จรัส สุทธิกุลบุตร เสนอแนวคิดในการเป็นศูนย์กลางทางด้านคมนาคมในภูมิภาคอาเซียน โดยเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการเชื่อมโยงประเทศเพื่อนบ้านและขยายโครงข่ายทางหลวงและระบบรางเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ นอกจากนี้ยังพูดถึงการเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจและน้ำทางของประเทศไทยและเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐในการดำเนินการ
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม จรัส สุทธิกุลบุตร สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ลําดับที่ ๓๑ นะครับ ผมเห็นด้วย กับรายงานการที่ประเทศไทยเราจะเปึนศูนย์อาเซียนนะครับ โดยเฉพาะรายงาน ของดอกเตอร์สุทัศน์ เศรษฐ์บุญสร้าง ที่เสนอ ๖ ข้อในการปฏิรูป ในฐานะที่ผมเปึน คณะทํางานด้านโลจิสติกส์เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน ผมจะขอพูดถึงข้อเสนอที่ ๒ นะครับ นั่นก็คือเรื่องการส่งเสริมให้ประเทศไทยเปึนศูนย์กลางทางด้านคมนาคมในภูมิภาค ในการทํางานของคณะเชื่อมโยงโลจิสติกส์ของคณะผมที่ทํางานนั้น ผมได้ไกด์ไลน์ (Guideline) จากดอกเตอร์สุทัศน์ในการที่เราจะเปึนศูนย์กลางอาเซียนในการที่จะทํางานนะครับ
ไม่ว่าจะเปึนด้านทางอากาศ ทางน้ํา ทางบก หรือแม้กระทั่งเรื่องบรอดแบนด์ ซูเปอร์ไฮเวย์ ที่ในรายงานได้พูดถึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่เราจะเปึนคอนเนกทิวิตีในการเชื่อมโยงต่าง ๆ ตรงนี้ ในอดีตที่ผ่านมาเราเคยภาคภูมิใจว่าในกลุ่มประเทศซีแอลเอ็มวี หรือในโลกใบนี้ เรามีขีดความสามารถด้านโลจิสติกส์หรือการคมนาคมนั้นอยู่ในอันดับที่ ๔๖ เมื่อป้ ๒๐๑๑ แต่ ณ ปัจจุบัน ๒๐๑๕ เราเลื่อนไปอยู่ที่อันดับที่ ๗๖ มันเกิดอะไรขึ้น นั่นก็ คือ ขีดความสามารถในการที่เราจะเปึนศูนย์กลางคมนาคมลดลงหรือเปล่า มันจะไปเสริม ในการที่เราจะเปึนศูนย์กลางอาเซียนได้อย่างไร เพราะฉะนั้นผมจึงจะขอพูดเรื่องโลจิสติกส์นะครับ ปัจจุบันประเทศไทยเรามีโครงข่ายทางหลวงอาเซียน เอาเฉพาะทางหลวงอาเซียนนะครับ เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านตามประตูต่าง ๆ อยู่ทั้งหมด ๑๒ เส้นทาง เปึนระยะทาง รวมทั้งหมด ๖,๗๑๔ กิโลเมตร เรามีระบบรางครอบคลุม ๔๗ จังหวัดในประเทศไทย มีระยะทางอยู่ประมาณ ๔,๐๐๐ กว่า ทั้ง ๒ อย่างนี้มันจะมาเสริมให้กับเราในอนาคต ได้อย่างไร เราจะเปึนศูนย์กลางอาเซียนถ้าเราได้เชื่อมจีเอ็มเอส คอร์ริดอร์ (GMS Corridor) และบิมสเทค คอร์ริดอร์ (BIMSTEC Corridor) โดยผ่านแนวความคิด นอร์ท-เซาต์ คอร์ริดอร์ และอีส ต์-เวสต์ คอร์ริดอร์ ผมจะขอลงลึกในการศึกษาในคณะทํางานของผมว่า เราแบ่งออกมาเปึน ๔ แกนตั้ง และ ๔ แกนนอนในการที่จะเชื่อมโยงต่าง ๆ นะครับ แกนแรก นั่นก็คือนอร์ท-เซาต์ คอร์ริดอร์ก็คือเส้นที่ผ่านทางประเทศไทยของเรา ข้างบนประเทศไทย ของเราก็คือประเทศพม่า บางส่วนของประเทศ สปป. ลาว และเหนือขึ้นไปนั่นก็คือยูนนาน หรือคุนหมิง ลงใต้ลงมาจนไปถึงปาดังเบซาร์หรือสะเดาหรือจะออกไปทางประเทศสิงคโปร์ นั่นคือแกนตั้งที่ ๑ แกนตั้งที่ ๒ ถ้าเราเขยิบมาทางทิศตะวันตก นั่นคือที่ประเทศพม่า ในวันก่อนคณะโลจิสติกส์เราได้เสนอเส้นทางบิ มสเทคตรงนี้อยู่นะครับ ตั้งแต่ข้างบน ของประเทศพม่านั่นก็คือ ประเทศอินเดียหรือบางส่วนของประเทศจีนลงมาที่มัณฑะเลย์ ผมอยากจะพูดในบางจุดนะครับและเดี๋ยวจะได้มาย้ํานะครับ มีเมียวดี มีมะละแหม่ง มีทวาย ออกไปสู่ทะเลด้านอันดามัน ด้านภาคใต้ของทางพม่า
แกนตั้งที่ ๓ เขยิบมาทางทิศตะวันออกนั่นก็คือผ่านประเทศ สปป. ลาว ประเทศ สปป. ลาว ข้างบนนั่นก็คือยูนนานหรือคุนหมิง ลงมาก็จะเปึนอุดมชัย เปึนหลวงพระบาง เปึนเวียงจันทน์ แล้วก็สามารถลงมาใต้มาถึงประเทศกัมพูชาได้นั่นคือแกนตั้งที่ ๓ แกนตั้งที่ ๔ อยู่ที่ ประเทศเวียดนาม เหนือประเทศเวียดนามไปประเทศจีนนั่นก็คือหนานหนิง ฮานอยลงมา ฮาติงห์ ดานัง ออกสู่อ่าวตังเกี๋ยหรือทะเลจีนใต้ นั่นคือ ๔ แกนตั้ง ๔ แกนนอนที่จะพาดผ่าน ประเทศไทย แกนแรกอย่างที่ผมบอกว่าให้จําชื่อมัณฑะเลย์ไว้ แล้วก็พาดจากมัณฑะเลย์ ออกทางจังหวัดแม่ฮ่องสอน บางส่วนของจั งหวัดเชียงใหม่ จังห วัดเชียงราย ออกจังหวัดพะเยา ออกประเทศ สปป. ลาว ออกอุดมชัย เมื่อออกอุดมชัยแล้วขึ้นไปข้างบน นั่นก็คือคุนหมิง ต่อจากอุดมชัยต่อไปอีกตรงไปก็คือฮานอยแต่ว่าต้องผ่านที่เดียนเบียนฟูก่อน ที่ฮานอยข้างบนฮานอยนั่นก็คือหนานหนิง เมื่อกี้ในรายงานหรือผู้อภิปรายก่อนหน้า ก็บอกแล้วว่าประเทศจีนเป่ดช่องทางที่ลงมาสู่อาเซียนของเราก็คือที่หนานหนิงและคุนหมิง เราสามารถที่จะเชื่อมโยง นั่นคือเส้นแนวนอนของภาคเหนือตอนบน เส้นแนวนอนที่ ๒ ก็จับมาที่ทางแม่สอด แม่สอดออกเมียวดี ในวันก่อนในรายงานเราบอกว่าออกเมียวดี เราเข้ากอกาเร็กเราสามารถขึ้นเหนือไปเส้นทางบิมสเทค ไฮเวย์ (BIMSTEC Highway) ได้ นั่นก็คือไปทางประเทศอินเดียได้ พาดทางแม่สอดแล้วก็สามารถออกมาทางจังหวัดอุตรดิตถ์ หรือทางจังหวัดพิษณุโลกได้ก็ออกสู่ประเทศ สปป. ลาวที่เวียงจันทน์ได้ หรือแม้กระทั่งลงใต้ มาอีกนิดหนึ่งเราก็ยังสามารถที่จะไปแขวงคําม่วนได้ นั่นคือเส้นแนวนอนที่ ๒ เส้นแนวนอนที่ ๓ ก็จากทวาย จังหวัดกาญจนบุรีออกจังหวัดมุกดาหารเพื่อสู่สะพานมิตรภาพแห่งที่ ๒ ออกสะหวันนะเขตไปที่ดานัง หรือจะลงใต้จากจังหวัดกาญจนบุรีแล้วเราก็จะผ่าน จังหวัดสระแก้ว แล้วก็ออกประเทศกัมพูชาได้ ผมจะบอกแกนที่ ๔ นั่นก็คือแกนเชื่อมระหว่าง อ่าวไทยกับอันดามัน ในรายงานของคณะโลจิสติกส์ครั้งก่อนก็มีการพูดถึงนั่นก็คือการเชื่อม อ่าวไทยกับอันดามัน ซึ่งจริง ๆ แล้วมันก็คือการเชื่อมทะเลจีนตอนใต้กับมหาสมุทรอินเดีย แบบที่ในรายงาน นั่นคือ ๔ แกนตั้ง ๔ แกนนอน ผมขอเจาะลงอีกนิดหนึ่งที่ท่านไกรราศ ได้พูดถึงว่าในเส้นแนวนอนที่ ๒ และที่ ๓ ที่ผมบอกว่าผ่านทางประเทศ สปป. ลาว โดยที่ด่านชายแดนของเรานั้นมีตั้งแต่จังหวัดเลย จังหวัดหนองคาย จังหวัดนครพนม แล้วก็จังหวัดมุกดาหาร ๒ สะพานตรงนี้สามารถที่จะเชื่อมไปสู่ภาคกลางของทาง ประเทศเวียดนามได้นั่นก็คือที่ฮาติงห์ซึ่งจะเปึนเขตเศรษฐกิจพิเศษอันใหม่ของทาง
ประเทศเวียดนามที่จะเปึนท่าเรือน้ําลึก ซึ่งจากฮาติงห์ตรงนี้ก็สามารถที่จะขึ้นเหนือไปฮานอย และไปที่หนานหนิงได้ เส้นที่จะออกไปทางฮาติงห์ใกล้ที่สุดนั่นก็คือผ่านสะพานมิตรภาพ ที่จังหวัดนครพนม ซึ่งเมื่อกี้ท่านไกรราศได้บอกแล้วว่า ๕ กลุ่มจังหวัดทางภาคอีสานตรงนั้น จะได้ประโยชน์นั่นก็คือการเจาะภูพานก็จะได้ประโยชน์ทั้งจังหวัดสกลนคร จังหวัดกาฬสินธุ์ แล้วก็จังหวัดนครพน มที่จะออกสู่ฮาติงห์ได้ อีกเส้นทางหนึ่งที่ลงมาอีกหน่อยนั่นก็คือ จังหวัดมุกดาหารที่จะออกสะหวันนะเขตแล้ว ก็ไปที่ดานัง ถ้า ๔ แกนตั้ง ๔ แกนนอนนี้ เสร็จสมบูรณ์ผมว่าการที่เราจะเปึนศูนย์อาเซียนน่าจะเปึนไปได้ แล้วก็จะมีความเข้มแข็ง และจะเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขั นของเรา ผมขอจบประโยคสุดท้ายว่า ผมมีความเชื่อว่าทุกทรานแซกชัน (Transaction) ที่วิ่งบนระบบโลจิสติกส์มันจะสร้างมูลค่า ทางเศรษฐกิจ กราบขอบพระคุณครับ