กราบเรียนท่านประธานรัฐสภา ที่เคารพ กระผม นายกิตติ วะสีนนท์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ต้องขออนุญาตกล่าวถึง ที่ท่านจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ ที่ท่านเป็นคนมีเหตุมีผล จะขอให้การอภิปรายจำกัดอยู่ที่ตัวบุคคล แล้วก็พูดถึงว่านโยบายนั้นผ่านการเลือกตั้งมาแล้ว แต่ต้องเรียนตามตรงว่าหลายคน ที่ผมได้พูดคุยด้วยก็เสียดายบุคคลที่ทางพรรคเพื่อไทยได้เสนอชื่อขึ้นมาให้ได้การรับรอง เป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ได้มีโอกาสมาแถลงแสดงวิสัยทัศน์หรือว่ามาตอบคำถามโดยตรง ฉะนั้นมันก็คงจะเลี่ยงไม่ได้ และที่ท่านอ้างว่านโยบายท่านผ่านการเลือกตั้งมาแล้ว ผมเข้าใจว่าพรรคเพื่อไทยได้มา ๑๔๑ เสียง ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร และท่านก็ต้องการเสียงสนับสนุนจากอีก ๑๐ พรรคการเมืองที่ประกาศไปเมื่อวานนี้ ฉะนั้น ก็เข้าใจว่าเรื่องนโยบายแน่นอนถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะถามผู้ได้รับการเสนอชื่อ แต่เมื่อผู้ได้รับ การเสนอชื่อไม่ได้อยู่ในที่นี้และไม่ได้รับการเปิดโอกาสให้มาชี้แจง ผมก็คงจะต้องเรียนถาม ซึ่งผ่านท่านประธานไปยังผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งในที่นี้ก็อาจจะต้องเป็นพรรคเพื่อไทยที่อาจจะได้รับ ความกรุณาจากท่านหัวหน้าพรรคหมอชลน่านในการพิจารณาให้คำชี้แจงให้ความกระจ่าง กระผมมีข้อที่อยากจะขอความกระจ่าง ๒ ข้อ ท่านประธานครับ ที่จริงถ้าได้ยินจากปาก ของท่านผู้ได้รับการเสนอชื่อก็จะดีคือ
ข้อแรก เรื่องความชัดเจนในเรื่องนโยบายต่อต้านคอร์รัปชันหรือการป้องกัน และปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ อันนี้ก็โดยบังเอิญสอดคล้องกับที่ท่าน พลเอก สมเจตน์ได้กล่าวไปถึงเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ ท่านพูดถึงกลไกต่าง ๆ ที่มีไว้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เท่าที่ฟังมันยังไม่มีความชัดเจนจากพรรค และพรรคร่วมที่จะจัดตั้งรัฐบาลในการที่จะเอาเรื่องการต่อต้านคอร์รัปชัน การป้องกัน และปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบขึ้นมาเป็นนโยบายหลัก การแก้รัฐธรรมนูญ ก็ไม่พูดชัดว่าจะแก้อย่างไรและมีวัตถุประสงค์อย่างไร แน่นอนรัฐธรรมนูญอย่างที่ท่าน พลเอก สมเจตน์ได้กล่าวถึง ขออนุญาตเอ่ยนามไม่เสียหาย ก็มีบทบัญญัติมากมาย ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะครับ เช่นนอกเหนือจากที่ท่านได้กล่าวไปแล้วก็มีหมวด ๙ การขัดแย้ง แห่งผลประโยชน์ เป็นต้น และนอกจากนั้นรัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๖๐ นี้ก็นำไปสู่กฎหมายลูก ซึ่งล้วนแล้วแต่ สร้างขึ้นมาเพื่อประกอบแล้วก็เสริมมาตรการการป้องกันและปราบปรามการทุจริต ถ้ามีการแก้เข้ามาผมก็ชักสงสัยเหมือนกัน เพราะว่าท่าน พลเอก สมเจตน์ ได้พูดถึงเรื่องอายุความ ผมก็ลองพลิก ๆ ดูก็ปรากฏว่าอยู่ในพระราชบัญญัติกรอบรัฐธรรมนูญของ ป.ป.ช. ซึ่งเป็น การยกร่างตามรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ ในมาตรา ๗ กำหนดว่าในการดำเนินคดีอาญา ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนี้ถ้าผู้ถูกกล่าวหาหรือจำเลยหลบหนีไปในระหว่าง ถูกดำเนินคดีหรือระหว่างการพิจารณาของศาลมิให้นับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหา หรือจำเลยหลบหนีรวมเป็นส่วนหนึ่งของอายุความ และถ้าจำเลยหลบหนีในระหว่าง การต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษ ก็มิให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลอาญา มาตรา ๙๘ มาใช้บังคับ มาตรา ๙๘ ก็คือกำหนดเวลาให้เป็นอันล่วงเลยการลงโทษผู้นั้น ซึ่งจะมีช่วงเวลา ๕-๒๐ ปี อันนี้ก็ไปสอดคล้องกับหลักการระหว่างประเทศ โดยเฉพาะสนธิสัญญา สหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริตประพฤติมิชอบ หรือ UNCAC ซึ่งเป็นหมวดของ อายุความคดี หรือ Statute of Limitation ซึ่งก็มีความพยายามอย่างมากที่จะให้บทบัญญัตินี้ อยู่ในกฎหมายไทย แล้วก็สำเร็จแล้ว แล้วก็หวังว่าจะไม่หลุดหายไป เรื่องนี้ก็เป็นประเด็น ที่อยากจะขอความกระจ่างและอาจจะต้องขอการพิจารณาของทางพรรคเพื่อไทยช่วยชี้แจง แทนท่านผู้ที่ได้รับเสนอชื่อด้วยว่าท่านจะให้ความสำคัญกับเรื่องต่อต้านคอร์รัปชัน อย่างไรบ้างนะครับ
ประเด็นที่ ๒ ก็คือการขอความชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องการดำเนินนโยบาย ประชานิยม คือมีหลายเรื่องนะครับ ผมไม่ย้อนไปถึงตอนหาเสียง เพราะมีหลายพรรคที่เสนอ แนวลักษณะนั้น ทางฝ่ายวิชาการก็ออกมาวิพากษ์วิจารณ์กันมากพอสมควร แต่ที่พูดกัน มากที่สุดก็คือนโยบาย Digital ซึ่งเมื่อวานนี้ผมจำได้ว่าท่านหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ท่านก็กล่าวถึงแบบสั้น ๆ คือดั้งเดิมนี่เป็นการแจกเงิน Digital ๑๐,๐๐๐ บาทให้ทุกคน ที่มีอายุตั้งแต่ ๑๖ ปีขึ้นไป ซึ่งก็มีการคำนวณก็กว่า ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ในนโยบาย ประชานิยมเหล่านี้เป็นที่ทราบดีว่าสร้างปัญหาในหลาย ๆ ประเทศ แม้แต่ประเทศตะวันตก หรือประเทศที่พัฒนาแล้ว ประเทศในยุโรปใต้กับประเทศในลาตินอเมริกาก็ยังมีปัญหากันอยู่ แล้วก็เป็นปัญหาที่เรื้อรัง สำหรับของเรานั้นก็มีท่านผู้หลักผู้ใหญ่ทางวงการเงิน ทางด้านเศรษฐศาสตร์มหภาคออกมาย้ำเตือนว่าเราอาจจะไม่ต้องการนโยบายเหล่านั้น เราผ่านวิกฤติ COVID-19 มา และกำลังฟื้นตัว การที่จะเข้าไปช่วยเหลือคงไม่ใช่การช่วยเหลือ แบบ Quantitative Easing ก็คือเอาเงินอัดเข้าไป แต่เป็นการช่วยตามจุดที่เห็นว่ายังมี ความต้องการอยู่ ซึ่งการทำลักษณะนั้นทำการลักษณะที่ไม่เป็นการเจาะจงมันอาจจะ สร้างปัญหาทั้งในแง่ของความมั่นคงแล้วก็วินัยทางด้านการคลังและการเงินซึ่งก็น่าเป็นห่วง ก็อาจจะมีปัญหาอื่นตามมาซึ่งหลายประเทศก็กำลังเจอปัญหาอยู่หลังจากที่ใช้สิ่งที่เรียกว่า นโยบาย Quantitative Easing นี่ก็คือปัญหาเงินเฟ้อ เนื่องจากว่าตอนนี้เราจะไปสร้าง อุปทานหรือ Supply เทียมขึ้นมา ซึ่งถ้าเกิดทำเช่นนั้นจะมีมาตรการอะไรที่จะป้องกัน ผมได้รับคำบอกเล่าเบื้องต้นนะครับว่าสิ่งที่ท่านจะสร้างขึ้นนี่อาจจะไม่ได้อยู่ในระบบการเงิน การคลังปกติ จะเป็นเงิน Digital ที่จะไปอยู่ในกระเป๋าหรือเป๋าตังที่สร้างขึ้นมาเหมือนกรณี ที่ใช้ Blockchain แล้วก็ใช้ลักษณะเงินคล้าย ๆ Bitcoin ไม่มีตัวตน ไม่มีเงินสำรองมารองรับ แต่ก็เป็นที่เข้าใจกันดีว่าใครจะไปถือเงิน Digital นั้นไว้เฉย ๆ หรือใช้เวียนอยู่ในระบบเฉย ๆ คนไทยเป็นที่ทราบกันดีอยู่เงิน ๑๐,๐๐๐ บาทก็พร้อมที่จะแลกเงินสด เงิน ๑๐,๐๐๐ บาท ได้ ๘,๐๐๐ บาทก็เอา เพราะเขามีเจตนาที่จะไปใช้ที่ไม่ได้อยู่ในระบบของสิ่งที่นโยบาย อาจจะหวังไว้นะครับ สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ฝากเรียนผ่านท่านประธานไปยังพรรคเพื่อไทย และพรรคร่วมรัฐบาลว่าอาจจะลองพิจารณาปรับการที่จะอัดฉีดเงินให้เป็นกลุ่มเฉพาะเจาะจง มากขึ้น คือด้านสังคมก็คือกลุ่มด้อยโอกาสทั้งหลายนะครับ ส่วนทางด้านเศรษฐกิจแน่นอน ก็มีกลุ่มที่ต้องการการพลิกฟื้นหลังจากวิกฤติโควิด เช่น กลุ่มที่เรียกว่า S Curve หรือการที่ต้องการการพัฒนาอย่างเร่งด่วน กลุ่มรถยนต์อิเล็กทรอนิกส์ EV หรือกลุ่ม Robot ที่จะสร้างหุ่นยนต์หรือ AI อะไรต่าง ๆ ที่เราต้องการวิทยาการมาก ๆ ซึ่งต้องการ ความช่วยเหลือจากทางรัฐมาก ๆ นะครับ สิ่งเหล่านี้ผมก็มี ๒ ประเด็นหลัก ๆ ที่ผมอยากจะฟัง จากทางพรรคเพื่อไทยครับท่านประธานว่า เรื่องที่ ๑ ก็คือความชัดเจนในเรื่องนโยบาย การต่อต้านทุจริต และขอความชัดเจน เรื่องที่ ๒ ก็คือนโยบายประชานิยม โดยเฉพาะ นโยบายแจกเงิน Digital ขอบคุณครับ