กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ท่านสมาชิก ผม กลินท์ สารสิน สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ หมายเลข ๔ ขอบคุณ คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญที่ท่านเขียนชัดเจน แต่มีบางส่วนที่อยากจะเพิ่มเติมนะครับ เมื่อสักครู่นี้ที่ท่านมนู เลียวไพโรจน์ ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ท่านก็บอกไปแล้วว่านอกจาก เกษตรแล้วควรจะมีมิติด้านอื่นด้วย วันนี้ผมอยากจะเสนอเรื่องมิติของด้านการท่องเที่ยว จะคุยเรื่องการท่องเที่ยวเป็นอิสชูเบส (Issue-based) ซึ่งเรื่องที่สําคัญมาก ๆ ตอนนี้ คือเวลาคนจะมาลงทุนหรือว่ามาเที่ยวประเทศไทยหลัก ๆ เขาดูเรื่องความปลอดภัยชีวิต และทรัพย์สินหรือว่าเซฟตี แอนด์ ซีคิวริตี (Safety and security) อันนี้เป็นเรื่องสําคัญมาก ๆ แต่ในร่างรัฐธรรมนูญนี้ไม่มีเขียนเลย มีเขียนอยู่ ๒ ตอน เรื่องความปลอดภัยในมาตรา ๖๙ เรื่องการเกษตร ความปลอดภัย ใช้ต้นทุนต่ํา อีกเรื่องหนึ่งมาตรา ๗๐ เรื่องคุ้มครองแรงงาน ได้รับความปลอดภัยในการทํางาน แต่ในด้านความปลอดภัยชีวิต ทรัพย์สิน ที่คนมาเที่ยว หรือว่าคนมาลงทุนประเทศไทยไม่มีเลยนะครับ ก็อยากฝากเรื่องนี้เอาไว้ในการอภิปรายครั้งนี้ จะพูดถึงมาตรา ๖๑ ยุทธศาสตร์ชาติ มาตรา ๖๖ แล้วก็มาตรา ๗๑ การพัฒนาด้านการท่องเที่ยว เราจะมุ่งเน้น ๓ เรื่องด้วยกันหลัก ๆ คือ

เรื่องแรก เรื่องการบูรณาการการท่องเที่ยวให้มีประสิทธิภาพสูงสุด

เรื่องที่ ๒ เรื่องการมีส่วนร่วมของชุมชนและประชาชนอย่างทั่วถึง เพื่อกระจายรายได้และลดความเหลื่อมล้ํา

เรื่องที่ ๓ คือการเสริมสร้างความยั่งยืนด้านการท่องเที่ยว ณ ปัจจุบัน การท่องเที่ยวเราเป็นส่วนหนึ่งที่ทํารายได้ให้ประเทศประมาณ ๑๔ เปอร์เซ็นต์ของจีดีพี (GDP) ของประเทศทั้งหมด แต่ปัจจุบันก็ยังไม่อยู่ในประเด็นด้านเศรษฐกิจ ก็อยากให้ระบุ อยู่ในด้านเศรษฐกิจของรัฐธรรมนูญฉบับใหม่นะครับ ทางด้านการท่องเที่ยว เรื่องการปฏิรูป ก็มีเรื่องแรกที่อยากจะพูดถึงคือการปรับองค์กรให้มีการปฏิรูปทั้งระบบ มีการบูรณาการ โดยการทบทวนโครงสร้างและหน้าที่ของหน่วยงานในภาครัฐให้เหมาะสม ให้มีหน่วยงาน ด้านท่องเที่ยวทั้งหมดเบ็ดเสร็จอยู่ใต้กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เรื่องนี้สําคัญนะครับ โดยกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาจะมีกลไกต่าง ๆ มีการขับเคลื่อน แล้วก็ทบทวนหน้าที่ ของหน่วยงานต่าง ๆ ให้ชัดเจน ไม่ให้ซ้ําซ้อนกัน ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด อันนี้ผมเห็นด้วย อีกข้อหนึ่ง มาตรา ๗๑ พูดถึงว่าบทบาทของรัฐมีหน้าที่สนับสนุนแล้วก็อํานวยความสะดวก อันนี้เห็นด้วยนะครับ คือที่ผ่านมารัฐมีหน้าที่ควบคุมอย่างเดียวดูว่าสถานการณ์ต่าง ๆ ต้องการการสนับสนุนด้านไหนได้บ้าง การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนทั้งภาครัฐ เอกชน และประชาชน ตอนนี้ถ้าเป็นไปได้ถ้ามีกลไกตั้งคณะกรรมการบูรณาการเกี่ยวกับ ด้านท่องเที่ยวจะเป็นระดับประเทศ ระดับจังหวัดก็ควรจะมี โดยมีส่วนร่วมระหว่างภาครัฐ เอกชน และประชาชนด้วย ตอนนี้ ณ ปัจจุบันก็มีคณะกรรมการเรียกว่าคณะกรรมการ นโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ ท.ท.ช. ซึ่งอันนี้ก็เป็นนโยบายสําคัญ แต่ขณะเดียวกันทั้งหมด มีอยู่ ๓๑ คณะกรรมการนี้จะมีเอกชนอยู่แค่ ๓ คนเท่านั้นเอง ถ้าเป็นไปได้อยากจะเพิ่ม ผู้ทรงคุณวุฒิในนี้ด้วยครอบคลุมทั้งด้านเอกชนก็ดี หรือว่าชุมชน หรือว่ามีด้านสถาบันการศึกษา ในนี้ด้วย

เรื่องถัดมา เรื่องการปรับปรุงพระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับทางด้านธุรกิจ ท่องเที่ยว รวมถึงการบังคับใช้กฎหมาย เช่นการบังคับใช้พระราชบัญญัติประกอบธุรกิจ ของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ สําหรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยว อันนี้เป็นเรื่องป้องกันและแก้ไขปัญหาการครอบครองธุรกิจ ของคนต่างชาติรูปแบบนอมินี (Nominee) เรื่องนี้สําคัญมาก ๆ นะครับ

เรื่องถัดมา ณ ปัจจุบันก็มีโรงแรมผิดประเภทค่อนข้างมาก ซึ่งตอนนี้ จริง ๆ แล้วเขาอยากถูกประเภทแต่ขณะเดียวกันพระราชบัญญัติต่าง ๆ ออกมาไม่อํานวย เพราะฉะนั้นต้องกลับมาดูอีกทีว่าสามารถช่วยเหลือได้ไหม ขนาดไหนนะครับ ต่อมา เรื่องการปฏิรูปด้านมาตรฐานการจัดแหล่งท่องเที่ยวของไทยให้อยู่ระดับสากล ควรจะมี เช็กลิสต์ (Checklist) ว่ามาตรฐานแหล่งท่องเที่ยวของเราเป็นแบบไหนโดยมาตรฐานสากล และการจัดระดับมาตรฐานแหล่งท่องเที่ยวของเรา และขณะเดียวกันที่ไหนยังไม่ได้มาตรฐาน ควรจะมีการพัฒนาปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยวให้ได้มาตรฐานเพิ่มขึ้นทั้งนี้ทั้งนั้นที่สําคัญที่สุดคือ ด้านการคมนาคมเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางบก ทางน้ํา ทางอากาศ ให้สะดวกทุกด้าน รวมถึงเรื่องความสะอาด ตอนนี้มีนักท่องเที่ยวยิ่งมากแสดงว่าเรื่องขยะก็เพิ่มมากขึ้น ทําอย่างไรให้มีการกําจัดขยะได้ไหม ห้องน้ําสะอาดหรือเปล่า อาหารสะอาดไหม ความปลอดภัยเมื่อสักครู่นี้พูดถึงแล้วความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินต้องดูแลอันนี้ด้วย อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องการดูแลสิ่งแวดล้อม ขณะเดียวกันคนมาเที่ยวเยอะก็ทําลายสิ่งแวดล้อม ด้วยต้องมีการดูแลให้ครบถ้วน นอกจากนี้แล้วควรมีการบริหารความสามารถในการรองรับ ของนักท่องเที่ยวด้วย บางแห่งไม่สามารถรับมากก็ควรจะลิมิต (Limit) ควรจํากัดเอาไว้ และการบริหารการจัดเก็บรายได้อย่างโปร่งใสของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอาจจะ โดยมีองค์กรภายนอกหรือว่าเอาต์ซอร์ส (Outsource) มาเก็บโดยใช้ระบบเทคโนโลยี สมัยใหม่มาเก็บ แล้วก็มีการกระจายงบสู่ท้องถิ่นให้ถูกต้องและเหมาะสมต่อการรองรับ นักท่องเที่ยวด้วย เพราะบางแห่งคนมาท่องเที่ยวเยอะแต่ไม่มีการกระจายงบไปสู่เขา

เรื่องสุดท้าย มีการส่งเสริมการมีส่วนร่วมการท่องเที่ยวของคนในท้องถิ่น ควรจะมีกลไกการมีส่วนร่วมของคนในท้องถิ่นโดยการพัฒนาท้องถิ่น โดยการพัฒนาคน ทั้งภาครัฐ เอกชน ผู้ประกอบการ แรงงาน ชุมชน เพื่อสร้างเครือข่ายของความร่วมมือ พัฒนามาตรฐาน แล้วก็เรื่องการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีมาช่วยเสริมสร้างอัตลักษณ์ เพื่อสร้างสรรค์สินค้าหรือบริการใหม่ ๆ ออกมา การตั้งคณะกรรมการบูรณาการท่องเที่ยวจังหวัด เป็นกลไกสําคัญในการถ่ายทอดข้อมูลต่าง ๆ ทุกภาคส่วนถึงเศรษฐกิจฐานรากด้วย

อีกเรื่องหนึ่ง คือทําอย่างไรรณรงค์ให้ทุกภาคส่วนรวมทั้งนักท่องเที่ยวด้วย มีจิตสํานึกรับผิดชอบในการช่วยเหลือช่วยกันดูแลรักษาความสะอาด กําจัดขยะ และดู ความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินคนที่มาเยือนท่องเที่ยวนะครับ

อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องให้ความสําคัญกับการจัดเก็บข้อมูล รวบรวมข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับประวัติ เรื่องราว วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น เรื่องนี้สําคัญมาก ๆ ดูแลท้องถิ่น เก็บให้ได้

มีอีก ๒ เรื่องด้วยกันเรื่องใหญ่ แต่สรุปว่าเราควรส่งเสริมการท่องเที่ยว รูปแบบเฉพาะที่มีศักยภาพ เช่น เรื่องท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ หรือว่าสปอร์ตทัวริซึม (Sport tourism) หรือว่าการสร้างแหล่งท่องเที่ยวแบบใหม่ ๆ หรือแมนเมดทัวริซึม (Man-made tourism) ยกตัวอย่างอาจจะมีดิสนีย์แลนด์ อาจจะมีเอนเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์ (Entertainment complex) อะไรต่าง ๆ ออกมาก็เป็นไปได้ การเชื่อมโยงคอนเนกทิวิตี (Connectivity) นี่สําคัญ เรื่องระบบคมนาคม การไปถึงแหล่งท่องเที่ยวประเทศเพื่อนบ้านด้วย ทําอย่างไร การเชื่อมโยงต่าง ๆ การใช้ไอที (IT) มาช่วยดูแลข้อมูลการจองที่พัก ก็สําคัญเหมือนกัน มีเท่านี้ครับ ขอบคุณมากครับ