กราบขอบคุณท่านประธาน แล้วก็ท่านพิสิษฐ์อย่างยิ่งนะคะ ในส่วนนี้ดิฉันในฐานะประธานคณะทํางานการศึกษา และข้อเสนอแนะการปฏิรูปสื่อโซเชียลมีเดีย (Social Media) ในคณะกรรมาธิการ สื่อสารมวลชน ขออนุญาตตอบคําถามในส่วนของเรื่องของการใช้ศาสนาเข้ามาดูแลปัญหา ที่เกิดขึ้น ซึ่งเราอาจจะเรียกว่าเป็นปัญหาสังคมก็ได้นะคะ ในขณะเดียวกันดิฉันจะขออนุญาต ตอบคําถามนี้ไปพร้อมกับคําถามของท่านสุรินทร์ จิรวิศิษฎ์ จากที่ท่านสุรินทร์แล้วก็ ท่านสมาชิกได้มีความห่วงใยว่าในส่วนของปัญหาที่เกิดขึ้นนี้มันเป็นปัญหาที่ดิฉันอยากจะ ขอเรียกว่ามันเป็นปัญหาสังคมที่กว้างใหญ่ไพศาล เป็นปัญหาสังคมที่มีนัยสําคัญต่ออนาคต ของประเทศไทย มีความสําคัญต่อการสร้างคน ต่อการพัฒนาศักยภาพของคนไทย คนไทย ในที่นี้ในระดับอายุของท่านสมาชิกสภาหรือตัวดิฉันเอง ดิฉันไม่ห่วงนะคะ ท่านเป็นผู้ใหญ่ มีวุฒิภาวะ แต่บนความไม่ห่วงก็มีความห่วง เนื่องจากว่าขณะนี้กระแสของการใช้โซเชียล มีเดีย (Social Media) ในทางที่ไม่ถูกต้องมากมายมหาศาล แต่อย่างไรก็ตามกลุ่มคนที่ น่าห่วงที่สุดก็คืออนาคตของชาติ ตั้งแต่รู้ความ เกิดมารู้ความ จนกระทั่งถึงในระดับอนุบาล มัธยมศึกษา อุดมศึกษา วัยทํางาน จนถึงกระทั่งวัยผู้สูงอายุ วัยผู้สูงอายุ เราจะพบว่าถ้าท่านดูในหน้า ๗ หน้า ๘ ของรายงานที่คณะกรรมาธิการเสนอไป เราจะพบว่ามีรูปแบบการใช้สื่อออนไลน์ (Online) ในทางที่ผิด เท่าที่นับได้นะคะ ยังมีที่ นับไม่ได้อีกอีกจํานวนมาก ๓๑ รูปแบบ แบ่งเป็น ๘ กลุ่ม ถ้าท่านลองไปอ่านดูดี ๆ นะคะ แค่อ่านนะคะ ยังไม่ต้องพบในเชิงประจักษ์ว่าเราไปพบอะไรบ้างที่เกิดขึ้นกับเด็กและเยาวชน ซึ่งต่อไปจะเป็นกําลังสําคัญในการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ไทยแลนด์ ยุทธศาสตร์ของชาติ นําไปสู่ไทยแลนด์ ๔.๐ (Thailand 4.0) เราจะพบว่าในส่วนของสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างท่านสุรินทร์ บอกว่าการส่งข้อมูล การส่งอะไรแข่งขันกันอย่างให้เกิดความรวดเร็ว เราก็จะพบว่ามันไม่ได้ มีการกลั่นกรอง ไม่มีใครรู้ว่าถูกหรือผิด ภาษาเขียนไม่ถูกต้อง ดิฉันโตมาไม่เคยเห็นเลยว่า ในการสื่อสารกันแบบเป็นทางการ แต่ผ่านสื่อโซเชียล (Social) เขียนผิดได้ด้วยหรือ คือเมื่อเขียนผิดบ่อย ๆ กลายเป็นไม่ผิด ในฐานะที่เป็นประธานคณะทํางาน ดิฉันและ คณะกรรมาธิการเราคุยกันเสมอ ดิฉันจะมอนิเตอร์ (Monitor) ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทุกเพศทุกวัยทุกพื้นที่ ทั้งที่ในห้างที่บ้านนอก ในสถาบันการศึกษา เป็นเรื่องที่น่าเศร้า น่าสลดใจกับคนไทย เยาวชนคนไทย ถ้าคนที่ถ้าคิดตามแล้วคิดอย่างละเอียดและมี ภาระหน้าที่ผูกพันเราจะพบว่า ดิฉันเชื่อว่าหลาย ๆ ท่านคงจะรําพึงรําพันในใจอย่างนี้ว่า ต่อไปประเทศไทยของเราจะเป็นอย่างไร เด็กไทยจะเป็นอย่างไร ในขณะที่ทุกวันนี้เขารับ ข้อมูลข่าวสารที่เหมือนมะเร็ง ดังนั้นคณะกรรมาธิการของเรา เราเห็นปัญหาอย่างนี้ ถ้าท่านดู ในหน้า ๓๑ – ๔๐ ในรายงาน ท่านจะพบว่าเราให้ความสําคัญ นอกเหนือจากให้ความสําคัญ กับกฎหมาย มาตรการ ให้ความสําคัญกับระบบต่าง ๆ แล้ว เราให้ความสําคัญในเรื่องของ การสร้างจิตสํานึก สร้างการรับรู้ สร้างการตระหนักรู้ ในส่วนของผู้ใช้ผู้เสพผู้ผลิตสื่อ เพราะฉะนั้นดิฉันอยากจะขออนุญาตเรียนท่านสุรินทร์ว่า ที่ท่านพูดมันตรงใจ เพราะว่า ในฐานะที่เราเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเราคงจะต้องมาช่วยกัน และขออนุญาตฝาก ทุกท่านไว้ด้วยว่า ในฐานะที่ผ่านโลกมามากมาย ก็ฝากทุกท่านที่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ มีคาลิเบอร์ (Caliber) มากมาย ช่วยสนับสนุนหรือว่าช่วยมอนิเตอร์ (Monitor) เรื่องเหล่านี้ด้วยกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง

ในส่วนของการตอบคําถามว่า ศาสนาล่ะ ศาสนาเราจะใช้อย่างไร ในหน้าที่ ๓๒ ของรายงาน เราพูดไว้ชัดเจนว่า เราให้ความสําคัญ มิใช่แต่เพียงศาสนาพุทธเท่านั้น เราให้ความสําคัญกับทุกศาสนาที่อยู่ในประเทศไทย เราเชื่อว่าทุกศาสนามีความจริงใจ มีความดีความงาม มีเจตนารมณ์ในการที่จะเผยแพร่คําสอนที่เป็นประโยชน์กับทุกคนอยู่แล้ว ดังนั้นศาสนาทุกศาสนาที่เรานับถือเราถือว่าเป็นหัวใจของเรา เป็นสิ่งที่เป็นนําจิตวิญญาณ ของเรานะคะ ทางคณะกรรมาธิการก็ได้เสนอว่าควรมีการบูรณาการจัดทําโครงการ มีการ ฝึกอบรมให้ความสําคัญอินพุต (Input) สิ่งที่จะต้องเป็นประโยชน์ต่อการที่จะกล่อมเกลา จิตใจของเยาวชน หรือผู้ใช้โซเชียลมีเดีย (Social Media) ทุกภาคส่วน ให้สามารถที่จะ มีวิธีการใช้สื่อออนไลน์ (Online) อย่างเหมาะสมและสร้างสรรค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะต้อง นําเสนอในเชิงของการสอดแทรกเนื้อหาแนวคิดด้านคุณธรรมและจริยธรรม เพื่อให้ ทุกศาสนาสามารถกระจาย หรือว่าอินพุต (Input) เข้าไปในผู้ที่นับถือศาสนาต่าง ๆ เหล่านั้น สุดท้ายขออนุญาตฝากทุกท่านไว้ด้วยในเรื่องของเยาวชนคนไทย เด็กไทยที่จะต้องเป็นกําลัง ของชาติต่อไป ขอบพระคุณค่ะ