วลัยรัตน์ เสนอท่องเที่ยวยั่งยืน ผสานดิจิทัล-ยกเลิกตม.6 เสริมชุมชน

ขอบคุณค่ะ มีสมาชิกขออภิปรายเพิ่มอีก ๑ ท่าน คือท่าน พลตํารวจเอก ชิดชัย วรรณสถิตย์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม เรียนเชิญค่ะ

พลตํารวจเอก ชิดชัย วรรณสถิตย์ : กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม พลตํารวจเอก ชิดชัย วรรณสถิตย์ สปท. ลําดับที่ ๓๙ ก่อนอื่นก็ต้องขอชื่นชม คณะกรรมาธิการที่ได้ทําเรื่องดี ๆ ที่เป็นความหวังของประเทศชาติมาเสนอในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเศรษฐกิจสร้างสรรค์ หรือเศรษฐกิจการท่องเที่ยว ทั้ง ๒ เรื่องมีความสําคัญ ต่อประเทศชาติโดยรวม จริง ๆ ในเรื่องการท่องเที่ยวนี้มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง เราก็คงรู้ ทุกคนก็คงรู้ รวมทั้งต่างประเทศที่เขาจะมาเที่ยวประเทศไทยเขาก็รู้ว่า เรามีอะไร ที่น่าเที่ยวบ้าง มีจุดแข็งอะไรบ้าง จุดแข็งของเราก็มีหลาย ๆ ท่านได้อภิปรายไปแล้ว สปท. ๖/๒๕๖๐ ธมนธรณ์ ๕๒/๒ ไม่ว่าจะเป็นความเป็นไทย วัฒนธรรมไทย นิสัย ประเพณีต่าง ๆ ผมก็คงจะไม่อภิปรายซ้ํา จุดอ่อนเหมือนกันหลาย ๆ ท่านก็คงจะทราบว่า เราอยากไปเที่ยวไหมถ้าเผื่อประเทศนั้น หรือพื้นที่ตรงนั้นมีความไม่ปลอดภัย เดินทางลําบาก มีความเสี่ยงภัยนานัปการ เพราะฉะนั้น จุดเหล่านี้เป็นจุดที่เราได้รู้ และได้ตระหนักมานานที่มีความพยายามที่จะแก้ไขกัน อย่างต่อเนื่อง สําหรับนโยบายการท่องเที่ยวที่เดินมาถึงปัจจุบันนี้ผมก็ต้องขอชื่นชมว่า เราเองเราพยายามที่จะให้ชาวต่างประเทศมาเที่ยวประเทศไทยมาก ๆ แล้วก็มีการใช้จ่ายมาก ๆ แล้วขณะเดียวกันการท่องเที่ยวก็จะต้องไม่เป็นการทําลายล้างสิ่งที่เรามีอยู่ มีแต่จะต่อยอด ให้มันดีขึ้น แล้วในขณะเดียวกันก็มีความพยายามที่จะให้ไทยเที่ยวไทย มีการพยายาม ที่ลดภาษี มีแรงจูงใจต่าง ๆ ผมว่าถูกทางครับ เพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่ามีความตื่นตัว ในการท่องเที่ยว ยิ่งในภาวะนี้ทุกท่านก็คงทราบเหมือนกับที่ผมทราบว่า ขณะนี้คนมีฐานะ ที่จะไปเที่ยวต่างประเทศได้ ไปเที่ยวในประเทศได้ สามารถที่จะซื้ออะไรได้พอสมควร เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่สําคัญครับ สําหรับประเทศที่จะต้องให้เป็นหลัก แล้วในปัจจุบันนี้ก็ต้องชื่นชมว่า การท่องเที่ยวเป็นตัวจักรหลักในการนําเงินเข้าสู่ประเทศ ทําให้พยุงสถานะเศรษฐกิจของประเทศของเราให้อยู่ได้ ทุกคนตระหนักดี สิ่งที่ผมจะ มีข้อสังเกตเกี่ยวกับข้อเสนอของกรรมการชุดนี้ก็มีในเรื่องกลไกต่าง ๆ สปท. ๖/๒๕๖๐ ณิชากร ๕๓/๑ โดยเฉพาะกลไกที่จะมามอนิเตอร์ (Monitor) มาบริหารจัดการ ในส่วนกลาง ในส่วนนโยบายนี้ ผมถือว่าสําคัญยิ่ง เพราะประเด็นจุดแข็ง จุดอ่อน ที่จะเสริมสร้างมีมากมาย แล้วเกี่ยวข้อง กับหลายกระทรวง เพราะฉะนั้นถ้ามีกรรมการชุดนี้ขึ้นมาเป็นคณะกรรมการกลาง มามอนิเตอร์ (Monitor) มาชี้ประเด็นกํากับให้หน่วยงานประสานงาน บูรณาการให้กับ ส่วนราชการอื่น ๆ ในการแก้ปัญหา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความปลอดภัยด้านต่าง ๆ ความปลอดภัยในชีวิต ทรัพย์สิน ความปลอดภัยในเรื่องอาหาร ความปลอดภัยในเรื่อง สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ก็จะมีประโยชน์อย่างยิ่ง ไม่อย่างนั้นก็จะขาดคน หรือขาดความเป็น เจ้าภาพในการแก้จุดอ่อน แล้วในขณะเดียวกันในการแก้จุดแข็ง ในการเพิ่มจุดแข็งต่อยอด ทําอย่างไรถึงจะให้รายได้ของการท่องเที่ยวของเรากระจาย ไม่กระจุก แต่กระจายลงไป ส่วนล่างของประเทศ ตัวนี้สําคัญที่สุด แล้วขณะเดียวกันกรรมการชุดนี้ก็จะมีความสัมพันธ์กับ คณะกรรมการในพื้นที่ที่ท่านได้นําเสนอ แล้วผมเห็นด้วยกับคุณหมอชูชัยว่ากรรมการในพื้นที่ ในแต่ละจังหวัดควรจะมีภาคเอกชน ภาคประชาชน เพราะหัวหน้าส่วนราชการ ส่วนราชการ ต่าง ๆ ไปอยู่ในจังหวัดนั้นก็เป็นระยะสั้น ความซึมซับ รวมทั้งความเข้าถึงในพื้นที่คงจะ มีไม่มากเท่ากับคนในพื้นที่ ตัวนี้สําคัญมาก แล้วในขณะเดียวกันผมเองก็ได้พูดมาหลายครั้งว่า ในต่างจังหวัด โดยเฉพาะในพื้นที่น่าจะมีคลังสมองในด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับพื้นที่ ไม่ใช่ว่า มีคลังสมองเฉพาะในระดับชาติ ในระดับประเทศ ตอนนี้มันน่าจะมีคลังสมองในระดับ จังหวัดแล้วนะครับ เพราะว่าคนในจังหวัดนั้นประกอบธุรกิจ รับราชการ ก็มีความเจริญเติบโต แล้วก็มีความรักท้องถิ่น ถ้าจะให้ยั่งยืนก็คงต้องเอาคนประเภทเหล่านี้ไปช่วยในการเสริมสร้าง ในประเด็นนี้ ในประเด็นที่ ๒ ที่ผมเห็นด้วยกับข้อเสนอของทางด้านการท่องเที่ยวก็คือ การที่จะให้ลงทะเบียนรวบรวมของโรงแรม กับที่อยู่ของตรวจคนเข้าเมืองเป็นเรื่องเดียวกัน โดยใช้ดิจิทัลเข้ามาเป็นตัวช่วย หรือใช้เทคโนโลยีเป็นตัวช่วย ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง แล้วก็ควรจะทําอย่างเร็ว เพราะปัจจุบันนี้ทางด้านฝ่ายความมั่นคงเอง ก็มีปัญหาที่จะตาม เพราะไม่สามารถจะตรวจสอบได้ จะตรวจสอบได้ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร แล้วก็เห็นด้วย ที่จะยกเลิก ตม. ๖ เพราะว่าในหลาย ๆ ประเทศชัดเจน ในแถบอาเซียนเราไม่ว่าจะเป็น แม้กระทั่งเวียดนามที่ปกครองด้วยสังคมนิยม การเข้าประเทศของเขาไม่ต้องกรอกอะไรเลย ชัดเจนมาก เพราะฉะนั้นของเราเองก็พูดกันมานานว่า จะเลิกดี ไม่เลิกดี แต่ผมสนับสนุน สปท. ๖/๒๕๖๐ ณิชากร ๕๓/๒ ให้คณะกรรมการชุดนี้เร่งผลักดันให้มีการเลิกเรื่อง ตม. ๖ ในจุดที่ ๓ มันเกี่ยวพันกับ ที่ท่านปีติพงศ์ได้พูดเช่นเรื่องเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ผมเชื่อว่าไม่ใช่เฉพาะผม มีหลาย ๆ ท่าน ในห้องนี้คงมีโอกาสไปเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ เราคงจะถามใจเราเองว่า ทําไมเราไปเที่ยวประเทศนั้น สะดวก สบาย อาหารดี อากาศดี เดินทางสะดวก นี่เป็นสิ่งที่ ตัดสินใจโดยพื้นฐานทั้งนั้น แล้วในขณะเดียวกันพอเราลงไปถึงในพื้นที่ของเขา เราจะเห็นว่า เศรษฐกิจสร้างสรรค์โดยเฉพาะเรื่องของที่ระลึกของเขา เป็นของในท้องถิ่นทั้งนั้นเลย อย่างเร็ว ๆ นี้เพิ่งไปญี่ปุ่นมา ลองเข้าไปในหมู่บ้านเล็ก ๆ เขาก็จะทําเป็นช้อนรองเท้า ใช้ไม้ท้องถิ่นง่าย ๆ แล้วก็ใช้เลเซอร์ยิงเป็นตราสัญลักษณ์ ปรากฏราคาเข้าไปประมาณ ๒,๐๐๐ กว่าเยน ตกก็ประมาณเกือบ ๖๐๐-๗๐๐ บาทไทย จากไม้ชิ้นเล็ก ๆ หรือของที่ระลึกเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้ เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ตัวนี้อยากจะให้ใช้ของในพื้นที่ เพื่อให้พื้นที่คิด สปท. ๖/๒๕๖๐ นงลักษณ์ ๕๔/๑ เพราะฉะนั้นสิ่งนี้จะทําได้ก็ต้องใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นบวกกับสถาบันการศึกษาในพื้นที่เหล่านั้น เราไม่ควรจะให้ศึกษาแบบทั่วไป โดยท้องถิ่นไหนที่มีการศึกษา ในจังหวัดไหนมีมหาวิทยาลัย มีวิทยาลัยก็ควรจะมีข้อหนึ่งการเสริมสร้างอุตสาหกรรมท้องถิ่น หรือเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ในพื้นที่ เพราะฉะนั้นการศึกษาต้องเป็นสิ่งนํา ถ้าเผื่อท่านจะให้ชาวบ้านไปคิด ให้ข้าราชการ ไปคิด ไม่มีทางครับ ต้องความรู้การศึกษาเท่านั้นที่จะต้องเข้าไปช่วย เพราะฉะนั้นท่านต้อง ดึงเข้ามาในพื้นที่ในสิ่งเหล่านี้ แล้วประเด็นสุดท้ายที่ผมเห็นด้วย ก็คือเรื่องย่านสร้างสรรค์ ที่ท่านปีติพงศ์ได้พูดถึง ผมเองมีความประทับใจในหลาย ๆ แห่ง ซึ่งหลาย ๆ ท่านก็ไม่ได้เอ่ย เป็นต้นว่าอย่างวัดร่องขุ่น อาจารย์เฉลิมชัยเพียงท่านเดียวสามารถจะสร้างพื้นที่เหล่านั้น เป็นแหล่งท่องเที่ยวได้ ตอนนี้ก็จะกลายเป็นมาร์เกตเพลซ (Market place) กําลังขยาย ออกไปมาก หรือแม้กระทั่งที่ลืมให้เครดิตอีกท่านหนึ่ง ที่พัทยาก็คือเมืองจําลองที่สร้างไว้ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ดี ๆ ทั้งนั้นครับ คนท้องถิ่นทํา นักธุรกิจทํา เพียงแต่ว่าคณะกรรมการ ส่วนกลางจะไปเอื้อไปสนับสนุนเขาอย่างไรเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นของท้องถิ่นมีดีเยอะแยะ เมื่อสักครู่นี้ผมยังบ่นเลยของดีที่ของไทยกําลังจะหายไป อย่างขนมปิ้งจากที่สมุทรสาคร สมุทรปราการ ที่แปดริ้วสมัยก่อน เป็นขนมที่เราไปแล้วก็ซื้อมาฝากกัน ตอนนี้แทบจะ หายไปเลย นี่ผมเพียงแต่ยกตัวอย่าง ๑ ขนมเท่านั้นเอง ก็มีอีกหลาย ๆ สิ่งหลายอย่าง ที่มันจะหายไป เพราะฉะนั้นผมก็ต้องขอโทษท่านสุรินทร์ ปกติท่านก็ต้องอภิปรายคนสุดท้าย เผอิญผมมาอภิปรายเป็นคนสุดท้ายวันนี้โดยเหตุบังเอิญ เพราะเจ้าหน้าที่ส่งเอกสารช้า เพราะฉะนั้นก็ขออภัยท่านสุรินทร์ ผมมีข้อสังเกตเพียงแค่นี้ ขอขอบคุณครับ

ขอบพระคุณค่ะ การที่เรานําประเด็นเรื่องการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน และเศรษฐกิจ สร้างสรรค์มาพูดในวันนี้ ไม่ใช่เป็นการอภิปรายซ้ํากับที่รายงานที่เข้าสภาไปแล้ว ตอนนั้น เราบอกว่าเราจะทําอะไร แต่วันนี้เราบอกว่าเราจะทําอย่างไร ซึ่งท่านชิดชัยและคุณหมอชูชัย ก็ได้พูดชัดเจนว่า ภาคประชาชน ภาคสังคม ชุมชน เป็นกลไกที่สําคัญอย่างยิ่งอันดับหนึ่ง ของการทําให้สิ่งเหล่านี้สําเร็จ ดิฉันอยากจะฟังคณะกรรมาธิการที่จะให้ความเห็น ต่อความเห็นของสมาชิก หรือข้อสรุปของคณะกรรมาธิการเอง เชิญค่ะ สปท. ๖/๒๕๖๐ นงลักษณ์ ๕๔/๒