พลอากาศตรี เฉลิมชัย เครืองาม สมาชิกวุฒิสภา สรรหา

ขอบคุณ ท่านประธานครับ พลอากาศตรี นายแพทย์เฉลิมชัย เครืองาม สมาชิกวุฒิสภา ท่านประธาน ก่อนอื่นผมต้องกล่าวขอบคุณทางกรรมาธิการที่ได้ไประดมสมองกันในการคิดค้นแล้วก็ ปรับแก้กฎหมายฉบับนี้ ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมเห็นว่าเป็นกฎหมายที่มีความสำคัญต่อ พัฒนาการ ไม่ว่าทางด้านเศรษฐกิจ การศึกษา หรือสังคม การเมืองของประเทศไทย เป็นอย่างมาก ผมใช้สิทธิตรงนี้ในสิ่งที่กรรมาธิการแก้ไขปรับปรุงมา ผมจะไม่พูดนอกไปจาก กรอบที่เราวางกติกาเอาไว้ ท่านประธานครับ ในมาตรา ๔ จุดหลักใจความประเด็นสำคัญ ที่ทางกรรมาธิการไปปรับแก้มา ที่ผมอ่านแล้ว วิเคราะห์แล้ว ผมมีความสนใจใน (๒) ของมาตรา ๔ พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ เอาเฉพาะใน (๒) นะครับ ท่านเปลี่ยน เนื้อหา หรือเปลี่ยนกรอบ หรือเปลี่ยนกติกาอย่างสิ้นเชิงเลย ซึ่งผมขอขอบคุณท่าน และผม เห็นด้วยในบางส่วนนะครับท่านประธาน ผมอ่านเร็ว ๆ ดังนี้ครับ ใน (๒) ที่เราไม่ให้ใช้ กฎหมายฉบับนี้ (๒) คือการวิจัยและนวัตกรรมที่สถาบันอุดมศึกษาของรัฐเป็นผู้ให้ทุนโดยใช้ เงินรายได้ของตนซึ่งมิใช่เงินที่ได้รับจัดสรรจากงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ รายจ่ายเพิ่มเติมหรือทุนสนับสนุนการวิจัยและนวัตกรรม ท่านประธานครับ ปรากฏว่า กรรมาธิการตัดข้อความนี้ออกทั้งหมด แต่ท่านตัดออกแล้วท่านไม่ได้ตัดออกแล้วก็ทิ้งไปเลย ท่านไปใส่ไว้ในมาตรา ๙ มีความแตกต่างกันครับท่านประธาน ผมอยู่ในแวดวงการศึกษา ทางด้านสาธารณสุข ด้านการแพทย์ในหน่วยงานของรัฐมาพอสมควร เคยทำงานวิจัย ผมทราบดีในเรื่องของงานวิจัยทางการแพทย์และสาธารณสุขนั้น สถาบันอุดมศึกษานั้น ต้องขอกราบเรียนครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องการแพทย์และสาธารณสุขนั้น งบประมาณเรามีจำกัด เงินรายได้ที่สถานพยาบาล หรือโรงพยาบาล หรือมหาวิทยาลัย ของรัฐต่าง ๆ นำไปใช้เพื่อสนับสนุนการวิจัยนั้นมีจำนวนน้อยนิด จำเป็นต้องอาศัยเงินทุนจาก แหล่งอื่น ไม่ว่าจะเป็นภาคเอกชนหรือหน่วยงานอื่นมาช่วยสนับสนุนการวิจัย หลายอย่าง เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ หลายอย่างเป็นประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชน หลายอย่าง เป็นประโยชน์ต่อวงการแพทย์ ต้องกราบเรียนครับว่านวัตกรรมใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นในวงการ แพทย์ ไม่ว่ายาใหม่ ๆ การใช้ยา การปรับใช้ยา โดส (Dose) ของยา ปริมาณยาที่ใช้ เทคนิค วิธีการผ่าตัดต่าง ๆ นั้นล้วนเกิดขึ้นในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐทั้งสิ้น งานวิจัยต่าง ๆ เหล่านี้ ต้องอาศัยเงินทุน เพราะฉะนั้นอาศัยเงินทุนไม่พอ ต้องอาศัยความใจกล้า ความเสียสละของ บุคลากร อาจารย์โรงเรียนแพทย์ต่าง ๆ ซึ่งอยู่ในสถาบันอุดมศึกษา ท่านต้องเสียสละเวลา แต่ ผมมีคำว่าแต่ครับ คำว่า เสียสละเวลา นั้น เรากล่าวหากันมาโดยตลอดว่าส่วนหนึ่งคือ เป็นการใช้เวลาทางราชการเพื่อไปทำงานวิจัย และใช้เงินของรัฐไปในสิ่งที่บางครั้งต้องเรียน ว่าเป็นบางครั้ง เป็นงานวิชาการเพื่อตำแหน่งทางวิชาการ ผศ. รศ. ศ. ก็แล้วแต่ ซึ่งต่าง ๆ เหล่านี้ผมเรียนว่านี่คือขวัญและกำลังใจของบุคลากรที่เขาพึงมีพึงได้ ผมไม่คัดค้าน ผมเห็นด้วย แต่สิ่งที่ทางกรรมาธิการท่านไปปรับแก้มาคือจากสิ่งที่ทำให้ได้เลย คือหมายความว่า ให้ยกเว้นไม่ใช้ใน (๒) ท่านตัดออก และท่านให้ไปใส่ในมาตรา ๙ สาระของมาตรา ๙ คืออะไร สาระของมาตรา ๙ คือให้เป็นไปตามสัญญาที่ตกลงกันระหว่างผู้ให้ทุนกับผู้รับวิจัย ต้องขอ กราบเรียนว่านี่คือโลกแห่งความเป็นจริงครับ ยาหลายอย่าง สมุนไพรหลายอย่างใช้เงินทุน ของมหาวิทยาลัยของรัฐ ของหน่วยงานของรัฐไม่เพียงพอหรอกครับ ต้องมีภาคเอกชนมาร่วม สนับสนุนด้วย ที่ผ่านมาฟ้าทะลายโจร กระชายขาว ที่เราแก้ปัญหาเรื่องโควิด (COVID) แล้วก็ สมุนไพรอื่น ๆ ยาปฏิชีวนะหลายอย่าง บริษัทยาเอายาใหม่ ๆ เข้ามานี้ไปให้อาจารย์ ในมหาวิทยาลัยในคณะแพทย์ทำวิจัยเพื่อใช้กับผู้ป่วย ใช้กับคนไข้ นี่คือเงินทุนจากภาคเอกชน งานวิจัยต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นประโยชน์ การผ่าตัดเทคนิคใหม่ ๆ บางครั้งบริจาคหุ่นยนต์ให้กับ อาจารย์โรงเรียนแพทย์เอาไปทำผ่าตัดในห้องผ่าตัดด้วยเทคนิคพิเศษ วิธีพิเศษนี่คือเงินทุน ของภาคเอกชน เพราะฉะนั้นถ้าจะยกเว้นเลย ไม่ให้ทำเลย งานวิจัยหรือนวัตกรรมใหม่ ๆ ทางการแพทย์ เราจะไม่เกิด เป็นผลเสียต่อประเทศชาติ เพราะฉะนั้นท่านตัด (๒) ออก ในมาตรา ๔ ท่านไปใส่ ในมาตรา ๙ มาตรา ๙ คือให้เป็นไปตามข้อตกลงระหว่างผู้ให้ทุน ผมเห็นด้วย ซึ่งผู้ให้ทุน ส่วนมากก็ร่วมกับเงินของรัฐงบประมาณนี่ละครับ หรือเงินของมหาวิทยาลัย เงินของ คณะแพทยศาสตร์ งานวิจัยนั้นถ้าทำประสบความสำเร็จ ชื่อเสียงและเกียรติคุณ และผลงานนั้น ย่อมเป็นของผู้ทำวิจัย ผมเห็นด้วย เพราะฉะนั้นสิ่งนี้ผมอภิปรายสนับสนุนสิ่งที่ท่านทำคือ การตัดข้อยกเว้นโดยสิ้นเชิง คือ ออล ออร์ นัน ลอว์ (All-or-none Law) เลย คือทำไม่ได้เลย ให้ไปอยู่ในส่วนของการทำได้เพียงบางส่วน ให้อยู่ในมาตรา ๙ ผมสนับสนุนและขอบคุณ กรรมาธิการ ขอบคุณท่านประธานครับ