วินัย ดะหลัน หารือเรื่องสิทธิและศักดิ์ศรีของมุสลิมในประเทศไทย

ขอบคุณมากครับท่านประธาน ผม วินัย ดะห์ลัน สปช. หมายเลข ๑๘๕ ขออนุญาตเสริมเพิ่มเติมจากคําถามที่ท่านสมาชิก ได้พูดถึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นในเรื่องของศาสนา ขอเน้นในเรื่องของศาสนาอิสลาม มีท่านสมาชิกพูดเรื่องของศาสนาอิสลามอยู่ทั้งหมด ๔ ท่าน ท่านอาจารย์นิรันดร์ ท่านนิอาแซ ท่านกูไซหม๊ะวันซาฟ้หน๊ะ แล้วก็ท่านอาจารย์สุชาติ ก็ต้องขอเรียนอย่างนี้ครับว่า ในคณะกรรมาธิการของเรานั้นได้พูดในเรื่องของวัฒนธรรมในเชิงศาสนาอยู่ค่อนข้างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของศาสนาอิสลาม เราคุยกันในประเด็นเรื่องของการใช้ศาสนา ในการสร้างคุณค่าทางเศรษฐกิจ ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนที่สุดในกรณีของศาสนาอิสลาม ก็คือเรื่องของฮาลาล ในเรื่องนี้นั้นก็ได้มีอยู่ในรายงานที่ได้มอบให้กับท่านสมาชิกได้อ่าน มีเรื่องของอุตสาหกรรมและวัฒนธรรมฮาลาล ในกรณีของวัฒนธรรมนั้นก็จะพูดในเรื่องของ การท่องเที่ยว และในเรื่องของทางการแพทย์ฮาลาล นอกจากนั้นผมก็อยากจะเรียนว่า ในส่วนของศาสนาอิสลามนั้น ในกรณีของประเทศไทยเราอาจจะอยู่ในข่ายที่เปึนข้อยกเว้น หลายเรื่อง

ซึ่งผมมีโอกาสที่ได้ไปบรรยายในหลายประเทศได้บอกเลยว่ากรณีของประเทศไทยแม้ว่า จะมีมุสลิมอยู่เพียง ๕-๗ เปอร์เซ็นต์ แต่ว่ามุสลิมในประเทศไทยนั้นมีสิทธิและศักดิ์ศรี เทียบเท่ากับคนไทยในกลุ่มอื่น ทางรัฐบาลไม่ว่าจะในชุดไหนให้ความสําคัญกับเรื่องของ คุณค่าของมุสลิมมาโดยตลอด ในประเด็นเรื่องของความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ๓ จังหวัด ชายแดนภาคใต้หลายเรื่องนั้นถ้าเรามองกันนั้นเปึนประเด็นในเชิงการเมือง ในเชิงประวัติศาสตร์ก็ค่อย ๆ แก้ไขกันไป ผมจะยกตัวอย่างที่ประเทศไทยเราได้รับโอกาส จากทางผู้ปกครองทางรัฐบาล ผมยกตัวอย่างเช่นประเทศไทยเปึนประเทศเดียวในโลกนี้ ที่มีกฎหมายระบุมาเลยว่ามีหน่วยงานไหนที่ดูแลในเรื่องของกิจการในศาสนาอิสลามนั่นคือ พระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. ๒๕๔๐ ไม่มีประเทศอื่นเลยที่ระบุไว้ ว่าเรื่องขององค์กรในศาสนาอิสลาม เรื่องของศาสนาอิสลามนั้นดูแลโดยองค์กรสูงสุดของ ศาสนาอิสลามก็คือคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย การได้มาของคณะกรรมการ กลางอิสลามแห่งประเทศไทยเปึนลักษณะของการเลือกตั้งและรูปแบบเดียวกับทางการเลือก ส.ส. ก็คือมุสลิมทุกคนมีสิทธิ มีเสียงในการที่จะเลือกผู้ปกครองหรือผู้ที่ดูแลผลประโยชน์ของเขา มีเรื่องของธนาคารอิสลาม มีเรื่องของการสนับสนุน มีเรื่องของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ ฮาลาล มีการจัดสรรงบประมาณให้กับองค์กรในศาสนาอิสลามในทุกระดับ อันนั้นก็เปึนเรื่อง ที่อยากจะให้พวกเราได้มองในมุมที่ดี ในเรื่องของวัฒนธรรมนั้นก็เรื่องหนึ่ง ผมขออนุญาต ท่านประธานนะครับ นอกเหนือจากเรื่องของศาสนาแล้วนั้นพอดีในฐานะที่ผมเปึนสมาชิก คนหนึ่งอยู่ในคณะกรรมาธิการชุดนี้เราคุยกันในเรื่องของสมัชชาวัฒนธรรม ผมก็เห็นว่า มีท่านสมาชิกบางท่านพูดถึงเรื่องว่ามันจะไปซ้ําซ้อนกับงานที่อยู่ในทางกระทรวง ผมก็ อยากจะได้เรียน ผมคิดว่าขณะนี้นั้นเราอยู่ในเรื่องของพัฒนาการของสังคม แต่เดิมนั้น กระทรวงมหาดไทยดูแลหมด ภายหลังนั้นค่อย ๆ ผ่องถ่ายอํานาจให้กับประชาชน เรามี อบต. อบจ. หรือแม้กระทั่งเรื่ องของ ส.ส. ขณะนี้น่าจะเปึนวัฒนธรรมในเรื่องของ การพัฒนาการของสังคมอีกด้านหนึ่ง นั่นก็คือการที่เราจะให้ผู้ที่เกี่ยวข้องในวิชาชีพเขาดูแล ในส่วนของเขาเองเปึนที่มาเรื่องของสมัชชาวัฒนธรรมที่จะให้ศิลป่น แล้วก็คนที่อยู่ ทางด้านวัฒนธรรมนั้นดูแลผลประโยชน์ของเขา ทางหน่วยราชการนั้นเคยดูแลมาเปึน ระยะเวลาหนึ่งแล้วเราลองดูสิว่า อีกส่วนหนึ่งถ้าให้บุคลากรที่อยู่ในส่วนที่ดูแลงานทางด้านนี้ เขาได้ดูแลตัวของเขาเองจะเปึนประโยชน์หรือว่าจะมีมิติในเรื่องของการพัฒนาการไปเปึน

ในลักษณะไหน ขอบคุณสมาชิกบางท่านบอกว่า ๒๐๐ ล้านบาทนั้นน้อยไป จริง ๆ เราคุยกัน ถึง ๕๐๐ ล้านบาทเลยนะครับ แต่อย่างไรก็ตามในที่สุดแล้วก็เห็นว่าตัวเลขนั้นขึ้นอยู่กับ สถานะทางการคลังของทางรัฐบาล เราเชื่อว่าถ้าเราเสนอไป ๒๐๐ ล้านบาทรัฐบาลเห็นว่า น้อยไปอาจจะให้พันล้านบาทก็ได้ ผมก็เชื่อว่าทางรัฐบาลก็เห็นในลักษณะเดียวกันว่า การพัฒนาสังคม พัฒนาประเทศนั้น วัฒนธรรมนั้นเปึนตัวอย่างที่สําคัญอีกอันหนึ่ง มีเรื่อง ของทางสมาชิกหลายท่านพูดว่าทางกระทรวงวัฒนธรรมนั้นเปึนกระทรวงเกรดซี จริง ๆ แล้วในเรื่องนี้เราคุยกันว่าเราไม่ได้มองเลยว่ากระทรวงวัฒนธรรมเปึนเกรดซี ผมคิดว่า เรามีตัวอย่างที่ชัดเจนนะครับ ในมหาวิทยาลัยที่ผมสังกัดอยู่เรามองกันว่าคณะโน้นเกรดเอ คณะนี้เกรดบี (Grade B) จริง ๆ แล้วมีบุคลากรที่ได้แสดงให้เห็นว่าขึ้นอยู่กับผู้บริหาร ในแต่ละคณะในการที่จะทําให้หน่วยงาน

ไม่ว่าจะเปึนกระทรวงหรือว่าเปึนคณะนั้นจะอยู่ในเกรดไหน มีบุคคลท่านหนึ่งท่านเปึนคณบดี ในคณะที่อาจจะไม่ใหญ่นัก ในที่สุดท่านก้าวขึ้นมาเปึนอธิการบดีของมหาวิท ยาลัย วันนี้ ท่านขึ้นมาเปึนประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ เจ้านายผมเอง ท่านอาจารย์เทียนฉาย อันนั้น เปึนตัวอย่างที่ดีที่สุดในการที่จะแสดงให้เห็นว่าศักยภาพของบุคคลนั้นมันใหญ่กว่าเรื่องของ ขนาดของหน่วยงาน ขอบคุณมากครับ