เรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา เกี่ยวกับการเสนอร่างแก้ไข รัฐธรรมนูญในหมวดที่ ๑๔ ที่เกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่น ซึ่งดิฉันดูร่างเบื้องต้นแล้ว จริง ๆ แล้วอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังผู้เสนออย่างนี้ว่า การพูดเรื่องเกี่ยวกับ การกระจายการปกครองไปสู่ท้องถิ่น เรื่องนี้เวลาพูดก็ได้ใจคนเยอะ แต่ปัญหาของสภาแห่งนี้ หลาย ๆ ท่านรวมทั้งนอกสภาด้วยเรากำลังมีความรู้สึกระแวงในเจตนาว่าภายใต้ร่างนี้ รายละเอียดข้างในมันมีอะไรที่สอดไส้ไว้อย่างไรหรือไม่ ซึ่งแน่นอนก็ควรจะต้องมาตรวจตรา อย่างละเอียด เบื้องต้นดิฉันเห็นด้วยกับเรื่องเกี่ยวกับการที่จะรับหลักการในเรื่องนี้ แต่พอตรวจสอบดูในหลาย ๆ ประเด็นดิฉันก็มีความรู้สึกว่าอยากจะให้ทางผู้เสนอนั้น ได้ชี้แจงให้กระจ่างก่อน แล้วก็ควรที่จะต้องทำความเข้าใจกับสังคมทั้งภายในและภายนอก ให้ชัดเจนว่าท่านไม่มีเจตนาสอดไส้อะไรเข้าไป จริง ๆ แล้วเรื่องเกี่ยวกับการกระจายอำนาจ กระจายรายได้ กระจายโอกาส คำพูดคำนี้คนที่ปฏิบัติได้จริงและทำมาอย่างต่อเนื่อง นั่นคือรัฐบาลท่านชวน หลีกภัย คนที่เคยเสนอจนกระทั่งเราสามารถนำไปไปสู่การปฏิบัติ เลือกตั้งนายก อบต. ได้จริง นั่งอยู่ข้างหลังดิฉันนี่ค่ะ ท่านสุทัศน์ เงินหมื่น ในสมัยที่ท่านเป็น รัฐมนตรีและเป็นรัฐบาลในขณะนั้น จริง ๆ การกระจายทั้งอำนาจ รายได้และโอกาสดำเนิน มาอย่างต่อเนื่องในเรื่องของความเหมาะสมในบริบทต่าง ๆ ของสังคมไทย ทีนี้ในร่างนี้ ดิฉันอยากจะตั้งข้อสังเกตอยู่ ๒-๓ ข้อสำหรับผู้เสนอ กรณีที่พูดถึงมาตรา ๒๕๐ การกำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแบ่งเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบทั่วไป ได้แก่องค์กรตามที่ท่านพูด แล้วก็เทศบาลตำบล องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบอื่น ๆ แล้วก็รูปแบบพิเศษต่าง ๆ ท่านคะในส่วนนี้ปัญหาในทางปฏิบัติ รายละเอียดขีดความสามารถ และศักยภาพของท้องถิ่นแต่ละแบบมันค่อนข้างแตกต่างกัน หลักการมันดูดีมากเลยนะคะ แต่ว่าในทางปฏิบัติมองไม่เห็น ตรงจุดนี้อาจจะต้องไปคุยกันในขั้นตอนในแง่ของการปฏิบัติว่า จะมีอะไรที่สามารถทำได้จริงหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน ในเรื่องของการกำหนดรายรับของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในเรื่องการเงิน ในเรื่องงบประมาณ ในเรื่องการบริการสาธารณะ เรื่องอำนาจในการจัดเก็บภาษีที่อยู่ใน มาตรา ๒๕๓ อันนี้ท่านร่างท่านดูท่านคุยกับสำนักงบประมาณหรือยัง ท่านได้เข้าไปเจรจา หรือศึกษาในเรื่องการจัดทำแผนงบประมาณหรือดูรายรับรายจ่ายงบประมาณแผ่นดินบ้าง แล้วหรือยัง เพราะว่าประสบการณ์ในการทำงานกับรัฐบาลมา ๓ ยุค อุปสรรคสำคัญ มากที่สุดของประเทศนี้คือเงินงบประมาณและทัศนคติ ความคิด กรอบ วินัยต่าง ๆ ของ สำนักงบประมาณ เพราะฉะนั้นตรงจุดนี้มันเป็นเรื่องที่เราจะต้องมานั่งดูรายละเอียดกัน อย่างหนักมาก ไม่ใช่ว่าอยู่ ๆ จะฝันอะไรก็ได้ ทำอย่างไรก็ได้ หรือว่าจะไปชวนเชื่อประชาชน ให้เขาหลงอารมณ์ตามเรานั้นไม่ได้ พูดแล้วทำไม่ได้ อันนี้เป็นเรื่องที่ดิฉันมองว่าเป็นการ โฆษณาชวนเชื่อ ในส่วนของอีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันติดใจคือการกำหนดให้มีกฎหมายที่จะ กำหนดวิธีการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดทำบริการสาธารณะ อย่างเช่นการตั้งบรรษัท อย่างเช่นการให้อำนาจเอกชนไปจัดทำบริการสาธารณะแทน เพื่อประสิทธิภาพประสิทธิผลอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ อันนี้บริการสาธารณะมันก็มีอีกหลากหลาย รูปแบบ มีหลายอย่าง แล้วขณะเดียวกันมันก็ไม่สามารถที่จะไปลงดูรายละเอียดได้ว่าในทาง ปฏิบัติจริงทำได้หรือไม่และอย่างไร อย่างเช่นกรณีของการศึกษาอย่างนี้ในพื้นที่ท้องถิ่นจะมี ศักยภาพ หรือสามารถสร้างศักยภาพให้กับเด็กและเยาวชนของเราได้หรือไม่ อย่างไร อันนี้ ก็เป็นเรื่องที่ต้องสงสัยอยู่ เพราะฉะนั้นโดยหลักการก็พอจะเข้าใจได้ แต่ว่าหลักปฏิบัติมันมอง ไม่เห็น มันเป็นเหมือนจินตนาการ ทั้งหมดประมาณ ๙ ประเด็น ดิฉันมองว่าโดยหลักการ ก็พอจะรับได้ แต่ว่าทั้ง ๙ ประเด็นนี้มีข้อสงสัยในเรื่องของการปฏิบัติทั้งหมด ในส่วนของ ๔-๕ ข้อดิฉันยกตัวอย่างมาอันนี้เป็นส่วนหนึ่ง แต่ขณะเดียวกัน ณ เวลานี้สิ่งที่จะฝาก ท่านประธานไปถึงผู้เสนอก็คือว่าสิ่งที่ท่านเสนอและกำลังจะให้สมาชิกรับหลักการไปก่อน แล้วบอกว่ารายละเอียดอื่นเราไปคุยกัน ดิฉันก็มีความรู้สึกว่าอยากจะให้ทางผู้เสนอและคณะ ทั้งหมดได้กลับไปทำความเข้าใจกับสังคมภาคประชาชนที่อยู่ข้างนอกด้วย ตอนนี้มีคนต่อต้าน ท่านเยอะเลยว่ามีเจตนาอะไร แล้วก็รายละเอียดที่ทำมานั้นมีอะไรที่มันเป็นแนวทางปฏิบัติ อยู่ตรงไหน และจะสามารถอธิบายเรื่องเกี่ยวกับการยกเลิกการปกครองส่วนภูมิภาคได้อย่างไร แล้วในนั้นจะแฝงไปเรื่องเกี่ยวกับการยกเลิกกำนัน ผู้ใหญ่บ้านด้วยไหม ไปหลอกให้เขาลงลายมือ มาหรือเปล่า แล้วก็ในเรื่องของการที่ว่าจะต้องขจัดความระแวงระหว่างภาคประชาชนที่เขาอยู่ ข้างนอกด้วยเช่นเดียวกันว่าสิ่งที่ท่านทำหลายเรื่องมา ๑ ๒ ๓ ๔ มีหลายเรื่องมากเลยท่านพูด อีกอย่าง แล้วพอไปปฏิบัติท่านก็ปฏิบัติอีกอย่างหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันคนก็เชื่อในสิ่งที่ท่านพูด อย่างแรกไปแล้ว อันนี้มันจะทำให้ทางส่วนของประชาชนไว้วางใจท่านได้อย่างไร และท่าน จะเอาสมาชิกสภานี้ไปเป็นตัวประกันท่านไหมในการที่จะไปทำในสิ่งที่ผิดไปจากเจตนารมณ์ เฉพาะในเรื่องของการที่จะผลักดันในเรื่องการปรับปรุงกฎหมายท้องถิ่นฉบับนี้ ทั้งหมดนี้ อยากจะเรียนด้วยว่าในส่วนราชการในส่วนกลางกับส่วนท้องถิ่นแล้วขาดส่วนภูมิภาคไป เพราะว่าท่านจะไปลักษณะของยุบ ยกเลิกไป ตรงส่วนนั้นท้องถิ่นกับส่วนกลางมีวิธีการอะไร ที่เขาจะไปเชื่อมกัน เพื่อที่จะให้เกิดการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผลที่เกิดกับ ประชาชนได้จริง อันนี้เป็นหลักที่เราควรที่จะต้องตั้งข้อสังเกตไว้ค่ะ ขอบพระคุณค่ะ