กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม นายมณเฑียร บุญตัน สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะสมาชิก รัฐสภา เนื่องจากผมมีเวลาน้อยนะครับ ผมก็เลยคิดว่าจะเสนอเรื่องที่น่าจะเป็นประโยชน์ ต่อการดำเนินการตามนโยบายของรัฐบาล เป็นเรื่องเฉพาะเลยนะครับ เนื่องจากผมเป็น สมาชิกวุฒิสภาคนเดียวที่เป็นคนพิการ ก็เลยต้องเริ่มที่เรื่องคนพิการก่อนนะครับ จะเห็นได้ว่า นโยบายของรัฐบาลมีคำว่า คนพิการ อยู่ ๒ จุด ก็คือในข้อ ๗.๓ ของนโยบายหลัก ซึ่งถือว่า จริง ๆ แล้วเป็นเรื่องของวิสาหกิจในสังคม คนพิการเป็นเพียงผลพลอยได้ในการประกาศใช้ พ.ร.บ. ฉบับนี้ แต่ก็เป็นสิ่งที่น่ายินดีที่ท่านจะชูประเด็นการจ้างงานคนพิการที่จะเป็นเรื่องของ การใช้ พ.ร.บ. ฉบับนี้เป็นหลัก น่ายินดีครับ
ประการที่ ๒ ท่านพูดถึงคนพิการไว้ในนโยบายเร่งด่วนนะครับ ข้อ ๒ พูดถึง เรื่องของการปรับปรุงสวัสดิการสำหรับผู้ที่มีรายได้น้อย ซึ่งท่านก็รวมถึงเบี้ยคนพิการด้วย แม้ว่าผมจะเห็นว่าการกล่าวถึงคนพิการใน ๒ จุดนี้อาจจะยังไม่เป็นที่พอใจอย่างเต็มที่เท่าไร เพราะว่าอาจจะอยู่ในระดับที่เป็นการช่วยเหลือสงเคราะห์ อย่างไรก็ตามผมเชื่อว่า ท่านนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีเข้าใจดีว่าการพัฒนากระแสหลักหรือการพัฒนาในทุกมิติ ท่านจะไม่ทิ้งใคร รวมถึงคนพิการไว้ข้างหลังอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นผมเชื่อว่ารัฐบาลชุดนี้ จะยึดมั่นในทุกนโยบายนะครับว่า คนพิการจะสามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากนโยบาย ทุกข้อของรัฐบาลโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ ข้อเสนอเชิงนโยบายที่ผมอยากจะเรียนเป็น ข้อเสนอเป็นข้อ ๆ ดังต่อไปนี้นะครับ
ประการที่ ๑ ในเรื่องของการสร้างความชัดเจนให้กับ พ.ร.บ. วิสาหกิจ เพื่อสังคม เพราะเหตุว่าขณะนี้กองทุนวิสาหกิจเพื่อสังคมนั้นยังไม่เกิด ถึงเกิดก็ยังไม่มีเงิน เพราะว่ากฎหมายไม่ได้กำหนดให้รัฐจ่ายเงินเข้าไปในกองทุน เพราะฉะนั้นอยากจะเรียนว่า เพื่อให้เกิดเป็นมรรคเป็นผลขึ้นก็ควรจะได้มีการหารือเพื่อจะได้สร้างมาตรการให้มีกองทุน เพื่อสนับสนุนการทำภารกิจตามนั้น ส่วนเรื่องเบี้ยความพิการนั้นผมได้ยินเพื่อนสมาชิก หลายท่านเสนอเรื่องของการเพิ่มเบี้ยผู้สูงอายุให้เป็น ๑,๐๐๐ บาทเท่ากัน คนพิการได้รับ ความกรุณาจากรัฐบาลภายใต้การนำของท่านนายกรัฐมนตรีในเรื่องการเพิ่มเบี้ยความพิการ จาก ๕๐๐ บาท เป็น ๘๐๐ บาท ถ้ารัฐบาลจะได้กรุณาเพิ่มเบี้ยความพิการให้กับพี่น้อง คนพิการทุกคนเป็น ๑,๐๐๐ บาท ผมเชื่อว่าจะเป็นการเสริมพลัง จะเป็นการเพิ่มอำนาจ ในการเป็นพลังซื้อของคนพิการต่อไปครับ
เสนอให้มีการปรับปรุงมาตรฐานของบริการสาธารณสุข ซึ่งจะเป็นการต่อยอด เพราะเหตุว่านโยบายของรัฐบาลที่ผ่านมานั้นได้ให้โอกาสคนพิการสามารถเลือกใช้บริการ หลักประกันสุขภาพ หรือบริการประกันตนตาม พ.ร.บ. ประกันสังคม แต่ก็ทราบนะครับว่า มันมีการเหลื่อมกันอยู่ระหว่าง ๓ กองทุนว่าด้วยเรื่องของสุขภาพ เพราะฉะนั้นผมก็คาดหวัง ว่ารัฐบาลจะได้หาโอกาสปรับปรุงบริการด้านสุขภาพระหว่าง ๓ กองทุนให้มีความทัดเทียม หรืออย่างน้อยบูรณาการประโยชน์เข้าด้วยกันครับ
ข้อเสนอต่อไป เป็นการเสนอเพื่อให้มีการสร้างความชัดเจนในเรื่องของ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาครับ เพราะเหตุว่าในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ไม่มีคำว่า คนพิการ นะครับ ทางกฤษฎีกาได้พยายามตอบปัญหาที่ผมได้เรียนถาม ไปตลอดว่าคำว่าผู้ด้อยโอกาสนั้นหมายรวมถึงคนพิการหรือไม่ เพราะว่าในอดีตทางกฎหมายนั้น คำว่า ผู้ด้อยโอกาส กับคำว่า คนพิการ นั้นแตกต่างกันโดยชัดแจ้ง ทางกฤษฎีกาได้กรุณาตอบ ว่าหมายรวมถึงคนพิการ ก็หวังว่าคนพิการจะได้รับประโยชน์ในข้อนี้ด้วยครับ
เสนอให้มีการปรับปรุงพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต คนพิการ เพื่อทำสิทธิคนพิการให้เป็นจริงและให้สอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ ยุทธศาสตร์อินชอน (Incheon) หรือแม้กระทั่ง อาเซียน เอเนบลิง มาสเตอร์แพลน (ASEAN Enabling master plan) ซึ่งประเทศไทยมีส่วน ในการนำเสนอด้วย ทั้งนี้ประเด็นที่เป็นข้อปัญหาอยู่ก็คือเรื่องของข้อจำกัดและความล้าหลัง ในการบริหารกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ จึงทำให้เงินไหลเข้ากองทุน ง่ายแต่ไหลออกยาก
ประการสุดท้ายก็คือเรื่องของการเสนอเพื่อให้มีการนำเอานโยบายเรื่องของ ยูนิเวอร์ซัล ดีไซน์ (Universal Design) รัฐบาลชุดนี้ได้พูดถึงยูนิเวอร์ซัล ดีไซน์ (Universal Design) หรือการออกแบบที่เป็นสากล เป็นมิตร เป็นธรรมไว้ในข้อ ๕.๖.๒ ว่าด้วยเรื่องของ คมนาคม อย่างไรก็ตามครับ ยูนิเวอร์ซัล ดีไซน์ (Universal Design) นั้นควรจะได้รับ การพิจารณาในทุกแง่มุมของโครงสร้างพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นอาคารสถานที่ ขนส่งสาธารณะ หรือแม้กระทั่งดิจิทัลครับ มีกฎหมายหลายฉบับที่ผ่านในสมัยรัฐบาลชุดที่แล้ว และปรากฏ เรื่องของยูนิเวอร์ซัล ดีไซน์ (Universal Design) ไว้อยู่แล้ว ก็หวังว่ารัฐบาลจะได้นำเอา หลักการยูนิเวอร์ซัล ดีไซน์ (Universal Design) หรือการออกแบบเพื่อให้เกิดการอยู่ดีมีสุข ร่วมกัน โดยไม่เลือกปฏิบัติ ไปใช้ในทุกกรณี ผมฝากกฎหมาย ๒ ฉบับนะครับ เวลาผม หมดแล้ว กฎหมายที่อยากจะเรียนรัฐบาลว่าช่วยกรุณาเร่งรัดด้วย ก็คือพระราชบัญญัติ ส่งเสริมและพัฒนาองค์กรภาคประชาสังคมเพื่อตอบโจทย์ข้อที่ ๑๑.๖ การปฏิรูปการจัดการ บริหารภาครัฐ ให้ภาคประชาชนมีส่วนร่วมในการทำบริการสาธารณะและตรวจสอบ การทำงานของรัฐ
และท้ายที่สุดก็คือพระราชบัญญัติขจัดการเลือกปฏิบัติต่อบุคคล เพื่อเป็นการ ลดความเหลื่อมล้ำโดยถาวรโดยใช้บทบัญญัติทางกฎหมาย บทบัญญัตินี้อยู่ในรัฐธรรมนูญครับ แต่ไม่เคยมีรัฐบาลชุดใดกล้าออกกฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติครับ หวังว่ารัฐบาลชุดนี้จะออก กฎหมายเพื่อขจัดการเลือกปฏิบัติทุกรูปแบบต่อประชาชน ขอบพระคุณครับ