ท่านประธานที่เคารพครับ ผม นิกร จํานง ลําดับที่ ๗๙ เนื่องจากว่าเราไม่ได้อยู่ในสภาพที่เหมือนสภาทั่วไป แล้วก็ไม่ใช่เป็นรัฐมนตรีเสนอ แต่เป็น สมาชิกเสนอ ถ้าอย่างนั้นผมคงจะด้วยความกรุณาจากท่านทั้งหลาย คงจะไม่ตอบนะครับ เพราะไม่ใช่หน้าที่ที่จะตอบ คงจะไปอธิบายความกันภายหลัง แต่ว่ามีประเด็นที่สําคัญมาก ในส่วนนี้นะครับ คือประเด็นที่เรียนแล้วว่าที่ผมไม่ตอบนี่ผมขอนิด ๆ นะครับท่านประธาน คือเกรงใจ อย่างท่านดุสิตซึ่งไปร่วมประชุมด้วย ใบขับขี่ ๕ ปีที่ว่า จากตลอดชีวิตตัดเหลือ ๕ ปี ผมเป็นคนทํา เป็นนโยบายที่ทํา เพราะว่าคน ๕ ปี ตาจะมีปัญหาตาบอดสีบ้าง เพราะฉะนั้น ถ้าคุณแน่คุณก็มาเทสต์ (Test) กันใหม่ แล้วก็มีท่านสมาชิกท่านหนึ่งได้กรุณาพูดถึงใบขับขี่ ที่ว่าอาจจะมีการเส้นกันอะไรกัน ก็อยากจะเรียนว่านั่นเป็นช่วงที่ก่อน ตอนหลังผมใช้เงิน งบประมาณจากกองทุนที่ประมูลเลขสวยนี้ทําเป็นอีเอ็กแซม (e-Exam) ก็หมายความว่า ใบขับขี่ตอนนี้สอบ ไม่ว่าใครก็บอกข้อสอบไม่ได้ เพราะว่ามันจะหมุนไปใช้อิเล็กทรอนิกส์ ใช้คอมพิวเตอร์มันจะรันไปตาม สมมุติเราตอบข้อนี้ผิดมันจะเอาข้ออื่นมาซ้อนซ้ําตรงนี้อีกที เพื่อจะได้เทสต์ (Test) เรา เพราะฉะนั้นบอกกันไม่ได้ เพราะฉะนั้นเรื่องใบขับขี่ที่ว่าเส้นกัน เป็นไปไม่ได้แล้วนะครับ เป็นนโยบายไปนะครับ แต่ประเด็นที่อยากจะเรียนว่าที่สําคัญมาก คือข้อเสนอของท่านอํานวย ด้วยความกรุณาของท่านประธาน ท่านประธานก็ได้กรุณา มีโน้ตลงมาครับว่า จะขอให้ปรับชื่อสักนิดหน่อยจะดีไหม เป็นระบบความปลอดภัย ทางการจราจร ก็ด้วยความกรุณาของท่านประธาน เป็นการที่เราอยากจะดําเนินการเพื่อให้ มันเป็นประโยชน์ จริง ๆ แล้วก็อาจจะมีความเป็นไปได้ แต่ผมอยากจะเรียนเรื่องนี้ถ้ามี กรรมาธิการขึ้นมาแล้ว ซึ่งท่านอํานวยมีชื่ออยู่แล้วก็ไปว่ากันในกรรมาธิการ แต่ผมมีข้อเสนอ นะครับ เพื่อจะแย้งประเด็นของท่านว่าจริง ๆ แล้วก็ดูเหมือนว่าสามารถจะทําได้ แต่อยากจะ นําเรียนอย่างนี้ครับว่า ถ้าเป็นเรื่องความปลอดภัยทางการจราจรทั้งหมด เรามีศูนย์ปลอดภัย คมนาคมที่กระทรวงคมนาคมอยู่แล้ว คือถ้ารวบมันจะเป็นบก น้ํา อากาศเลย ก็คือว่า เครื่องบินชนรถคงไม่ค่อยมีนะครับ แต่อย่างในกรณีรถไฟที่ท่านยกขึ้นมานี้ มันเป็น ส่วนฝ่ามือ ๒ ฝ่า รถไฟ ถนน แล้วก็รถยนต์ คือถ้ามีรถไฟมีถนนตัดก็ไม่เป็นไร ถนนก็เกี่ยว แล้วถ้าไม่มีรถยนต์แล้ว รถยนต์นี่ให้หยุดดูไฟเสียก็ไม่เป็นไร แต่ส่วนทางแยก ทางร่วม ตอนนี้ มีการพยายามจะทําแล้วของการรถไฟ แต่รถไฟก็ขาดทุนอยู่มาก มันเป็นรายละเอียด ที่ซับซ้อน แต่ก็พยายามทําอยู่ ก็คิดว่ามันก็คือทางถนนอยู่แล้วนะครับ
ส่วนประเด็นที่ท่านได้นําเสนอเรื่องเกี่ยวกับโค้งร้อยศพ ซึ่งประเด็นนี้ในทาง คมนาคมหรือทางถนนนี้เป็นประเด็นที่ละเอียดอ่อนมาก ซึ่งถึงตรงนั้นหลายคนก็เชื่อกัน เราจะเห็นว่ามีตุ๊กตาแก้บนอยู่ตรงนั้นใช่ไหม มันมีอีกอย่างว่าตรงนั้นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็มี ก็อาจจะ เป็นได้ แต่ผมอยากจะนําเรียนว่าผมเคยแก้ปัญหาเรื่องโค้งร้อยศพ มาที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ท่านประธานคงจําได้โค้งที่มาจากวังน้อยแล้วก็เลี้ยวเข้ามาทางร่วมจากทางเหนือ จากอีสาน ที่โค้งเข้ามา ตรงนั้นตายกัน รถบัสนี่จะตายกันเยอะ ยิ่งกว่า ๑๐๐ จะเป็น ๑๐๐ กว่าศพแล้ว แล้วมีอยู่ครั้งหนึ่งคว่ําไป ผมก็ไปงานศพที่ตรงนั้นล่ะ แล้วก็คุยกันดูแล้วก็ดูแล้วมันแปลก ๆ ทําไมมันตรงนี้ทุกครั้ง เราก็มีการตรวจสอบนะครับ มีการตรวจสอบว่าในข้อเท็จจริงตรงนั้น ปรากฏว่าที่เกิดเหตุนี่ตีสี่ ประมาณตีสี่กว่า ๆ เสมอ ก็สรุปได้ว่าเป็นลักษณะของรถที่วิ่งมาจาก ภาคอีสาน ที่ท่านสมาชิกหลายท่านได้เสนอว่าที่ต่างประเทศยุโรปเขาให้ขับประมาณ ๘ ชั่วโมง แล้วก็ต้องพัก พักแล้วก็มีการเปลี่ยนคนนะครับ ของเราผมเคยทําเรื่องนี้ แต่ปรากฏว่าดักกันไป ดักกันมาไปเจอแปลก ๆ เข้าว่า รถนี่เขาเปลี่ยนคนจริง แต่สมมุติว่าจากเชียงใหม่-กรุงเทพฯ ไปเจอกันที่นครสวรรค์แล้วก็เปลี่ยนคน ก็คือเอาคนที่ขับจากเชียงใหม่ลง แล้วมาขับจาก นครสวรรค์กลับไปเชียงใหม่ หมายความเปลี่ยนคน แต่เปลี่ยนคัน ก็คือเอารถมาจอดเทียบกัน แล้วก็สลับคน ว่าได้เปลี่ยนแล้วตามข้อบังคับที่เราทํา แต่บังเอิญก็เป็นคนที่ขับคันเดิมเพื่อประหยัด ถ้าเป็นการใช้คนขับ ๒ คนต่อเส้นทางจะแพง เรื่องนี้เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วนะครับ อุบัติเหตุทาง สาธารณะดีขึ้นมาก ดังนั้นโค้งร้อยศพตรงนั้นที่เราแก้ อยากจะเรียนท่านประธานนิดเดียวว่า ข้อมูลที่ซับซ้อนในการแก้ปัญหาตรงนี้ ถ้าเรายิงผิดเป้านี่จะพลาดนะครับ ตรงนั้นแก้ปัญหา โดยการที่ว่าออกจากทางเหนือมาแล้วก็ง่วง แล้วตอนเช้าโค้งตรงนั้นมันเป็นโค้งบิดตัวเล็ก ๆ เขาก็ขับ แล้วก็ขับเลยโค้งไปเลยคว่ํา เราแก้โดยการที่ว่าผมสั่งการให้ทาง บขส. ไปตั้งจุด ให้รถพักมาลงชื่อที่วังน้อย พอเขาลงแล้วเราแจกกาแฟ หลังจากนั้นร้อยศพที่ว่าไม่มีอีกเลย ก็คือกินที่ว่า มาแล้วตาสว่างตอนตีสี่ครึ่ง แล้วรถก็เข้าโค้งที่วังน้อยไป โค้งร้อยศพก็หายไป ดังนั้นการค้นหาปัญหาเป็นเรื่องสําคัญมากเกี่ยวกับเรื่องอุบัติเหตุ
ประเด็นสุดท้ายเรื่องรถตู้ที่ท่านอํานวยได้ยกขึ้นเป็นเรื่องจริง เรื่อง ๑๕ ที่นั่ง นะครับ ผมค้นพบบางอย่างซึ่งก็ละเอียดเหมือนกัน ก็คือว่าได้ให้มีการศึกษาวิจัย รถตู้ สมัยที่ผมอยู่ผมไม่อนุญาตให้วิ่งต่างจังหวัดเลย เพราะว่าถ้าเกิน ๒๐๐ กิโลเมตรมันจะมีปัญหา ผมไม่เคยอนุญาต แต่ประเด็นก็คืออย่างนี้ครับ นอกจากมันไปทําลายอีโคโลจี (Ecology) ของระบบรถบัส (Bus) โดยสารแล้ว ผมเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกผมไปประเทศเปรู เพราะ ประเทศเปรูเป็นประเทศที่ระบบขนส่งเฟล (Fail) ล้มเหลว ผมก็ไปดู ล้มเหลวเพราะมีแต่รถตู้ แล้วก็ที่ประเทศเปรูเขาพยายามจะศึกษาจากเราเพื่อจะทํารถบัส (Bus) แต่ของเรานี่กลับด้าน ของเรามีรถบัส (Bus) รถโดยสารถูกต้องอยู่แล้ว เป็นหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ รับจาก หมู่บ้านมา แล้วจากหมู่บ้านมาอําเภอ จากอําเภอมีรถเก็บมาส่งมากรุงเทพมหานคร เขาต้องการ จะพัฒนาแบบนี้ เพราะรถตู้มันอันตรายมาก ปรากฏว่าเรากลับกลายเป็นว่าเราล้มระบบ รถบัส (Bus) ที่เรามีแล้วกลายไปเป็นรถตู้ เหตุผลที่ไม่ปลอดภัยที่ท่านอํานวยพูดถึงก็คือว่า ทําเป็น ๑๔ ที่นั่ง แล้วรถตู้ไม่ใช่เป็นรถโดยสาร