ท่านประธานสภา ท่านกรรมาธิการและ ท่านสมาชิกที่เคารพทุกท่านครับ ผมขออนุญาตที่จะสนับสนุนแล้วก็อยากที่จะหยิบ ในบางประเด็น ซึ่งทางท่านกรรมาธิการได้นําเรียนเสนอมาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในหัวข้อ ๕.๒.๓ เรื่องสนับสนุนการสร้างนวัตกรรมและคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา แล้วก็มีอีก ๒ ประเด็นถ้ามีเวลาผมจะขอพูดด้วยก็คือเรื่องบิ ก ดาตา หรือว่าคอนเนกเตด กัฟเวิร์นเมนต์ (Connected Government) หรือว่าอีกัฟเวิร์นเมนต์ แล้วก็อันสุดท้ายคือ ไซเบอร์ ซิเคียวริตี (Cyber Security) เรื่องแรกที่อยากนําเรียนเสนอก็คือว่าเห็นด้วยครับ ที่ทางท่านกรรมาธิการจะหยิบยกเรื่องเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ต ซึ่งผมถือว่าเปึนเส้นทางในการที่ สร้างความสะดวกในการเข้าถึงซึ่งข้อมูล แต่ว่าสิ่งที่เปึนหัวใจสําคัญของดิ จิทัล อีโคโนมี ก็คือตัวคอนเทนต์ อีโคโนมีนี่จะไร้ซึ่งความหมายทันทีถ้าหากว่าคอนเทนต์มันไม่มี ในเมืองไทยเราส่วนใหญ่เราเปึนผู้สร้างคอนเทนต์เยอะครับ แต่เราเปึนไปในลักษณะที่เรียกว่า เปึนเอสเอ็มอี คือรับจ้างผลิต คนที่เปึนเจ้าของคอนเทนต์กลับกลายเปึนคนต่างชาติ ซึ่งการที่เราจะมุ่งเน้นให้กับคนไทยเปึนคนสร้างคอนเทนต์นี่อันแรกเลยคือว่าต้องให้เขามี ความเปึนเจ้าของ เขาจะเปึนเจ้าของได้อย่างไรครับก็ต้องมีกระบวนการรับรองสิทธิ เช่นว่า ไปจดทะเบียนหรือว่าไปขึ้นทะเบียนเสีย แต่ว่าในกรรมาธิการนี้ไม่ได้กล่าวถึง พูดแต่เพียงลอย ๆ แต่ไม่ได้พูดถึงเน้นเรื่องการที่ไปจดทะเบียนที่ในต่างประเทศด้วย เพราะอย่าลืมครับว่า คนที่เปึนเจ้าของคอนเทนต์หรือว่าผู้สร้างคอนเทนต์มีความเปึนเอสเอ็มอีสูงมาก ดังนั้น กําลังหรือว่าพลังที่เขาจะไปจดในต่างประเทศนี่ ค่อนข้างจะมีความจํากัด แต่ว่าถ้าเรามี

โรดแมป (Roadmap)หรือว่ามีเส้นทางที่จะวางแผนให้เขาว่าถ้า สร้างงานแล้วจะไป จดทะเบียนในต่างประเทศนี่จะทําได้อย่างไรก็จะเปึนคุณูปการ แล้วอันที่ ๒ ครับ เมื่อเขาได้ เปึนเจ้าของคอนเทนต์แล้วเราต้องปกปัองสิ่งที่เขาเปึนเจ้าของงานนั้น การปกปัองนี่ก็ไม่ได้ หมายรวมถึงแต่เฉพาะในประเทศนะครับ ต้องหมายรวมถึงที่ต่างประเทศด้วย ในประเทศ ที่ประเทศไทยเปึนภาคีของสนธิสัญญาซึ่งเขาคุ้มครองสิทธิในด้านทรัพย์สินทางปัญญาของเรา เราก็ต้องไปติดตามแล้วก็คุ้มครองด้วย มีผู้หนึ่งกล่าวเอาไว้ครับว่าการที่จะเปึนเจ้าของ ทรัพย์สินทางปัญญานี้ ถ้าหากว่าไม่ได้รับการคุ้มครอง ก็เท่ากับว่าเราไม่ได้เปึนเจ้าของ ทรัพย์สินทางปัญญานั้น ๆ เลย ดังนั้นผมจึงเห็นด้วยกับท่านจิตร์ครับ ที่ท่านจิตร์ท่านพูด เอาไว้ว่ากระบวนการของเมืองไทยเราที่ยังมีความอ่อนมากคือเรื่องการคุ้มครองสิทธิหรือว่า การบังคับใช้กฎหมาย แต่ ณ ที่นี้ที่ผมพยายามเน้นก็คือว่าให้หมายรวมถึงในต่างประเทศด้วย ไม่ใช่แค่เพียงในประเทศไทย อีกประเด็นหนึ่งที่ผมขออนุญาตที่จะฝากเอาไว้ครับคือเรื่อง บิก ดาตา หรือว่าคอนเนกเตด กัฟเวิร์นเมนต์ หรือว่าอีกัฟเวิร์นเมนต์ ผมได้คุยกับเพื่อน ชาวเกาหลีเมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมาครับ ต้องยอมรับครับว่า ประเทศเกาหลีเขามี ความก้าวหน้าทางด้านอีกัฟเวิร์นเมนต์สูงมาก เขาพูดครับว่าแนวทางต่อไปที่เขากําลังทํา คือว่าทุกสถานีรถไฟหรือว่าทุกย่านชุมชนจะมีเครื่องคอมพิวเตอร์อยู่ ถ้าหากว่าเราป์วย หรือว่าปวดหัวหรือว่ามีความรู้สึกที่ไม่ดีนี่เราไปที่เครื่องนั้นแล้วก็รูดบัตรประชาชน รูดเสร็จแล้วประวัติมันก็จะขึ้นมาทันทีครับว่าเรามีประกันอยู่หรือไม่ หรือว่าอย่างไร เสร็จแล้วเขาก็จะบอกครับว่าให้เอาเครื่องมือที่อยู่ที่นี่ไปฟังที่หัวใจหรือว่า ที่ความดัน เมื่อพิจารณาแล้วทุกอย่างเขาก็ให้อ้าปากแล้วก็มีหมอนี่จะมาดูที่จอภาพ ในขณะนั้นเลยเมื่อดูเสร็จแล้วถ้าบุคคลคนนั้นนี่มีประกันอยู่เขาก็จะมีสคริปท์ (Script) ออกมาว่าให้คุณไปซื้อยาตามที่ออกมา แต่ถ้าคุณไม่มีประกันก็ให้รูดบัตรเครดิตเพื่อที่ให้ ออกมาว่าคุณจ่ายแล้ว

แล้วคุณก็สามารถที่จะไปซื้อยาตามสคริป ท์ที่จะออกมาจากเครื่อง เราอยากเห็น อย่างนั้นในประเทศไทย และผมคิดว่าเราก็สามารถที่จะทําได้ ประการสุดท้าย ผมขออนุญาตที่จะแตะไว้เพียงนิด ๆ เนื่องจากว่าท่านอาจารย์ธรรมรักษ์ท่านได้แตะไว้แล้ว คือเรื่องไซเบอร์ ซิเคียวริตี อย่างที่เราได้ทราบมาแล้วครับว่าเมื่อประมาณสักต้นป้ มีผู้สร้าง ภาพยนตร์ใหญ่มากได้ถูกแฮกเอาข้อมูลต่าง ๆ ออกมาแล้วก็เกือบที่จะมีการกระจายไปสู่ ทั่วโลก แต่ว่าเขาก็มีกระบวนการปกปัองอยู่ ผมค่อนข้างจะกังวลครับว่าถ้าหากว่าของเรามี การคอนเนกต์ (Connect) หรือว่ารวมข้อมูลต่าง ๆ แล้ว แต่ถ้ากระบวนการรักษาข้อมูล หรือว่าปกปัอง หรือว่าไซเบอร์ ซิเคียวริตีเราไม่ดีพอ ก็อาจจะมีปัญหาได้ในอนาคต ดังนั้น จึงใคร่ขอฝากท่านกรรมาธิการไว้ ๓ ประเด็นอย่างที่นําเรียนมาแล้ว ขอบพระคุณมากครับ