สภาปฏิรูปแห่งชาติ · ครั้งที่ ๕๗ · ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๘

ทิวา การกระสัง พูดถึงการขยายระบบโลจิสติกส์เพื่อเพิ่มการท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยเฉพาะการเชื่อมโยงระบบรางจากประเทศสิงคโปร์ผ่านภาคอีสานและจังหวัดโคราช โดยมีจังหวัดขอนแก่นเป็นอีกหนึ่งจังหวัดที่มีศักยภาพในการเป็นศูนย์กลางของระบบขนส่ง และเรียกร้องให้มีการปฏิรูปการบริหารจัดการระบบรางรถไฟให้ดีขึ้น

นายทิวา การกระสัง

ผมโลจิสติกส์อย่างเดียวครับท่านประธาน กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ทิวา การกระสัง สมาชิกเลขที่ ๐๙๒ จากจังหวัดบุรีรัมย์ โลจิสติกส์อย่างเดียวนะครับ กราบเรียนจริง ๆ แล้วผมเปึนคนมองโลกกว้าง ผมจะพูด โลจิสติกส์ในแง่ของการลงทุนแล้วได้เงินกลับมากับในมิติของการท่องเที่ยว ผมเชื่อว่าไม่เกิน ๑๐ ป้คนจะไม่รู้จักประเทศ คนจะรู้จักเมือง ในปัจจุบันก็เปึนอย่างนั้นแล้วแต่อาจจะยัง ไม่เยอะเราอาจจะไม่คิดในประเทศไทยนะครับ อย่างเราไปยุโรปเราเคยคิดไหมว่าเราไป

ประเทศฝรั่งเศส ไปประเทศอังกฤษ ไปประเทศเยอรมนี แต่เราไปปารีส ไปลอนดอน ไปแฟรงค์เฟ่ร์ส แล้วมาเอเชียเราไปที่ไหนครับ นักท่องเที่ยวจะพูดถึงโอซาก้า พูดถึงเกียวโต พูดถึงกรุงเทพฯ พูดถึงพัทยา พูดถึงภูเก็ต พูดถึงเขาใหญ่ เคยพูดถึงประเทศไทยไหม ไม่ครับ ไปประเทศกัมพูชา ไปประเทศเขมร จะพูดถึงเมืองพระนครวัด นครธม พนมเปญ ไปไซง่อน ไปฮานอย ไปเวียงจันทน์ ต่อไปในอนาคตอาเซียนหรือเอเชียก็จะเช่นเดียวกัน คนจะไม่รู้จัก ประเทศไทย เราจะต้องสร้างเมืองที่ให้เขารู้จักเกินกว่ากรุงเทพฯ พัทยา แล้วก็จังหวัดภูเก็ต จังหวัดเชียงใหม่ เดี๋ยวนี้คนรู้จักเราแค่ ๔ เมือง ในอีสานเพิ่มมาอีกเมืองหนึ่งคือจังหวัดบุรีรัมย์ การใช้ระบบโลจิสติกส์เพื่อหาเงินเพื่อการท่องเที่ยว ธรรมชาติของนักท่องเที่ยวถามว่า เมื่อเข้ามาในแต่ละภูมิภาคแล้วอยากจะนั่งเครื่องบินไปเที่ยวที่อื่นต่อไหม ไม่ครับ ชอบที่สุด คือโลจิสติกส์ในระบบราง ในอาเซียนท่านอาจจะพูดถึง ผมไม่อยากมองว่าต่อไปในอนาคต โลจิสติกส์ของประเทศให้มองแค่ระบบการขนส่งในประเทศแค่คน ๖๐ ล้านคน เราควรจะ มองถึงอาเซียนทั้งประเทศโดยตัดประเทศฟ่ลิปป่นส์และประเทศอินโดนีเซียออกไป เราคงจะ สร้างระบบรางข้ามมหาสมุทรไม่ได้ แต่เราจะต้องเชื่อมระบบรางจากประเทศสิงคโปร์เข้ามา ประเทศไทย เชื่อมเข้าไปทางเหนือผมอยากให้ผ่านทางภาคอีสานเพราะผมเปึนคนภาคอีสาน ผมเห็นท่านขีดเส้นสีแดงให้โคราชเปึนเซนเตอร์ (Center) ท่านไปเลยนะครับโคราชเดี๋ยวนี้ ถ้าท่านมาจากทางจังหวัดบุรีรัมย์ทางจังหวัดขอนแก่นเข้ามาถึงรถจะติดตั้งแต่สีคิ้วมาถึง กรุงเทพฯ ออกจากกรุงเทพฯ ไปรถจะติดตั้งแต่จังหวัดสระบุรีไปจนถึงโคราช เนื่องจากเรามี ระบบเชื่อมต่อแค่เมืองเดียว จริง ๆ แล้วเราสามารถจะสร้างเมืองที่เปึนศูนย์กลางของระบบ ขนส่งทั้งระบบถนนและระบบรางได้ ผมอยากจะให้ท่านเพิ่มไปอีกเมืองหนึ่งคือจังหวัด ขอนแก่น ถ้าท่านต้องวางระบบรางนะครับ ทางด้านเหนือจากเวียงจันทน์ท่านพูดถึงคุนหมิง ความจริงแล้วเส้นทางสายนี้ไปจนถึงทิเบต เสฉวน ซีอาน มีแหล่งท่องเที่ยวใหญ่อยู่ที่ตรงนั้น นักท่องเที่ยวเมื่อเข้ามาที่ประเทศไทยถ้าท่านอยากจะให้กรุงเทพฯ เปึนฮับ (Hub) ท่านต้อง คิดคนประมาณ ๑,๐๐๐ ล้านคน

ระบบรางเชื่อมต่อจากประเทศอินเดียตอนใต้ ประเทศบังกลาเทศ ท่านพูดแล้ว แต่ผมอยาก ให้ท่านคิดถึงทิเบต ประเทศเนปาล เสฉวน ซีอาน ไล่มาจนถึงเมืองเวียงจันทน์ ถ้าท่านใช้ จังหวัดขอนแก่นเปึนเซนเตอร์ ใช้ศูนย์กลางระบบรางที่จังหวัดขอนแก่น ท่านจะเชื่อมระบบราง ไปทางจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดมุกดาหาร ไปทางประเทศเวียดนามตอนกลาง จากจังหวัดขอนแก่น เข้ามาทางจังหวัดยโสธรไปจังหวัดอุบลราชธานี มีแหล่งท่องเที่ยวสําคัญอยู่ที่ตรงนั้นก็คือ ดอนสะเพ็ง น้ําตกหลี่ผี นักท่องเที่ยวเมื่อมาเอเชี ยแล้วไม่ต้องไปถึงน้ําตก ไนแองการา ที่ประเทศแคนาดา ท่านไปเลยที่น้ําตกหลี่ผี ดอนสะเพ็ง สวยมาก เพราะเปึนทางเชื่อมหักของ แม่น้ําโขง ซึ่งแหล่งท่องเที่ยวตรงนี้ถ้าท่านทําแล้วเชื่อมระบบรางจากจังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดบุรีรัมย์ แล้วก็ไปเมืองพระนคร ก็คือไปเมืองพนมเปญ จากจังหวัดบุรีรัมย์ไป ที่ประสาทนครวัด นครธม ก็ใช้เวลาแค่ ๑ ชั่วโมง ถ้ามีระบบราง เชื่อมต่อขนาดใหญ่ระบบนี้ประเทศไทยไม่ต้องทําอะไร อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเปึนการ ลงทุนที่น้อยที่สุดแต่ได้กําไรมากที่สุดลงทุนครั้งเดียวก็คือใช้ระบบรถไฟรางคู่ เมื่อท่านมีรถไฟ รางคู่เชื่อมต่อในระบบนี้เมืองที่ควรจะรู้จักอีกเมืองหนึ่งนอกจากภาคอีสาน นอกจากจังหวัด บุรีรัมย์แล้วเขาก็จะต้องรู้จักโคราช จังหวัดขอนแก่นเนื่องจากว่าคนมาแล้วจะไปตรงไหนก็ได้ เข้ามาจังหวัดขอนแก่นท่านทําระบบรางเชื่อมผ่านชุมแพ จังหวัดพิษณุโลก อําเภอแม่สอด ไปจนถึงประเทศบังกลาเทศ ประเทศอินเดียตอนใต้ อันนี้ก็ได้ นอกจากใช้ในการขนส่งสินค้า แล้วก็ยังใช้เพื่อการท่องเ ที่ยวได้อีก ประเทศไทยจะเปึนฮับที่แท้จริง สิ่งที่ผมอยากให้ท่าน ต้องปฏิรูป การปฏิรูปคือการยกเครื่อง ไม่ใช่เปึนปะผุ รัฐวิสาหกิจต่าง ๆ ที่ดูแลเรื่องระบบ โลจิสติกส์ทุกวันนี้ ไดโนเสาร์ตัวแรกก็ไปแล้ว คือการบินไทยไม่ปรับตัวเองตามโลกที่เปลี่ยนไป ทุกวันนี้คนใช้บริการอยู่ที่การบริการที่ดี ไม่ใช่นั่งเครื่องบินแล้วมีศักดิ์ศรีถ้านั่งการบินไทย โดยไม่ปรับตัวเองก็ล้ม เปึนไดโนเสาร์ตัวแรก ไดโนเสาร์ตัวต่อไปก็คือการรถไฟ แห่งประเทศไทย พาณิชยนาวีอะไรต่าง ๆ นี่ท่านต้องดูให้ดี ถ้าปรับได้ก็ปรับเลย ต้องตัดสินใจ เพราะว่าการปฏิรูปคือการยกเครื่อง ไม่ใช่เปึนปะผุ อะไรที่สามารถเปลี่ยนแปลงแล้วทําให้ ดีขึ้น ท่านต้องเขียนไว้ในรายงานของท่านด้วยนะครับ ขอขอบพระคุณครับ