ทิวา การกระสัง หารือเรื่องการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการรักษาสภาพป่า และเสนอแนวคิดในการฟื้นฟูสิ่งที่สูญสลายไปให้มีสภาพเดิม ทิวา ย้ำถึงความสำคัญของการรักษาป่าในอุทยานแห่งชาติและป่าสงวน และเรียกร้องการออกพระราชบัญญัติให้ประชาชนมีสิทธิ์ใช้ประโยชน์จากป่าได้ และให้รัฐสนับสนุนและช่วยเหลือประชาชนที่อยู่ในเขตป่า
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านกรรมาธิการ กระผม ทิวา การกระสัง สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เลขที่ ๐๙๒ จากจังหวัดบุรีรัมย์ ต้องสนับสนุนท่านแล้วก็ให้กําลังใจในการที่ท่านทําเรื่องนี้ เนื่องจากผมเป็นคนรักป่า บ้านอยู่ข้างป่า เกิดอยู่ข้างป่า ผมมีสวนป่าของตัวเอง ปัจจุบันก็ปลูกมาได้ประมาณ ๑๕ ปี เส้นผ่าศูนย์กลางก็ประมาณ ๔-๕ นิ้วแล้ว ประมาณ ๖ ไร่ มีต้นไม้อยู่ในความครอบครอง ประมาณ ๒,๐๐๐ กว่าต้น ทําพินัยกรรมว่าห้ามตัดตลอดชีวิตผมแล้วก็ตลอดลูกหลาน ให้เป็นสมบัติของโลก สําหรับเรื่องป่านี้ผมอยากจะฝากแนวคิดหนึ่ง สําหรับป่าในประเทศไทย จะคงอยู่หรือไม่ ท่านต้องมีแนวคิด แนวคิดที่ ๑ ก็คือ รักษาของเดิมที่มีอยู่แล้วให้อยู่ตลอดไป แนวคิดที่ ๒ ก็คือทําอย่างไรจะฟื้นฟูสิ่งที่สูญสลายไปให้มีสภาพเดิม สิ่งที่ผมจะพูดเนื่องจากว่า การที่จะให้ประชาชนอยู่กับป่าได้ท่านต้องให้ประชาชนใช้ประโยชน์จากป่านั้น ตราบใด ที่ประชาชนไม่สามารถใช้ประโยชน์จากป่าได้รับรองว่าป่าไม่สามารถจะคงอยู่ หรือไม่สามารถ จะฟื้นฟูได้ ที่ผมพูดอย่างนี้เพราะอะไรครับ สําหรับสภาพป่าที่เป็นสภาพป่าที่สมบูรณ์ ก็ใช้ระบบกฎหมายอย่างเคร่งครัดให้เจ้าหน้าที่ของรัฐทําหน้าที่ในการปกป้องดูแล ใครเข้าไป หรือบุกรุกเข้าไปก็ลงโทษอย่างเด็ดขาดและใช้กฎหมายที่รุนแรง เนื่องจากว่าป่าเป็นสมบัติ ของชาติ เป็นสมบัติของโลก ไม่ใช่เป็นสมบัติของคนไทยทั้งหมด
สําหรับป่าที่เสื่อมโทรมเกิดจากแนวนโยบายของรัฐ หรือเกิดจากการปล่อยปละละเลย ของเจ้าหน้าที่ เรื่องที่ผ่านมาอย่าไปพูดถึง เราพูดถึงสิ่งที่เราจะต้องทําต่อไปว่าจะทําอย่างไร สําหรับจังหวัดบุรีรัมย์มีอุทยานแห่งชาติอยู่ประมาณ ๓ อุทยานด้วยกัน อุทยานแห่งชาติที่ ๑ ก็คืออุทยานแห่งชาติเขาพนมรุ้งก็มีป่าอยู่ในเขาพนมรุ้ง อุทยานแห่งชาติที่ ๒ ก็คือ อุทยานแห่งชาติเขากระโดง อุทยานแห่งชาติที่ ๓ คืออุทยานแห่งชาติป่าดงใหญ่ เป็นป่าสงวนดงใหญ่ สําหรับการคงอยู่ของอุทยานแห่งชาติเขากระโดงประชาชนจะไม่เข้าไปบุกรุกและจะไม่เผาป่าเลย เพราะอะไรทราบไหมครับท่านประธาน แล้วก็ท่านกรรมาธิการ เนื่องจากว่าประชาชน ใช้ประโยชน์จากป่าได้โดยการเก็บเห็ดแล้วก็ผักหวานป่า ธรรมชาติของต้นไม้ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังนะครับในหน้าแล้งเขาจะทิ้งใบ จากการทิ้งใบของเขานี้เองพอหน้าฝนเห็ดต่าง ๆ ก็จะเกิดขึ้น ผักหวานป่าก็จะเกิดชาวบ้านสามารถเข้าไปเก็บผลประโยชน์จากป่าในส่วนนี้ได้ ชาวบ้านเขาจะทราบของเขาเองว่าถ้าเมื่อไรคุณเผาป่า เมื่อไรคุณไปตัดต้นไม้ เมื่อไรคุณไปบุกรุกป่า ผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับจากเห็ดธรรมชาติหรือผักหวานป่าเขาก็จะไม่ได้เลย ชาวบ้าน จะช่วยดูแลรักษาป่าโดยธรรมชาติของตัวเขาเอง นี่คือตัวอย่างหนึ่งในการที่จะทําให้ป่าคงอยู่
สําหรับป่าที่มีปัญหานะครับ คือป่าที่เราทราบ ๆ กันดีว่ามีประชาชนเข้าไป บุกรุกแม้กระทั่งบริเวณป่าดงใหญ่ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ อย่างเช่น วังน้ําเขียวที่เราทราบ ๆ กันอยู่ เพราะอะไร เพราะเกิดจากการปล่อยปละละเลยหรือหนึ่งเกิดจากนโยบายของรัฐ สําหรับที่จังหวัดบุรีรัมย์ป่าอุทยานแห่งชาติดงใหญ่ก็เป็นส่วนหนึ่งของป่าเขาใหญ่ การที่ประชาชนเข้าไปอยู่ตรงนั้นมากก็เกิดจากนโยบายของรัฐส่วนหนึ่ง ก็เกิดจาก ให้ประชาชนเข้าไปอยู่เนื่องจากเกิดความแตกแยกทางความคิดในช่วงประมาณปี ๒๕๑๘ เป็นต้นมานะครับ พอเขาเข้าไปอยู่เสร็จประกาศเป็นเขตอุทยานปรากฏว่าหมู่บ้าน ของชาวบ้านเข้าไปอยู่ในเขตอุทยาน วันดีคืนดีก็มีการไปจับมาว่าคุณไปเก็บหาของป่า จริง ๆ แล้วชาวบ้านที่อยู่ในเขตป่าเขารักป่า ผมเป็นทนายความผมเคยถูกให้ไปว่าความอยู่ ๒ คดีด้วยกัน คดีที่ ๑ ชาวบ้านไปเก็บก้อนหินมาประมาณ ๒๔ ก้อนมาเรียงหน้าบ้าน แล้วก็พ่นสีขาว ๆ ให้มันสวยงาม ที่เขาไปเก็บไม่ใช่ว่าเขาอยากไปเก็บนะครับ เพราะว่าผู้ใหญ่บ้านบอกว่าทางอําเภออยากจะประกวดหมู่บ้านสวยงามดีเด่น พวกเขา เอารถไสไปเก็บหินจากอุทยานแห่งชาติมา เส้นผ่าศูนย์กลางก็ประมาณสัก ๕ นิ้ว เรียงข้างละ ๑๔ ก้อน ๒ ข้าง ถูกจับ โทษต่ําสุดเท่าไรทราบไหมครับ จําคุก ๔ ปี ปรับ ๔๐,๐๐๐ บาทขึ้นไป ถึง ๒๐๐,๐๐๐ บาท ผมไปว่าความเห็นแล้วเศร้าใจ ทําไมคนจับไม่ใช้วิจารณญาณ ของความเป็นคนนิดหนึ่ง เขาไม่ใช่เป็นคนรวยนะ เขายากจน เขาไม่ได้ร่ํารวยเลย เขาก็ไม่ได้ เอาก้อนหินไปขาย ศาลบอกว่าจับมาได้อย่างไร ท่านก็ต้องลงโทษสิครับ จําคุก ๒ ปี ท่านก็รอ การลงโทษ ถ้าปรับก็ปรับ ๒๐,๐๐๐ บาท ก็ไปขังวันละ ๒๐๐ บาท นี่คือการไม่ให้ประชาชน ใช้ประโยชน์จากป่า ต้องใช้วิจารณญาณนะครับ แน่นอนเป็นเขตอุทยานทําอย่างไรสิ่งเหล่านี้ ทุกวันมีบ้านคนอยู่ ๔๐-๕๐ ปีแล้ว ทําอย่างไรจะให้คนกับป่าอยู่ป่าได้ก็พระราชบัญญัตินี้ ผมเห็นด้วยนะครับ ขออนุญาตนิดหนึ่งนะครับท่านประธาน วิธีการทําอย่างไร ถ้าเขาครอบครองที่ป่า สมมุติว่า ๕ ไร่ท่านต้องให้เขาปลูกต้นไม้ อย่างน้อย ๔๐ เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ที่เขาปลูก หรือ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ในพื้นที่ที่เขาครอบครองต้องปลูกต้นไม้ใหญ่ แล้วรัฐเข้าไปสนับสนุน แล้วเขาต้องมีส่วนในการดูแลต้นไม้นั้นด้วย ให้เขาเก็บหาของป่าได้ สิ่งที่ผมต้องการก็มีแค่นั้น เขาเก็บแค่เห็ด เขาเก็บเศษไม้ที่ตายแล้วนี้นะครับ ให้เขามาเป็น กรรมการร่วมกับป่าไม้ในการดูแลป่า ตราบใดที่ไม่ให้ประชาชนดูแลป่ารับรองไม่มีทางที่ ประเทศนี้ป่าจะคงทนอยู่นะครับ ผมไม่ได้ว่ากรมป่าไม้ล้มเหลว ไม่ใช่นะครับ ท่านอาจจะดูแล ป่ากว้าง แต่ท่านจะต้องไม่ปฏิเสธว่ามีเจ้าหน้าที่ของท่านบางคนที่ละเลยปล่อยให้เขาไปอยู่ ตั้งนานแล้วก็ไม่จับ มาอยู่ตั้ง ๓๐ ปีแล้วก็เพิ่งมาจับ เรื่องของการไปฟ้องชาวบ้านแล้วก็เรียก ค่าโลกร้อนเหมือนกัน ก็ขอความกรุณานะครับ ผมเคยเจอคดี ๑๓ ไร่ เรียกค่าโลกร้อนมาล้านกว่าบาท ชาวบ้านเป็นลมแล้วเป็นลมอีก ใช้วิธีการพูดคุยกันแล้วก็ให้ชาวบ้านเข้าไปอยู่ในเขตป่านั้น ออกพระราชบัญญัตินี้มาเร็ว ๆ ผมจะสนับสนุนท่านเต็มที่ ตราบใดที่ยังเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติอยู่ ก็ขอขอบคุณแล้วก็สนับสนุนให้กําลังใจท่านนะครับ รีบออกมาเร็ว ๆ แล้วใช้บังคับใช้ เพื่อประเทศนี้จะได้มีป่าเพิ่มขึ้น ต้องขออภัยสมาชิกแล้วก็ท่านประธานนะครับ เกินไปนิดหนึ่ง ขอขอบพระคุณครับ