นายเจน นําชัยศิริ

เรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติที่เคารพ ท่านประธา นและคณะกรรมาธิการ ประเด็นที่ผมจะนําเรียนก็คงมีเวลาน้อย เพราะมีถึง ๕ ประเด็นด้วยกัน ดีที่ว่าประเด็นแรกท่าน สปช. ภัทรียา ขอประทานโทษ ที่เอ่ยนาม แล้วก็ผมเองผมเห็นด้วยกับท่านเกือบทั้งหมดในเรื่องจุดยืนของคณะชุดนี้ ก็เห็นด้วยว่าเรายังมองไม่ออกว่าองค์กรที่จะตั้งนี่จะทําหน้าที่อะไร แล้วจริง ๆ แล้วผมเรียนว่า ขณะนี้คณะกรรมการที่ท่านพูดถึงมีอยู่แล้วก็คือเรื่องนี้ได้มีการพิจารณาอยู่ในคณะกรรมการ พัฒนาอุตสาหกรรมแห่งชาติ ซึ่งมีท่านรองนายกรัฐมนตรีหม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธรเปึนประธาน มีท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมเปึนรองประธำน แล้วก็มีการประชุม ไป ๒-๓ ครั้งแล้ว แล้วก็มีการติดตามเรื่องนี้เปึนวาระติดตามอยู่ตลอดเวลา ผมเรียนว่าไม่ใช่ว่า ทางภาคเอกชนจะไม่ได้มีส่วนในการทําเรื่องนี้ ทางภาคเอกชนเองเปึนผู้ผลักดัน แล้วผมเรียนว่า จริง ๆ แล้วแผนที่ทําก็คือทําโดยสถาบันสิ่งแวดล้อมอุตสาหกรรมสภาอุ ตสาหกรรมแห่งชาติ เพราะฉะนั้นความร่วมมือของทางภาคเอกชนมีอยู่เต็มที่ในเรื่องนี้ แล้วก็อยากจะเรียนว่า ในเมื่อวาระนี้มีองค์กร มีหน่วยงานที่ดูแลเรื่องนี้อยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรมโรงงานอุตสาหกรรม ดูอยู่เต็มตัว แล้วในที่สุดผมยังมองว่าในที่สุดแล้วอนาคตโรงงานอุตสาหกรรมหรืออุตสาหกรรม ของประเทศจะต้องเปึนเชิงนิเวศทั้งหมด เพราะฉะนั้นไม่จําเปึนเลยที่จะตั้งองค์กรอะไรขึ้นมา หน่วยงานที่ดูแลปัจจุบันนี้นี่ล่ะจะต้องทําให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นในที่สุด อันนั้นเปึนประเด็นแรก เปึนหัวข้อแรก ในหัวข้อที่ ๒ เกี่ยวกับเรื่องของการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษา ตรงนี้ผมเห็นด้วย แต่ขณะเดียวกันเราจะตอบคําถามเด็กพวกนี้อย่างไรเวลาเขาเห็นรถขยะ มาถึงเสร็จแล้วก็เททุกอย่างที่เขาอุตส่าห์ลงแรง ลงใจแยกขยะไว้อย่างเรียบร้อย

เทลงไปกองรวมกันหมด ตรงนี้ตอบคําถามเขาไม่ได้นะครับ เพราะฉะนั้นถ้าเราจะทําให้เห็นผล อย่างจริงจังและต่อเนื่องเราจะต้องปฏิรูปเรื่องของการเก็บขยะของทางเทศบาล หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปด้วยกัน เพราะมิฉะนั้นแล้วเราจะตอบคําถามเหล่านี้ไม่ได้เลย แล้วในที่สุดแล้วสิ่งที่เราต้องการที่จะให้เกิดขึ้นกับเจนเนอเรชัน (Generation) ถัดไปกับ คนยุคใหม่ก็จะไม่เกิดขึ้น ในที่สุดเขาก็หมดกําลังใจ คราวนี้ถามว่าถ้าจะให้ทางหน่วยงาน ที่รับผิดชอบทางด้านนี้ทํา ถ้าทําไม่ได้ถ้าไ ม่มีความสามารถที่จะทําก็ขอให้เอำต์ซอร์ส (Outsource) ไป ตอนนี้กําลังจะขึ้นค่าเก็บขยะอยู่ด้วย เพราะฉะนั้นตามหลักแล้ว ถ้าจะขึ้นค่าเก็บขยะก็ต้องมีงานเพิ่มขึ้นมา เพราะฉะนั้นถ้าทําไม่เปึนก็ให้เอาต รงนี้ให้กับ หน่วยงานเอกชนก็ได้เอาต์ซอร์สออกไปทํา หรืออีกประเด็นหนึ่งถ้าติดขัดเรื่องขัดผลประโยชน์ เรื่องขัดผลประโยชน์ของใครให้ยุบหน่วยงานนั้นเสีย ไม่อย่างนั้นไม่เกิดขึ้นนะครับ ประเด็นถัดไปเรื่องของออนไลน์ มอนิเตอริง (Online monitoring) ผมเห็นด้วยครับ แล้วจริง ๆ แล้วออนไลน์ มอนิเตอริงก็ได้มีการดําเนินการอยู่แล้วที่กรมโรงงานอุตสาหกรรม ตอนนี้สัญญาณต่าง ๆ ข้อมูลต่าง ๆ ส่งไปที่กรมโรงงานอุตสาหกรรม เพราะฉะนั้นข้อมูล มีอยู่แล้ว ถ้าจะให้ติดตั้งหน้ำโรงงานอย่างที่บางกะดีอย่างที่ท่านกรรมาธิการได้ไปดู ผมก็เห็นด้วยก็เปึนสิ่งที่ดีก็ควรจะดําเนินการได้ แต่ขณะเดียวกันผมเรียนอย่างนี้ว่าสําหรับ อุปกรณ์ถ้าเรามองว่าโรงงานอุตสาหกรรมทุกแห่งจะต้องติดตั้งอุปกรณ์อย่างนี้คงต้องให้เวลา สักนิดหนึ่งครับ เพราะว่าเราคงจะไม่เร่งรัดไปจนกระทั่งเราก็ต้องมีการนําเข้าอุปกรณ์เหล่านี้ จากต่างประเทศทั้งหมด

เพราะฉะนั้นตอนนี้จริง ๆ แล้วผู้ประกอบการไทยเราสามารถที่จะสร้างอุปกรณ์เหล่านี้ขึ้นมา ได้เอง เพราะฉะนั้นถ้าสามารถที่จะเฟส (Phase) ทําเปึนระยะ ๆ ผมคิดว่าทางการนําเข้า ก็จะน้อยลงแล้วเราก็สามารถที่จะสร้างอุตสาหกรรมนี้ให้เกิดขึ้นได้ในประเทศด้วย ประเด็นถัดไปเรื่องของปรับโครงสร้างกรมโรงงานอุตสาหกรรม ผมเรียนว่าได้พูดคุยกับ ท่านอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรมเมื่อเร็ว ๆ วันนี้ท่านบอกชัดเจนว่าท่านไม่หวงอํานาจ โรงงานขนาดเล็ก ๆ ที่มลพิษน้อยท่านพร้อมที่จะเอา ต์ซอร์สพวกนี้ออกไปอยู่แล้ว แล้วก็ ส่งมอบอํานาจให้กับทางท้องถิ่น แต่ขณะเดียวกันอย่าลืมว่าสําหรับโรงงานขนาดใหญ่ ที่มีมลพิษค่อนข้างมาก นี่ ตรงนี้ถ้าเอา ต์ซอร์สไปให้ท้องถิ่นปัญหาก็คือ ว่าท้องถิ่น เขาไม่ได้ประโยชน์ เขาไม่ได้ภาษีอะไรที่ มันเกิดจากโรงงานพวกนี้ไปตั้งในพื้นที่เขาเลย ต้องขออนุญาตท่านประธานขอเวลาเพิ่มสักนิดนะครับ ไม่ได้ประโยชน์ตรงนี้เลย เพราะฉะนั้น กลายเปึนว่าเดี๋ยวเขาก็มาหาประโยชน์สิครับจากการอนุมัติอนุญาตพวกนี้ เพราะฉะนั้นตรงนี้ เปึนประเด็นที่ต้องระวังนิดหนึ่ง ผมเห็นด้วยกับแนวทางของทางกรมโรงงานอุตสาหกรรม ที่จะเอาต์ซอร์สในส่วนที่มีปัญหาน้อยออกไป แต่ขณะเดียวกันในส่วนที่จะมี ปัญหา เปึนประเด็นใหญ่เก็บไว้ที่กรมโรงงานอุตสาหกรรม ผมคิดว่าอันนั้นเปึนแนวทางที่ดําเนินการ ได้ถูกต้องแล้วนะครับ ประเด็นสุดท้ายที่ท่านนําเสนอเกี่ยวกับเรื่องของกองทุนพัฒนาไฟฟัา ตรงนี้ผมเห็นด้วยกับท่านผู้ว่า ราชการจังหวัดสยุมพร ขอประทานโทษที่ต้องเอ่ยนาม ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งแล้วผมก็เห็นประเด็นนี้มาตลอด แล้วผมก็ได้เรียนกับทาง กกพ. ไปแล้ว หลายวาระด้วยกันว่าทําอย่างนี้ไม่ถูกต้องเลย ปรากฏว่ากองทุนที่เราจะนํามาใช้นี่ปรากฏว่า ไม่ได้ใช้ในวัตถุประสงค์ที่เราตั้งขึ้นมา ถามว่าผมรู้ได้อย่างไร ผมอยู่ในคณะกรรมาธิการยกร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ เพราะฉะนั้นผมรู้ว่ากองทุนอันนี้ตั้งขึ้นมำเพื่อสาเหตุอะไร แต่ประเด็นที่ ผมค้านนิดเดียวก็คือว่าสิ่งที่ท่านนําเสนอมาการเอาอํานาจเหล่านี้ไปไว้กับชุมชนอย่างเดียว โดยที่ตัดผู้ว่าราชการจังหวัดออกไปก็ยังไม่ได้แก้ปัญหานะครับ ผมคิดว่าถ้าจะแก้ปัญหา อย่างแท้จริงผมเรียนอย่างนี้ว่าผมมีทั้งหมด ๕ ข้อด้วยกัน ควรจะกําหนดประเภท สัดส่วน และลําดับความสําคัญของการใช้เงินให้เกี่ยวข้องกับการเยียวยาผลกระทบ แล้วก็พัฒนา ความรู้ความเข้าใจของท้องถิ่น เพื่อให้ท้องถิ่นและชุมชนมีความรู้สึกเปึนเจ้าของร่วม และมีความภาคภูมิใจที่ในพื้นที่มีโรงไฟฟัาตั้งอยู่ ประเด็นนี้แหละที่จะทําให้การใช้เงินถูกต้อง ถูกลักษณะ ถามว่าโครงการที่จะนําไปใช้คืออะไรบ้าง ยกตัวอย่าง ๑. ผมเห็นด้วยกับ

ท่านว่าเรื่องของการเยียวยา การจัดตั้งสถานพยาบาลที่มีคุณภาพและทันสมัย อันนี้มีเงินนี่ เอาไปใช้ทําได้เลย ข้อที่ ๒ การสร้างศูนย์เรียนรู้เรื่องโ รงไฟฟัาและพลังงานของชาติ ไหน ๆ มีโรงไฟฟัาตั้งอยู่ทั้งทีแล้วคนในแถวนั้นไม่รู้เรื่องพลังงานเลยนี่เปึนไปได้อย่างไรครับ เพราะฉะนั้นตรงนี้ต้องทําให้เกิดขึ้นให้ได้ ข้อที่ ๓ การจัดตั้งกองทุนการศึกษาในสาขา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เด็กในหมู่บ้าน เด็กในชุมชนระยะรัศมี ๕ กิโลเมตรสามารถที่จะ ไปศึกษาต่อจนกระทั่งถึงระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอกได้สบายมาก เงินกองทุนแค่นี้ สบายมากเลย ข้อที่ ๔ สนับสนุนการใช้พลังงานทดแทนการผลิตพลังงานและอนุรักษ์ พลังงานในชุมชน ชุมชนนั้นต้องกลายเปึนชุมชนที่มีความเชี่ยวชาญ มีความชํานาญ ในเรื่องของพลังงาน ไหน ๆ มีโรงไฟฟัามาตั้งทั้งที และอันที่สุดท้าย ก็คือสัดส่วน ของการใช้เงินที่ตรงกับวัตถุประสงค์ต้องไม่ต่ํากว่าร้อยละ ๘๐ เอาไปใช้อย่างอื่นได้ จะเอาไป ทอดกฐินจะเอาไปทําอะไรก็ได้ครับ แต่ว่าขอให้ไม่เกินร้อยละ ๒๐ ถ้าทําได้อย่างนี้ผมคิดว่า มันน่าจะตรงกับวัตถุประสง ค์ แล้วก็ขณะเดียวกันก็ตอบโจทย์ของชุมชนด้วย บางครั้ง เราเข้าใจประเด็นซอฟต์ ไซด์ (Soft Side) มี ประเด็นในเรื่องของสังคมมี แต่ว่าเราต้องลิมิต (Limit) ไม่ให้เกินนี้ แล้วภายในหลักเกณฑ์เหล่านี้ชุมชนจะไปบริหารในส่วนของตัวเอง ก็เชิญเถอะครับ เพราะฉะนั้นผมขอเรียนนําเสนอเพียงเท่านี้ ขอบคุณครับ