กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพค่ะ ดิฉัน กัญญ์ฐญาณ์ ภู่สวาสดิ์ หมายเลข ๐๐๔ จากจังหวัดพิษณุโลก สําหรับในประเด็น ที่ขอเพิ่มเติมนะคะ ในเรื่องของวัฒนธรรม การสืบสานศิลปะ วัฒนธรรม ในประเด็นแรก เรื่องของกองทุนวัฒนธรรมที่จัดตั้งขึ้น จริง ๆ ในส่วนที่ท่านให้ความหมายไว้ว่าวัตถุประสงค์ เพื่อจะสนับสนุนการดําเนินงานภายใต้แผนแม่บท เพราะฉะนั้นสิ่งที่อยากจะฝากนะคะ ว่าในเรื่องของศิลป่นที่ตกทุกข์ได้ยากค่ะ ดิฉันจําได้ว่าครั้งแรกมีการพูดถึงเรื่องนี้นะคะ แต่ครั้งนี้ไม่เห็นพูดหรืออาจจะอยู่ในส่วนของการดําเนินการก็ได้ แต่ไม่อยากให้ลืมนะคะ เพราะว่าสิ่งที่เราเปึนห่วงคือภาพที่ออกจากทางสื่อมวลชนปัจจุบันก็จะเห็นเปึนศิลป่น ตอนที่เขายังดี ๆ เขาก็สร้างความบันเทิงใจ แล้วก็ที่สําคัญเขาเปึนสื่อต่อการที่ จะ เสริมสร้างศิลปะ วัฒนธรรมให้กับเรานะคะ แต่ว่าเราก็ต้องดูแลเขาด้วยนะคะ ดิฉันมองว่าเปึนกลุ่มคนที่ขาดการเหลียวแล ถึงแม้จะให้รางวัลศิลป่นแห่งชาติ แต่ในส่วนนี้ ดิฉันไม่ได้หมายถึงว่าเฉพาะผู้ที่ได้รับแต่งตั้งเปึนศิลป่นแห่งชาตินะคะ ดิฉันว่าใครก็ตาม

ที่ก้าวเข้ามาสู่ในส่วนของวงจรของเรื่องการที่จะต้องสืบสานวัฒนธรรมทั้งหลาย ดิฉันว่า เขาก็ควรจะต้องได้รับการดูแลจากรัฐ ในเรื่องของสวัสดิการต่าง ๆ ค่ะ โดยเฉพาะ ในเรื่องของหลักประกันความมั่นคงให้กับชีวิตของเขาด้วย วันนี้เรามีกองทุนการออมแห่งชาติ เกิดขึ้น ก็เปึนส่วนหนึ่งที่จะช่วยเขาได้กับอีกส่วนหนึ่งดิฉันมองว่าหลักประกันเช่นประกันชีวิต คือเขาไม่มีเงินทุนที่จะให้หรือว่าอาจจะไม่มีการแนะนําในเรื่องนี้ แต่ว่าส่วนหนึ่งเราพอจะใช้ กองทุนสนับสนุนส่วนนี้ให้เขาได้ไหมนะคะ ในเรื่องของเบี้ยประกันอะไรทั้งหลาย เพราะไม่ใช่ ว่าพอเขามีเงิน บางทีเขาก็จะลืมนึกในส่วนนี้ สําหรับที่เขาจะต้องดูแลชีวิตเขาในบั้นปลาย ก็ฝากตรงนี้ไว้ด้วยนะคะท่าน กับอีกส่วนหนึ่งคือเรื่องของการอนุรักษ์โบราณสถานทั้งหลาย ดิฉันเจอเมื่อตอนน้ําท่วมเมื่อป้ ๒๕๕๔ โบราณสถานเราหลายแห่งก็ถูกได้รับผลกระทบ แล้วก็อีกประการหนึ่งมันก็จะมีข่าวคราวในเรื่องของอย่างเช่นตลาดร้อยป้ หรือว่าสิ่งที่เปึน โบราณสถานหรือเปึนอะไรในด้านวัฒนธรรม แหล่งเรียนรู้ ถูกไฟไหม้ ถูกด้านอัคคีภัย มันเลยมองให้เห็นว่าแล้วที่ผ่านมาเราไม่ได้มีการทํานุบํารุงรักษาหรือว่าดูแลในเรื่องของระบบ ไฟฟัาหรืออย่างไร อะไรอย่างนี้นะคะ ก็ฝากให้ดูตรงนี้ด้วยว่าบางทีการทํานุบํารุงมันก็ต้อง รวมหมายถึงเรื่องต่าง ๆ ที่มันจะเกิดขึ้นด้วยนะคะ ส่วนอีกเรื่องหนึ่งนะคะคือสมัชชา ด้านวัฒนธรรม ดิฉันมองว่าไม่ค่อยเน้นเรื่องของเยาวชนเข้ามามีส่วนร่วม

จะเห็นว่าท่านผู้อภิปรายบางท่านก็ได้พูดไปแล้วว่าเยาวชนเองก็จะต้องเปึนผู้ที่จะต้องมา สืบสานในเรื่องศิลปะ วัฒนธรรม แต่ท่านจะเห็นว่าเวทีต่าง ๆ เราจะเห็นเด็กและเยาวชน น้อยมาก น้อยมาก แต่วันนี้มันเหมือนกับว่ามันเปึนเรื่องต้องส่งต่อไปทางในพื้นที่แล้วว่า มันไม่ใช่เรื่องของผู้ใหญ่ แต่จะต้องเอากลุ่มเยาวชนที่อยู่ในพื้นที่เข้ามามีส่วนร่วมด้วย ซึ่งตรงนี้ ดิฉันต้องฝากไว้ด้วยว่าไม่ค่อยมี ส่วนใหญ่จะเปึนเรื่องของผู้สูงอายุที่ทํากันเสียส่วนใหญ่ แต่ว่า เรื่องของเยาวชนที่จะได้รับการดูแลตรงนี้ดิฉันเองทํางานอยู่ภูมิภาคมาตลอดหลายจังหวัด พบว่าศิลป่นหลายคนพยายามจะเอาเยาวชนมาฝ๊กหัด แต่ปรากฏว่าเขาก็ไม่ได้รับสนับสนุน เรื่องของเงินค่าใช้จ่าย บางทีตัวผู้สืบสานตัวศิลป่นก็ต้องเปึนคนควักกระเปิาเอง เพราะฉะนั้น ตรงนี้เราอยากจะให้มี หรือจะเปึนกองทุนนี่จะส่งผ่านให้ไปสู่ในพื้นที่ให้ได้ กับอีกทางหนึ่ง ก็คือก็ต้องเป่ดระเบียบที่จะให้ท้องถิ่นสามารถให้การสนับสนุนได้กับกลุ่มเยาวชนที่จะสืบสาน ทางด้านศิลปะ วัฒนธรรมนี้ ซึ่งมีหลายจังหวัดที่หลายที่พยายามจะทํา แต่ก็ทํากันแบบ ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร ส่วนอีกเรื่องหนึ่งก็คือดิฉันมองว่าสิ่งที่สําคัญก็คือเราต้อง เก็บข้อมูลทุกอย่างไว้สําหรับที่จะส่งต่อให้กับลูกหลาน แต่ว่าเราก็ไม่ได้เอากระทรวงดิจิทัล (Digital) เข้ามา ซึ่งเรามองว่าเขาน่าจะเปึนกระทรวงที่ช่วยเราในเรื่องนี้ เพราะดิฉันว่า ข้อมูลทางด้านศิลป ะ วัฒนธรรมของเราหลายอย่างทั้งโบราณสถานทั้งหลายแต่ละพื้นที่ ไม่ได้ถูกเก็บอย่างเปึนระบบ แล้วมันก็ไม่ได้ถูกรวมศูนย์ไว้ที่ส่วนกลาง เพราะตรงนี้ถ้าเปึนไปได้ มันน่าจะเชื่อมกับเว็บไซต์ (Web site) ต่าง ๆ ซึ่งสามารถให้คนได้สืบค้นได้ แล้วเท่ากับ เปึนการเผยแพร่ไปด้วย ก็ฝากตรงนี้ไปด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ