นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร กรุงเทพมหานคร

ท่านประธานที่เคารพ ผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต กรุงเทพมหานคร ธนบุรี คลองสาน บางปะกอก พรรคก้าวไกล วันนี้ผมขออภิปรายสนับสนุนญัตติในการตั้ง คณะกรรมาธิการวิสามัญเกี่ยวกับศึกษาเรื่องสถานบันเทิง ซึ่งจริง ๆ แล้วผมเองก็อยู่ในธุรกิจ แวดวงนี้ ถึงแม้อาจจะไม่เคยทำไปถึงสถานบันเทิงก็อาจจะเป็นผับ บาร์ทั่วไป แต่ผมอยากให้ คณะกรรมาธิการชุดนี้ที่จะเกิดขึ้นก็ศึกษาไปให้ไกลให้กว้างไปถึงร้านอาหาร หรือผับ บาร์ด้วย รวมถึงอาจจะขอแถมไปเรื่องของเวลาขายแอลกอฮอล์ด้วยนะครับ ซึ่งทางพรรคก้าวไกล ตั้งแต่หาเสียงเราก็มีนโยบายที่จะปลดล็อกเวลาการจำหน่ายสุรา ซึ่งปัจจุบันประเทศไทย คือ ๑๑ โมงถึงบ่ายสองเป็นช่วงแรก แล้วก็ฟันหลอเริ่มอีกที ๕ โมงเย็นถึงเที่ยงคืน ซึ่งตรงนี้เองก็ทำให้เป็นการบังคับที่จะต้องมีใบอนุญาตมากมาย หลายอย่างที่สถานประกอบการต้องไปขอ รวมถึงสถานบันเทิงที่อยากขายเกินเวลาเที่ยงคืน ด้วย ซึ่งทั่วไปแล้วในต่างประเทศไม่ค่อยมีอะไรประเภทนี้หรอก เรื่องการห้ามขาย เวลาแอลกอฮอล์ แต่อาจจะมีบ้างอย่างประเทศเพื่อนบ้านเรา คือเท่าที่เห็นมาใน ASEAN น่าจะมีประเทศไทย แล้วก็ประเทศสิงคโปร์ ที่ผมได้ไปศึกษาดูงานกับท่านประธานมา ซึ่งจริง ๆ แล้วพอไปดูให้ล้วงลึกเข้าไปในการที่ไปสอบถามมาก็ทราบว่าจริง ๆ แล้วเขามี ใบอนุญาตหลายอย่าง แล้วใบอนุญาตที่ห้ามขาย อย่างเช่น ในร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven ก็คือ ขออนุญาตเอ่ยนามไม่เสียหาย เพราะว่าเป็นสาขาสิงคโปร์ไม่ใช่ที่ประเทศไทย ก็ขายได้ ๔ ทุ่มครึ่ง ส่วนถ้าเป็นร้านบาร์ทั่วไปก็เที่ยงคืนเหมือนบ้านเรา แต่เขาจะไม่มีเวลาในการมา เป็นฟันหลอแล้วครับ ก็คือ ๗ โมงเช้าถึงเที่ยงคืน ก็จะเป็นอย่างนี้ไป แต่ถ้าหากว่าก็มีร้าน ผมก็สงสัยเหมือนกันว่าแล้วมันมีร้านอื่นที่เปิดตีสองอย่างนี้ด้วยเขาใช้อะไร ผมก็ลงพื้นที่ไป ตรวจสอบถามว่าอันนี้มันใบอะไร เขาบอกว่ามันก็ต้องขอเพิ่ม แล้วอย่างที่เพื่อนสมาชิกผม ได้พูดว่า จริง ๆ แล้วก็ต้องจ่ายค่าใบอนุญาตเยอะขึ้น รวมถึงต้องผ่านเกี่ยวกับ Public Health การทำเกี่ยวกับคล้าย ๆ EIA ที่จะต้องไปขออนุญาต ไปพิสูจน์ได้ว่าคุณเก็บเสียงดี แล้วก็เป็นสถานบันเทิงที่มีทางหนีทีไล่ การป้องกันไฟ วัสดุที่ใช้ต่าง ๆ นานาเป็น List เลย คือถ้าคุณอยากจะเปิดคุณเปิดได้ แต่คุณต้องไปขออนุญาต ซึ่งผมว่าในสภานี้ทุกคนคง เห็นตรงกันว่าทำไมมันต้องมีกฎหมายนี้ ก็เพราะว่าการที่เปิดดึกเปิดดื่นมันรบกวนชาวบ้าน โดยเฉพาะชุมชนเมืองอย่างกรุงเทพมหานคร เป็นต้น รวมถึงผมก็เชื่อว่าเพื่อนสมาชิกที่ อาจจะมาจาก ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ หรือพี่น้องชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่มีความคิดใน เรื่องแอลกอฮอล์ไม่เหมือนกันเขาก็อาจจะมองเป็นอย่างอื่น ซึ่งหลายประเทศเขาก็อาศัยกลไก ของท้องถิ่นครับ อย่างสิงคโปร์ก็เช่นกัน เขาก็อนุญาตให้จะเรียกอย่างไรดีก็คล้าย ๆ กับ ผู้บริหารเขตนั้น ๆ ในการกำหนด Zoning ใบอนุญาต ผมเชื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นจุดเริ่มต้น เบื้องต้นที่อยากให้กรรมาธิการนี้ศึกษา เพราะว่ามองอย่างในประเทศไทยครับ ข้าวสาร ถ้าจะเอากฎระเบียบปัจจุบันวัดก็อยู่ด้านหน้าอยู่แล้ว ไม่มีทางเปิดได้อยู่แล้ว ถ้าทำตาม กฎหมายจริง ๆ ซึ่งทุกคนก็รู้ว่าการมีกฎหมายไปแล้วทำไม่ได้ สุดท้ายมันก็ทำลายความเชื่อถือ ของกฎหมายทั้งระบบโดยภาพรวม ดังนั้นถ้ามองอย่างภูเก็ตเพื่อนสมาชิกของผมก็ได้ต่อสู้ มาอย่างยาวนาน บอกว่าภูเก็ตเป็นเมืองท่องเที่ยวควรจะเปิด ๒๔ ชั่วโมง หรือผ่อนผันกันไหม ไม่ต้องเถียงครับรัฐบาล หรือสภาแห่งนี้แค่ตรากฎหมายให้อำนาจ กระจายอำนาจให้ท้องถิ่น จัดการครับ ถ้าผู้นำท้องถิ่นคนนั้นหรือที่มาจากการเลือกตั้ง นายกอบจ. คนนั้น โอ้โฮสักแต่ว่า จะเปิดโน่นนี่นั่นเดี๋ยวเขารับผิดชอบทางการเมืองเอง รอบหน้าเขาก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ประชาชนก็ไม่สนับสนุนเขา แต่ละพื้นที่ล้วนแล้วแต่มีความหลากหลายและปัญหาที่ต้องการ ดูแลเป็นเฉพาะ และเรื่องที่เล็ก ๆ ที่เป็นเรื่องใหญ่ในวันนี้มันก็เกิดจากสาเหตุที่ประเทศเรา ไม่กระจายอำนาจครับ ไม่มีสภาที่ไหนในโลกมานั่งเถียงกันเรื่องจะเปิดกี่โมง มันเป็นเรื่อง ระดับท้องถิ่นครับท่านประธาน ดังนั้นผมเองจึงฝากเพราะผมเองไม่ได้เป็นกรรมาธิการชุดนี้ ก็ฝากเพื่อนสมาชิก ทั้งฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล ถ้าศึกษามาแล้วอย่างไรฝากในการแก้ปัญหา แนวทางที่ให้ท้องถิ่นได้ตัดสินใจ ไม่ใช่คนจากส่วนกลาง กระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าที่มาเป็น ชั่วครั้งชั่วคราว มารอตำแหน่ง มารอเกษียณ มาตัดสินใจแทนพ่อแม่พี่น้องที่อยู่ตาม จังหวัดต่าง ๆ ขอบคุณท่านประธานครับ