กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่เคารพอย่างสูงครับ ท่านกรรมการ เพื่อนสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ผม เกรียงไกร ภูมิเหล่าแจ้ง สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ หมายเลข ๐๑๕ ท่านประธานครับ การพูดเรื่อง ปรองดองสมานฉันท์ผมว่าเปึนเรื่องที่พูดยากมาก ยากจริง ๆ ครับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในประเทศไทยหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นผมมองว่าในบางครั้งการปรองดองเกิดขึ้นแล้ว เราทําแล้ว

ในรัฐธรรมนูญกําหนดแล้ว กฎหมายบัญญัติแล้ว แล้วเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ กรรมาธิการรับรองได้ไหมครับ ไม่สามารถรับรองได้ ผมตอบแทน นําเรียนด้วยความเคารพ ว่าการปรองดองมันต้องเกิดจากความเข้าใจกันเสียก่อน การไม่เข้าใจกันหรือการแย่งชิง อํานาจและผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นที่ท่านกําลังจะทําให้เกิดการนิรโทษกรรม เกิดการปรองดอง อะไรต่าง ๆ นั้น ผมอยากถามว่าท่านทําถูกแล้วหรือ บ้านเมืองวุ่นวาย คนล้มตาย เศรษฐกิจ ฉิบหาย ขอโทษครับท่านประธาน ท่านมองความเปึนจริงสิครับ ถ้าเรามองกลับกันว่า ถ้าเหตุการณ์นี้ใครคือผู้เสียหาย นั่นคือประชาชนโดยทั้งสิ้น แต่ใครคือผู้ได้ประโยชน์ นักการเมืองครับ นักการเมืองโดยทั้งสิ้นที่เสี้ยมสอนผู้คนเหล่านั้นให้มาต่อสู้กัน รบราฆ่าฟันกัน เขาเปึนชาวรากหญ้าครับ ความรู้น้อย ยากจน สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่า ความเอารัดเอาเปรียบในสังคมไทยมันเกิดมาจากนักการเมือง ๒ ฝ์ายแย่งชิงอํานาจและ ผลประโยชน์กัน ถ้าผมมีอํานาจ มาตรา ๔๔ ผมจับประหารชีวิตหมดแล้ว แต่ผมไม่มีอํานาจ ท่านประธานครับ พูดถึงเรื่องมาตรา ๔๔ มันเหมือนกระบองที่คอยทุบคนที่ก่อ การไม่ดี ทุจริตคอร์รัปชัน โกงบ้านโกงเมือง ท่านประธานครับ แต่ในบางครั้งมันต้องใช้ในทาง สร้างสรรค์ด้วยมันถึงจะเกิดประโยชน์ต่อประเทศชาติ ท่านประธานลองนึกสิครับ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ๒๕๐ คน รวมทั้งท่านประธานด้วย ท่านรู้จักกันครบทุกคน หรือยังครับ มีความปรองดองเกิดขึ้นไหม นี่ต่างคน ต่างฝ์าย คิดเองพูดเองหมด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอรู้ว่าจะหมดวาระลงภายในวันที่ ๗ กันยายน เริ่มหดหู่ คนอภิปราย เริ่มน้อยลง บางคนเศร้าครับ อย่าคิดอะไรมาก ชีวิตคนเราอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เกิด แก่ เจ็บ ตาย เปึนเรื่องปกติ เพราะฉะนั้นผมอยากถามกรรมการกลับไปว่ารัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย ถ้ามีบทบัญญัติปรองดองสมานฉันท์แบบนี้แล้ว ท่านเคยดูของ ต่างชาติไหมครับ ต่างชาติสู้รบกันล้มตายหลายประเทศ เขาเคยกลับมาเขียนในรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรเขาไหม ท่านต้องเอามาวิเคราะห์ ท่านอย่าเอาเฉพาะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในประเทศไทยเท่านั้น บางทีมันเหมือนกับขายความไม่ฉลาด ผมไม่ได้ว่าโง่นะครับ ขายความไม่ฉลาดให้ต่างชาติเห็น นี่หรือสภาปฏิรูปแห่งชาติ เราต้องกลับไปคิดใหม่ ทําใหม่ แต่ถ้าท่านคิดดีแล้ว ไตร่ตรองดีแล้ว แล้วเอารัฐธรรมนูญต่างชาติทั้งหมดที่มีอยู่มาดูว่า มีบทบัญญัติเช่นนี้ ทําอย่างนี้ มาเปรียบเทียบปรองดอง นิรโทษกรรม คําว่านิรโทษกรรม

ถามว่าใครได้ใครเสีย พี่น้องเคยเปึนข่าว ชาวนายากจน ๒ คนตายายไปเก็บเห็ดในอุทยาน ป์าสงวน ถูกจับติดคุกหลายป้ ผมถามว่าใครเยียวยา ใครดูแล ในที่สุดศาลตัดสินพบความจริง ว่า ๒ ตายายไม่มีความผิดยกฟัอง เกิดขึ้นที่อําเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ครับ ถ้าจะเยียวยา จะปรองดองสมานฉันท์มันต้องครอบคลุมทุกพื้นที่ ทุกคดี ท่านประธานครับ มันต้องดูให้ละเอียดนิ ดหนึ่ง นี่ท่านทําแต่เรื่องเดียว เรื่องที่ท่านคิดว่ามันดีที่สุดแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าการดีที่สุดมันจะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ ต้องยอมรับว่าสังคมไทย ณ ปัจจุบัน ต้องยอมรับว่าสังคมไทยเมื่อรัก โลภ โกรธ หลง ยังคงอยู่

ยังมีนักการเมืองน้ําเน่าที่มาแสวงหาอํานาจและผลประโยชน์อยู่ในประเทศไทยแห่งนี้ การปรองดองสมานฉันท์อีก ๑๐ ป้ ๑๐ ชาติก็ไม่จบ ท่านกลับไปคิดว่าพรรคการเมืองใหญ่ ๒ พรรค หัวหน้าพรรค ๒ พรรค จับแต่งงานกันได้ไหม จูบปากกันได้ไหม มันไม่มีครับ ยากมากเอาพวกนั้นเข้าโรงเรียนละลายพฤติกรรม โรงเรียนคุณธรรมจริยธรรม ปลูกฝังสํานึก รักแผ่นดินเกิดมันถึงจะเริ่มเกิดความปรองดอง ทําความเข้าใจก่อนครับว่าคําว่าปรองดอง สมานฉันท์เกิดมาอย่างไร ใครเปึนคนทํา แล้วจุดสิ้นสุดคือใครได้ประโยชน์ ประเทศชาติ ได้ประโยชน์หรือไม่ ประชาชนได้ประโยชน์หรือไม่ ถ้าคิดได้อย่างนี้แล้วขอให้ท่านทํา คิดดีทําดีจิตใจดีตรงนี้ครับ ขอให้ท่านเจริญรุ่งเรืองครับ ขอบคุณครับ