เรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ ผม อภิชาติ ศิริสุนทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชี รายชื่อ พรรคก้าวไกล วันนี้ขอมีส่วนร่วมเรื่อง พ.ร.บ. การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. .... แล้วก็ต้อง ขอบคุณท่านประธานด้วยนะครับที่ให้โอกาสเพื่อนสมาชิกทุกท่านได้ร่วมแสดงความคิดเห็น กับ พ.ร.บ. ฉบับนี้ ผมต้องพูดว่าเห็นด้วยกับการปฏิรูปการศึกษา ทำไมครับ เพราะการศึกษา ไทยมันอยู่ในสุ่มมานาน มันอยู่ในขนบเก่ามานาน แต่ผมไม่แน่ใจว่า พ.ร.บ. ฉบับนี้ จะตอบโจทย์การปฏิรูปการศึกษาหรือไม่ เพราะเท่าที่ผมได้ฟังเพื่อนสมาชิกทั้งหลาย เท่าที่ผมได้ฟังเพื่อนสมาชิกร่วมพรรคก้าวไกลของผม ไม่ว่าจะเป็นคุณศิริกัญญา คุณวิโรจน์ หรือเพื่อนอีกหลายคนได้อภิปรายไป ยิ่งตอกย้ำให้ผมไม่แน่ใจแล้วว่า พ.ร.บ. ฉบับนี้มันไม่ได้ ตอบโจทย์การปฏิรูปการศึกษาโดยแท้จริง ดังนั้น พ.ร.บ. ฉบับนี้ยังวนอยู่กับระบบการศึกษา แบบเดิม ๆ วังวนอยู่กับการรวมศูนย์อำนาจของรัฐราชการ การรวมศูนย์อำนาจของ โครงสร้างของกระทรวง แก้กันไปแก้กันมาก็ใครจะอยู่ในโครงสร้างไหน ราชการไหนจะอยู่ อย่างไรล่ะครับท่าน แต่มันไม่ได้ตอบโจทย์ถึงวิธีการจัดการศึกษาเพื่อให้คนเป็นอิสระ เพื่อให้ คนพึ่งตัวเองได้ เพื่อให้คนมีวิธีคิดที่จะเปลี่ยนแปลงสร้างสังคมได้เลย วังวนอยู่กับระบบ อำนาจนิยม ดังนั้น พ.ร.บ. ฉบับนี้ถึงเป็น พ.ร.บ. ที่พยายามออกแบบมาเพื่ออำนาจนิยม เพื่อคอนโทรล (Control) ผู้ที่อยู่ในระบบการศึกษา เพื่อชี้นำคอนโทรล (Control) คนใน สังคมให้เป็นไปตามแนวคิดขนบเดิมที่รัฐต้องการ ดังนั้นผมไม่เห็นด้วยครับ พ.ร.บ. ฉบับนี้ ยิ่งอ่านดูยิ่งเห็น ยิ่งฟังเพื่อนสมาชิกก็ยิ่งเห็นว่ามันไม่ใช่ มันไม่ใช่ พ.ร.บ. การปฏิรูปการศึกษา ที่แท้จริง ท่านประธานครับ อะไรคือปัญหาของการศึกษาและเราจะปฏิรูปอะไร ปฏิรูป อย่างไร คณะรัฐมนตรีต้องไปคิดนะครับ กรรมาธิการต้องไปคิด สภาแห่งนี้ต้องช่วยกัน คิดแล้วตอบโจทย์ให้ชัด ๆ ว่า พ.ร.บ. การศึกษาฉบับนี้มันเป็น พ.ร.บ. ปฏิรูปการศึกษา หรือเป็น พ.ร.บ. รักษาอำนาจนิยม เพราะอะไรครับ เพราะการบริหารทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น การตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดทิศทางของการศึกษามันถูกออกแบบไว้ให้อยู่ที่ กระทรวง ทบวง กรมหมดเลย มันไม่ได้เปิดโอกาสให้มีการกระจายอำนาจทางการศึกษา ไม่ได้ให้ท้องถิ่นเขาคิดที่จะจัดกระบวนการศึกษาของเขาเอง มันมาจากขบวนการสั่งการ ทั้งนั้น นี่หรือที่เขาเรียกระบบการปฏิรูปการศึกษา ไม่ใช่หรอกครับ ท่านประธานครับ แก่นแท้ของระบบการศึกษาไทยนั้นมันติดอยู่ที่กรอบขนบเดิม ๆ ขนบอำนาจนิยมที่ขัดขวาง การเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาแบบใหม่ที่กีดกันขีดคั่นกลุ่มครอบเพื่อให้เกิดระบบ การศึกษาเดิม ๆ นั่นก็หมายถึงว่าขัดขวางการเปลี่ยนแปลงแล้วครับท่านประธาน การเรียนรู้ ที่อยู่เฉพาะในห้องเรียนสี่เหลี่ยมแคบ ๆ การเรียนรู้ที่ถูกกำหนดจากการรวมศูนย์ไว้จาก ข้างบนตั้งแต่ระบบอนุบาลจนถึงมหาวิทยาลัยขาดความเป็นอิสระซึ่งมันสะท้อนให้เห็นจาก พ.ร.บ. ฉบับนี้แล้ว รัฐราชการเป็นผู้ถือครองอำนาจสูงสุดในห้องเรียนเท่านั้น ดังนั้นอยู่ใน วังวนเดิม ทำให้การศึกษาไทยไม่สอดคล้องกับพลวัตรการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ไม่สอดคล้องกับพลวัตของความเป็นประชาธิปไตย หลักสูตรสอนให้คนเชื่อง หลักสูตรสอนให้ คนไม่เป็นตัวตนของตนเอง หลักสูตรไม่สอนให้คนกล้าที่จะออกมาพูดในระบบสังคมที่มันเป็น ประชาธิปไตย มันไม่ใช่แล้วท่านประธาน ดังนั้นระบบการศึกษาที่มันติดกับดักมุ่งเน้นให้คน เชื่อง ๆ ฟังตามคำสั่งของรัฐ อยู่ในสุ่มครอบ เน้นให้นักเรียนตอบสนองอุตสาหกรรม ตอบสนองแนวคิดของรัฐ เน้นการศึกษาวิชาชีพ ขาดความเป็นอิสระการตั้งเป้าหมายของชีวิต ที่จะอยู่ร่วมกันในสังคมที่เป็นประชาธิปไตย เปลี่ยนเถอะครับ ทำให้คนไม่เข้าใจความหมาย แท้ ๆ ของการดำรงชีวิตอยู่ในสังคม ทำให้คนไม่เข้าใจกระบวนการเรียนรู้จริง ๆ ในสังคม ที่เป็นประชาธิปไตย สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นจากปรากฏการณ์คนรุ่นใหม่ที่มันเกิดขึ้นปัจจุบัน ว่าเขาไม่เอาระบบการศึกษาแบบเดิม เขาไม่เอาโครงสร้างการศึกษาแบบเดิมแล้ว เขาถึงมา เรียกร้องให้ปฏิรูประบบการศึกษาใหม่ ฟังเขาครับ คณะรัฐมนตรีต้องฟังเขา เขาอยากได้ อะไร เขาต้องการอะไร มันสะท้อนให้เห็นแล้วครับจากการที่คนรุ่นใหม่ออกมาในวันนี้ ดังนั้น ผมจึงเห็นว่า พ.ร.บ. ฉบับนี้ไม่ได้ตอบโจทย์การปฏิรูปการศึกษา พ.ร.บ. ฉบับนี้เป็นแค่ พ.ร.บ. รักษาขนบเดิม ๆ เอาไว้ในอ้อมอำนาจแห่งรัฐเท่านั้นเอง การปฏิรูปการศึกษาที่แท้จริงต้อง กระจายอำนาจทั้งระบบ ต้องปฏิรูปให้เป็นไปตามพลวัตของสังคมและประชาธิปไตย กระจายอำนาจเถอะครับ พ.ร.บ. ฉบับนี้ต้องปรับเปลี่ยนโครงสร้างที่มันรวมศูนย์การตัดสินใจ การกำหนดวิถีชีวิตของคนทั้งหมดไว้ที่รัฐส่วนกลาง ให้ภาคประชาคม ให้คนในสังคมเขาได้มี ส่วนร่วม ให้ท้องถิ่นเขาได้กำหนดขีดเขียนการศึกษาหลักสูตรท้องถิ่นของเขาที่สัมพันธ์กับ พลวัตของการเปลี่ยนแปลง ดังนั้นผมไม่เห็นด้วยกับ พ.ร.บ. ฉบับนี้ครับท่านประธาน ขอบคุณ ครับ