ขอบคุณครับท่านประธาน ผม หาญณรงค์ เยาวเลิศ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ลําดับที่ ๒๒๘ เรื่องยุทธศาสตร์เศรษฐกิจ แนวทาง การพัฒนาพื้นที่ร่วมชายแดน พอมาอ่านรายละเอียดทั้งหมด เพราะว่าท่านประธานสั่งว่า รอบนี้ถ้าคิดเหมือนกันก็อาจจะพูดให้น้อยลง แต่ผมอยากให้เห็นมุมมองอีกมุมหนึ่ง ที่จริงผมก็ทํางานเปึนเอ็นจีโอ พอพูดหลังท่านเมื่อสักครู่ผมรู้สึกจะพูดยากกว่าปกติ ที่เคยเตรียมตัวมา ประการแรกก็คือว่าผมคิดว่ามุมมองเรื่องเศรษฐกิจและเรื่องการค้าชายแดน โดยเฉพาะเศรษฐกิจพิเศษ ผมคิดว่าเรายกแต่เรื่องเศรษฐกิจมาแต่ไม่ได้ยกเรื่องสังคม ยกเรื่องอื่นมา ประการแรก ผมเข้าใจว่าบริเวณชายแดนที่มีการประกาศเขตเศรษฐกิจพิเศษ ทั้ง ๕-๖ แห่ง แล้วก็รวมทั้งประมาณ ๑๐ พื้นที่ มันไม่ใช่ที่ว่างเปล่า เปึนที่สาธารณะจริง บางแปลงประมาณ ๒๔,๐๐๐ ไร่ บางแปลงบางจังหวัด เช่น แถวจังหวัดเชียงราย อําเภอเชียงของประมาณ ๒๐,๐๐๐ กว่าไร่ก็เปึนทุ่งนาเขานะ แล้วก็จะต้องไปเวนคืนทุ่งนา แล้วก็ต้องไปเวนคืนเหมือนกับเมื่อเช้าที่เราพูดเรื่องขยะ เรื่องมลพิษที่มาบตาพุด ฉะนั้นอันนี้ ผมคิดว่าวันนี้เรากําลังเข้าสู่แผนที่ ๑๒ แต่ว่าถ้าคิดในแผนที่ ๔ แผนที่ ๕ ที่จะเปึนเสือตัวที่ ๕ ของเอเชีย ผมคิดว่าถ้าใช้แนวทางนี้ยังเห็นแนวทางอยู่ก็คือ ๑. การสร้างเศรษฐกิจชายแดน

คือการเพิ่มแรงงาน แต่วันนี้แรงงานเมืองไทยมันไม่มีแล้ว บ้านผมทําสวนเปึนเกษตรกร แรงงานมาจากประเทศเพื่อนบ้าน เพราะว่า ๑. ค่าแรงบ้านเราสูงกว่าเขาเลยไหลมาบ้านเรา แต่ว่าในรายงานนี้ที่ผมคิดว่ายังขาดก็คือว่า ๑. แรงจูงใจถ้าเราไปเป่ดเศรษฐกิจชายแดน มันก็จะทําให้แรงงานฝัืงตรงข้ามไหลมาบ้านเรามากกว่าที่เขาจะอยู่บ้านเขา เราก็เปึนตัวหนึ่ง ของแรงงาน อันที่ ๒ ในรายการทั้งหมดนี่เหมือนเรายกเว้นภาษี ยกเว้นเครื่องจักรเหมือนกับ ยกเว้นบีโอไอ ๗ ป้ ๘ ป้ ผมเคยดูเรื่องกรณีของเหมืองทองคําที่จังหวัดพิจิตรเขายกเว้นบีโอไอ เหมือนกัน ขอทําเหมือง ๑๕ ป้ ราคาทองเพิ่มขึ้นทําภายใน ๕ ป้เสร็จ แต่บีโอไอให้ ๘ ป้ ก็ขอแปลงที่ ๒ เพื่อได้รับบีโอไออีก เราบอกว่าคุณมีความคุ้มทุนอยู่แล้วไม่จําเปึนต้องรับ การยกเว้นภาษี ฉะนั้นในกรณีเขตเศรษฐกิจพิเศษพบว่าสิ่งที่เราขาดหายไปจากในรายงาน ก็คือว่าเราไม่ได้วิเคราะห์ว่าประเทศเพื่อนบ้าน เรานี่มีเขตเศรษฐกิจพิเศษประเภทอย่างนี้ ตรงไหนบ้าง เช่นจังหวัดตากตรงแหลมใหญ่ลองข้ามไปเกาะฝัืงโน้นก็เปึนเขตเศรษฐกิจพิเศษเขา ฝัืงตรงข้ามของประเทศเพื่อนบ้านเราก็คือจังหวัดมุกดาหาร ฝัืงโน้นก็เปึนเขตเศรษฐกิจพิเศษเขา ถ้าเราตั้งด้วยผมว่าเรามีอะไรที่เราใช้หลักแบบเดิม ๆ คือ ๑. ลดภาษี ๒. ยกเว้นภาษีนําเข้า แต่ว่าสิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่าข้อเสนอนี้ที่เห็นด้วยก็คือ ๑. ปรับเรื่องให้เรารู้ว่ากลไกภาษีฝัืงโน้น บางครั้งเราไปตั้งแต่ว่าเกิดปัญหา ผมยกตัวอย่างเช่นทวาย บริษัทใหญ่ที่ไปตั้งมีปัญหา ๑. เราคิดว่าเราไม่ต้องเวนคืนไปเจรจากับผู้ใหญ่ในระดับนโยบายเสร็จเราเคลียร์ชาวบ้านได้ วันนี้พอฝัืงโน้นเขามีสิทธิเสรีภาพในการแสดงออกเขาจัดเวที ผมเคยไปฟังเขาเขาเคยมา เมืองไทย ชมรมนักข่าวเคยจัด

ปรากฏว่าเขาไม่ให้เวนคืนแบบปกตินะครับ บริษัทซึ่งไปทําอยู่ปรากฏว่าต้องเพิ่มเงิน ในการก่อสร้าง เพิ่มเงินในการลงทุน ซึ่งเคยคิดคอสต์ไว้แต่ตอนแรกก็ถือว่าต้องเพิ่มสูงขึ้น ฉะนั้นรายงานนี้ถ้าอยากให้สมบูรณ์มากขึ้นผมไม่แน่ใจว่าจะไปปรับทั นหรือไม่ เพราะว่า เหลือเวลาอีกไม่เกิน ๗ วันในการไปปรับนี่นะครับ เพราะผมต้องการข้อมูลที่มากกว่านี้ คือ ๑. เรื่องรายงาน อันที่ ๒ เรื่องกฎ ระเบียบ อันที่ ๓ ข้อได้เปรียบในการแข่งขัน จริง ๆ ไม่ใช่ข้อกําหนดที่เขียนไว้เพียงแค่นี้ ผมว่าข้อกําหนดเขียนแค่นี้ เช่นเรื่องของมาตรการ ด้านการบริการ มาตรฐานด้านแรงงาน ที่อยากจะเห็นคือเรื่องของกฎ ระเบียบว่าด้วยภาษี เรื่องเงินที่เราจะมีข้อตกลง ซึ่งความต่างของชายแดนแต่ละชายแดนมันต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ถ้าถามว่าในประเทศไทยได้เปรียบกว่าประเทศอื่นไหม อันนั้นผมไม่เถียงครับภูมิประเทศ แต่ผมรู้สึกว่าข้อมูลที่เรากําลังสังเคราะห์อยู่นี่มันไม่พอ ถ้าไม่พอปัูบเวลาเราไปลงทุน ผมเห็นการลงทุน เช่นนิคมอุตสาหกรรมที่จังหวัดลําพูนส่งเสริมเรื่องอิเล็กทรอนิกส์ ได้ไม่ถึง ๑๐ ป้วันนี้หายไปเกินกว่าครึ่ง เราส่งเสริมการลงทุนที่อําเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร วันนี้มีโรงงานเหลือประมาณ ๓ โรง แต่เราใช้เงินลงทุนโครงสร้างพื้นฐานไปเยอะ ฉะนั้น ถ้าลงทุนไม่คุ้มผมอยากให้มีข้อมูลครบมากกว่านี้ครับ ขอบคุณครับท่านประธาน