นพดล แก้วสุพัฒน์ อภิปรายร่างรัฐธรรมนูญที่แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 13 โดยเน้นประโยชน์ของประชาชนและส่วนรวม
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายนพดล แก้วสุพัฒน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังท้องถิ่นไท ขออภิปรายร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ทั้ง ๑๓ ฉบับ โดยผมมองว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อให้เกิดประโยชน์ ในการบริหารประเทศในครั้งที่จะทำต่อไปนี้ก็อยากจะให้มองถึงในเรื่องของประโยชน์ ของประชาชน ประโยชน์ของชาติโดยส่วนรวมเป็นหลัก เพราะว่าในหลายร่างที่ส่งเข้ามา ก็มองดูว่ามีทั้งในเรื่องที่เป็นประโยชน์ของประชาชน แล้วก็รวมถึงประโยชน์ของ พรรคการเมืองเองหรือตัวเองด้วยผสมกันอยู่ในร่างนั้น ก็จะมีปัญหาในการที่จะรับหรือไม่รับ เพราะว่ามีทั้งถูกใจและไม่ถูกใจ และอาจจะเป็นประโยชน์เฉพาะตัวหรือประโยชน์ของ ประชาชนร่วมกันอยู่ ซึ่งผมมองว่าในส่วนของตัวเองในเรื่องของการเข้าสู่ตำแหน่งของการ เลือกตั้ง ผมคิดว่าในเรื่องนี้ถ้าจะมีการแก้ไขก็ควรจะมองในเรื่องของตัวแทนของ พี่น้องประชาชนจริง ๆ ที่จะเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นตัวของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิก วุฒิสภาก็คิดว่าควรจะมาจากการเลือกตั้งและในสัดส่วนที่จะมี ผมคิดว่าตัวแทน ของประชาชนต้องมีให้มากที่สุด มากกว่าตัวแทนของส่วนอื่น ผมคิดว่าอาจจะเพิ่มในส่วนของ ส.ส. อาจจะเป็น ๓๕๐ แล้วก็ในส่วนของบัญชีรายชื่ออาจจะเป็นอีกเท่าเดิม คือ ๑๕๐ ทั้งนี้ อาจจะมีเพิ่มตัวแทนที่ประชาชนเลือกมาในส่วนของท้องถิ่นเพิ่มขึ้นมา เพาะเขาเคยเลือกกัน ทั้งจังหวัดเข้ามาแล้ว อาจจะเข้ามามีส่วนตรงนี้ในสัดส่วนด้วยก็อยากจะฝากไว้นะครับถ้ามี การแก้ไขในส่วนตรงนี้ ส่วนในเรื่องของสิทธิเสรีภาพประชาชน ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ เกิดประโยชน์กับส่วนรวมมาก ซึ่งตรงนี้เองก็เป็นเหตุผลที่ดี ในส่วนหนึ่งที่ผมคิดว่าในการ บริหารประเทศเอง เรามีระบบบริหารราชการที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ ทั้งส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น ซึ่งในส่วนของท้องถิ่นเองจะมีภารกิจส่วนใหญ่ของหน่วยงาน ของราชการส่วนกลางและภูมิภาคเข้ามาซ้ำซ้อนกันอยู่เป็นอยู่จำนวนมาก เพราะว่าในส่วนของ ท้องถิ่นเองเรามีรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งรูปแบบทั่วไปและรูปแบบพิเศษขึ้นมา จำนวนมากนะครับซึ่งเต็มพื้นที่ของทั้งประเทศผมมองว่าสัดส่วนการที่จะมาร่วมกันบริหาร หรือบริการจัดการสาธารณะในพื้นที่ตรงนี้มันมีปัญหาในเรื่องของแยกกันอยู่ แล้วก็ซ้ำซ้อนกัน ไม่ว่าจะเป็นภารกิจที่ซ้ำซ้อนกัน ไม่ว่าจะเป็นงบประมาณที่ใช้จ่ายซ้ำซ้อนกัน ทั้งฝ่ายที่เป็น บุคลากรของภูมิภาคและบุคลากรของส่วนท้องถิ่น อันนี้เองผมคิดว่าควรจะมีความชัดเจน ในหมวดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตั้งแต่ มาตรา ๒๔๙ ถึงมาตรา ๒๕๔ ผมคิดว่า ทั้งที่มาของผู้บริหารท้องถิ่นควรจะมาจากการเลือกตั้งโดยตรงทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น ผู้บริหารหรือฝ่ายสภา ส่วนในส่วนของฝ่ายประจำเองผมคิดว่าอันนี้เป็นบุคลากรที่ทำหน้าที่ ในภารกิจที่ซ้ำซ้อนกันกับส่วนภูมิภาคจะมีวิธีการอย่างไร ผมอยากจะให้เขียนไว้ ในรัฐธรรมนูญ ในหมวดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในเรื่องของการจัดการบริการ สาธารณะในพื้นที่ที่สามารถร่วมกันจัดการได้ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบของจังหวัด หรือรูปแบบ ของจังหวัดแต่ละจังหวัด แล้วก็ให้เป็นหน่วยงานหลักในพื้นที่ ทั้งนี้เมื่อเป็นหน่วยงานหลัก ในพื้นที่การจัดบริการสาธารณะแล้ว ถ้าซ้ำซ้อนกับส่วนภูมิภาคผมคิดว่าก็ต้องให้ท้องถิ่น เป็นหลัก และอาจจะต้องไปลดสัดส่วนของภูมิภาคในการที่จะทำงานซ้ำซ้อนกัน ส่วนในเรื่องของ งบประมาณเองรายได้ตรงนั้นก็คงจะพูดถึงวิธีการบริหารงบประมาณ ซึ่งผมคิดว่าควรจะเพิ่ม ในเรื่องของคณะกรรมการบริหารงบประมาณในระดับจังหวัดแบบมีส่วนร่วมซึ่งจะเป็น ประโยชน์ในการบริหารงบประมาณ แล้วก็เกิดความรวดเร็ว ทั่วถึง เป็นธรรม ลดความเหลื่อม ล้ำ และเกิดประโยชน์คุ้มค่ามากกว่าปัจจุบันนี้ซึ่งแยกส่วนกันทำ ผมมองว่าในส่วน ตรงนี้เราไม่ได้เขียนชัดเจนในเรื่องของการกระจายอำนาจให้ประชาชนในส่วนพื้นที่ โดยมี รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมในพื้นที่ ควรจะใส่ไว้เพิ่มเติม ก็คิดว่าในส่วนของร่างต่าง ๆ ที่เข้ามานี้ผมคิดว่ามีทั้งเป็นประโยชน์กับประชาชนและอาจจะต้องเพิ่มเติม แล้วก็อาจจะเป็น ประโยชน์เฉพาะของกลุ่ม ซึ่งตรงนี้เองผมคิดว่าการที่จะลดความเหลื่อมล้ำและสร้างความ เป็นธรรมในการที่ประชาชนจะได้รับประโยชน์ ควรจะมีการบริการที่มีส่วนร่วมในการบริหาร จัดการในพื้นที่ ขอขอบคุณครับ