ขอบพระคุณท่านอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ นะครับ แล้วก็ท่าน พลเอก เอกชัย ศรีวิลาศ อีกครั้งหนึ่งนะครับ ที่กรุณามานําเสนอตัวพิมพ์เขียวรายงาน การปฏิรูปด้านค่านิยม ศิลปะ วัฒนธรรม จริยธรรมและการศาสนา ซึ่ง สปท. เราก็จะไป ต่อยอดเพื่อให้เกิดเป็นรูปธรรม สัมฤทธิผลโดยเร็วที่สุดนะครับ สําหรับคณะนี้นั้น ต้องเรียนว่าโดยแท้ที่จริงสําคัญที่สุดในทุกการปฏิรูป ดังที่ท่านอาจารย์ดอกเตอร์อุทัย เลาหวิเชียร ได้ชี้ให้เห็นนะครับระหว่างกฎหมายกับจริยธรรม เราพูดถึงข้อเสนอ การปฏิรูปในหน้าที่ของ สปท. จะมี ๒ ส่วน ส่วนที่ ๑ ก็คือตัวรายงานปฏิรูป กับส่วนที่ ๒ คือร่างกฎหมายเพื่อการปฏิรูป แต่โดยแท้ที่จริงแล้วพื้นฐานสําคัญก็คือหากว่าคน หากว่า สังคมมีจริยธรรม มีศาสนาเป็นแก่นของชีวิต ไม่ว่าระบบออกแบบมาอย่างไรคนปฏิบัติหมด และปฏิบัติดีด้วย แต่ถ้าคนขาดซึ่งจริยธรรม ขาดซึ่งศาสนา เป็นเข็มชีวิต แก่นของชีวิต ต่อให้มีระบบ มีกฎหมายมากมายเพียงใดก็ไร้ซึ่งความหมาย เพราะฉะนั้นตรงนี้ก็เป็นส่วนหนึ่ง ที่จะทําให้เราได้เห็นว่าข้อเสนอภายใน ๓๐ วันจากนี้ไปคงต้องรบกวนทํางานร่วมกัน ในส่วนของท่านอดีต สปช. แล้วก็ในส่วนของ สปท. เพราะว่าเป็นภารกิจเจตนารมณ์ ร่วมกัน ที่สําคัญคือมิติของจริยธรรม คุณธรรม ศาสนาและค่านิยม ล้วนแล้วแต่เป็นมิติ ที่ครอบคลุมทุกด้านครับ ได้มีการพูดถึงเรื่องของวัฒนธรรมอุตสาหกรรม หรือว่าคัลเจอร์ อินดัสทรีส์ (Culture industries) หรือครีเอทีฟอินดัสทรีส์ (Creative industries) นั่นเอง ก็ ใช้กันมานาน ตั้งแต่ทางยุโรปนะครับ จอห์น ฮอปกินส์ เขียนในเรื่องของเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ก็ถือว่าเป็นบิดาคนหนึ่งของด้านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ก็พลิกจากประเทศที่ขุดถ่านหิน ถลุงเหล็ก คนงานโรงงานอย่างคนอังกฤษ มาสู่การเปลี่ยนแปลงประเทศ มาสู่โมเดล (Model) เศรษฐกิจใหม่ที่ใช้ปัญญา ใช้ทุนวัฒนธรรมทุกอย่าง ในที่สุดก็สร้างประเทศขึ้นมาบนฐานใหม่ แต่ว่าโดยแก่นเดิมทั้งสิ้น ประเทศเกาหลีโดยค็อกกา (KOCCA) ที่เป็นหน่วยงานตั้งขึ้นมา ท่านก็ว่ามีแดจังกึมใช่ไหมครับ จนคนไทยก็ไปหาแดจังกึมถึงประเทศเกาหลี ตอนนี้ก็มีดนตรี มีเพลง มีอะไรสารพัดอย่าง นอกจากอาหารแล้วก็เป็นมิติทางเศรษฐกิจ ของวัฒนธรรม ประเทศจีนก็รุกมากเรื่องนี้ ประเทศญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ก็แน่นอนครับ ใช้วัฒนธรรม พื้นฐานพื้นถิ่น สภาพของท้องถิ่นแต่ละเมือง เดี๋ยวนี้ไม่ได้ไปแค่โอซะกะ โตเกียว ซัปโปะโระ หรือไปฟุกุโอะกะ เดี๋ยวนี้เจาะเข้าไปเมืองโทยะมะ ไปยังซาวะ อะไรเหล่านี้เป็นต้น หรือเบปปุ นั่นก็คือการลงไป แต่สิ่งที่เราได้คืออะไรรู้ไหมครับ คือการที่เราได้สัมผัสพหุวัฒนธรรม และความหลากหลายของประเพณี วัฒนธรรม วิถีชีวิต วันนี้ผมคิดว่าเรากําลังพูดถึงสิ่งที่เป็น ความร่วมกันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า คือการก้าวสู่ประชาคมอาเซียน นั่นก็คืออารยธรรม สุวรรณภูมิ เป็นอารยธรรมสุวรรณภูมินะครับ ซึ่งแน่นอนก็คงเป็นมิติใหม่ต่อข้อเสนอของเรา ต่อไปนะครับ สําหรับวันนี้ก็ต้องขอบคุณอีกครั้งหนึ่ง ท่านสมาชิกครับ เป็นอันว่าที่ประชุม ได้มีการอภิปรายทั่วไปเพื่อเสนอวิธีการปฏิรูปประเทศในด้านอื่น ๆ ทั้ง ๓ ด้านแล้วนะครับ

ต่อไปเป็นการพิจารณาเรื่องด่วน เรื่องที่ ๒ คือการอภิปรายทั่วไปเพื่อเสนอ วิธีการปฏิรูปประเทศ ๑๑ ด้าน ตามมาตรา ๒๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ด้านเศรษฐกิจ คือด้านเรียลเซกเตอร์ (Real sector) แต่ว่าอย่างไรก็ตามเนื่องจากที่ประชุมได้มีการบรรจุระเบียบวาระดังกล่าวไว้ในวันนี้ แต่ผู้นําเสนอ ติดภารกิจสําคัญไม่สามารถมาเข้าร่วมประชุมเพื่อนําเสนอภาพรวมของด้านเศรษฐกิจ เรียลเซกเตอร์ (Real sector) ได้ ผมจึงขอปรึกษาที่ประชุมโดยอาศัยข้อบังคับ ข้อ ๓๐ และข้อ ๒๗ เพื่อขอเลื่อนการอภิปรายทั่วไป เพื่อเสนอวิธีการปฏิรูปประเทศด้านเศรษฐกิจ ไปพิจารณาเป็นวาระของวันพรุ่งนี้ คือวันอังคารที่ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ จะมีสมาชิกท่านใด เห็นเป็นอย่างอื่นหรือไม่ครับ

(ไม่มีสมาชิกมีความเห็นเป็นอย่างอื่น)

ถ้าไม่มีนะครับ ถือว่าที่ประชุมเห็นชอบตามที่ผมขอปรึกษาหารือนะครับ ทั้งนี้ ผมได้อนุญาตให้เจ้าหน้าที่แจกเอกสารประกอบการพิจารณาด้านเศรษฐกิจเรียลเซกเตอร์ (Real sector) ให้ท่านสมาชิกได้ไปศึกษาล่วงหน้าแล้วนะครับ

ระเบียบวาระที่ ๓ เรื่องที่คณะกรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว ไม่มี

ระเบียบวาระที่ ๔ เรื่องที่ค้างพิจารณา ไม่มี

ระเบียบวาระที่ ๕ เรื่องที่เสนอใหม่ ไม่มี

ระเบียบวาระที่ ๖ เรื่องอื่น ๆ ไม่มี

วันนี้หมดระเบียบวาระการประชุมแล้วครับ ขอขอบคุณสมาชิกและเจ้าหน้าที่ ทุกคนที่มาประชุม แล้วก็ทําให้การประชุมเป็นไปโดยเรียบร้อย ผมขอปิดการประชุมครับ