กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ บังเอิญมาตรา ๖ กับมาตรา ๗ เป็นมาตราที่เกี่ยวเนื่องกัน เพราะฉะนั้นผมอภิปรายอาจจะต้องไปถึงมาตรา ๖ ด้วย เพราะว่า มันสอดคล้องกันครับ เนื่องจากกฎหมายฉบับนี้เป็นกฎหมายที่แสวงหาความยุติธรรมให้แก่ ผู้เสียหาย แต่ผมไปดูทั้งหมดใน ๑๒ มาตราไม่มีประเด็นไหนที่กำหนดโทษหรือกำหนดวิธีการ ในการที่ผู้ดำเนินการในกระบวนการยุติธรรมที่กำหนดว่าถ้าไม่ทำแล้วจะต้องมีความผิด นี่ล่ะผมจะพูดถึงเพียงแต่บอกว่าในวรรคสุดท้าย บรรทัดสุดท้ายของมาตรา ๗ เท่านั้นที่บอก ว่าให้ผู้บังคับบัญชาพิจารณาดำเนินการทางวินัยต่อไป ซึ่งในข้อเท็จจริงมันไม่มี ผมต้องโต้กับ ท่านประธานคณะกรรมาธิการ ขออนุญาตท่านสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย ท่านบอกว่าได้กำหนด เรียบร้อย ผมพยายามอ่านไปหลายรอบแล้วในกฎหมาย ๑๒ มาตรา ไม่มีวรรคใดมาตราใด ที่บอกว่ากำหนดให้มีความผิดในการดำเนินการ ในมาตรา ๖ ผมจึงเห็นด้วยกับท่านผู้อภิปราย ทั้ง ๒ ท่านที่ผ่านไปแล้ว ท่านเสรี ท่านเฉลิมชัย ผมจะโหวตให้ในบรรทัดสุดท้ายของวรรคแรก ที่บอกว่าเว้นแต่มีกฎหมายกำหนดระยะเวลาไว้เป็นอย่างอื่น อันนี้คือประเด็นกล่าวมาทั้งหมด สุดท้ายกำหนดไว้แบบนี้แล้วมันไม่ทันการณ์ ผมกราบเรียนท่านประธานว่าในวาระแรกที่เข้ามา ผมก็ติติงฝากไปถึงกรรมาธิการแล้วว่าสิ่งไหนเขียนได้ที่เป็นมาตรฐานที่เป็นความชัดเจน ไม่ใช่ เขียนเป็นนามธรรมแบบนี้ขอให้เขียนลงไปเถอะ ผมจึงมีความเห็นว่าที่ท่านตัดไป ผมว่า ไม่ควรจะตัด ควรใส่ไว้เหมือนเดิมอาจจะเพิ่มเข้ามาก็ไม่เป็นอะไร เพราะท่านจะใส่แค่การแจ้ง เป็นรายงานหรือการรายงานเป็นแจ้งอะไรก็แล้วแต่ ผมต้องเข้าใจอย่างนี้ท่านประธานว่า ด้านการจัดการจริง ๆ ไปทำแล้วมันไม่มีใครทำตามนั้น ผมนี่เจอกับตัวเองมาแล้ว ปัญหาวาระแรก ซึ่งตอนนี้ที่กำหนดระยะเวลาท่านก็อ้างถึงว่าในมาตรา ๗ ผมขออ่านนิดหนึ่งท่านประธาน ให้ผู้รับผิดชอบดำเนินงานที่อยู่ในความรับผิดชอบของตนให้เสร็จภายในกำหนดระยะเวลา ตามมาตรา ๖ แต่พอกลับมาดูมาตรา ๖ ไม่ได้มีส่วนไหนบอกว่าคุณดำเนินการไม่เสร็จ ตามระยะเวลา ก็บอกแต่ว่าให้ดำเนินการขั้นตอนต่าง ๆ ดำเนินการที่เกี่ยวกับตามอำนาจ หน้าที่ของตนก็พูดลอย ๆ เป็นนามธรรม ไม่มีรูปธรรม ถ้าเขียนแบบนี้พี่น้องประชาชน ผู้เสียหายก็ไม่ได้รับความเป็นธรรมเช่นเดิมครับ ผมยกตัวอย่าง ผมไปแจ้งความดำเนินคดี ในตอนนั้น ตอนหาเสียงเขาก็บอกว่าผมเป็นผู้ไปถือหุ้นสื่อ เป็นนายกสมาคมนักข่าว ผมปฏิเสธและผมก็มีหลักฐานยืนยันชัดเจน หัวหน้าพรรคในสมัยนั้นเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลังสมัยนั้น ซึ่งต่อมาจนวันนี้ ๓ ปีกว่า คดีที่ สภ. เมืองสกลนครไม่ถึงไหนครับยังอยู่ที่เดิม นี่คือยกตัวอย่างให้เห็นนะท่านประธาน อยู่ที่เดิมไม่ถึงไหน แล้วสำนักงานตำรวจแห่งชาติไม่มีการข่าวใช่ไหม ผมพูดตั้งหลายเที่ยว ผมก็ยังไม่ได้รับความเป็นธรรมอยู่เป่าคดีบอกข้อหาหมิ่นประมาทด่าผมออกทีวีทุกวัน ๒ จังหวัด นครพนม สกลนคร ท่านประธานแล้วผมเสียหายไหม ผมไม่ได้ถือหุ้นสื่ออะไร และ ๖ เดือนที่ผ่านมาผมไปแจ้งความดำเนินคดีกับ ผอ. สำนักพระพุทธศาสนาสมัยนั้น ซึ่งย้ายไปแล้วกับ ส.ส. พีระเพชร ส.ส. บุญรื่น ส.ส. คมเดช ๕ คน บอกว่าอยู่เบื้องหลัง การประท้วงของชาวบ้านขับไล่พระ ๖ ๗ เดือนไม่คืบ ผมเป็นผู้แทนท่านประธานยังขนาดนี้ แล้วพี่น้องจะเข้าถึงไหม ผมเพียงยกตัวอย่างให้ประธานเห็นว่าท่านเขียนกฎหมายแบบนี้ต้อง ให้ความเป็นธรรมประชาชนซึ่งเขาไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงกระบวนการนี้ อย่าว่าถึงศาล อย่าว่า ถึงอัยการเลยท่านประธานแค่ตำรวจนี่เขายังไม่กล้าไปท่านประธาน แล้วผมเองเห็นไหม แจ้งความเกือบ ๓ ปี จนสภาจะหมดวาระแล้ว เป่าคดีหรือเปล่า หรืออย่างไร ผมจะเห็นไหม ว่ากฎหมายตัวนี้ออกมาแล้วมันจะมีผลถึงความยุติธรรมให้แก่พี่ประชาชน ผมอยากเห็น ท่านประธานครับเพราะฉะนั้นการเขียนกฎหมาย ท่านเขียนบอกว่าแบบมาตรา ๕ กำหนด ระยะเวลาให้แล้วเสร็จ แล้วท่านก็ตัดออกตรงนี้ในการพิจารณาตามขั้นตอนต่าง ๆ ของการ ดำเนินงานในที่เกี่ยวกับหน้าที่ อำนาจของตน อันนี้มาตรา ๖ ลักษณะสภาพหรือประเภทคดี รวมทั้งที่อยู่ในความรับผิดชอบท่านเอามาไว้สุดท้าย เว้นแต่นี่ยกหมดเลยสุดท้าย เว้นแต่ เพราะมาตรา ๑๒ ท่านใส่ไว้ทุกกระบวนการที่มีส่วนเกี่ยวข้อง เขาก็ไปออกระเบียบของเขาเอง อันนี้จึงกราบเรียนท่านประธานว่ามันถึงมามาตรา ๗ ท่านก็บอกว่าให้กลับไปดูมาตรา ๖ มาตรา ๖ ก็ไม่ได้มีอะไรท่านประธาน ก็เหมือนเดิม ผมถึงบอกว่าถ้าเขียนกฎหมายแล้วไม่มี บทกำหนดโทษผู้ที่ไม่ปฏิบัติในระยะเวลาดังกล่าว ก็ไม่มีโทษใด ๆ ก็ทำก็ได้ ไม่กระทำก็ได้ หรือโบราณว่าแมลงวันไม่ตอมแมลงวันนั่นล่ะท่านประธาน แล้วมันก็ยังมีอยู่แบบนี้ เห็นไหม ท่านประธานที่ผ่านมาที่เป็นข่าวก็เป็นแบบนี้ ผมจึงต้องฝากความหวังไว้กับคณะกรรมาธิการ ที่ไปร่างเมื่อสักครู่นี้ แต่ก็ผิดหวังท่านประธานครับ ผมอยากให้กำหนดโทษใครก็ตามไม่ปฏิบัติ ตามมาตราต่าง ๆ ของกฎหมายฉบับนี้ ขอให้ได้รับโทษเสมอหน้ากัน ๑๕๗ ไม่ได้ผลแล้วครับ ขอบคุณมากครับ