นายอุบลศักดิ์ บัวหลวงงาม กรรมาธิการ

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายอุบลศักดิ์ บัวหลวงงาม สมาชิกสภา ผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี ในฐานะกรรมาธิการเสียงข้างน้อย สมาชิกรัฐสภา กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพครับ ผมได้ขอสงวนคำแปรญัตติไว้ในมาตรา ๑๔ (๔) ในกรณี ที่สถานศึกษาที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกันมีผู้ปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวร่วมกันทั้งหมดหรือบางส่วน และอีกกรณีหนึ่งในกรณีที่ผู้บริหารการศึกษาหรือบุคลากรทางการศึกษาที่ให้ใช้ร่วมกันนั้น ต้องเรียนด้วยความเคารพว่าความเป็นไปได้ยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สถานศึกษาที่อยู่ ใกล้กันมันเป็นไปได้ยาก ยกตัวอย่างเช่นที่ห้องน้ำของแต่ละโรงเรียนถ้ามีปัญหาจะไปใช้ ร่วมกันอย่างไร ผมก็งงเหมือนกัน ท่านประธานครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคลากร ทางการศึกษาเช่นโรงเรียนใกล้เคียงขาดบุคลากรสาขาคณิตศาสตร์ แต่ปรากฏอีกโรงเรียนหนึ่ง มีแต่อาจารย์ทางภาษาไทย ถามว่าจะฝากกันได้อย่างไร จะถ่ายโอนกันได้อย่างไร จะแลกเปลี่ยนกันได้อย่างไร ถามว่าทำไมรัฐบาลมีงบประมาณไปกู้หนี้ยืมสินเขามา เขาเรียกหนี้สาธารณะ ๑๐ ล้านล้านบาท หนี้ครัวเรือนอีก ๑๔ ล้านล้านบาท สถานที่ต่าง ๆ ทำไมไม่ให้ความสมบูรณ์ ควรจะมีทุกสถานที่อย่างสมบูรณ์ โรงเรียนหลายโรงเรียน เช่น จังหวัดลพบุรี อำเภอโคกสำโรง ยกตัวอย่างง่าย ๆ โรงเรียนดี ๆ กลับไปยุบโรงเรียนเขา ถามว่าจะยุบไปทำไมละ ทรัพย์สินของทางราชการก็ไม่ให้คนอื่นใช้ กลายเป็นปลวกกินหมด นี่คือการบริหารงานที่ผิดพลาด เพราะฉะนั้นพระราชบัญญัติดังกล่าวนี้ควรจะเขียนให้ชัดเจนว่าให้มีความพร้อม การศึกษา เป็นทรัพยากรของชาติ ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ถ้าขาดการศึกษามีความพร้อม บุคลากรขาด นักศึกษา นักเรียนขาดองค์ความรู้ จะไปสร้างประเทศชาติได้อย่างไร อย่างเห็น ตัวอย่างผมพูดบ่อยหลายครั้ง ผู้บริหารประเทศถ้าคิดอย่างนี้จะเอาบทกลอนไหนดี ๆ มาบริหารประเทศ เหมือนผมพูดไปเมื่อสักครู่นี้เรื่องวินัย การเสียสละ การซื่อสัตย์สุจริต ก็ปรากฏว่าไม่เขียนเลย ขั้นสูง ๆ มาคืออาชีวะก็ดีหรืออุดมศึกษาก็ดีไม่ได้เขียน ปรากฏว่า เรียนไม่ได้คิดถึงเลย คิดอย่างเดียวถ้าไม่ถูกใจเดี๋ยวยึดอำนาจ สร้างบุคลากรเป็นแบบนี้หรือ ผมอยากเห็นการศึกษาที่มีคุณภาพตั้งแต่ต้นจนสิ้นชีวิต เขาเรียกก่อนสิ้นชีวิต การเรียน อย่างต่อเนื่องอย่างเชื่อมโยง แน่นอนการศึกษาไม่ต้องบอกว่าอายุ วรรณะหรือจะเกิดมา เมื่อไรก็ตาม จะแก่อย่างไรก็ตาม มีสิทธิเข้าไปเรียนหมด การศึกษานั้นไม่ได้แบ่งบอกว่า วัยไหน วันนี้ต้องมีความพร้อมการศึกษา ผมอยากเห็นพระราชบัญญัติดังกล่าวนี้ซึ่งมีคุณครู สถาบัน องค์กร มาเรียกร้องมายื่นหนังสือกับผมเยอะแยะมากเลยครับท่านประธาน ไม่เห็นด้วย อยากแก้ไข อยากปรับปรุง ถ้าเราจะถอยมาสักก้าวหนึ่งและไปปรับปรุง และไปแก้ไขมาแล้วก็ทีเดียวให้จบ แน่นอนความคิดหลากหลาย แน่นอนเหรียญมีสองด้าน ความคิดอาจจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามีส่วนร่วมมันก็เดินไปด้วยกันได้ ดังนั้นด้วยความเคารพ ท่านประธาน อยากเห็นคณะกรรมาธิการซึ่งผมก็เป็นกรรมาธิการด้วย ผมเห็นด้วยว่าควรจะ ทบทวนให้ดี อย่างไรก็ตามผมบอกท่านประธานล่วงหน้าเลยอย่างไรเดี๋ยวก็ปิดประชุมแล้ว จะปิดแบบไหนละ แสดงว่าสมาชิกรัฐสภาเขาไม่เห็นด้วย ดูสิครับในห้องประชุมมีกี่คน มองซ้ายมองขวาแต่ผมไม่อยากนับองค์ประชุม แต่ผมอยากให้ประธานใช้ดุลยพินิจ วิจารณญาณ และให้กรรมาธิการทำไมกี่ครั้งแล้วถึงเวลานี้อีกกี่สิบมาตรา เพิ่งมา ๑๔ มาตรา แล้วมันจะจบไหมในสมัยนี้ ถ้าอยากจะจบถอยมาก้าวหนึ่งปรับปรุงใหม่ สิ่งใดที่คนส่วนใหญ่ ยังไม่เห็นด้วยแก้ไข เปิดโอกาสให้คุณครูหรือคณาจารย์ช่วยมาคิด แชร์ความคิดกัน ผมคิดว่า มันน่าจะเกิดประโยชน์สูงสุด แน่นอนชนชั้นใดเมื่อมีโอกาสออกกฎหมายจะออกกฎหมาย เพื่อชนชั้นนั้น แต่ครูส่วนใหญ่ทั้งประเทศไม่มีโอกาสมาเขียน ก็มีแต่สมาชิกรัฐสภา อาจจะ แตกต่างกัน สมาชิกบางท่านก็ไม่เคยสัมผัสในข้อเท็จจริง คิดตามหลักทฤษฎีของตัวเอง ที่ไปเรียนมา แต่มันไม่เป็นสากลครับ มันจะต้องพัฒนาไปให้มันสมบูรณ์แบบ ผมเชื่อว่า พระราชบัญญัติฉบับนี้นั้นจะเป็นฉบับที่สมบูรณ์ หลายสิบปีแล้วไม่มีโอกาสแก้ แต่สมัยนี้ ได้มีโอกาสแก้ไขเปลี่ยนแปลงก็อยากจะให้แก้ไขให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อประโยชน์ กับประชาชนและคนไทยทั้งประเทศครับ ขอบคุณครับท่านประธาน