วลัยรัตน์ ศรีอรุณ หารือปัญหาการจราจรในกรุงเทพมหานครและพื้นที่เชื่อมต่อกับจังหวัดรอบนอก ทั้งในแง่การขาดการประสานงานระหว่างหน่วยงาน การไม่คืนพื้นผิวจราจรหลังงานก่อสร้าง และปัญหาคอขวดจราจรที่เรียกร้องให้มีการแก้ไขอย่างเป็นระบบ โดยเสนอแนวทางใช้ช่องจราจรย้อนทิศ สนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนผ่านการรายงานการฝ่าฝืนกฎจราจรด้วยกล้องติดรถยนต์ และผลักดันการพัฒนาการจราจรทางน้ำให้มีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพมากขึ้น พร้อมเรียกร้องให้ใช้มาตรการเด็ดขาดเพื่อประโยชน์สาธารณะแทนการเกรงใจกลุ่มเฉพาะกิจ
ขอบคุณค่ะ ท่านต่อไปเชิญท่าน พลตำรวจโท อำนวย นิ่มมะโน อดีตผู้บัญชาการ ตำรวจภูธรภาค ๑ ค่ะ
พลตํารวจโท อํานวย นิ่มมะโน : กราบขอบพระคุณครับ ผม พลตํารวจโท อํานวย นิ่มมะโน สมาชิกลําดับ ๑๙๗ ไม่ใช่ว่าผมอยากจะพูดและอยากจะอภิปรายทุกเรื่อง แต่บังเอิญมันเป็นเรื่องที่ผมต้องอภิปรายครับ ทั้ง ๆ ที่ผมเองเป็นกรรมาธิการชุดนี้อยู่ด้วย แล้วก็ได้ฝากไปแล้ว แต่ในเอกสารยังไม่มีเลยต้องลุกมาอภิปราย คจร. บก.๐๒ เราเอา กรุงเทพฯ เป็นหลักแล้วกันนะครับ การจราจรในเมืองหลวง ถ้ากรุงเทพฯ แก้ปัญหาได้ เราจะแก้ปัญหาการจราจรได้ทั่วทั้ง ประเทศ ทั่วโลกเลยอย่างนั้นครับ เพราะปัญหาการจราจรในกรุงเทพฯ สลับซับซ้อน ที่ผม กล้าลุกขึ้นมาอภิปรายเรื่องจราจรเพราะผมได้รับการคัดเลือกเป็นสารวัตรจราจรดีเด็น ของกรมตำรวจ เดี๋ยวเลิกจากสภานี้ไปนะครับ ท่านออกไปข้างนอกสภาเลี้ยวซ้ายขึ้น สะพานกรุงธน ท่านจะพบว่าบนสะพานกรุงธนเข้าปรับให้ออกนอกเมืองไป ๓ ช่อง เข้ามา เพียงช่องทางเดียว นั่นคือผลงานของผมเมื่อปี ๒๕๓๕ ต่อมาได้ขยายไปสะพานสมเด็จ พระปิ่นเกล้า ต่อมาได้ขยายไปบนสะพานลอยฟูา ผมกำลังพูดว่าแก้ปัญหาการจราจร เหมือนกับการเทน้ำครับ ถ้าเทน้ำไปแล้วไปเจอคอขวดไปเจอปากขวดมันก็ออกพร้อมกันไม่ได้ แปลว่าต้องทยอยออก ผมกำลังอธิบายว่าจะต้องนำรีเวิร์แสซิเบิลเลน (Reversible Lane) มาใช้ แล้วต้องใช้ให้ครอบคลุมทั้งกรุงเทพมหานครครับ ตอนเช้ารถเข้ามาก ช่องทางมี ๔ ช่องทาง เข้า ๒ ออก ๒ แต่รถเข้ามากกว่ารถออก ก็ปรับให้เข้า ๓ ออก ๑ ครับ ข้างใน ก็ต้องรับอย่างนั้นครับ ตอนเย็นออกมากเข้าน้อย ก็ปรับให้ออก ๓ เข้า ๑ ผมทำตรงนี้ครับ ผมได้เป็นจราจรดีเด็น รีเวิร์แสซิเบิลเลน (Reversible Lane) เป็นหนึ่งในการแก้ปัญหา การจราจรที่รถมากกว่าท้องถนน แต่ต้องทำให้ครอบคลุมทั้งพื้นที่ นั่นอันที่ ๑ นะครับ
เมื่อครอบคลุมทั้งพื้นที่แล้วอีกอันหนึ่งครับ ที่ท่านยังไม่มีก็คือการจราจร ตะเข็บร้อยต่อครับ บก.๐๒ ฟังเฉพาะปัญหาใน กทม. พอหลุดออกไปนนทบุรี สมุทรปราการ ปทุมธานี ชลบุรี มีปัญหาการติดต่อแล้วครับ ผมให้ดูตัวอย่างนิดเดียวครับ ข้ามสะพานกรุงธน ของผมเมื่อกี้ออกไป ๓ เลน (Lane) วิ่งปรืดเลยครับ พอไปถึงกลับรถท่านจะไปบางกรวย ปัจจุบันคือไปขึ้นทางด่วนศรีรัชตรงรถไฟฟูาบางบำหรุ ท่านจะตกใจเลยครับ ท่านไป ๓ เลน (Lane) ตรงนั้นบีบเหลือเลน (Lane) เดียวเพราะเป็นนนทบุรี เขาไม่ฟัง บก.๐๒ การประสานงานไม่มี ทางด่วนศรีรัชที่ขึ้นที่สถานีรถไฟฟูาบางบำหรุขาดทุนแน่นอนครับ ผมไปยืนนับอยู่ ครึ่งชั่วโมงขึ้น ๗ คันไม่เจ฿งหรือครับ เพราะรถมันติดครับ เพราะรถมันติดครับ จะไปขึ้นทางด่วนขึ้นไม่ได้ การประสานงานการจราจรในตะเข็บร้อยต่อเป็นเรื่องสำคัญครับ ต้องทำเลยครับ ในนี้ก็ยังไม่ชัดเจนนะครับ
เรื่องต่อไปครับ เรื่องที่ ๓ ผมมีอยู่ ๓-๔ เรื่อง ๕ เรื่องเท่านั้นเองครับ การขอ คืนพื้นที่ครับ ไม่ใช่การกระชับพื้นที่นะครับ เราต้องยอมรับว่าเส้นทางหลัก เส้นทางหลวง เส้นทางใหญ่ในกรุงเทพฯ มีการก่อสร้างเกือบทุกเส้นทาง ฝั่งธน จรัญสนิทวงศ์แสร้างหมดเกือบ ทั้งหมด พหลโยธินยาวเหยียดเลยครับกำลังก่อสร้าง สิ่งหนึ่งที่เป็นปัญหาก็คือระหว่าง การก่อสร้างรถติดใช้ยอมรับ รับได้ แต่ขณะนี้มีอยู่หลายเส้นทางครับ หมดความจำเป็นที่จะ ใช่พื้นผิวการจราจรแต่ไม่คืนครับ ท่านไปกับผมอีกครับ ท่านไปถึงแยกบางพลัดท่านเลี้ยวขวา จะไปพระราม ๖ ครับ ถนนจรัญสนิทวงศ์เส้นนั้นครับ สร้างรถไฟฟูาอยู่ครับ คนงานจีบกัน ตั้งแต่เริ่มสร้างรถไฟฟูาแล้วเอาตู้คอนเทนเนอร์ (Container) แทนที่จะไปเช้าที่ให้คนงานอยู่ ก็มาอยู่ในถนนตรงเกาะกลางครับ หมดความจำเป็นแล้วตู้คอนเทนเนอร์ (Container) ยังเรียงเป็นบ้านพักคนงานครับ ตั้งแต่จีบกันจนเดี๋ยวนี้ลูกเข้าโรงเรียนแล้วครับ ยังอยู่ครับ ท่านไปยกตู้ค่อนเทนเนอร์ (Container) ออกได้อีก ๒ ช่องทางครับ ตอนนี้ท่านขับรถไป เส้นนั้นนะครับ รถเมล์แจอดท่านต้องจอดตามครับ เพราะไม่มีเลน (Lane) เดิมทีเดินทาง ๑๕ นาที ตอนนี้ชั่วโมงครึ่งครับ จากบางอ้อมาบางพลัดเอาตู้คอนเทนเนอร์ (Container) ออกแล้วออกให้ทั่วทั้ง กทม. ออกให้ทั่วทั้งประเทศที่มีการก่อสร้าง คืนพื้นผิวการจราจรให้ ประชาชนครับ ทันทีเลยครับ แล้วเอามาทำรีเวิร์แสซิเบิลเลน (Reversible Lane) ที่ผมว่าครับ ๒ อย่างประกอบกัน ต้องเด็ดขาดครับ ถ้าไม่เด็ดขาดไปไม่รอดครับ ผมบอกความจริงให้ก็ได้ ว่าทำไมที่บางกรวยบีบจาก ๓ เหลือ ๑ ความจริงคือมีหมู่บ้านจัดสรรอยู่หมู่บ้านหนึ่งครับ เขาบอกว่าเขาเคยออกมาแล้วเขาข้ามมา ได้เลยก็คือข้ามทางรถไฟแต่ต่อไปนี้เขาต้องวิ่งวันเวย์ (One-way) ไปอีก ๒ ชั่วโมงกลับรถ เขาไปฟูองศาลปกครองครับ แล้วไปฟูองให้การรถไฟสร้างเกือกม้าให้เขาก่อนครับ แล้วอย่ารอเกือกม้าเลยครับ เพราะกฎหมายการรถไฟเขาจะไม่ลงทุนอะไรที่ไม่เกี่ยวกับเขา ก็คือสถานีรถไฟ ร่างรถไฟ และตัวรถไฟครับ ที่รถไฟเขายังไม่สร้างโรงแรมเลยครับให้ไปเช่า ทำโรงแรมครับ ฉะนั้นชาตินี้ทั้งชาติครับถ้ากลัวตรงนี้อยู่นะครับ ผมให้ดูตัวอย่างความเด็ดขาด ในการแก้ปัญหาการจราจรครับ เพิ่งออกทีวี (TV) เร็ว ๆ นี้เองครับ ถนนเส้นหนึ่งใน กรุงปารีสครับ ริมแม่น้ำแซน ถ้าผมจำไม่ผิด นายกรัฐมนตรีของกรุงปารีสหรือผู้ว่าบอกว่า ถนนเส้นนี้รถติดมาก เมื่อรถติดมากเขาบอกอย่าวิ่งกันเลยเอาทรายมาลงดีกว่า ปิดถนน เส้นนั้นเอาทรายมาลงทำเป็นสถานที่ตากอากาศริมแม่น้ำแซน เขาบอกว่าได้ประโยชน์ มากกว่านั่นคือประโยชน์แสาธารณชนครับ เพราะฉะนั้นวันเวย์ (One-way) ทูเวย์ (Two-way) แล้วถ้าเกิดประโยชน์แกับสาธารณชน หมู่บ้านจัดสรรแห่งเดียวที่เดียว หรือห่างสรรพสินค้าแห่งเดียวที่เดียวถ้ามัวเกรงใจกันอยู่ทุกวันนี้รถติดเพราะเกรงใจก็มีครับ ไปยอมในสิ่งที่ไม่ควรยอมต้องเด็ดขาดครับ
อีกเรื่องหนึ่งครับ การให้ประชาชนมีส่วนร่วม ในกรรมาธิการในเรื่องของ อุบัติเหตุ อุบัติภัยในท้องถนน เราบอกแล้วว่าเราจะต้องขอความร่วมมือไฟต์ (Fight) ต่อไป คือบังคับให้รถทุกคันติดกล้องเอากล้องนั้นมาใช้ประโยชน์แกับการแก้ปัญหาการจราจรด้วย ให้ประชาชนทุกคนมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาการจราจรติดขัดด้วยการใช้กล้องที่ติดที่รถ นั่นละครับ ใครจอดข่าวแดง ใครจอดในที่ห้ามจอด ตำรวจคนแรกของโลกก็คือประชาชน นี่ละครับ ให้ประชาชนมีส่วนร่วมครับ โดยใช้ภาคสื่อ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชนประโคมข่าว เลยครับ ทุกคนจ้องจับผิดกับคนที่ฝุาฝืนกฎจราจรและทำให้การจราจรติดขัดหรือ เกิดอุบัติเหตุจราจรมันจะได้พร้อมกันครับ
สุดท้ายเลยครับ ได้ข้าวว่ามีกเวยเตี๋ยวหลอดนะครับ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ได้ลงมาเห็นปัญหาการจราจรเพราะข้าวออกมาว่าประเทศไทยเป็นแชมป์ (Champ) ระดับ ท็อปไฟวแ (Top five) ของโลกที่รถติดโดยเฉพาะกรุงเทพมหานคร ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ก็เลยคิดจะระบายคนทางน้ำเริ่มแล้วที่คลองผดุงกรุงเกษม เพราะฉะนั้นคณะกรรมาธิการ ชุดนี้ควรจะยื่นมือไปถึงทางน้ำด้วยครับ ทีนี้พอไปถึงทางน้ำนี่ผมขออนุญาตเลยครับ ต้องพึงระมัดระวังทั้ง ๒ อย่าง ก็คือในเรื่องความปลอดภัย ผมเองทำคดีโปฺะล้มที่ท่าพร้านนก เล่าให้ฟังสั้น ๆ นิดหนึ่งครับ แล้วจะเห็นภาพแบบไม่อยากจะเห็นและคิดไม่ถึงทีเดียวครับ โปฺะที่ล้มวันนั้นที่ท่าพรานนกรับน้ำหนักได้ ๓๐๐ คน แต่คนลงไปเพียง ๑๐๐ คน โปฺะล้ม ผมสั่งฟูองครับ ศาลฎีกาลงครับ รับน้ำหนักได้ ๓๐๐ คน ลงไป ๑๐๐ คน โปฺะล่มไม่น่าจะเป็น ประมาท ปรากฏว่า ๑๐๐ คน เดินเทกันไปที่ขอบโปฺะเพื่อลงเรือ ๓๐๐ น้ำหนักที่รับได้ บนโปฺะจะต้องเป็นการกระจายยืนบนโปฺะครับ ไม่ใช่อยู่จุดเดียว ยืนทั่วโปฺะ ๓๐๐ คน แต่นี่ ๑๐๐ คน เทเพื่อแย้งกันลงเรือ ในขณะเดียวกันคนในเรือก็เหยียบแคมโปฺะขึ้นมาเพื่อขึ้นเรือ ๑๐๐ คนลง ๑๐๐ คนขึ้น ๒๐๐ คนเหยียบแคมโปฺะ โปฺะพลิกคว่ําอันตรายมากครับ ผมไป ลงโปฺะที่ท่าพร้านนกผมต้องดูโซ้ ดูเชือกครับ ผมกำลังพูดถึงความมั่นคงแข็งแรงสมบูรณ์ ของโปฺ๊ะ ของท่าเรือ ของเรือ เมื่อเร็ว ๆ นี้คลองแสนแสบเรือใช้แก๊฿สระเบิดเสียชีวิต บาดเจ็บ เพราะฉะนั้นกรรมาธิการชุดนี้ช่วยต่อยอดไปถึงการจราจรทางน้ำด้วยครับ จริง ๆ แล้ว การจราจรทางน้ำมีมานานแล้วครับ วิ่งตั้งแต่นนทบุรี ตั้งแต่ปทุมธานีมาครับ มาเรื่อยเลยครับ มีหลายบริษัทด้วยครับ ดูไปให้พร้อมกัน ที่จริงเรื่องนี้ผมพูดไว้ตั้งแต่เริ่มที่จะมีเรื่องการจราจร ผมบอกให้โยงไปการจราจรทางน้ำด้วย วันนี้ผมต้องกลับมาพูดเรื่องนี้อีกครับ เพราะ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีกําลังดําริให้ทำเรื่องนี้ อย่างจริงจังมันช่วยได้เยอะจริง ๆ ครับ ลูกชายผมเรียนโรงเรียนส่วนกุหลาบ บ้านผมอยู่ บางกรวย ลงเรือจากบางกรวยไปส่วนกุหลาบไปขึ้นที่ปากคลองตลาดใช้เวลา ๑๕ นาทีครับ ไปรถยนต์แชั่วโมงครึ่ง ชั่วโมงสี่สิบครับ อันนั้นเร็วสุดนะครับ เพราะฉะนั้นผมว่าการจราจร ทางน้ำกับกรุงเทพมหานครเป็นสิ่งที่เอื้อกันแน่นอนครับ และช่วยการจราจรทางบกด้วยครับ เพราะเราจะไปสร้างถนน เราจะไปสร้างลอยฟูาขึ้นมาอีกเราจะอะไรคงลำบากแล้วละครับ ดังนั้นก็ควรจะทำไปให้ครบวงจรครับ ด้วยความเคารพครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ มีรายชื่อเพิ่มมาเพียงท่านเดียวนะคะ คือท่านจินดา วงศ์แสวัสดิ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เรียนเชิญค่ะ