ท่านประธาน ที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ ผู้แทนพรรคเพื่อไทย จากจังหวัดสุรินทร์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ผมขอแสดงความคิดเห็นในมาตรา ๔ แต่ก่อนอื่นต้องชมด้วยความจริงใจกับท่านประธานตวง ที่ผมทราบข่าวลึก ๆ มาว่าท่านมีเจตนาอย่างสูงยิ่งที่จะทำกฎหมายฉบับนี้ นั่งเป็นประธาน เพื่อให้ผลประโยชน์กับครูอย่างเต็มที่ แต่แน่นอนที่สุดครับ ในชั้นกรรมาธิการ ๔๙ คนนั้น ไม่ได้มีท่านคนเดียว ก็ถึงออกมาเป็นอย่างนี้ ใจจริงท่านประธานที่เคารพผมจะอภิปราย มาตรา ๓ เพราะมาตรา ๓ ผมโดนต้มมา ผมเป็นกรรมาธิการวิสามัญแก้ไขคำสั่งที่ ๑๙/๖๐ วันนั้นผิดหวังมากครับ เขาบอกให้เราทำเต็มที่ จะให้มีผู้แทนครู ผู้แทนผู้บริหาร ผู้ทรงคุณวุฒิ มาจากโน่นจากนี่ แต่ท้ายที่สุดล็อกเป้าให้แก้เหมือนกับไม่ให้แก้ ผิดหวัง แล้วก็หลาย ๆ ฉบับ ที่ผิดหวัง บังเอิญผมไม่ได้เป็นกรรมาธิการคณะนี้ก็เลยไม่ได้แปรญัตติไว้ แล้วก็ไม่ได้สงวน คำแปรไว้ ท่านประธานที่เคารพครับ แค่คำเดียวในมาตรา ๔ คือคำว่า ครู หมายความว่า บุคลากร แล้วไปเติม วิชาชีพ มันจะเสียหายอะไรมากมายแท้ ด้วยความเคารพท่านประธาน แล้วด้วยความเคารพเพื่อนสมาชิกรัฐสภาครับ ผมสงสารครูมาก พออ่านทั้งฉบับ ผมได้รับ เมื่อวาน หลายอย่างที่มันจะทำให้ครูมีขวัญกำลังใจในการสั่งสอนเด็ก เพราะครูคือผู้ให้ สถาบันการศึกษาเป็นสถาบันอันดับ ๒ รองจากครอบครัว ครูเหมือนกับพ่อแม่เด็ก ทุ่มเท เสียสละทุกอย่าง นี่ก็ไม่ได้ชมครับ มายุคคนชื่อทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี ก็ได้แก้กฎหมายให้มีวิทยฐานะ ให้มีเงินเพิ่ม ให้โอกาสครูลืมตาอ้าปาก ในสมัยก่อนที่เขาบอกว่า ครูเป็นข้าราชการที่ค่อนข้างจะยากจน เพราะนอกจากดูแลครอบครัวตัวเองแล้ว เราต้องไป ดูแลลูกของคนอื่น แต่มาทำหน้าที่เป็นลูกของเราในโรงเรียน ฉะนั้นหลักประกันของความเป็น วิชาชีพนี่คือวิชาชีพชั้นสูง ผมไม่มั่นใจกับกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุผลว่าเบื้องหลัง การถ่ายทำที่ทุกคนพูดกันมาหมดแล้วว่า มาตรา ๑ ถึงมาตรา ๔๐ ผ่านหมดทุกมาตรา ที่เป็นผลประโยชน์กับครูบาอาจารย์ทั่วประเทศ แต่ก็มาโดนน็อก (Nock) ในนาทีสุดท้าย พลิกลำหมด ไม่เอาทั้งหมด แต่โชคดีท่านประธานตวงท่านมีไหวพริบอยู่ เพราะเบื้องต้น ท่านก็มาจากครู ท่านก็ให้กล้อมแกล้มไปมาตราหนึ่ง ผมเชื่อว่าท่านอาจารย์ตวงถ้าปล่อย ให้หมดอีกนะ ครูไทยเละครับ ตอนเช้าเห็นครูมาที่รัฐสภาแห่งนี้ ๑๐ กว่าคน ท่านประธาน เห็นไหมครับ ครูเป็นอาชีพที่น่ารักครับ ถ้าเป็นองค์กรอื่นวันนี้เราไปรังแกเขา เต็มหน้า ทำเนียบ เต็มทุกที่ โรงเรียนปิดสอนครับ แต่ครูเราไม่ประพฤติอย่างนั้นครับ เรามีจิตวิญญาณ ของความเป็นพ่อแม่ของเด็กนักเรียน เรามีจิตวิญญาณที่จะให้โอกาสของสังคมแห่งนี้ เพราะครูเป็นทั้งวิศวะ เป็นทั้งสถาปัตย์ เป็นทุกอย่าง ครูเป็นตอม่อของประเทศ วันนี้ ผมอภิปรายตลอดว่าคุณจะมาแก้ปัญหาข้างบนไม่มีทางหรอกครับ ถ้าองค์กรของการศึกษา สถาบันของการศึกษาไม่เข้มแข็ง คนอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ คุณจะมาปฏิรูป คุณจะมาปฏิอะไรก็แล้วแต่ ยุทธศาสตร์ ๒๐ ปี มันไม่มีทางก้าวไปข้างหน้าได้ วันนี้ครูเริ่มมี ขวัญกำลังใจ พอออก พ.ร.บ. ฉบับนี้ผมเห็นเลยว่าความฝันของครูนั้นเริ่มจะเลือนราง ยิ่งมาเอาคำสั่งของคณะปฏิวัติ ผมใช้คณะปฏิวัติเลย ไม่ใช่ คสช. ละครับ เพราะผมเป็นคนที่ พูดอ้อมแอ้มกล้อมแกล้มไม่เป็น ยังคงไว้เหมือนเดิม โดยที่คณะกรรมาธิการที่เราฝากความหวังไว้ในวันนั้นว่าคุณไปแก้เสีย ไปทำให้องค์กรครู สักองค์กรเสียที่ให้เขาเป็นระบบประชาธิปไตย ให้เขาทำงานอย่างมีความสุข ให้โอกาสเขา แล้วเขาก็จะทำงานให้กับบ้านให้กับเมืองให้กับประเทศชาติได้ดีเยี่ยม แต่วันนี้ดูท่าทีแล้ว กำลังที่จะบีบเขาทุกอย่าง หลาย ๆ มาตรา เดี๋ยวผมมีโอกาสจะมาอภิปรายอีก กำลังจะไป ลักไก่ตัดเงินวิชาชีพเขา กำลังไปลักไก่ตัดโอกาสเขา กำลังไปลักไก่ให้เอกชนมาทำการ ศึกษาเขา มันเกิดอะไรขึ้นกับประเทศนี้ครับหลังจากปฏิวัติมานี้ ผมยังสงสัยอยู่ครับ ท่านประธาน ผมอยากกราบวิงวอนเพื่อนสมาชิกรัฐสภา ทั้งวุฒิสมาชิก ทั้งเพื่อน ส.ส. ที่เป็น ฝ่ายค้าน เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเรื่องแพ้ชนะกันระหว่างฝ่ายค้านกับฝ่ายสมาชิกที่ตรงกันข้ามกับ ฝ่ายค้าน แต่มันเรื่องผลประโยชน์และโอกาสของคนที่จะให้การศึกษา คนที่จะสร้างท้องฟ้า สีทองให้ผ่องอำไพ แล้วประชาชนคนไทยจะได้มีความรู้ ผมอยากใช้ดุลยพินิจครับ เราอยู่ตรงนี้ เราอาจจะมองไม่เห็นโรงเรียนหนองหมาว้อ เราอาจจะมองไม่เห็นโรงเรียนบ้านกระออม บ้านสมบูรณ์ เราอาจจะมองไม่เห็นโรงเรียนบ้านตูมที่เด็กเขาลำบาก ครูลำบาก เราอาจ จะเห็นโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย เราอาจจะเห็นที่เป็นอินเตอร์ (Inter) อยู่ในถนนคอนกรีต แต่เราไม่เห็นโรงเรียนชายขอบว่าครูเขาลำบากขนาดไหน ฉะนั้นผมกราบวิงวอนอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะลงในมาตรานี้นะครับว่าช่วยพินิจพิจารณาอะไรที่กรรมาธิการแก้แล้วมันไม่ให้ ความเป็นธรรมกับครูเขา ไม่ให้ความเป็นธรรมกับพวกเขา เราเอากลับไปเถอะครับ เราเอากลับ เถอะครับ ขอบพระคุณมากครับท่านประธานครับ