ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผู้แทนจากจังหวัดลําพูน ผมเห็นด้วยกับ คณะกรรมาธิการในการที่เตรียมความพร้อมในการที่ประเทศไทยจะเข้าสู่ประเทศผู้สูงวัย ในอนาคตอันไม่ไกลนัก เมื่อเราเตรียมความพร้อม เมื่อปัญหาเข้ามาถึงมันก็จะไม่เปึนปัญหา ต่อไป ผมขออนุญาตได้แสดงความคิดเห็นใน ๒-๓ ประเด็นว่าในอดีตที่ผ่านมานั้น เมื่อไม่นานนักทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเรามีการสร้างศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ขึ้นเปึนจํานวนมาก เมื่อระยะหนึ่ง เมื่อการวางแผนครอบครัวของท่านมีชัย วีระไวทยะ ประสบความสําเร็จ ปรากฏว่าเด็กเราก็น้อยลง ศูนย์บางศูนย์ก็จะกลายเปึนศูนย์ร้างไป เช่นเดียวกับในโรงเรียนประถมศึกษาหลาย ๆ แห่งในต่างจังหวัด ถ้าเราได้พัฒนาศูนย์พวกนี้ ต่อมาเราก็คงจะต้องเปึนศูนย์ผู้สูงวัย หรือศูนย์ผู้สูงอายุไป ผมเห็นด้วยว่าการที่จะให้ผู้สูงอายุ มาอยู่รวมกันนั้นต้ องมีกิจกรรมให้เขาได้ทํา เปึนไปได้ไหมว่าอย่างในวัดถ้าทางศาสนาพุทธ นี่ มีวัด มีศาลาวัดไปอยู่รวมกัน แล้วก็มีกําหนดวัน ให้มี อสม. เข้าไปตรวจร่างกายบ้าง

ไปวัดความดันบ้าง ไปให้เรื่องของหลักโภชนาการบ้าง อะไรต่าง ๆ เหล่านี้ก็จะทําให้ผู้สูงวัย ทั้งหลายนั้นได้ห่างไกลจากโรค ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการอยู่ การกิน เพื่อที่จะปัองกัน โรคทั้งหลายต่าง ๆ ประการต่อมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นเปึนองค์กรที่จะดูแล พี่น้องประชาชนในพื้นที่ แล้วก็เปึนหน่วยเล็ก ๆ สามารถดูแลได้ทั่วถึง ให้ความเปึนอิสระของ ท้องถิ่นในการที่จะใช้ดุลยพินิจในการแก้ปัญหาในท้องถิ่นให้ได้ อย่างเช่นทุกวันนี้เรามี ระเบียบที่จะต้องปฏิบัติมากมาย บางครั้งในระเบียบนั้นก็กลายปัญหาที่จะแก้ไขปัญหา ในสังคมได้ ถ้าเราให้ความเปึนอิสระกับการบริหารงานท้องถิ่น ท้องถิ่นมีปัญหาอะไร ผู้บริหารสามารถแก้ได้โดยไม่มีกรอบระเบียบเปึนตัวกรอบไว้ ก็จะสามารถแก้ปัญหาให้ลุล่วง ไปได้ในพื้นที่ ประการหนึ่ง ประการต่อมา ท่านประธานที่เคารพครับ การสร้างครอบครัว ที่อบอุ่น ในสภาวะสังคมเราปัจจุบันนี้เราต้องยอมรับว่าเมื่อจบการศึกษาก็ต้องไป แสวงหางานทํา บางครั้งไม่ได้อยู่ใ นพื้นที่

โดยเฉพาะข้าราชการปัญหาที่ง่าย ๆ ข้าราชการหลาย ๆ รายอยากจะย้ายกลับภูมิลําเนา เพื่อดูแลครอบครัว ดูแลบิดา มารดา ผู้สูงวัยทั้งหลาย ไม่สามารถย้ายกลับภูมิลําเนาได้ ก็เปึนปัญหาอย่างหนึ่ง ถ้าเราแก้ในระบบราชการได้ก็จะสามารถแก้ปัญหาเรื่องความอบอุ่น ในครอบครัวได้อีกประการหนึ่ง อยากจะฝากทางคณะกรรมาธิการไปศึกษาดูว่าเปึนไปได้ไหม ว่าข้าราชการที่จะย้ายกลับภูมิลําเนาให้เขาสามารถย้าย สับเปลี่ยนกันได้ง่ายขึ้นกว่าที่เปึน ปัจจุบันนี้ อีกประการหนึ่งท่านประธานที่เคารพครับ ในระบบการสวัสดิการผู้สูงวัย ผมขออนุญาตผมเคยเสนอต่อคณะกรรมาธิการปฏิรูปเศรษฐกิจ การเงินและการคลังว่า ทําอย่างไรที่เบี้ยผู้สูงอายุ เบี้ยยังชีพที่เราจ่ายกัน ทุกวันนี้เปึนเงินที่ ผู้สูงอายุพยายามที่จะ เรียกร้องรัฐบาลจากเคยได้ ๖๐๐ บาทเปึน ๘๐๐ บาท ขอ ๘๐๐ บาทเปึน ๑,๐๐๐ บาท เปึนไปได้ไหมว่าเราเตรียมการตั้งแต่เดี๋ยวนี้โดยใช้ระบบภาษีเข้ามาเปึนตัวช่วย ที่ผมเคย นําเสนอยกตัวอย่างว่าคนอายุ ๑๕ ป้ เริ่มตั้งแต่ ๑๕ ป้ไปซื้อของตามร้านต่าง ๆ ซึ่งมีภาษีรวม ในสินค้านั้นอยู่แล้วบันทึกลงไปเลยใช้เลข ๑๓ หลัก เลขบัตรประจําตัวประชาชน ๑๓ หลัก นาย ก วันนี้ซื้อสินค้ามา ๑๐๐ บาทจ่ายภาษีไปแล้ว ๘ บาทก็ลงเลย พอครบวัยเกษียณอายุ ที่ท่านจะขยายว่าเกษียณอายุ ๖๕ ป้หรือ ๗๐ ป้ก็แล้วแต่ พอเกษียณอายุปัูบเอาเงินที่สะสมไว้ ตลอดชีวิตในการซื้อสินค้าเอามาคิดคํานวณว่าคนคนนั้นจะได้คืนเท่าไร รัฐบาลจะคืนให้ กี่เปอร์เซ็นต์ รัฐบาลจะสมทบให้เท่าไร และเฉลี่ยจะคืนเปึนรายเดือนหรือจะเปึนก้อน เปึนบําเหน็จก็สุดแล้วแต่อันนี้ก็คิดอย่างหนึ่ง เมื่อถ้าเราทําอย่างนี้ได้แล้วแทนที่ผู้สูงวัย จะมาเปึนภาระในการงบประมาณจากภาครัฐก็ไม่ต้องมาเรียกร้องว่าจะได้ ๑,๐๐๐ บาท จะได้ ๘๐๐ บาท คุณชําระคุณจ่ายภาษีไว้มากคุณก็จะได้คืนมาก และไม่ใช่เปึนการให้เห็นว่า เปึนเรื่องของมาขอ แต่ว่าเปึนหน้าที่ที่รัฐจะต้องจัดการให้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ก็จะทําให้ผู้สูงวัยนั้น มีความภาคภูมิใจว่าไม่ได้มาขอจากรัฐบาล แต่เปึนเงินที่เราได้สะสมไว้ตั้งแต่เรายังมีกําลัง ในการที่จะจับจ่ายใช้สอย และฝากท่านคณะกรรมการได้นําไปพิจารณาต่อไปครับ ผมขออนุญาตนําเสนอเพียงเท่านี้ในเวลาอันน้อยนะครับ ต้องกราบขอบพระคุณ ท่านประธานครับ