กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ดิฉัน นางสาวศรีโสภา โกฏคำลือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ เขต ๑๐ พรรคเพื่อไทย วันนี้ดิฉันจะมาอภิปรายรับทราบรายงานกิจการ ประจำปี งบดุล และบัญชีกำไรขาดทุนของธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม แห่งประเทศไทย สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๕ ดิฉันได้อ่านรายงานประจำปี ปี ๒๕๖๕ ของ SME D Bank หรือธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม แห่งประเทศไทยโดยละเอียดแล้วนะคะ ก่อนอื่นดิฉันขอแสดงความชื่นชมต่อผู้บริหารของธนาคารในปี ๒๕๖๕ ที่ผ่านมานี้ ผลการดำเนินงานของธนาคารอยู่ในระดับที่พอใจ รายได้รวมเพิ่มขึ้น กำไรเพิ่มขึ้น สามารถ สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงขึ้นถึง ๙๐,๐๐๐ ล้านบาท และรักษาการจ้างงานในระบบ เศรษฐกิจได้มากกว่า ๒๒๐,๐๐๐ ราย อย่างไรก็ตามจากการที่ได้อ่านงบการเงินของธนาคาร โดยละเอียด ดิฉันมีประเด็นที่อยากสอบถาม และอยากให้ช่วยชี้แจงดังต่อไปนี้

ประเด็นแรก ในงบแสดงสถานะการเงิน ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๕ จุดที่เตะตาดิฉันมาก ๆ เลยอยู่ในหมวดสินทรัพย์ บรรทัดแรกคือรายการระหว่างธนาคาร และตลาดเงินสุทธิ พบว่ามียอดสูงขึ้นมากเลย จาก ๙๒๑ ล้านบาท เป็น ๒,๗๕๐ ล้านบาท เพิ่มขึ้นกว่า ๑,๘๐๐ ล้านบาท ด้วยความสงสัยของดิฉันจึงตามไปดูที่หมายเหตุ และพบว่า ยอดที่เพิ่มขึ้นส่วนใหญ่มาจากรายการกับธนาคารแห่งประเทศไทย ประเภทมีระยะเวลา โดยเพิ่มขึ้น ๒,๐๐๐ ล้านบาท จึงอยากให้ธนาคารชี้แจงเพิ่มเติมว่ารายการกับแบงก์ชาตินี้ คืออะไร มีรายละเอียดอะไรค่ะ

ประเด็นที่ ๒ ที่อยากตั้งข้อสังเกตคือในงบกำไรขาดทุนและกำไรขาดทุน เบ็ดเสร็จอื่น สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๕ พบว่าธนาคารมีหนี้สูญ และหนี้ สงสัยจะสูญ และขาดทุนจากการด้อยค่ารวม ๑,๕๖๙ ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี ๒๕๖๔ ถึง ๕๖๒.๓๖ ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้นกว่า ๕๔ เปอร์เซ็นต์ และเหมือนเช่นเคยเมื่อพบรายการ ที่เปลี่ยนแปลงขนาดนี้ ดิฉันจึงไปดูหมายเหตุแล้วพบว่าทั้งหมดเป็นรายการที่เรียกว่า ธุรกรรมปกติ คือการให้สินเชื่อแก่ลูกหนี้ ดิฉันอยากทราบว่าเหตุใดตัวเลขนี้ถึงเพิ่มขึ้นขนาดนี้ ทั้งที่เงินในสินเชื่อแก่ลูกหนี้เพิ่มแค่เพียง ๓๕ เปอร์เซ็นต์ เมื่อเปรียบเทียบกับปีที่แล้ว คือจากเดิมเป็น ๔๖,๙๕๑ ล้านบาท เป็น ๖๓,๔๕๖ ล้านบาท จึงอยากให้ธนาคารชี้แจง รายละเอียดของรายการนี้ด้วยค่ะ

ประเด็นที่ ๓ รายการที่จะมองข้ามไม่ได้เลยสำหรับทุกธนาคารคือ NPL หรือเงินที่ให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ โดยดูยอด NPL ณ ปี ๒๕๖๕ จะพบว่าธนาคารมี NPL ๑๐,๖๒๔.๑๗ ล้านบาท ถ้าคิดเป็นสัดส่วนต่อสินเชื่อคงค้างคือ ๙.๗๒ เปอร์เซ็นต์ ถือว่า ไม่น้อยเลยกับการที่มี NPL ๑๐,๐๐๐ ล้านบาทเช่นนี้ ดิฉันจึงอยากสอบถาม จากธนาคาร อธิบายว่า NPL ต่อสินเชื่อคงค้างในอัตราส่วนนี้ถือว่าสูงเกินไปหรือไม่เมื่อเปรียบเทียบกับ ปีที่ผ่านมาแล้วเป็นอย่างไร และธนาคารมีแผนบริหารจัดการอย่างไรเพื่อสร้างสมดุลระหว่าง การให้สินเชื่อ เพื่อนำธุรกิจไปสร้างรายได้และเติบโต ในขณะเดียวกันก็ต้องพยายามรักษา อัตราส่วนหนี้เสียไม่ให้มีมากเกินไป

สุดท้ายค่ะท่านประธาน ด้วยความที่ว่าในเขตพื้นที่ของดิฉันซึ่งเป็นพื้นที่ ห่างไกล ได้แก่ อมก๋อย ดอยเต่า แม่แจ่ม และอำเภอฮอด โดยลำพังแล้วการเข้าถึงโครงสร้าง พื้นฐานทำให้พวกเขามีชีวิตปกติมันก็ลำบากแล้วค่ะ อย่างที่ดิฉันได้หารือไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พอฝนตกไฟก็ดับ ถนนก็ถูกตัดขาด อีกทั้งชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาติพันธุ์ มีทั้งอุปสรรค ทางด้านภาษา ความรู้ ส่งผลทำให้การเข้าถึงแหล่งเงินทุนที่มาจากการมาใช้ประกอบธุรกิจ ของตัวเองยิ่งยากขึ้นหลายเท่ากว่าคนทั่วไป ดิฉันอยากสอบถามธนาคารว่ามีแนวทาง หรือนโยบายใดที่จะช่วยส่งเสริมเข้าถึงแหล่งเงินทุนให้แก่ชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลอย่างพื้นที่ ๔ อำเภอของดิฉัน หรืออย่างน้อย ๆ เป็นไปได้หรือไม่ที่จะปล่อยสินเชื่อ Micro ซึ่งหมายถึง เงินกู้ก้อนเล็ก เริ่มต้นที่ ๒๐๐,๐๐๐ บาทให้แก่พวกเขาเพื่อนำไปประกอบอาชีพสร้างธุรกิจเลี้ยงปากท้อง ยกตัวอย่างเช่นจะทำอย่างไรให้แม่อุ๊ยคำหรือคุณป้าวัย ๕๐ กว่าที่อำเภอฮอดได้เงินไปซื้อ ผ้าทอหรือกี่ทอผ้าเพื่อมาทอผ้าคุณภาพที่ดีที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นของเรา เหมือนชุดที่ดิฉัน ใส่มาวันนี้ค่ะ จะทำอย่างไรให้เขาเข้าถึงเงินทุนและสามารถขายสินค้าแบบนี้ไปถึงในตัวเมือง หรือว่าต่างประเทศ มีแนวทางอย่างไรในการให้ความรู้ความสะดวกแก่พวกเขา ท่ามกลาง ข้อจำกัดต่าง ๆ ที่ดิฉันได้กล่าวมา ดิฉันขอขอบคุณธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อมแห่งประเทศไทยสาขาเชียงใหม่ที่ให้ความรู้แล้วข้อมูลประกอบให้กับดิฉัน ที่ดิฉันได้ดูแลในพื้นที่ ขอบคุณท่านประธานค่ะ