นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ฉะเชิงเทรา

กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม จิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา พรรคก้าวไกล มาตรา ๖ ผมอ่านแล้วคงจะต้องขออนุญาตที่จะให้ความเห็นเพื่อที่จะบันทึก เอาไว้ เพราะว่ามาตรา ๖ น่าจะมีความสำคัญมาก เพราะว่า ๑๐ บรรทัดที่ผมอ่านนี้ ก็ต้องขอบคุณท่านกรรมาธิการที่ได้รวบรวมเอาคำศัพท์สละสลวยโลกสวยที่สุดมารวมกันไว้ ที่มาตรานี้ จริง ๆ ผมคิดว่าท่านตัดออกให้หมดก็ได้ แล้วก็เปลี่ยนเป็นแค่ จัดระบบการศึกษา เพื่อให้คนเป็นคนดี ก็น่าจะจบแล้ว ประหยัดหมึกประหยัดกระดาษด้วย อ่านอย่างไร มันก็ไม่ใช่เป้าหมาย ไม่ใช่โกล (Goal) อันนี้มันเป็นวิชั่น (Vision) มันเป็นแค่ไอเดีย (Idea) ของท่าน คือต้องเรียนตรง ๆ ว่ามันล้าหลังจริง ๆ ที่บอกว่าต้องจัดระบบการศึกษา ให้สอดคล้องเท่าทันโลก คือจะเอาแค่ให้เท่าทันโลกเองหรือครับ คือแค่ตามให้ทันก็พอแล้ว ใช่ไหมครับ ไม่ต้องคิดจะเป็นผู้นำ ไม่ต้องคิดจะเป็นผู้สร้างนวัตกรรมอะไรใหม่ ๆ ของโลกเลย ใช่ไหมครับ ในเรื่องการสร้างคนก็บอกว่าสอนให้รู้จักสิทธิควบคู่กับหน้าที่ความรับผิดชอบ แล้วคำว่า เสรีภาพ หายไปไหน มันควรจะอยู่คู่กับคำว่า สิทธิ เดี๋ยวนี้ชอบกันเหลือเกิน ชอบเอาคำว่า สิทธิ มารวมกับคำว่า หน้าที่ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องเดียวกัน ท่านพูดถึงสิทธิ แต่ก็เหมือนกับถูกจำกัดด้วยคำว่า หน้าที่ ถ้าไม่มีหน้าที่คุณก็ไม่มีสิทธิอย่างนั้นหรือครับ คือ ๑๐ บรรทัดผมอ่านแล้วไม่รู้สึกว่าผู้เรียนจะมีเสรีภาพในการคิดในการแสดงออกเลย ถ้าไม่มีเสรีภาพก็ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ก็อย่าหวังนวัตกรรมอะไร ใหม่ ๆ เลยครับ ก็นี่ละครับ ไม่มีทางหรอกเท่าทันโลก สรุป ๑๐ บรรทัดนี้มันหมายถึงอะไร ผมไม่เข้าใจเลย เป้าหมายท่านคืออะไร คือถ้าเขียนแบบนี้ทำอะไรก็ได้ จะจัดระบบหลักสูตร อย่างไรก็ได้ จะจัดโครงสร้างอย่างไรก็ได้ ทุกอย่างสอดคล้องกับเป้าหมายนี้หมดละครับ ถ้าจะเขียนขนาดนี้ ท่านควรจะไล่มาเป็นข้อ ๆ เลยด้วยซ้ำ ว่าต้องทำอะไรให้บ้าง เอาให้มัน ชัดเจน จะได้รู้ว่าไปเขียนนโยบายไปเขียนโครงการมันจะได้สอดคล้องกัน โครงสร้าง การศึกษาที่มันจะออกมาจากเป้าหมายแบบนี้เราไม่ต้องลุ้นเลยครับ เพราะทุกอย่างมันจะหน้าตาเหมือนเดิมเลย ทั้งโครงสร้าง ทั้งหลักสูตร ทั้งวิธีการบริหาร มาตราอื่นนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยครับ ไม่ต้องเปลี่ยนก็ได้ ไม่ต้องแก้ก็ได้ ถ้าทุกอย่างจะเหมือนเดิม ไม่ต้องแก้ให้เสียเวลานะครับ ท่านประธานที่ผมบอก นี่เป็นวิชัน (Vision) ที่ล้าหลังจริง ๆ ถ้าเขียนแบบนี้ ๑๐ บรรทัดนี้พูดถึงคำว่า ชาติ ตั้ง ๓ ครั้ง พูดถึงคำว่า ศาสนา ๑ ครั้ง พูดถึงคำว่า พระมหากษัตริย์ ๒ ครั้ง คือเราตัดคำว่า เท่าทันโลก ออกดีไหมครับถ้าอย่างนั้น หลักสูตรนี้ไม่ต้องลุ้นเลยครับว่าหน้าตาจะเป็นอย่างไร คือถ้าเขียนสไตล์ (Style) อนุรักษ์นิยม แบบนี้ลูกหลานเราก็ต้องมาทนยืนตากแดดเคารพธงชาติตอนเช้าทุกวันเหมือนเดิม ต้องมาทนยืนตรงร้องเพลงชาติเพื่ออะไรก็ไม่รู้ ในโลกนี้มีประเทศไหนบ้างที่เขายังต้อง ร้องเพลงชาติเช้าเย็น นี่โชคดีนะครับ เราเลิกเรียนกัน ๓ โมง ๔ โมง ถ้าเรียนถึงมืด ต้องมายืนเคารพธงชาติตอนเย็นอีกรอบนะครับ คือเศษซากจากสงครามเย็นไม่จำเป็น ต้องอนุรักษ์เอาไว้นะครับ ผมคิดว่าศาสนาก็เหมือนกัน ท่านเขียนเอาไว้ ศาสนาอะไรครับ ไม่เห็นบอกเลย ไม่เห็นบอกเลยศาสนาอะไร เขียนไว้ทำไมครับ สุดท้ายก็มายัดเยียด ให้สวดมนต์กันทุกคนอยู่ดี ไม่มีสิทธิจะเลือกไปนับศาสนาอื่นเลย ชุดนักเรียน ทรงผม วิชากระบี่กระบองลูกเสืออะไรพวกนี้มันก็ยังอยู่ครับ ถ้าเขียนเป้าหมายแบบนี้ ท่านประธาน ตอนเด็กผมไม่เข้าใจเลยเรียนทำไม บ้านผมอยู่บางปะกงครับ รอบ ๆ มีแต่นิคมอุตสาหกรรม ทั้งนั้นเลย ผมควรจะรู้ไม่ใช่หรือครับว่าถ้าไฟไหม้ขึ้นมาต้องทำอย่างไร จะต้องโทรเบอร์ไหน ถ้ามีสารเคมีรั่วไหลจะต้องปฏิบัติตัวอย่างไร โทรไปแจ้งใคร ไม่สอน มาสอนวิธีการเอาตัวรอด ในป่ากับผมเสียอย่างนั้น เพื่ออะไรครับ ท่านประธาน ถ้าผมอยากจะผูกเชือกให้แน่น ผมก็ผูกหลาย ๆ ทบ ถ้าอยากผูกให้มันหลวมก็ผูกทบเดียว จะมาทนมานั่งเรียนเงื่อนพิรอด เงื่อนขัดสมาธิทำไม ไม่เข้าใจ นี่ก็ยังจะให้ยังอยู่ในหลักสูตรเราต่อไปใช่ไหมครับ ท่านประธาน ผมคิดว่ามาตรานี้สำคัญเลยต้องขออนุญาตอภิปราย แล้วก็ถ้าดูจากที่ท่านแก้ไขมาก็ต้อง บอกว่าท่านแก้โดยที่ไม่ได้คิดถึง ท่านเขียนมาโดยที่ไม่ได้คิดถึงเด็ก ไม่ได้คิดถึงเยาวชน ไม่ได้คิดถึงลูกหลานของเราเลย ไม่มีตรงไหนที่มันสะท้อนให้เห็นว่าท่านคำนึงถึงประโยชน์ ของเด็ก ๆ ลูกหลานของเราเลย แค่ต้องการจะอนุรักษ์สิ่งเดิม ๆ ไว้เท่านั้นเอง แล้วถ้า เป้าหมายยังเป็นแบบนี้มาตราที่เหลือนี้ไม่ต้องพูดถึงละครับ ทุกอย่างเหมือนเดิมอยู่ดี ไม่ต้อง เปลี่ยนก็ได้ครับ ไม่ต้องแก้ก็ได้ เรามีกฎหมายรอที่จะต้องอภิปรายตั้งเยอะ เท่านี้ครับ ขอบคุณครับท่านประธาน