เอกราช สนับสนุนญัตติที่ดินทำกิน ห่วงรื้อย้ายชุมชนริมคลอง

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๐ · ๕ ตุลาคม ๒๕๖๖

เอกราช อุดมอำนวย อภิปรายสนับสนุนการทบทวนการเวนคืนที่ดินริมคลองในกรุงเทพฯ โดยเรียกร้องให้รัฐพิจารณาสิทธิของประชาชนผู้ยากจนที่อาศัยอยู่มายาวนาน โดยเสนอให้กระจายการถือครองที่ดินอย่างเป็นธรรมเพื่อความมั่นคงในที่อยู่อาศัยแทนการรื้อย้ายแบบไม่เหมาะสมกับศักยภาพของผู้ได้รับผลกระทบ

นายเอกราช อุดมอำนวย กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม เอกราช อุดมอำนวย ผู้แทนราษฎรคนดอนเมือง พรรคก้าวไกลครับ วันนี้ผมขออภิปราย สนับสนุนญัตติที่เพื่อนสมาชิกได้เสนอ ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นปัญหาของพี่น้องประชาชน โดยเฉพาะเรื่องของสิทธิและที่ดินในการทำกินนะครับ ท่านประธานครับ โครงการก่อสร้าง บ้านมั่นคงแล้วก็การก่อสร้างเขื่อนระบายน้ำแบบคอนกรีตในคลองลาดพร้าว คลองเปรม ประชากร เป็นโครงการที่รัฐบาลมีนโยบายเพื่อป้องกันการแก้ไขปัญหาน้ำท่วม ซึ่งมันเกิดมา จากน้ำท่วมใหญ่ในช่วงปี ๒๕๕๔ โดยเฉพาะในการแก้ไขปัญหาส่วนหนึ่งก็คือจะต้องรื้อย้าย บ้านเรือนที่รุกล้ำคลองเพื่อก่อสร้างเขื่อนระบายน้ำ ทีนี้ก็เลยเป็นที่มาที่กรุงเทพฯ เขาก็ จะต้องไปร่วมมือกับหน่วยงานรัฐหน่วยงานหนึ่งชื่อว่า พอช. ในการจัดทำแผนในการรองรับ ด้านที่อยู่อาศัยชาวริมคลอง ซึ่งจะมีทั้งคลองลาดพร้าว คลองเปรมประชากร ตั้งแต่ปี ๒๕๖๒ เป็นต้นมามีข้อมูลสำหรับผู้ที่อาศัยรุกล้ำประมาณ ๔,๓๙๘ หลังคาเรือน แล้วก็คิดเป็น ครัวเรือนประมาณ ๕,๘๗๖ ครัวเรือน ผู้อาศัยเหล่านี้ไม่ได้มีกรรมสิทธิ์ตามกฎหมาย ผมอยากจะบอกท่านประธานแบบนี้ว่าในเรื่องของที่อยู่อาศัย พี่น้องที่อยู่ริมคลองเขาอยู่มา ยาวนานมาก แต่ถูกรัฐมองว่าเป็นปัญหาจึงจะต้องไล่รื้อเขา ผมไม่พูดถึงเรื่องของกรรมสิทธิ์ ไม่พูดถึงเรื่องของความชอบด้วยกฎหมาย เพราะรู้กันอยู่ว่าที่ตรงนั้นแน่นอนครับ เถียงกันอย่างไร ก็แพ้ด้วยกฎหมาย แต่เป็นที่ที่พี่น้องประชาชนเขาอยู่กันมาดั้งเดิม อยู่กันมาตกทอด หลายชั่วอายุคน พอรัฐจะไปทำโครงการขนาดใหญ่ก็ไปทำโครงการโครงการหนึ่งที่ชื่อว่า บ้านมั่นคงก็ไปเสนอให้เขาว่ารัฐจะพยายามจัดสรรโครงการให้ทุกท่านได้มีที่อยู่อาศัย แต่ไม่ได้เป็นการให้ที่ดิน ไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาระยะยาว เป็นการแก้ปัญหาแบบปะผุ เพราะอะไรครับ ผู้ที่เป็นคนจนเมืองมีทั้งผู้ที่ไม่มีศักยภาพหรือว่าเป็นผู้ที่อาจจะรายได้น้อย ลำดับที่ ๒ คือเป็นผู้ที่ชราภาพอยู่ตัวคนเดียว และซ้ำไปกว่านั้นบางท่านชราภาพด้วย และป่วยติดเตียงด้วย คำถามคือจะเอาชีวิตของพี่น้องเหล่านี้ จะไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมาหรือ พี่น้องเหล่านี้อยู่กันมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่าเขาก็ไม่มีที่ดินทำกิน แต่ว่าเขากลับถูกรัฐไล่ ให้ไปอยู่ที่อื่น และศักยภาพของตัวเขาอายุ ๕๐-๖๐ ปีแล้ว เงินเก็บก็ไม่มี จะให้เขาไปอยู่ในที่ ที่จะต้องไปเสียเงินผ่อนเดือนละ ๒,๐๐๐ กว่าบาท เขาก็ไม่มีศักยภาพ เงินคนแก่ได้แค่ ๖๐๐ บาทเองครับ จะเอาเงินอะไรกิน เพราะฉะนั้นการแก้ปัญหาของโครงการบ้านมั่นคง ริมคลองเปรมประชากรทั้งหมด ผมถึงอยากจะให้มีการศึกษาทบทวนว่าเป็นไปได้หรือไม่ ที่พี่น้องคนจนเมืองในกรุงเทพมหานครที่เขาอยู่มาดั้งเดิมแต่ก่อนควรจะมีสิทธิ ในการครอบครอง ผมจะยกตัวอย่างให้ท่านประธานได้เห็นภาพว่าที่ราชพัสดุของ ประเทศไทย กระทรวงกลาโหมคือหน่วยงานที่ถือครองที่ราชพัสดุมากที่สุด รวมกัน ๖.๒๕ ล้านไร่ หรือ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ของที่ราชพัสดุทั่วประเทศ หรือประมาณ ๕ เท่า ของกรุงเทพมหานคร และในการถือตรงนั้นผมถามว่าในกรุงเทพมหานครมีที่กองทัพ มากมายเลย จะทำ MOU ได้ไหม หรือจะทำการประสานอย่างไรได้ไหมที่จะให้พี่น้อง ได้มีสิทธิในการครอบครองที่ดิน อย่าไปมองว่าพวกเขาเหล่านั้นคือคนที่บุกรุกผิดกฎหมาย อย่าไปมองว่าอันนี้คือสมบัติชาติเอามาใช้หาเสียง ไม่ใช่หรอกครับ นี่คือเรากำลังจะต้อนคน อีกกลุ่มหนึ่งที่เขาไม่มีกำลัง ไม่มีความสามารถ ซึ่งเขาเกิดบนผืนแผ่นดินนี้และควรจะมีสิทธิเหมือนกัน เพียงแค่เขายากจน เพราะฉะนั้น การที่เขาอยู่มาก่อน การที่เขาครอบครองมาก่อนแล้วกฎหมายของเราตามไม่ทันพี่น้อง ประชาชน เราควรจะทบทวน ผมจึงเสนอแบบนี้ว่าในการศึกษาในการทบทวนที่เพื่อนสมาชิก ได้พูดไปแล้ว การกระจายที่ดินให้พี่น้องที่มีสิทธิในการครอบครองเป็นเรื่องของ ความชอบธรรมที่ทำให้คนจนกระจายความมั่งคั่งให้เขาสามารถที่จะยืนได้ด้วยขาของเขา ไม่เพียงเฉพาะเรื่องของการช่วยเหลือเรื่องของเงินทองนะครับ การกระจายที่ดินนี่ละครับ ที่จะเป็นโครงการ เป็นสวัสดิการที่จะทำให้เขาได้มีความมั่นคงด้านที่อยู่อาศัย ผมไม่อยาก เห็นคนชราจำนวนมากที่จะต้องไปแออัดกันอยู่ริมถนน ผมไม่อยากเห็นคนยากจนไม่มีที่อยู่ อาศัยจะต้องรอนแรมไปเรื่อย ๆ แล้วสุดท้ายพวกเขาเหล่านี้ก็ถูกชี้ว่าเป็นตัวปัญหา เป็นคนก่อ เกิดปัญหาต่าง ๆ ทั้งที่จริง ๆ จุดเริ่มต้นมันเริ่มมาจากอำนาจรัฐที่อยู่ในมือของพวกเรา นี่ละครับ วันนี้เพื่อนสมาชิกในที่แห่งนี้เท่าที่ผมฟังมาทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่าควรจะ กระจายทรัพยากรเหล่านี้ไปให้ถึงมือ แต่ผมขอที่จะชี้ให้เห็นความคิดที่แหลมคม มากขึ้นว่าอย่าลืมพี่น้องคนจนเมือง คนจนที่อยู่ต่างจังหวัดเขายังมีพืชไร่ ยังมีที่นาที่อาศัย ธรรมชาติในการเก็บกินได้ แต่คนจนเมืองเวลาจนไม่มีจริง ๆ ครับลำบากมาก โดยเฉพาะ พี่น้องในเขตดอนเมืองของผม วันนี้ผมก็ฝากท่านประธานนะครับ ฝากเพื่อนสมาชิก ผมจึงอภิปรายสนับสนุนญัตติที่เพื่อนสมาชิกได้ตั้งขึ้น และหวังว่าข้อเสนอต่าง ๆ จะนำไปสู่ การแก้ไขปัญหาได้อย่างแท้จริงในอนาคต ขอบพระคุณท่านประธานครับ