ดํารงค์ ชี้แจงปัญหาการทำลายป่าต้นน้ำ เสนอแยกพื้นที่ป่าอนุรักษ์-ฟื้นฟูระบบนิเวศ

สภาปฏิรูปแห่งชาติ · ครั้งที่ ๓๙ · ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๘

ดํารงค์ พิเดช ชี้แจงปัญหาการทำลายป่าต้นน้ำลำธารซึ่งส่งผลกระทบต่อประชาชนจำนวนมาก โดยเสนอให้แยกพื้นที่ป่าอนุรักษ์ออกจากป่าชุมชน และเรียกร้องให้รัฐเร่งฟื้นฟูระบบนิเวศแทนการส่งเสริมกิจกรรมที่ทำลายป่า

นายดํารงค์ พิเดช กรรมาธิการ

กราบเรียนท่านประธานและสมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาติทุกท่าน จริง ๆ ผมก็ไม่อยากแสดงความคิดเห็นมากให้เพื่อนสมาชิก แสดงความคิดเห็น แต่บางอันก็น้อมรับแล้วก็มานั่งคิดแล้วผมก็ต้องชี้แจง เดี๋ยวประชาชน ทั้งประเทศจะเข้าใจผิดว่าคณะนี้ทํามาไปรังแกชาวบ้านชาวช่อง ไปต้อนคนลง ต้อนอย่างโน้น ต้อนอย่างนี้ อะไรต่าง ๆ ในพื้นที่ป่า ผมจะเท้าความนิดหนึ่ง นี่ประเทศไทยป่าเมื่อก่อนก็เป็น ป่าทั่วไป ป่าสงวนแห่งชาติทั้งหลาย ป่า ๘๔ ป่าสงวน ตอนหลังประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า พวกป่าอนุรักษ์ ป่าอนุรักษ์ตามกฎหมายและป่าอนุรักษ์ตามมติ ครม. ก็เพราะอะไร เพราะประเทศไทยตระหนักเรื่องต้นน้ําลําธาร เมื่อก่อนเราไม่เคยคํานึงเลย แม้แต่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จภาคเหนือต่าง ๆ ดอยอ่างขางต่าง ๆ เพื่อลดการทําไร่เลื่อนลอย ปลูกฝิ่นทั้งหลาย พระองค์ท่านคํานึงเรื่องต้นน้ําลําธาร ทุกพระองค์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถก็คํานึงเรื่องต้นน้ําลําธาร พวกเรา ก็ปลูกป่าต้นน้ําลําธารสมัยนั้น ผมคลุกคลีอยู่ ๓๐ กว่าปี โปรเจคท์ (Project) สุดท้ายผมทํา โครงการพัฒนาดอยตุง ผมถึงย้ายเขาเข้ากรุงเทพฯ เพราะฉะนั้น ๗๓ ล้านไร่ กรมป่าไม้ แบ่งออกเป็น ๓ กรม ก็แบ่งพื้นที่ครอบครอง ป่าอนุรักษ์ ป่าสงวนทั่วไป ป่าชายเลน แต่กรมป่าไม้มาแยกออก ไปดู ๖๔ ล้านไร่ ๗๓ ล้านไร่ เป็นป่าอนุรักษ์ต้นน้ําลําธาร รวมทั้ง อุทยานแห่งชาติเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ปัจจุบันนี้ลึกเข้าไปอีก ๒.๒ ล้านไร่ เหลือจริง ๆ ๗๐ กว่าล้านไร่ ที่เป็นกํามะหยี่อุ้มน้ําอยู่ของประเทศวันนี้ หมดแล้วหมดเลย ท่านจะเห็นที่จังหวัดน่าน ที่ผ่านมาคลุกเป็นสีกาแฟลงจากเขา ลงจากเขาท่วมบ้านท่วมเรือนหมด โล้นหมด ไม่มีใครพูดถึง พวกเราอยู่กันไกลไม่ได้เห็น นาน ๆ เกิดครั้ง น้ําท่วมก็โวยวายแต่ไม่ได้เห็น คนเห็นก็ไม่ได้รับ ก็โค่นไปเรื่อย ๆ วันนี้ผมจะแยกเรื่องป่าชุมชน คุณต้องแยกออกเป็น ๒ ประเภท ที่เราให้ทํากัน หมายถึงส่วนไข่ขาว ผมเปรียบเทียบไข่ขาว ไข่แดงก็แล้วกัน ไข่แดงพื้นที่อนุรักษ์ ๗๓ ล้านไร่ ไข่ขาวป่าสงวนประมาณเกือบ ๖๐ ล้านไร่ แล้วให้ประชาชนดูแลและค่อนข้างจะมั่นใจ ในพื้นที่ไข่ขาว ส่วนใหญ่เป็นคนพื้นราบ คนไทยเรา ๆ นี่ล่ะ ชนกลุ่มน้อยก็มีบ้าง อยู่ข้างล่าง แต่อีก ๗๓ ล้านไร่ พูดเป็นไทย ๆ คือส่วนใหญ่เป็นชนกลุ่มน้อยมีบัตรบ้าง ไม่มีบัตรบ้าง อพยพเข้ามาใหม่บ้าง พูดไทยยังไม่ได้บ้าง ก็เข้าไปเกาะกลุ่มกับพวกที่อยู่เคยชุดเดิมเกาะกัน กลุ่มก็อยู่อย่างนี้ วันนี้ฉลาดหน่อย รอบบ้านตัวเองไม่ทํา ไปทําไกลหน่อย มีรถปิกอัพก็ไปทํา ไกลหน่อย ท่านไปดูที่อมก๋อยสิครับ ท่านสมาชิกภาคเหนือย่อมรู้ดี วันนี้ปิง วัง ยม น่าน เป็นหัวใจหลักของเจ้าพระยา หมดแล้วหมดเลยต้นน้ําลําธาร โค่นทุกวันจากปีละประมาณ แสนสองแสนไร่ วันนี้ปี ๒๕๕๓ เป็นต้นมาถึงปี ๒๕๕๘ ปีละล้านไร่ทําลายป่าต้นน้ําลําธาร ท่านจะปล่อยอย่างไรครับ เราไม่ใช่ไม่ไว้ใจชนกลุ่มน้อยเรื่องโฉนดชุมชน เราก็อยากจะให้ใจจะขาด แต่ว่าความพร้อมยังไม่มี เรื่องการส่วนร่วมมันพูดโก้หรูหมดทุกคน สิทธิมนุษยชนอะไรต่าง ๆ ดีงามหมด สวยหรูหมด แต่เราต้องดูความพร้อมของเขา การมีส่วนร่วมเขาพร้อมไหม ให้ของขวัญไปแล้วเขาดูแลได้ไหม ส่วนใหญ่กับคนข้างนอกเป็นเดือดเป็นร้อนหมด คนในพื้นที่ไม่เดือดร้อน ทุกวันนี้ก็มีกรรมการกลาง กรรมการดูแลบนที่สูงใครครับ โครงการ พระราชดําริครับ มีทั้งโครงการหลวง โครงการเกษตรที่สูง บ้านเล็กป่าใหญ่ สถานีอะไรต่าง ๆ เต็มไปหมด เขาก็อยู่กันอย่างอุดมสมบูรณ์ใช้พื้นที่น้อย ไม่ไปทําลายป่า ปลูกไม้ผลเมืองหนาว รายได้คุ้มกว่าไร่ฝิ่นอีก ก็อยู่กันทุกวันนี้ กรมป่าไม้ กรมอุทยานแห่งชาติก็ ๓๐๐-๔๐๐ หน่วยงานดูแลกันอยู่ปกติดี ไม่มีใครคิดเป็นป่าชุมชนเลย ไม่มี เขาก็อยู่กันดี มีแต่คนข้างนอก เข้าไปส่งเสริมต้องอย่างนี้ ต้องอย่างนั้น ปั่นป่วนไปหมด เจ้าหน้าที่ของรัฐนี่ผมก็ยอมรับมีทั้งดี แล้วก็ไม่ดี หมู่บ้านชนกลุ่มน้อยมันก็มีทั้งดีและไม่ดี แต่ความไม่พร้อมเราอย่าเพิ่ง สภาพพื้นที่ มันจํากัดอยู่แล้ว คนมันมากขึ้น ๆ แต่ที่มันจํากัด แล้วไปอยู่บนที่สูง สิ่งของเสียอะไรต่าง ๆ ลงมาท่านไม่เห็นหรอก แล้ววันนี้ทันสมัยไม่ใช้ถางใช้ยาฆ่าหญ้าราดหมด ไม่ว่าปลูกพืชอะไร ไม่ถางแล้ว โค่นหมด และป่าพวกนี้ไม่เหมือนป่าข้างล่างนะครับ ป่าดิบเขาระบบรากลึก ๓-๔ เมตร เพราะกล้าไม้ก็ใช้เวลาเกือบ ๕ ปี ปีโตประมาณ ๕ นิ้ว โอกาสเป็นป่าธรรมชาติอีกครั้งไม่ได้ เป็นได้ต้องเปลี่ยนป่าใหม่ เอาสนเข้าไปปลูกมาก เพื่ออะไร ให้โตเร็วซับน้ําได้ เปลี่ยนสภาพใหม่หมด ท่านคิดดูสิครับคนไม่รู้ก็ไปรังแก คน ๓๐๐-๔๐๐ คน เป็นกลุ่ม ๆ แต่ทําให้คน ๖๐ ล้านคน เดือดร้อน ท่านต้องเคารพคน ๖๐ ล้านคน เขาก็สิทธิมนุษยชนเหมือนกัน เป็นเจ้าของ เหมือนกัน ในเมื่อท่านอยากเป็นคนไทย ท่านเสียภาษี วันนี้ได้สิทธิในรัฐธรรมนูญ เป็นทั้งชาติพันธุ์ เป็นทั้งประชาชนคนไทยเหนือคนไทยอีก ผมยังไม่รู้ได้สิทธิพิเศษอะไรมากกว่านี้อีก แต่ที่ทําลายป่ามา โล้นมา โล้นมาท่านมองบ้างหรือเปล่า เคยไปปลูกป่าบ้างไหมพวกนี้ อยู่ ๆ ไปยกกํามะหยี่ให้อีกแล้ว ที่โล้นมาที่ข้างบ้านคุณจะปลูกไหม ไม่พูดถึงเรื่องปลูกป่าเลย เอาล่ะยกให้ ๕๐,๐๐๐ ไร่ ดูแล คุณปลูกเพิ่มนะอีก ๕๐,๐๐๐ ไร่ที่คุณถางกันมาเองพี่น้อง ทําเป็นป่าฟืนเอาไว้หุงข้าวหุงปลากิน ผมถามสิ ให้ดูแลป่าแล้วเขาจะเอาที่ไหนสร้างบ้าน เอาที่ไหน ไม้หุงข้าวถ้าไม่ตัดในป่า มันก็กินไปอย่างนี้ล่ะครับ ลามไปเรื่อย ๆ แล้วเหลือแต่แผนที่ ป่าสงวนทั่วประเทศตอนนี้ ๑,๒๒๑ ป่า โดยเฉพาะภาคใต้เหลือประมาณสัก ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ที่เป็นป่าสงวนยังมีป่าคาอยู่ ท่านไปดูป่ายาง ป่าปาล์มน้ํามันเต็มไปหมด แต่ก็ยังดียังมีต้นไม้ แต่เปลี่ยนป่า ๕-๖ ชั้นไปเหลือป่าชั้นเดียวไปหมดแล้ว จังหวัดเพชรบูรณ์วันนี้ท่านไปดูสิครับ ยาฆ่าหญ้ากระป๋องขาวเกลื่อนดอยหมด ปลูกยางพารา แล้วน้ําพวกนี้ลงแม่น้ําป่าสัก เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์เข้าทําประปาในกรุงเทพฯ เดี๋ยวฝนนี้ก็จะลง ท่านไม่เคยคิดกันเลยเรื่องนี้ โรคราต่าง ๆ เกิดขึ้นแปลก ๆ หมดในกรุงเทพฯ คนเป็นป่วยโรคที่ไม่เคยเห็นก็ได้เคยเห็น สารเคมีทั้งนั้น คือวันนี้เราเคารพ ประชาชนสิทธิมนุษยชนเราเคารพ แต่ท่านต้องเคารพคน ๖๐ ล้านคนด้วย ผมเข้าใจ ท่านต่อสู้เรื่องนี้มายาวนาน ผมก็ต่อสู้เรื่องนี้มายาวนาน ท่านคลุกคลีชนกลุ่มน้อย ทุกเผ่าผมก็ทํามา ๓๐ ปี ผมไม่ใช่รังเกียจนะ ผมก็รักสงสารพวกนี้ แต่ว่ามันยังไม่พร้อม เมื่อก่อนนี้เรื่องป่าชุมชนนี้เป็นห่วงเหมือนกัน แต่ตอนหลังไปดูที่ต่าง ๆ อะไรต่าง ๆ เป็นเรื่องของคนเมืองเขาเข้าไปทําประโยชน์ โอเค เข้าไปแล้ว ๑. ไม่สร้าง บ้านเรือน ไม่ทํากิน เข้าไปหาหน่อไม้ โอเค อย่างนี้ไม่มีปัญหา แต่การที่จะไปมอบปลาย่าง ไว้กับแมวบนชนกลุ่มน้อยบนที่สูง โดยอะไรมาจากไหนก็ไม่รู้ ท่านไปดูจังหวัดแม่ฮ่องสอน ตอนนี้ อพยพยังไม่จบสิ้นเลย ศูนย์อพยพบ้านแม่ละอูน ผมไปบินดูมา คน ๒๗,๐๐๐ กว่าคน คัดไปเมืองนอก ๔,๐๐๐ คน อยู่ในค่ายเหลือ ๗,๐๐๐ คน อีก ๑๐,๐๐๐ คนหายไปไหนไม่รู้ แต่ป่ารอบข้างโค่นไม้สักกันระเนระนาดหมด บางกลุ่มจะไปขอตั้งป่าชุมชน โค่นกันรึ่มอยู่อย่างนี้ เป็นผู้อพยพมาจากประเทศเพื่อนบ้านและได้เป็นหมู่บ้านคนไทย กอมูเซอ กอเซโดอะไร ทั้งหลาย เป็นคนไทยสมบูรณ์แบบไปแล้ว เกาะติดตะเข็บพรมแดน อพยพมาแล้วไม่มีวันกลับ ทุกวันนี้โค่นป่ากันเต็มหมด อพยพมาแล้วไม่กลับ อยู่ ๆ ก็เผา ๆ อะไรกันเต็มไปหมด ท่านดูสิครับ ท่านคํานึงคน ๖๐ ล้านคนด้วย ก่อนที่สนับสนุนอะไร ทุกคนรักประเทศชาติเหมือนกันหมด ทุกคนก็ห่วงชนกลุ่มน้อย ทั้งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ห่วงชนกลุ่มน้อยพวกนี้ ก็หาวิธี ให้ส่งเสริมโครงการพระราชดําริต่าง ๆ ทํากันมาหมด ทุกอย่าง แล้วก็อยู่ดีกินดีกันมาทุกวันนี้ ไม่มีใครไปเรียกร้องเลย โฉนดป่าชุมชน มีแต่ท่านไปคิดขึ้นมาส่วนใหญ่นะก็อาจจะมีบ้าง ในกลุ่มเอ็นจีโอด้วยกัน โทษที่เอ่ยชื่อเอ็นจีโอ เขาดีก็เยอะ ที่ไม่ดีก็มาก กระผมขอชี้แจงแค่นี้ ขอบคุณครับ