ขอบคุณมากครับ ก่อนอื่นก็ต้อง ขอขอบคุณทางสมาชิกทั้ง ๑๕ ท่านนะครับ จดทุกประเด็นไว้หมด แต่ว่าอย่างไรก็ตามจะมี ประเด็นของบางท่านที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของกฎหมายมะนาว ผมก็จะขออนุญาตตอบไป ในประเด็นนั้นเท่านั้นนะครับ ประเด็นแรกเลยก็คือที่ท่านวสันต์ ภัยหลีกลี้ ท่านพูดถึง เรื่องของการเรียกรถกลับ กรณีการเรียกรถกลับว่าทั่วโลกเขาก็ทํากัน กรณีประเทศไทยไม่มี เรื่องนี้นั้น อย่างหนึ่งเลยก็อยากจะเรียนให้ทราบว่าประเด็นอันหนึ่งเปึนเรื่องของเพอร์เซพชัน (Perception) หรือว่ากรอบวิธีคิดของคนไทยด้วย

ในกรณีที่ผู้บริโภคนั้นบางครั้งก็จะให้ทางราชการคอยดูแลให้ เพราะฉะนั้นในเรื่องของการทํา กฎหมายของผู้บริโภคนั้น ส่วนหนึ่งก็เพื่อกระตุ้นให้ผู้บริโภคนั้นคุ้มครองดูแลตัวเองด้วย อันนั้นก็เปึนเรื่องหนึ่งแล้วก็คาดหวังว่า พ.ร.บ. คุ้มครองผู้บริโภคต่าง ๆ ในทุกฉบับ ทั้ง ๖ ฉบับนั้นจะช่วยให้คนไทยปรับวิธีคิดในกรณีที่จะปัองกันตัวเองนะครับ อีกเรื่องหนึ่ง ก็คือเรื่องที่ท่าน ว่าที่ร้อยเอก จิตร์ ศิรธรานนท์ ท่านพูดถึงเรื่องของสินค้าที่เกี่ยวข้องกับ เรื่องของจิตวิญญาณ เรื่องนี้นั้นท่านกูไซหม๊ะวันซาฟ้หน๊ะได้พูดไว้อย่างชัดเจนว่าเวลาท่าน กินอาหารที่ไม่ฮาลาลนั้นท่านรู้สึกไม่ดีเลย ท่านมีปัญหา อันนี้เปึนผลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของ จิตวิญญาณ ทางดับบลิวเอชโอ (WHO) นั้นกําหนดในเรื่องของนิยาม เรื่องของจิตวิญญาณ ถ้าเข้ามาในเรื่องของสป่ริชวล เซฟตี (Spiritual safety) พวกเราเมื่อวานนี้ผมก็ได้อภิปรายว่า บางทีเราไปใช้คําว่าเรื่องของทางปัญญา แต่ว่าที่ทางดับบลิวเอชโอนั้นพยายำมที่จะแสดง ความเข้าใจก็คือเรื่องของทางจิตวิญญาณ สิ่งที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของความเชื่อในเชิงศาสนา เรื่องนี้นั้นมีงานวิจัยทางการแพทย์ยืนยันชัดเจนว่ามีผลกระทบต่อสุขภาพ เพราะฉะนั้น ที่ท่านขอว่าหลายเรื่องนั้นมันไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของจิตวิญญาณ ตรงนี้นี่เอง ก็จะเข้าไปดูว่าอะไรที่มันเกี่ยวข้องกับทางจิตวิญญาณเราก็จะคงไว้ ส่วนไหนที่ไม่เกี่ยวข้องนั้น ก็อาจจะไปสร้างปัญหาให้กับทางผู้ประกอบการได้ ในส่วนนี้ก็จะตัดออก แล้วก็ที่ท่านพูดถึง เรื่องของสินค้าที่จับต้องไม่ได้ ซึ่งอาจารย์วิทยาได้พูดไปแล้ว ในเรื่องของ พ.ร.บ. ของเรา เกือบทั้งหมดนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องของสินค้าที่เปึนผลิตภัณฑ์ ในส่วนของบริการนั้น เนื่องจากว่ามันมีประเด็นปัญหาหลายอย่าง ยกตัวอย่างเช่น ในเรื่องของกฎหมายมะนาวนั้น เรายังไม่สามารถที่จะหาตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของบริการได้ ก็คาดว่าเมื่อกฎหมาย ได้พัฒนาไปสักระยะหนึ่งแล้ว เรื่องของบริการก็คงสามารถที่จะเอามานําเสนอได้ กรณีอย่างนี้เราก็เลยยังไม่ได้ทําเรื่องของบริการ อีกท่านหนึ่งที่ท่านให้ข้อมูลที่น่าสนใจ อย่างยิ่งคือ ท่านศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ชาติชาย ณ เชียงใหม่ ท่านพูดถึงเรื่องของกฎหมาย ที่เกี่ยวข้องกับเรื่ องของส่วนบุคคล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการคุ้มครองผู้บริโภค ในเรื่องนี้ก็อยากจะเรียนให้ท่านได้สบายใจว่าสิ่งที่เราพยายามที่จะนําเสนอก็จะเปึน เรื่องของส่วนรวมเปึนหลัก ท่านอาจจะดูได้ในส่วนที่เราเขียนในกรณีของ พ.ร.บ. ความรับผิด ต่อความชํารุดบกพร่องของสินค้า ตรงนั้นในส่วนที่เปึนคํานํานั้นเกี่ยวข้องชัดเจนว่าการที่เรา ดูแลเรื่องของผู้บริโภคนั้น เพื่อที่จะพัฒนาคุณภาพของผลิตภัณฑ์ แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง

ก็คือเรื่องของการลดความเหลื่อมล้ําทางสังคม เรื่องนี้นั้นจะเปึนกลเม็ดอย่างหนึ่งในการที่จะ ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เปึนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของสังคมโดยรวม อีกท่านหนึ่ง ท่านกูไซหม๊ะวันซาฟ้หน๊ะท่านพูดถึงเรื่องของอาหารฮาลาล เรื่องนี้ก็อยากจะเรียนให้ทราบว่า เราคุยกันในเรื่องนี้มาโดยตลอด เพราะว่ามันมีอยู่เรื่องหนึ่งที่เวลาเราคุย กัน ในเรื่องของการคุ้มครองผู้บริโภคทางด้านจิตวิญญาณมักจะมีปัญหา เพราะหลายครั้ง ทางหน่วยงานราชการมีความรู้สึกว่าอาหารพวกนั้นมันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องของสุขภาพ กินอาหารที่ไม่ฮาลาลไปแล้วมันไม่มีผลต่อสุขภาพ กรณีอย่างนี้เราก็พยายามที่จะนําเสนอว่า จริง ๆ แล้วนิยามคําว่าสุขภาพมันเปลี่ยนแปลงไป มันมีทั้ง ๔ องค์ ทั้งเรื่องของกาย ใจ สังคม แล้วก็จิตวิญญาณ แล้วก็เรื่องที่ท่านพูดถึงเรื่องของ ๔ ข้อ ทางด้านการดูแลสิทธิผู้บริโภคนั้น ในส่วนนี้เราให้ไปถึง ๘ ข้อ เพื่อให้เปึนไปตามสากล ในส่วนของท่านอื่น ๆ ก็ต้องขอขอบคุณ เราก็ได้จดทุกประเด็นไว้หมดครับ ขอบคุณมากครับ