ท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิก กระผม วิรัช พิมพะนิตย์ สส. จากจังหวัดกาฬสินธุ์ ท่านประธานที่เคารพครับ ตั้งแต่ผมเกิดมา จังหวัดกาฬสินธุ์ก็เริ่มสร้างเขื่อนลำปาว พอมีเขื่อนเราก็ดีใจ แต่วันนี้มันเกินกำลังของ เขื่อนลำปาวก็จะปล่อยน้ำเพราะว่าตอนนี้ ๑๐๔ เปอร์เซ็นต์แล้ว ทางโครงการเขื่อนลำปาว ก็ปล่อยน้ำไป แต่ผลกระทบก็คือประชาชนที่อยู่รอบเขื่อนลำปาว โดยเฉพาะอำเภอเมือง อำเภอหนองกุงศรี อำเภอยางตลาด แล้วก็ลามลงไปถึงอำเภอร่องคำ แล้วก็อำเภอกมลาไสย ซึ่ง สส. เกือบทุกคนในจังหวัดกาฬสินธุ์มีการกระทบจากการน้ำท่วมหมด ผมเห็นการทำงาน ของราชการ ผมเห็นการเก็บกักน้ำที่ผิดพลาด ถึงเวลาปล่อยน้ำที่ให้มันเป็นธรรมชาติ ก็ไม่ปล่อย เก็บกักไว้จนเกินกว่าเหตุแล้วก็มาระบาย วันนี้น้ำท่วมจากจังหวัดอุดรธานี เลยลงมาที่จังหวัดกาฬสินธุ์เขื่อนลำปาว แล้วก็ออกมาที่ลำน้ำพาน ต่อไปเป็นลำน้ำชี แล้วก็ ไปที่จังหวัดร้อยเอ็ด ไปที่จังหวัดยโสธร แล้วก็ไปท่วมหนักที่จังหวัดอุบลราชธานี ผมบอก เลยว่าวันนี้สิ่งที่น้ำท่วมเกิดอยู่ ๒ อย่าง อย่างแรก ก็คือภัยธรรมชาติ อย่างที่ ๒ คือ ภัยการเมือง เพราะอะไรท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้นักการเมืองที่เข้าไปเป็นใหญ่เป็นโต เป็นรัฐมนตรี เป็นท้องถิ่น เป็นอะไร ไม่ประสานกันครับ คิดอยากทำงบประมาณอย่างไรก็ทำ อย่างบ้านผมลำน้ำมีพนังกั้นมาตลอด พองบมาได้ทีละ ๕๐๐ เมตร ๓๐๐ เมตร ๔๐๐ เมตร ตรงที่เป็นฟันหลอน้ำก็ไหลบ่าเข้ามาท่วมไม่เสร็จสักที ท่านประธานที่เคารพครับ ผมอยากฝากไปหาหน่วยงานที่แก้ไขปัญหาน้ำท่วม ถ้าจะทำก็ทำ ระยะทาง ๓-๔ กิโลเมตร ๕ กิโลเมตร ทำให้เสร็จครับ ไม่ใช่มีงบมานิดหนึ่ง กรมโยธาธิการ และผังเมืองก็บอกว่ามีแค่นี้ กรมเจ้าท่าก็บอกว่ามีแค่นี้ สิ่งต่าง ๆ พวกนี้ ลำน้ำต่าง ๆ พอเอ่อ ขึ้นมาก็ท่วม พี่น้องประชาชนที่เขาได้รับผลกระทบ ถามว่าวันนี้สินค้าเกษตรเขาถูกน้ำท่วม ชีวิตเขาหวังพึ่งกับผลงานและสินค้าเกษตรแต่ต้องมาพังพินาศหมด เงินชดเชยมันไม่คุ้ม หรอกครับ ก็ขอบคุณรัฐบาลด้วยครับที่จัดเงินชดเชยไปตลอด แต่ถามว่ามันจะคุ้มกับของ ที่เสียไปไหม มันไม่คุ้มครับ แต่วันนี้ผมอยากให้ภัยพิบัติที่เกิดจากการเมือง คุยกันให้มัน ชัดเจนหน่อยว่าจะทำอะไรให้มันเป็นระบบ รัฐมนตรีบางคนคิดบอกว่าเอาน้ำขึ้นไปไว้ข้างบน แล้วปล่อยลงมา รัฐมนตรีบางคนบอกว่าเอาน้ำข้างล่างปล่อยไปข้างนี้ ผมบอกว่าวันนี้คิดกัน อบต. เขาไม่มีเงินหรอกครับ เทศบาลก็ไม่มีเงินครับ อย่างเทศบาลลำพาน เทศบาล บึงวิชัย เทศบาลทุกเทศบาลที่อยู่ในระบบลำน้ำ เขาไม่มีเงินมากพอที่จะทำพวกนี้ได้ วันนี้ฝาก ผู้มีอำนาจที่ครอบครอง ฝากทุกคนที่ดูแลภัยพิบัติพวกนี้ แก้ให้เป็นระบบหน่อยครับ ผมสงสารชาวบ้านนี่ครับ มาทำไมครับ มาขนของออกจากทางแล้วก็มาแจกถุงยังชีพ กินมาม่าจนหน้าเป็นมาม่าแล้วครับ ก็มีมาม่า ๑ ถุง น้ำปลา กินจนเป็นโรคไต ก็ขอบคุณนะครับ ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไร แต่ต้องกราบเรียนว่าสภาพความเป็นอยู่ที่อยู่บนจอนะครับ ชีวิต ความเป็นอยู่ของราษฎรต้องเจออย่างนี้ทุกปี แล้วก็เป็นมาตลอดตั้งแต่ผมเป็นเด็กจนโต จนแก่ แต่ก็ไม่แก่เท่าไรหรอกครับ ก็จนถึงวันนี้ละครับ ก็ต้องบอกว่าวันนี้มันก็อยู่ ในสภาพเดิมคือท่วม แล้วอีก ๒ เดือน ท่านประธานทราบไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้น อีก ๒ เดือน เตรียมภัยแล้งแล้วครับ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมก็ตกใจอยู่ว่าวันนี้ภัยพิบัติน้ำท่วม อีก ๒ เดือน ภัยแล้ง แล้วการที่น้ำไหลออกมานี่ปล่อยทิ้ง ไม่เคยเก็บไว้ให้เป็นประโยชน์เลย ผมกราบเรียน ท่านผู้ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ ไม่ว่าจะทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงอะไร ที่เกี่ยวข้องกับพวกนี้ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยหรืออะไรต่าง ๆ ถ้าระดมตรงไหน ได้ระดมเถอะครับ ระดมให้ชาวบ้านเขาได้อยู่รอดปลอดภัย ระดมให้มันเสร็จเป็นโครงการ ไป ๆ วันนี้ผมกราบเรียนท่านประธานที่เคารพว่าผมก็ขอบคุณนะครับ วันนี้ท่านรัฐมนตรี ท่านนายกรัฐมนตรีก็เห็นบอกว่าจะไปอุบลราชธานี แล้วก็อาจจะเลยมาที่กาฬสินธุ์ ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ไชยา พรหมา ก็ลงกาฬสินธุ์ในวันเสาร์ กับวันอาทิตย์ ขอบคุณสำหรับความคิดที่อยากจะทำในการแก้ไขปัญหาของพี่น้องประชาชน ผมกราบเรียนท่านประธานที่เคารพว่าภัยพิบัติไม่ได้เกิดจากธรรมชาติอย่างเดียวครับ เกิดจาก การเมืองของพวกเราด้วยที่สร้างระบบขึ้นมาเป็นอย่างนี้ ก็ไม่มีอะไรครับท่านประธาน ที่เคารพ ผมกะว่าวันนี้ขอให้ทำให้จริง ๆ จัง ๆ ช่วยชาวบ้านจริง ๆ จัง ๆ ไม่ใช่ต้องเกิดมา มีท่วม แล้ง ท่วม แล้ง ท่วม แล้ง อยู่อย่างนี้ มันเจ็บกระดองใจครับ ก็ขอขอบคุณ ท่านประธานที่เคารพด้วยความเคารพครับ สวัสดีครับ