กราบขอบพระคุณครับ อย่างนั้นก็เหมาะสม ที่ท่านประธานวินิจฉัย ผมขออนุญาตให้ข้อมูลท่านกรรมาธิการนะครับ กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ผม เสรี สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ขอกราบเรียนว่าตามรายงาน ดังกล่าวเป็นเรื่องที่ดีแต่ผมก็จะไม่ได้ขัดข้องในเรื่องตัวเลข ซึ่งท่านคงเอาไปปรับตอนแรกก็จะ กราบเรียนว่าให้ทางกรรมาธิการเองนั้นนําตัวเลขไปปรึกษาหารือ ทีนี้ท่านก็คงจะรับในเรื่องนี้ ไปแล้ว ซึ่งในส่วนตามรายงานที่จัดทํามาเป็นเรื่องระบบการแพทย์ฉุกเฉินการฉุกเฉินนั้น ท่านก็ให้คํานิยามเรื่องฉุกเฉิน ผู้ป่วยฉุกเฉิน ปฏิบัติการฉุกเฉิน แล้วถ้าหากว่าดูตามรายงาน ดังกล่าวมีบทบัญญัติที่ท่านอ้างอิงก็คือพระราชบัญญัติการแพทย์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๕๑ ในมาตรา ๒๘ กําหนดไว้ ๓ หัวข้อใหญ่ ๆ ในเรื่องเกี่ยวกับการที่จะรักษาโดยฉุกเฉิน โดยกระบวนการทางการแพทย์ที่จะป้องกันหรือแก้ไขปัญหาไม่ให้คนที่ได้รับการเจ็บป่วยนั้น ต้องสูญเสียชีวิต หรือเจ็บป่วยที่มีอาการที่หนัก แต่ผมต้องกราบเรียนว่าตามรายงานดังกล่าว ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่จะให้มีกระบวนการในเรื่องเหล่านี้ แต่ข้อสําคัญนี้นะครับ ท่านประธาน จากรายงานที่ปรากฏ มีความน่าห่วงและน่ากังวลใจอย่างยิ่งเพราะว่าสิ่งที่ ปรากฏในสภาพความเป็นจริงนั้น ข้อรายงานดังกล่าวนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ในทางปฏิบัติเอง ในกรณีฉุกเฉินดังกล่าว ในกรรมาธิการเองเป็นคุณหมอนี่นะครับ ผมก็เชื่อว่าท่านมี ประสบการณ์ แต่ท่านทราบไหมว่าในวิถีชีวิตประชาชนหรือมนุษย์เรานี่ได้รับการปฏิบัติ ระหว่างโรงพยาบาลของรัฐกับของเอกชนแตกต่างกันลิบลับ แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน เนื่องจากอะไรครับ ผมก็เชื่อว่าคงไม่ใช่เกิดจากเจตนาหรือเกิดจากความไม่ตั้งใจแต่มันอยู่ที่ ระบบนะครับท่านประธาน ในระบบทางการแพทย์ที่มีกระบวนการการรักษาคนไข้ คนป่วย เราขาดบุคลากรครับ เราขาดอุปกรณ์ ประชาชนนี่นะครับไม่ใช่มีแค่มีโรงพยาบาลในเมืองใหญ่ ๆ แต่ประชาชนทั่วไปจะต้องมีแพทย์ หมอ พยาบาลที่เพียงพอต่อการที่จะแก้ปัญหาเรื่องฉุกเฉิน เพราะคําว่า ฉุกเฉิน คือแก้ได้ทันที แต่ในแนวคิดข้อเสนอดังกล่าวนี้ อย่างที่ผมกราบเรียนแล้ว มันเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่งครับ ถ้าวิถีชีวิตของคนที่ได้รับการเจ็บป่วยสามารถที่จะได้รับการดูแล ในลักษณะที่รายงานที่ได้จัดทํามา แต่ในโลกของความเป็นจริง ผมได้ไปสัมผัสครับ ท่านประธาน สิ่งที่ผมไปสัมผัสมามันทําให้เห็นถึงระหว่างคนมีเงินกับชาวบ้านทั่วไปที่ใช้ วิถีชีวิตที่ต้องใช้บริการโรงพยาบาลของรัฐ ความฉุกเฉินที่เรากําหนด ในสภาพความเป็นจริง โรงพยาบาลของรัฐเองนี่นะครับ ผมคงไม่เอ่ยชื่อโรงพยาบาลนะครับ แต่ก็หลายโรงพยาบาล ทั้งประสบการณ์เอง ทั้งฟังมา ทั้งเห็นมาว่าแนวทางที่เราคิดว่าจะแก้ปัญหาเรื่องฉุกเฉินก็ดี เรื่องการรักษาพยาบาลก็ดี แต่ในวิธีการจริง ๆ ชาวบ้านได้รับการดูแล อาจจะบุคลากรน้อย งบประมาณน้อย อุปกรณ์ไม่พออะไรก็แล้วแต่ ประชาชนทั่วไปได้รับการดูแล โดยเฉพาะ โรงพยาบาลของรัฐ ยังไม่สามารถที่จะดูแลวิถีชีวิตคนได้โดยสมบูรณ์ หรือได้เป็นอย่างดี ผมนี่นะครับมีโอกาสได้พบด้วยตัวเองเลยท่านประธานครับ มันก็เหลือเชื่อ ซึ่งปกติผมเอง เข้าโรงพยาบาลเอกชน เพราะว่าผมเป็นทนายความพอจะมีสตุ้งสตางค์อยู่บ้าง เพราะเรา ต้องทํางานแข่งกับเวลาเราไปใช้เวลากับการรอคอยในสถานพยาบาลมันก็อาจจะทําให้ เราเสียเวลากับการทํางานแต่มีอยู่ครั้งหนึ่งครับท่านประธาน ได้พบกับตัวเองเลยครับ ผมขับรถมา ท่านประธานครับเกิดอาการแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก ปวดร้าวไปทั้งหลัง นะครับท่านประธาน วิงเวียนศีรษะดูแล้วจะไปไม่รอด ทําอย่างไรครับ หันซ้ายหันขวา เห็นโรงพยาบาลใกล้ ๆ เข้าไปเลยครับ เข้าไปจอดรถเสร็จปั๊บจอดรถใกล้ ๆ ทางที่เขาจะมารับ ก็ไม่ได้ ไม่มีที่จอดก็จอดไกล แต่พอจอดไกลเดินไม่ไหวท่านประธาน แต่ด้วยอาการที่เดิน ไม่ไหว มีเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลนั้นเห็นว่าเราอาการนี้แย่แล้ว เขาก็มีมอเตอร์ไซค์ อยู่ตรงนั้น นะครับ เขาก็รับผมนี่ขนาดในโรงพยาบาล อยู่มุมหนึ่งไปอีกตึกหนึ่ง เขาก็รับผม บอกว่า ให้ซ้อนท้ายเดี๋ยวเขาไปส่งที่รับคนไข้ ในขณะที่เขาไปส่งนั้นเขาบอกผมว่าถ้าไปถึงหน้าหมอ หน้าพยาบาลให้แสดงอาการดิ้น ชักดิ้นชักงอ ผมก็สงสัยครับท่านประธาน ว่าเอ๊ะทําไมเขา พูดถึงอย่างนี้นะครับ ผมมารู้ทีหลังว่าสิ่งที่เขาแนะนํานั้นเป็นเรื่องที่เขาเป็นห่วงว่าถ้าหากว่าเดินไปโดยอาการปกติ จะไม่ได้รับการดูแล เขาก็เลยบอกว่าให้ผมนี่แสดงอาการอย่างนั้นนะครับท่านประธาน แต่ผม ก็ไม่ได้ทําอย่างนั้นหรอกครับ เพราะมันปวดจริง ๆ มันหายใจไม่ออก แต่ท่านประธาน เชื่อไหมครับ ผมไปเข้าโรงพยาบาลตอนบ่ายสองโมงนี่นะครับ เขียนว่าห้องฉุกเฉินให้ผมนอน อยู่บนเตียงครับ เตียงธรรมดาผมรู้สึกว่าผมโชคดีที่มาเกิดกับตัวผม ผมถึงได้เห็นว่า คนเรานี้ มันมีความแตกต่างกันอย่างมหาศาลนะครับ ในขณะที่นอนทั้ง ๆ ที่ปวด แต่ด้วยคนไข้เยอะ พยาบาลก็เดินกันขวักไขว่ นี่คือความฉุกเฉินครับ พอพยาบาลเดินขวักไขว่ ผมนอนตั้งแต่ สองโมงไปจนถึงสี่โมงครับท่านประธาน หิวน้ําครับท่านประธาน พอหิวน้ําบอกพยาบาลครับ บอกผมอยากกินน้ําขอกินน้ําหน่อย เขาบอกว่าคนไข้เยอะ แล้วก็นอนปวดอยู่อย่างนั้นครับ แล้วปรากฏว่ามีป้าอยู่ ๒ คนเขานั่งอยู่ตรงนั้นเขาคงสงสารครับ เขาไปเอาน้ําให้กินครับ นี่คือ แค่บริการนะ ประการที่ ๑
ประการที่ ๒ พอสักห้าโมงเย็นครับท่านประธาน ผมบอกว่าผมปวดมาก นอนไม่ไหวต้องลุกมางุ่นง่านแล้ว เขาบอกว่าต้องไปซื้อยาที่ฉีดมาระงับปวด ท่านประธาน เชื่อไหมครับ ผมต้องเดินจากที่นอนตรงนั้นเดินไปตรงจุดที่เขาขายยาครับ แล้วก็ซื้อยาระงับ ปวดทั้ง ๆ ที่เดินไม่ไหว นี่คือความแตกต่างผมเห็นเลยนะครับว่าวิถีชีวิตคนนี้นะครับ คนจนนี่ มันลําบากจริง ๆ ขนาดอยู่ห้องฉุกเฉินนะครับ ผมรอจนถึงห้าโมงเย็นได้พบหมอครับ คุณหมอ ดีครับ คุณหมอพอตรวจผมเสร็จแนะนําผมว่าขอให้ไปโรงพยาบาลเอกชนเถอะ ตั้งแต่ บ่ายสองโมงครับท่านประธาน ผมถึงได้กราบเรียนว่าสิ่งที่เราพยายามรายงานเรื่องฉุกเฉินผม ว่าเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่ง และคุณหมอนี้ก็ด้วยความเคารพ และผมเชื่อว่าโรงพยาบาลที่ท่าน อยู่มานี้คงไม่ใช่อย่างนี้หรอก แต่ผมนี่พบกับตัวเอง ผมได้เป็นห่วงเป็นใยว่าสิ่งที่เราพยายาม รายงานว่าเป็นเรื่องฉุกเฉินแต่ในแนวทางปฏิบัติจริงชีวิตของประชาชนทั่วไปที่เขาลําบากยากเข็ญ ถ้าผมไม่ได้ประสบกับตัวเองนี่นะครับผมจะไม่รู้เลยว่าประชาชนจริง ๆ เขาได้รับทุกข์ยาก ได้รับการปฏิบัติที่มันไม่มีความพร้อม อันนี้เป็นเรื่องที่จริงครับ แล้วก็เกิดมาสัมผัสด้วยตัวเอง เพราะฉะนั้นตามรายงานนี้ต้องขอบคุณกรรมาธิการนะครับ แต่สิ่งที่มันขาดในนี้ผมอยากให้ กรรมาธิการใส่เข้าไปให้ครบถ้วน คือการแก้ปัญหาเรื่องบุคลากรครับ กับจํานวนบุคลากร ท่านทําอย่างไร ท่านมีมาตรการ วิธีการแนวคิดที่ดีมากว่าจะแก้ปัญหา เรื่องการรักษา พยาบาลแบบฉุกเฉิน แต่ด้วยการขาดบุคลากร ขาดพยาบาล ขาดหมอ ขาดเจ้าหน้าที่ ที่เกี่ยวข้องในเรื่องรักษาพยาบาลเหล่านี้ เราจะแก้เรื่องเหล่านี้อย่างไรโดยฉุกเฉินเช่นเดียวกัน แต่ถ้าเราจะบอกตามรายงานนี่ครับถ้าจะแก้เพิ่มใช้เวลา ๑๐ ปีครับท่านประธาน เพราะฉะนั้น สิ่งที่เราคิดเราปฏิรูปนี้มันไม่สามารถปฏิรูปได้ เพราะในสภาพความเป็นจริงนั้นเราขาด สิ่งเหล่านี้ ดังนั้นอยากให้กรรมาธิการเสนอให้มันชัดเจนว่าเราจะแก้ปัญหาความฉุกเฉิน เหล่านี้ เรามีรถพยาบาลเร็ว เรามีพนักงานไปรับคนมาเร็ว แต่พอมาถึงโรงพยาบาลมันไปเจอ อย่างที่ผมประสบมามันก็ไม่สามารถที่จะช่วยชีวิตคนได้ ก็กราบขอบพระคุณครับ ในรายงาน ฉบับนี้แต่ขอให้เพิ่มเติมให้สมบูรณ์ขึ้นเพื่อที่จะได้รักษาพยาบาลในกรณีฉุกเฉินได้อย่างแท้จริง ขอบพระคุณครับท่านประธานครับ