกษา และกระทรวง อว. ด้วยเช่นเดียวกัน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ทั้งการปฏิวัติอุตสาหกรรม ทั้งโลกาภิวัตน์ Globalization ทั้งเทคโนโลยี Disruption หรือการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีรวมถึง AI ChatGPT แต่ปัญหาของเราคือระบบ การศึกษาที่ไม่สามารถปรับตัวให้ก้าวหน้าได้ทันกับปัญหาที่จะเกิดขึ้นและการเปลี่ยนแปลง เหล่านี้ได้ เราไม่ได้ปรับปรุงระบบการศึกษาและหลักสูตรการศึกษามานาน ปัญหาก็เลย ถูกสะท้อนด้วยอัตราการว่างงานของคนจบใหม่ที่สูงขึ้น แม้กระทั่งผลคะแนนของ PISA ปี ๒๐๑๘ ที่วัดความสามารถด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ แล้วก็ความสามารถในการอ่าน ประเทศไทย เราอยู่อันดับที่ ๖๖ จาก ๗๘ ประเทศที่มีการสอบวัด การศึกษาที่ไม่ตรงปกและไม่เท่าทันโลกยุคใหม่ ทำให้ไม่สามารถสร้างแรงงานและเยาวชนที่มีทักษะตรงกับความต้องการของอุตสาหกรรม ในปัจจุบันได้ รวมถึงไม่สามารถรองรับการพัฒนาและการสร้างอุตสาหกรรมใหม่ ๆ ในอนาคตได้ เป็นหนึ่งในอุปสรรคที่ทำให้ไทยไม่น่าดึงดูดเพียงพอในการลงทุนสำหรับหลาย ๆ บริษัท ที่จะเข้ามาลงทุนโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเทคโนโลยีและด้านวิศวกรรม สิ่งเหล่านี้ ต้องแก้ปัญหาด้วยการปฏิรูปการศึกษาครับ จากกราฟมี ๖ สิ่งที่ผมอยากนำเสนอ เพื่อแทรก เข้าไปในโครงสร้างของการศึกษาเดิม
เรื่องที่ ๑ เรื่องของ 21st Century Skills นั่นก็คือทักษะในศตวรรษที่ ๒๑ คือเรื่องของความคิดสร้างสรรค์ ความสามารถในการเข้าใจเทคโนโลยีความคิดวิเคราะห์ ในการแก้ปัญหาการสื่อสารความเป็นผู้นำ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะชีวิต ทั้งเรื่องของ การเงินเบื้องต้น บัญชีเบื้องต้น กฎหมายเบื้องต้น สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ทุกคนต้องเจอในอนาคตทั้งนั้นครับ
เรื่องที่ ๒ คือการทำ Career Trial ก็คือการให้เราได้ลอง ให้ผู้เรียน ได้ลองเรียนรู้และสัมผัสกับอาชีพที่หลากหลายขึ้นจริงในระหว่างที่เราเรียนศึกษาอยู่ในช่วง มัธยมนี้เพื่อค้นหาตัวเอง ดูว่าตัวเองจะเลือกแนวทาง หรืออาชีพไหนในอนาคต หรือจะไป ทั้งสายสามัญ หรือจะไปในสายของอาชีวะ
เรื่องที่ ๓ คือการฝึกงานในช่วงมหาวิทยาลัยและช่วงอาชีวะนี้ต้องฝึกจริง ๆ จบมาแล้วคุณต้องมีทักษะพร้อมทำงาน ไม่ใช่แค่ถ่ายเอกสาร ไม่ใช่การเสิร์ฟกาแฟ เชื่อไหมครับท่านประธานในกระทรวงของประเทศไทย เด็กนักศึกษาที่เข้าไปฝึกงาน ณ เวลานี้ ให้เขาเสิร์ฟกาแฟอยู่เลยครับ นี่ในกระทรวงของประเทศไทยนะครับ ไม่ใช่ที่ไหนไกล
เรื่องที่ ๔ คือการทำ Skill Mapping Skill Mapping คืออะไร คือการ Match Demand ของตลาดกับทักษะของแรงงานให้ตรงกัน นี่คือการปรับหลักสูตร ในการเอาความต้องการของตลาด ความต้องการจริงของธุรกิจในอุตสาหกรรมต่าง ๆ มาปรับ และ Match เข้าหลักสูตรเพื่อที่รู้ว่าอาชีพไหนเราต้องการคนแบบไหนเข้าไปอยู่ในระบบ วิชาไหน ทักษะไหนสำคัญและต้องใช้จริงในอนาคตคุณก็เรียน อันไหนที่ไม่ใช้คุณก็ตัดทิ้ง
เรื่องที่ ๕ คือเรื่องของ Lifelong Learning หรือการเรียนรู้ตลอดชีวิต ที่เพื่อนสมาชิกเคยได้พูดไปแล้ว
เรื่องที่ ๖ คือการสร้างเรื่องของ Grit แล้วก็ Growth Mindset การสร้าง Grit Mindset คืออะไร คือการสร้างให้เราเชื่อว่าเราเป็นได้ทุกอย่างเป็นไปได้ถ้าเราไม่ยอมแพ้ ถ้าเรามีความเพียร มีความพยายามมากพอ ส่วน Growth Mindset คือความคิดที่เชื่อว่า ทุกอย่างเป็นไปได้แล้วเราต้องมีความคิดที่อยากจะเติบโตไปได้ไกลกว่านี้แล้วพร้อมที่จะ เรียนรู้มากกว่านี้ครับ Mindset เหล่านี้จะเป็นตัวหล่อหลอมเพื่อสร้างแรงงานที่มีการพัฒนา ตัวเองตลอดเวลา สิ่งเหล่านี้คือเรื่องสำคัญของระบบการศึกษายุคใหม่เพื่อปรับตัว และสร้างแรงงานใหม่ ๆ ให้ตอบโจทย์และเท่าทันกับการเปลี่ยนแปลงและบริบท ของโลกยุคใหม่
สุดท้ายนี้ก่อนจบการอภิปรายผมมีเรื่องด่วนเรื่องหนึ่งที่อยากจะฝาก เพื่อนสมาชิกในสภาแห่งนี้ช่วยกันติดตามด้วยครับ คือเรื่องของการเข้าถึงเงินกู้ยืม กยศ. ครับ ผมติดตามเรื่องนี้เมื่อสักพักแล้วและเพิ่งได้รับหนังสือชี้แจงกลับมาจากผู้จัดการกองทุน กยศ. ลงวันที่ ๑๗ ตุลาคม หรือ ๒ วันที่ผ่านมา มีผู้ขอกู้ยืมทั้งหมด ๗๗๐,๐๐๐ คน และได้รับอนุมัติแล้ว ๙๗ เปอร์เซ็นต์ หรือ ๗๕๐,๐๐๐ คน แต่รู้ไหมที่อนุมัติแล้ว และมีการโอนเงินจริง ๆ จาก กยศ. มีเพียงแค่ ๖๘ เปอร์เซ็นต์ หรือ ๕๒๐,๐๐๐ คนเท่านั้น แปลว่าอีก ๒๓๐,๐๐๐ คน กำลังรอเงินอยู่ และทั้งที่เปิดเทอมก็เปิดไปเรียบร้อยแล้ว และค่าเทอมต้องจ่ายแล้ว คนเหล่านี้ต้องกู้ยืมเงินจากที่อื่นมาก่อนเป็นหนี้นอกระบบเพื่อจ่ายในระหว่างที่กำลังรอเงิน จาก กยศ. นี่ละครับ หลายครั้งจะทำให้เกิดปัญหาการตกหล่นทางการศึกษา ก็คือการเข้าไม่ถึงเงินทุน ในการที่จะเข้าไปเรียน ในการที่จะเข้ามหาวิทยาลัยในการจ่ายค่าการศึกษา ทำให้เสียโอกาส ในการพัฒนาตนเอง และสุดท้ายก็จะตามมาด้วยรายได้ที่น้อยลงครับ เรื่องนี้ใหญ่มาก
ผมก็อยากจะขอฝากท่านประธานไปยังรัฐบาล แล้วก็ขอฝากเพื่อนสมาชิก ทุกคนในการช่วยติดตามเรื่องนี้และเร่งหน่วยงานให้รีบจัดการแทนพวกเราโดยด่วน ขอบพระคุณครับ