กราบเรียน ท่านประธาน ขออนุญาตใช้เวลาของสภาที่มีอยู่อีกเล็กน้อยเพื่อที่จะชี้แจงบางเรื่อง แล้วก็ได้ มีการทบทวนสิ่งที่ท่านสมาชิกได้ให้ความเห็นนะครับ ทีนี้ผมอาจจะไม่ได้ตอบคนเดียว เพราะว่ามีบางเรื่องที่โยงไปถึงอนุกรรมาธิการ แต่ว่าอนุกรรมาธิการก็จะตอบเฉพาะประเด็น ที่สําคัญเท่านั้น ผมขอพูดถึงภาพรวมของงาน ๕ เรื่องที่รับผิดชอบนี่นะครับ

เรื่องที่ ๑ คือเรื่องแนวคิดเมืองนิเวศ หลักสําคัญคือว่าตั้งประเด็นไว้ทําอย่างไร จึงจะให้ชุมชนอยู่กับโรงงานอุตสาหกรรม โดยเฉพาะในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมได้ เพราะฉะนั้น ก็ตั้งประเด็นไว้ว่านิคมอุตสาหกรรมที่มีมลพิษมาก ๆ เช่นมาบตาพุด และนิคมอุตสาหกรรม ที่มีมลพิษไม่มากเช่นนิคมอุตสาหกรรมลําพูน และนิคมอุตสาหกรรมที่ยังไม่เกิดขึ้นเช่นพื้นที่ อําเภอเชียงของ จังหวัดเชียงรายนะครับ เพราะฉะนั้นต้องสร้างแนวความคิดว่าทําอย่างไร จึงจะให้อยู่ได้ เพราะฉะนั้นเดี๋ยวอาจารย์ท่านอาจจะตอบในส่วนของรายละเอียดนะครับ

ประเด็นที่ ๒ ครับ เรื่องของการจัดการสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษานี่ได้เรียน ท่านสมาชิกแล้วก็สภาไว้แล้วว่าสถานศึกษาในระดับต่ํากว่าระดับอุดมศึกษานั้น เปึนสถานศึกษาซึ่งจัดการตัวเองยังไม่ได้ต้องได้รับการสนับสนุนจากส่วนกลาง ผิดกับ สถานศึกษาในระดับอุดมศึกษาซึ่งเปึนนิติบุคคลและสามารถจัดการตัวเองได้ เพราะฉะนั้น คณะอนุกรรมาธิการของเราจึงเอาเรื่องประเด็นนี้มาทําการศึกษาแล้วก็พบว่ามีเรื่องต่าง ๆ ที่ต้องรายงานแจ้งต่อสภาเพื่อทราบ เพื่อที่จะได้นําเรื่องนี้ไปเสนอต่อรัฐบาลให้ดําเนินการ ต่อไปนะครับ ส่วนจะมีเรื่องต่าง ๆ ที่ซ้อนกันอยู่เช่นกรมอนามัยทําอะไร อย่างไรนั้น ก็เปึนเรื่องของอดีตซึ่งยังไม่มีการขับเคลื่อนหรือขับเคลื่อนแล้วไปยังไม่ถึงนะครับ คณะของเราก็ทําการศึกษาแล้วเสนอเปึนรายงานเพื่อนําเสนอต่อกระทรวงต่อไปนะครับ

เรื่องที่ ๓ ครับ เรื่องของดิสเพลย์ มอนิเตอริง (Display monitoring) ที่เรียกว่าการแสดงผลมลพิษต่อสาธารณะที่หน้าโรงงาน อันนี้นะครับอยากจะกราบเรียน ท่านประธานและท่านสมาชิกว่าถึงแม้ว่าจะมีข้อกําหนดบางข้อกําหนดให้โรงงานอุตสาหกรรม ที่เกี่ยวข้องคือโรงงานอุตสาหกร รมที่เกี่ยวข้องกับการดิสชาร์จ (Discharge) น้ําเสีย ลงสู่แหล่งสิ่งแวดล้อมหรือปล่อยระบายมลพิษอากาศออกไปสู่บรรยากาศนี่ต้องทํา ส่งข้อมูล ให้กรมควบคุมมลพิษหรือส่งไปที่กรมโรงงานอุตสาหกรรมอยู่แล้ว แต่การแสดงผลเหล่านั้น เปึนการแสดงผลที่หน้าจอในกรมโรงงานอุตสาหกรรมและในกรมควบคุมมลพิษยังมิได้ รับผิดชอบต่อประชาชนในพื้นที่ เพราะฉะนั้นความคิดของเราคือว่าถ้าหากได้มีการนําเสนอ ข้อมูลเหล่านี้ให้ประชาชนในพื้นที่จะเปึนการแสดงให้เห็นว่าโรงงานอุตสาหกรรมเหล่านั้น รับผิดชอบต่อประชาชนและรับผิดช อบในสิ่งที่ตัวเองมีส่วนก่อเรื่องของมลพิษนะครับ เพราะฉะนั้นหลักการนี้จึงเปึนการนําเสนอ ส่วนจะเปึนค่าใช้จ่ายนี่เท่าที่เปึนปัจจุบันนี้ ค่าใช้จ่ายไม่เยอะหรอกครับ และเทคโนโลยีต่าง ๆ เหล่านี้ในเมืองไทยสามารถทําได้ครับ

เรื่องที่ ๔ ครับ คือเรื่องของการจัดการสิ่ง วดล้อมในเรื่องของ ภาคอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการผลิต โดยเฉพาะเรื่องของการควบคุมมลพิษ ในภาคอุตสาหกรรม โดยเฉพาะการปฏิรูประบบควบคุมต่าง ๆ เหล่านี้ อันนี้ก็คงจะต้องให้ ทางท่านอนุกรรมาธิการช่วยตอบคําถามบางคําถามนะครับ

และเรื่องสุดท้ายครับ ผมคิดว่าเรื่องสุดท้ายเปึนไฮไลท์ (Highlight) ของเรื่อง คือว่าผู้ได้รับผลกระทบจากโรงไฟฟัาควรจะต้องเปึนผู้ที่ได้รับการเยียวยา แต่บางเรื่อง เปึนเรื่องที่คณะกรรมการกํากับกิจการพลังงาน ได้ตั้งเงื่อนไขไว้แล้ว เช่นพื้นที่กระทบ รอบโรงไฟฟัาขนาดใหญ่นี่มีพื้นที่ในรัศมี ๕ กิโลเมตร และโรงไฟฟัาขนาดกลางมีรัศมีโดยรอบ ไม่เกิน ๓ กิโลเมตร และโรงไฟฟัาขนาดเล็กคือรัศมีโดยรอบ ๑ กิโลเมตร อันนี้เปึนเงื่อนไขที่ สํานักงานคณะกรรมการกํากับกิจการพลังงาน และกองทุนพัฒนาไฟฟัา ผู้ได้รับผลกระทบ รอบโรงไฟฟัานี่ตั้งเงื่อนไขไว้ แต่เราก็มองเห็นว่ามันยังไม่ยุติธรรม เพราะฉะนั้นเราจึงเสนอ แนวความคิดนะครับว่าควรจะมีการปฏิรูป ควรจะมีการแก้ไขเรื่องของกองทุนว่าด้วยเรื่องของ ผู้ได้รับผลกระทบรอบโรงไฟฟัา ส่วนการจะแก้ไขอย่างไรเราได้นําเสนอแน วทางไปให้กับ ผู้ที่เกี่ยวข้อง แต่จะไปเพิ่มเติมอย่างไรนั้นขณะนี้เราเสนอเปึนแนวทางไปว่า ข้อ ๑ ต้องทํา อย่างนี้ ข้อ ๒ ต้องทําอย่างนี้ ข้อ ๓ ต้องทําอย่างนี้ครับ นั่นคือแนวทางที่เราคิดว่าควรจะเปึน และเวลาเดียวกันก็ให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการที่จะรับรู้เรื่องนี้ด้วยนะ ครับ นี่คือแนวทาง ของพวกเรานะครับ ดังนั้นจึงใคร่กราบเรียนประธานว่าสิ่งที่คณะอนุกรรมาธิการ แล้วก็กรรมาธิการได้นําเสนอนั้นเปึนแนวคิดและบางเรื่องก็คือเปึนเรื่องที่ควรจะต้องปฏิบัติ และนําไปสู่การปฏิบัติต่อไป ขอเรียนท่านประธานว่าจะมีอนุกรรมาธิการ ๓ ท่านตอบคําถาม ในส่วนที่สมาชิกขอถามมา แล้วก็มีความเห็นมาเล็กน้อยครับ ขออนุญาตท่านประธานครับ