เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน อรพรรณ จันตาเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต ๖ คนอำเภอเชียงดาว อำเภอเวียงแหง อำเภอพร้าว อำเภอไชยปราการ วันนี้ในฐานะตัวแทน ของพี่น้องประชาชนที่อยู่ชายแดน อยู่ชายขอบ วันนี้ขอร่วมอภิปรายญัตติพิจารณา แนวทางการจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่ไม่มีสถานะทางทะเบียนหรือไม่มีสัญชาติไทย คำว่า เด็กไร้รัฐ ไร้สัญชาติ ยังไม่พอค่ะ ชีวิตยังไร้หลักประกันอีกนะคะ คำว่า เด็กตัว G คือเป็นเด็กที่ไร้สถานะทางทะเบียน เป็นการขึ้นทะเบียนให้กับโรงเรียนเพื่อที่จะมาเบิก ในเรื่องของค่าอาหารเสริมนมและอาหารกลางวัน ซึ่งเด็กทั้งหมดไม่มีสถานะทางทะเบียน ไม่เกี่ยวกับการปกครอง ไม่เกี่ยวกับกระทรวงมหาดไทยแต่อย่างใดเลย เด็กทุกคนที่มาอยู่ใน ประเทศไทยที่มาเรียนหนังสือ บางรายได้เรียนหนังสือ ได้รหัสตัว G ก็จริง พื้นที่ของดิฉัน อยู่ชายแดน เด็กตัว G ที่ไร้สัญชาติกับเด็กสัญชาติไทย เราเรียนโรงเรียนด้วยกันค่ะ ดิฉันมีเพื่อนที่เป็นคนไร้รัฐ ไร้สัญชาติตั้งแต่เด็ก ทุกวันนี้ก็ยังเป็นเพื่อนกัน ทำงานร่วมกัน แล้วเด็กพวกนี้เข้ามาอยู่ในประเทศไทยเราเรียนกับเด็กสัญชาติไทยทั้งหมดเลย แต่ปัญหา อยู่ที่ว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องการศึกษาเท่านั้น ปัญหาหลักอีกด้านหนึ่งก็คือในเรื่องของสิทธิ ในการรักษาพยาบาลหรือเข้าถึงระบบสาธารณสุข เด็ก ๑ คนอาจจะเป็นเด็กที่ข้ามไปข้ามมา ระหว่างรัฐไทยแล้วก็อีกรัฐหนึ่งที่อยู่ติดกับชายแดน แต่ถ้าเด็กทั้งหมดไม่ได้รับการรักษาพยาบาล หรือได้รับวัคซีน แต่เด็กอยู่ร่วมกับเด็กไทยค่ะ การเกิดการแพร่ระบาด แม้กระทั่งเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นที่ผ่านมาโรคบางโรค โรคติดต่อที่เคยหายไปจากประเทศไทยแต่กลับคืนมา ไม่ว่าจะเป็นโรคมือเท้าปาก ที่พื้นที่ของดิฉันเด็กนักเรียนเป็นเยอะมาก แล้วก็ติดต่อระบาด ไปทั่วทั้งจังหวัด เหตุผลอีกอันหนึ่งก็คือเด็กตัว G ไม่สามารถได้รับวัคซีนอันนี้ก็คือปัญหา มันเกิดการระบาดพื้นที่หนึ่งปุ๊บ ในส่วนตัวของดิฉันอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ก็เหมือนกัน ถ้าหาก เด็กคนหนึ่งได้รับโรคระบาดมาเอาไปแพร่ในจังหวัดเชียงใหม่ ดิฉันเดินทางมาในสภาแห่งนี้ วันนี้ดิฉันก็เป็นพาหะนำมาให้กับสภาเช่นเดียวกัน มันคือการแก้ไขปัญหา ถ้าหากวันนี้ รัฐยังไม่ให้การสนับสนุนกับเด็กทุกคนได้เข้าถึงระบบการรักษาพยาบาลหรือวัคซีนให้ทั่วถึง การแก้ไขในเรื่องพวกนี้มันจะเป็นการแก้ไขที่ปลายเหตุ การป้องกันมันใช้งบประมาณน้อยกว่า การที่เราจะมารักษาและเยียวยา ดิฉันจะให้มองเห็นอีกมิติหนึ่งเด็กตัว G คือจะถูกกำหนด ตั้งแต่เข้าโรงเรียน แต่หลังจากที่เด็กหมดไปจากโรงเรียน หรือเรียนถึงแค่ ป. ๖ รหัสตัว G นี้ ก็จะหายไปแล้ว และเด็กกลุ่มนี้ก็จะเข้าไปในส่วนของแรงงานแต่ก็ไม่สามารถทำงานได้ ต้องไปถูกตำรวจหรือหลาย ๆ ทาง ทางแรงงานหรือตำรวจที่ผิดกฎหมายเข้ามาในเรื่องของ การรีดไถในการทำงานในประเทศไทยอีกต่อไปนี่ก็จะเป็นอีกปัญหาหนึ่ง แล้วยังไม่พอ ระยะ ๑๐ ปีที่ผ่านมามติของรัฐมนตรีในวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๖๒ ในเรื่องของการคืนสิทธิ ขั้นพื้นฐานในระบบสาธารณสุขแก่กลุ่มผู้ที่มีปัญหาทางสถานะและสิทธิ และยังมีมติ คณะรัฐมนตรีวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๕๘ ให้คืนสิทธิเฉพาะกลุ่มแต่ไม่ควบคุมกับเด็กตัว G ตอนนี้ผ่านไปแล้ว ๑๐ กว่าปีแล้วยังไม่มีการแก้ไขใด ๆ เลยค่ะ วันนี้ยังไม่พอยังส่งผลถึง โรงพยาบาลที่อยู่ชายแดน ไม่ว่าจะเป็นจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดตากที่ติดขอบชายแดนทั้งหมด เรื่องของโรงพยาบาลที่อยู่ชายแดนจะต้องแบกรับภาระ ไม่ใช่แค่คนที่มีสถานะทางทะเบียน แต่วันนี้โรงพยาบาลจะต้องดูแลทั้งมีทะเบียนและไม่มี ทะเบียน ทำให้บุคลากรทางการแพทย์ไม่เพียงพอ แต่พอเวลารัฐอุดหนุนงบประมาณ จะคิดในอัตราแค่คนที่มีสถานะทางทะเบียน แต่ในสภาพของความเป็นจริงแล้วบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียนโรงพยาบาลก็จะต้อง ทำการรักษาค่ะ อันนี้ก็จะเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ดิฉันฝากท่านประธานไปยังกระทรวง สาธารณสุขช่วยสนับสนุนงบประมาณกับโรงพยาบาลที่อยู่ชายแดน ชายขอบ ในเรื่องของ การดูแลบุคลากรแฝง บุคลากรซ้อน บุคลากรที่ไร้รัฐ ไร้สัญชาติด้วยนะคะ ถ้าหากเด็กที่ไร้รัฐ ไร้สัญชาติได้รับการรักษา ได้รับการดูแล แม้กระทั่งในเรื่องของการเรียน การรักษาพยาบาล การแรงงาน ทั้งหมดปัญหาทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันจะจบ แล้วแรงงานที่เกิดขึ้น เด็ก ๆ น้อง ๆ ทุกคนที่หลุดออกจากการเรียนแล้ว เขาจะได้ไม่สร้างปัญหาให้กับเราอีกเหมือนทุกวันนี้ น้อง ๆ ที่จบจากโรงเรียนแล้วไม่ได้เรียนต่อจะต้องข้ามไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อไปทำงานเป็น Call Center ที่มาเป็นปัญหาของเราทุกวันนี้ รัฐก็จะต้องใช้งบประมาณในการตรวจสอบ ในการหา มันเป็นปัญหาใหญ่ค่ะท่านประธาน แต่ถ้าวันนี้การป้องกันมันดีกว่าการรักษา พี่น้องไทยใหญ่ในโซนบ้านของดิฉันฝากมาบอกว่า จะเฮ็ดสัง เฮ็ดแต้ ๆ จะเฮ็ดจ้อแจ้ เฮ็ดอิหยัง ก็เหมือนประมาณว่าการแก้ไขปัญหา ถ้าหากจะแก้ไขแบบจริงจัง ปัญหามันจบแน่นอนค่ะ ดิฉันจึงขอเห็นร่วมและสนับสนุนกับคณะกรรมาธิการชุดนี้ให้เกิดการแก้ไขอย่างจริงจังด้วย ขอบคุณมากค่ะท่านประธาน