ภัณฑิล สนับสนุนปรับกฎหมายสถานบันเทิง เน้นความปลอดภัย-คุ้มครองแรงงาน

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๗ · ๒๗ กันยายน ๒๕๖๖

ภัณฑิล น่วมเจิม อภิปรายสนับสนุนการปรับปรุงกฎหมายสถานบันเทิงให้ทันสมัยและสอดคล้องกับบริบทปัจจุบัน พร้อมเสนอให้มีการปรับปรุงค่าธรรมเนียมและขั้นตอนการอนุญาตให้เหมาะสมกับขนาดพื้นที่ เวลาเปิด-ปิด และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน โดยเน้นย้ำความไม่สอดคล้องของกฎหมายเดิมที่ทำให้เกิดสถานประกอบการผิดกฎหมายจำนวนมาก และเรียกร้องให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการศึกษาแนวทางการเก็บค่าธรรมเนียมอย่างเป็นธรรมโดยอ้างอิงตัวอย่างจากต่างประเทศเพื่อลดช่องโหว่และป้องกันการเรียกรับผลประโยชน์ที่ไม่โปร่งใส

นายภัณฑิล น่วมเจิม กรุงเทพมหานคร

เรียนท่านประธานสภาครับ ผม ภัณฑิล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต เขตคลองเตย เขตวัฒนา วันนี้ก็ขอ อภิปรายประกอบสนับสนุนญัตติเรื่องการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสถานบันเทิง ให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง ณ ปัจจุบัน ขอ Slide ได้เลยนะครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Clip ภาพ)

ในเชิงเศรษฐกิจแล้ว เราหลีกเลี่ยงที่จะพูดไม่ได้เลยนะครับว่าการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มันคู่กับสถานบันเทิง สถานประกอบการกลางคืน ในปี ๒๕๖๔ ถ้าไปดูสถิติการบริโภคเฉลี่ยต่อเดือนต่อคน สำหรับคนที่ดื่มคือ ๖๐ ล้านคนในประเทศไทยมีคนดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประมาณ ๑๖ ล้านคน โดยเฉลี่ยแล้วใช้จ่ายต่อเดือนในการบริโภคประมาณ ๑,๖๐๐-๑,๗๐๐ บาท คูณออกมาตรง ๆ ก็ประมาณ ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้ยังไม่รวมนักท่องเที่ยวที่บริโภค น่าจะอีกหลายแสนล้านนะครับ รวมถึงอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องอีกเวลาเราไปสถานบันเทิง สถานประกอบการกลางคืนเราก็รับประทานด้วย เราก็มีการใช้บริการอื่น ๆ ประกอบด้วย เพราะฉะนั้นมูลค่าตลาดสูงมากนะครับปฏิเสธไม่ได้ แต่กฎหมายที่เรามีนะครับ ในหน้าถัดไป เมื่อสักครู่เพื่อนสมาชิกที่เสนอญัตติก็ได้พูดไปบางส่วนแล้ว มันเก่ามาก มันโบราณมาก ผมอ่านครั้งแรกผมยัง เอ๊ะ มันมีคำว่ารองเง็ง มันแปลว่าอะไรเอ่ย มันมีคำว่าน้ำชา มันมีคำว่า ปรนนิบัติลูกค้า มันเก่ามากครับ อ่านมาเด็กสมัยใหม่คงไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่โดยสาระ ผมสรุปสั้น ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลา หรือจะเต้น ไม่เต้นได้ในสถานบันเทิงสถานบริการคือ ๑. มันต้องมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ๒. มันมีดนตรี ๓. มันมีคนบริการ มันไม่ใช่ตู้อัตโนมัติ ที่เราจะไปกดแล้วเอาเบียร์ออกมาดื่มได้นะครับ สถานบริการมักจะมีองค์ประกอบอย่างน้อย ๑ หรือ ๒ อัน ใน ๓ อันทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นอาบ อบ นวด อาจจะไม่มีเพลง แต่แน่นอน มันต้องมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ มันมีคนให้บริการเราถึงเรียกมันว่าสถานบริการ ซึ่ง มาตรา ๓ (๓) คือ อาบ อบ นวด ก็อยู่ในกฎหมายฉบับนี้เหมือนกัน อันนี้ข้อที่ ๑ เลยเรา ต้องปรับเรื่องคำนิยามใหม่นะครับ เพราะมันเก่ามากแล้ว ๒๕๐๙ ถ้าเผื่อผ่านมานี้ก็ ๕๗ ปี ก็เกือบเกษียณแล้วนะครับกฎหมายฉบับนี้ แต่โลกมันไปถึงไหนแล้วนะครับ เพื่อนสมาชิก หลายคนก็คงได้รับเรื่องร้องเรียนมากมายที่ส่งผลกระทบต่อการอยู่อาศัยของพี่น้องประชาชน ไม่ว่าเรื่องเสียงดัง เรื่องโศกนาฏกรรม อย่างในเขตผมเองซาติก้าตั้งหลายปีมาแล้ว เรื่อคลัสเตอร์ทองหล่อ มันออกแบบมาไม่เหมาะกับสภาพการใช้งานเลย มันเข้าไปอัดกันอยู่ ในนั้น แล้วก็มีการดัดแปลงอาคาร มีกฎหมายหลายฉบับที่เกี่ยวข้องนะครับ จราจรครับ รถติดมาก นี่ยังไม่พูดถึงคนเมาขับออกมาอีก ส่งผลกระทบต่อผู้อยู่อาศัยโดยรอบเหมือนกัน มีการละเมิดสิทธินะครับ มีการละเมิดสิทธิผู้ใช้แรงงาน ผู้ให้บริการในนั้น ความจริงหลายคน ก็ทำงานแบบ Part time ไม่ได้มีสัญญาจ้างที่ถูกต้อง มีต่างด้าวด้วย มีการใช้ยาเสพติดกัน ด้วยข้างใน แล้วก็มีเรื่องของการละเมิดสิทธิแรงงานที่ให้บริการอยู่ข้างใน อันนี้ก็จะเป็นอีก มุมมองหนึ่งในเชิงของผลกระทบ เพราะฉะนั้นมันมีปัญหาที่ต้องแก้ไขนะครับ เรามี เป้าประสงค์ที่เราอยากจะให้ได้ผลลัพธ์ออกมาจากการปรับปรุงกฎหมายพวกนี้คือ ๑. ในมุมมองผู้ประกอบการเราต้องการจะดูแลควบคุมต้นทุนในการประกอบธุรกิจให้ชัดเจน เพราะฉะนั้นคำนวณไม่ออกว่า มัน Feasibility Study นี่มันคุ้มหรือเปล่าที่จะลงทุน เพราะเรายังไม่รู้มันมี Hidden Cost หรือมีต้นทุนที่มันแอบแฝงเยอะขนาดไหน เดี๋ยวหน้า ต่อไปจะมีพูดถึงเรื่องการขออนุญาต ต้องมีใบอนุญาตกี่ประเภทนะครับ เรามองไม่ออกเลยว่า จะขออนุญาตเปิดผับที จะเปิดร้านอาหารที่ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วยนี่มันต้องเสีย ค่าใช้จ่ายเท่าไร ๒. ต้องแก้ไขระบบป้องกันอัคคีภัย เวลาเกิดเหตุร้ายขึ้นมาทางเข้า ทางออก ทางหนีไฟเป็นอย่างไรบ้าง ระบบระบายอากาศเป็นอย่างไรบ้าง ความปลอดภัย สุขอนามัยมันได้ไหม มลภาวะทางเสียง มี Outdoor ด้วยบางทีเสียงดัง ออกมา คอนโดมิเนียม บ้านที่อยู่อาศัยโดยรอบร้องเรียนหนักมากนะครับ แล้วตอนนี้ ก็มีกัญชา มีอย่างอื่นเข้ามาเกี่ยวด้วยนะครบ แล้วก็เราอยากจะให้มีการคุ้มครองสวัสดิการ ให้กับลูกจ้าง พนักงานที่เป็นธรรม อันนี้คือปัญหาที่เราอยากจะแก้ไข

ในเรื่องใบอนุญาตนะครับ ถ้าผมอยากจะเปิดสถานบันเทิง สถานบริการ กลางคืนขึ้นมาสักอันหนึ่งนี่ มีอะไรบ้าง ๑. ต้องไปขอฝ่ายปกครองกี่หมื่นบาท ซึ่งมันก็ต้องไป กับเรื่องผังเมืองด้วยนะครับ ๒. ควบคุมอาคาร อันนี้ตลกมากครับ สร้าง ๒๐๐ บาท ดัดแปลง ๑๐๐ บาท รื้อถอน ๕๐ บาท มันอะไร ทำไมมันถูกขนาดนี้ มิน่ามันถึงต้องมีการจ่ายอะไร ที่มันมากกว่านั้นเพราะอันนี้มันค่าธรรมเนียมมันถูกมาก ตลกมากครับอ่านดู สร้าง ดัดแปลง ๑๐๐-๒๐๐ บาท กรมสรรพสามิตเรื่องจำหน่ายแอลกอฮอล์ ๒,๒๐๐ บาท อันนี้ง่าย อันนี้ขอจ่ายสตางค์แล้วได้เลย ส่วนใหญ่ก็จะมีการขอค่อนข้างถูกต้อง ใบอนุญาตประกอบ กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ อันนี้ก็หลักหมื่นเหมือนกันขึ้นอยู่กับประเภทและขนาด จริง ๆ มันต้องมีอีกทะเบียนการค้าเวลาจะเปิดร้านรวมถึงถ้าเกิดจดเป็นนิติบุคคล ก็ต้องมีเป็น หจก. บริษัทก็ต้องไปทำบัญชีอีก เพราะฉะนั้นต้นทุนในการทำธุรกิจนี่ มันเป็นหมื่นเป็นแสนเลยนะครับ

อีกปัญหาหนึ่ง คือเวลาเปิดปิดเดี๋ยวคงมีเพื่อนสมาชิกอภิปรายขยายความว่า ปัจจุบันมันไม่ตรงกับความเป็นจริง บอกว่าปิดเที่ยงคืนแต่จริง ๆ แล้วก็ตีบิลปิดเที่ยงคืน แต่ไปถึงตีสอง ตีสี่ก็ยังมีอยู่เสิร์ฟบอกสั่งมาก่อน Stock ไว้ก่อน แล้วมันก็ Late มาก บางทีถึงเช้าก็มีตามขนาด คือปัจจุบันการจ่ายค่าธรรมเนียมมันยังไม่ได้คำนึงถึงเรื่องพวกนี้ เท่าไร คือสูญเสียโอกาสในการจัดเก็บรายได้ ความจริงยิ่งเปิด Late ในต่างประเทศ คือต้องคิดแพงยิ่งมีผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมเยอะ คุณต้องกันเสียงเยอะ คุณต้องควบคุม ความเสี่ยงเยอะ ค่าบริการหรือว่าค่าขอใบอนุญาตต้องผันแปรไปตามเวลาเปิดปิด เพราะมัน เสี่ยงต่อการที่จะถูกร้องเรียน เสี่ยงต่อการมีมลภาวะทางเสียงและทำให้ผู้อยู่อาศัยโดยรอบ ได้รับผลกระทบ มันก็ควรจะต้องมีการตั้งค่าธรรมเนียมอิงตามเวลาให้บริการ อิงตามขนาด ยิ่งใหญ่พื้นที่ตารางเมตรเยอะ จุคนได้เยอะก็ยิ่งต้องเสียแพงใช่ไหมครับ เปิดร้านเล็ก ๆ ผลกระทบน้อยอาจจะเสียถูกกว่า ประเภทเหมือนกัน ถ้าประเภทเพลงดังมาก แล้วมันเป็นกิจจะลักษณะ มีการเต้น มีการก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญให้กับที่อยู่อาศัย โดยรอบ อันนี้อาจจะต้องพิจารณาว่าต้องเข้มงวดมาก ค่าบริการหรือค่าธรรมเนียมก็ต้องแพง ไปตามนั้นนะครับ

อีกอันหนึ่งอันนี้ยกตัวอย่างเขตผมเลยนะครับ อโศก นานา เอกมัย ทองหล่อ ก็มีข้อมูลดูที่สำนักวิชาการย่านทองหล่อนี่ดูตาม Map เวลาคนเข้าไปเที่ยวพรึบเลยเป็นร้อย ปรากฏไปดูว่าคนที่ขออนุญาตถูกต้องในเขตคลองเตย เขตวัฒนา ของฝ่ายปกครอง มีกี่ราย ปรากฏไนท์คลับ บาร์ สถานเต้นรำ เขตคลองเตยมี ๔ ที่ เขตวัฒนามี ๒ ที่ อาบ อบ นวด มี ๑ ผับ คาราโอเกะ เธค มี ๕ กับ ๒๑ โอ้โฮ ท่านลองเดินก็ได้ครับ ทุก ๑๐๐-๒๐๐ เมตร มีเต็มไปหมดเลย แสดงว่ามันไม่สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง

ด้านสุดท้ายต้องปรับเลยอันนี้ก็จะเป็นการเข้าไปศึกษากันในชั้น คณะกรรมาธิการว่าต่างประเทศเขาทำกันอย่างไร เราต้องเปลี่ยนใหม่แล้วนะครับ การเก็บ ค่าบริการเพื่อจะลดพวกเรื่องส่วย การเรียกรับผลประโยชน์จากเจ้าหน้าที่รัฐนะครับ ผันแปร ไปตามเวลา ยิ่งเปิด Late เปิดดึกยิ่งต้องแพง ถูกไหมครับ ยิ่งมีกิจกรรมที่เสี่ยงต่อมลภาวะ ทางเสียง หรืออาจจะส่งผลกระทบต่อผู้อยู่อาศัยโดยรอบก็ยิ่งต้องแพง ถูกไหมครับ ยิ่งคนเยอะ ประเภทที่มันมีตารางเมตรเยอะ ๆ ใหญ่ ๆ เป็น Complex เป็นอะไรพวกนี้ยิ่ง ต้องแพง แต่ OK ถ้าคุณเปิดคาราโอเกะริมทางอาจจะถูกหน่อยเพราะตามยอดขายผันแปรไป ก็ขออภิปรายสนับสนุนสรุปประมาณนี้นะครับ เพื่อให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อ ศึกษาเรื่องนี้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว ขอบคุณครับ