ขจิตร ค้านกฎหมายยุบโรงเรียน ชี้ทำลายวิถีชีวิตเด็กชนบท

รัฐสภา · ครั้งที่ ๖ · ๒๔ มกราคม ๒๕๖๖

ขจิตร ชัยนิคม อภิปรายคัดค้านร่างกฎหมายที่เปิดช่องยุบโรงเรียนขนาดเล็ก โดยชี้ว่าเป็นมาตรการโหดร้ายที่ทำลายวิถีชีวิตชุมชน กระทบเด็กนักเรียนและผู้ปกครองในพื้นที่ห่างไกล พร้อมเรียกร้องให้รัฐบาลและกระทรวงศึกษาธิการทบทวนและยุติการยุบโรงเรียนอย่างเร่งด่วน

นายขจิตร ชัยนิคม กรรมาธิการ

ท่านประธานที่เคารพ ผม ขจิตร ชัยนิคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย ในฐานะเป็นกรรมาธิการ ซึ่งได้อ่านกฎหมายมาตรานี้แล้ว ในวงเล็บต่าง ๆ ผมร่วมแปรญัตติกับท่านดอกเตอร์ดิเรก พรสีมา แล้วก็ท่านวีรบูล เสมาทอง ผมจะอภิปรายเฉพาะ (๙) ในมาตรานี้ (๙) ข้อความที่เขียนเป็นการเขียนกฎหมายที่ละเลย สิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน เพราะเขียนบอกว่าในกรณีที่ไม่สามารถจัดบุคลากรพื้นฐาน สำหรับสถานศึกษาของรัฐใดจนเป็นเหตุให้ไม่สามารถจัดการศึกษาให้บรรลุวัตถุประสงค์ก็ให้ ควบรวมแล้วก็รวมโรงเรียนได้ เป็นการเขียนกฎหมายรองรับมาตรการที่โหดเหี้ยมสำหรับ ประชาชนมาก เป็นการเขียนกฎหมายเพื่อออกกฎกระทรวงให้สามารถยุบโรงเรียน ขนาดเล็กได้ ผมไม่เห็นด้วย ในทั่วประเทศมีกว่า ๑๕,๐๐๐ โรงเรียน กำลังจะรอการถูกยุบ จากมาตรการที่โหดร้ายสำหรับประชาชนมาก เฉพาะในเขตเลือกตั้งของผมที่อำเภอบ้านดุง อำเภอทุ่งฝน อำเภอพิบูลย์รักษ์ ท่านประธานทราบไหมครับ มีอยู่ที่อำเภอบ้านดุง โรงเรียนบ้านคำภูเงินถูกยุบไปแล้ว บ้านโนนผักหวานยุบแล้ว เด็กต้องไปเรียนที่อื่น ที่บ้านนาจาน แรก ๆ มีรถรับส่ง นี่มันรัฐบาลอะไรครับ แรก ๆ มีรถรับส่งแต่วันนี้ไม่มีรถรับส่ง แล้วประชาชนของผม ผู้ปกครองของผมไปเรียกร้องที่ใคร ไปเรียกร้องที่เขตพื้นที่การศึกษา ก็ไม่ได้ ผมเรียกร้องไปยังรัฐบาลนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการอยู่ที่ไหนไปดูให้ด้วย แรก ๆ ยุบบอกมีทุกอย่าง เรามีรถจัดรับส่ง วันนี้ไปไหน นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะพูด ผมขอเรียกร้องไปยังสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เรียกร้องไปยังวุฒิสมาชิก ได้โปรดเห็นใจ โรงเรียนที่ยุบไปแล้วและเรากำลังจะถูกยุบ ในเขตเลือกตั้งของผมที่อำเภอบ้านดุง โรงเรียนบ้านทุ่ง โรงเรียนบ้านนาดี โรงเรียนบ้านจันทน์ โรงเรียนบ้านดงยางกำลังจะถูกยุบ แล้วในอำเภอพิบูลย์รักษ์ โรงเรียนบ้านดอนม่วง โรงเรียนบ้านไทยกำลังจะถูกยุบ อำเภอทุ่งฝน บ้านธาตุน้อย บ้านท่าช่วง บ้านโนนสมบูรณ์กำลังจะถูกยุบ ผมไปพบผู้ปกครอง โรงเรียนเหล่านี้ได้ให้คนไปถามโดยผมไม่ต้องไปถามเองเขาไม่ยินดีที่จะถูกยุบ แต่วันนี้ เกิดอะไรขึ้นครับ มาตรการกฎหมายข้อนี้เป็นกฎหมายที่โหดร้ายมาก ทำลายพื้นฐานของ ประชาชน ท่านประธานทราบไหมว่ามันทำลายอะไรบ้าง ข้อที่ ๑ ทำลายวิถีชีวิตของเด็ก ชนบท ของพี่น้องชาวไร่ชาวนา ถ้ามีโรงเรียนอยู่ที่บ้านตื่นเช้ามาเขาไปโรงเรียนเอง เลิกเรียน แล้วก็ไปทำนาทำไร่ช่วยผู้ปกครอง วันนี้วิถีชีวิตของผู้ปกครองหมู่บ้านเหล่านี้ตื่นเช้ามาต้องไป ส่งลูก ต้องไปรอรับลูก แล้วเกิดอะไรขึ้นสำหรับประเทศนี้ มันไม่สอดคล้องกับวิถีชีวิต ไม่สอดคล้องกับความเจริญของประเทศชาติ เวลานี้เทคโนโลยีเจริญมากโรงเรียนแห่งเดียว ห้องเรียนภาษาอังกฤษแห่งเดียวสามารถใช้ครูภาษาอังกฤษถ่ายทอดวิธีการสอนไปทั่ว ทั้งประเทศทำไมไม่ทำครับ ห้องเรียนทันสมัยอัจฉริยะราคาล้าน ๒ ล้านบาท ทำไมไม่ทำ โรงเรียนขนาดเล็กส่วนมากอยู่ชนบทที่ห่างไกล คนชนบทที่ห่างไกลเป็นบุคคลชั้น ๒ หรือครับ ทำไมต้องไปยุบโรงเรียนเขา เขาก่อร่างสร้างตัวมา เขาสร้างหมู่บ้าน ประเทศนี้ โดยกระทรวงมหาดไทยได้ให้หมู่บ้านเขา มีผู้ใหญ่บ้าน มีโรงเรียน มีระบบบวร บ้าน วัด โรงเรียน แล้วกฎหมายข้อนี้ไปทำลายวิถีชีวิตอันนี้ ผมขอกราบวิงวอนท่านวุฒิสมาชิก ท่านสภาผู้แทนราษฎรได้เห็นแก่ประชาชนที่อยู่ชนบท ถ้าระเบียบข้อนี้ ถ้ากฎหมาย (๙) ออกไป ซึ่งผมขอตัดออกไม่ต้องมีการประนีประนอมหรอกครับ วันนี้ผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็กทั่วประเทศตั้งชมรมเพื่อที่จะสะท้อนความเห็นนี้ กระทรวงศึกษาธิการไม่เอาใจใส่ โรงเรียนขนาดเล็กจำนวนมากมีผลการเรียนการสร้าง เยาวชนที่มีคุณภาพยืนยันได้มากกว่าโรงเรียนขนาดใหญ่ทั่วประเทศ มีหลักฐานเป็นประจักษ์ แล้วเอาอะไรละ เอาอำนาจใช่ไหม มาทำการยุบแล้วใครรับรองละว่าเด็กมาเรียนโรงเรียน ขนาดใหญ่แล้วสดชื่น เขาไปนั่งร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้เด็กที่ไปเรียนอยู่หมู่บ้านใหญ่ถูกต่อว่า เฮ้ยโรงเรียนเอ็งบ้านเอ็งไม่ดีมาเรียนบ้านข้า แล้วเขาไปนั่งร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้ใครเห็น การทำลายชีวิตของเยาวชนด้วยกฎหมายไม่ควรจะมีเกิดขึ้น ผมจึงเสนอให้ตัด (๙) ออก (๙) ที่กล่าวถึงว่าไม่สามารถบรรจุบุคลากรพื้นฐาน ทรมานโหดร้ายมาก วันนี้โรงเรียนที่ผมพูด ผู้บริหารว่างแล้วก็ไม่บรรจุเขาไป ต่อไปครูผู้สอนว่างแล้วไม่บรรจุเขาไป เพื่อที่จะบีบให้ชุมชน เหล่านั้นมีความเห็นว่าต้องยุบโรงเรียน นี่คือมาตรการที่โหดร้ายมากที่กระทรวงศึกษาธิการ ออกกฎกระทรวงโดยไม่เอาใจใส่ ผมเป็นผู้แทนสมัยนี้ตั้งแต่เริ่มต้นผมพูดกับรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการคนที่ออกไปแล้ว ก็รับว่าจะไม่มีการยุบ แต่กฎหมาย กฎกระทรวงก็โดน ยุบต่อไป ผมจึงวิงวอนไปยังรัฐบาลและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคนปัจจุบันว่า ให้ดูเรื่องนี้ให้ดี อย่าให้มีการทำลายประวัติศาสตร์ของหมู่บ้าน อย่าให้มีการทำลายวิถีชีวิต ของเด็กและเยาวชน ทั้ง ๆ ที่ประเทศชาติกำลังเจริญ ๆ ทำไมไม่ใช้เทคโนโลยีให้เกิด ประโยชน์กับการศึกษา นั่นคือสิ่งที่ผมขอตัดมาตรานี้ (๙) ออก ขอบคุณครับท่านประธาน