ค่ะ กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่เคารพ ดิฉัน ภัทรียา สุมะโน สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาตินะคะ ขออนุญาตเสนอความเห็น และข้อเสนอแนะในด้านการเกษตร อุตสาหกรรม พาณิชย์ การท่องเที่ยวและบริการ เพื่อเติมเต็มในบางประเด็นเท่านั้นนะคะ ตามที่ท่านประธานคณะกรรมาธิการปฏิรูป ด้านการเกษตรได้นำเสนอด้วยเพาเวอร์พอยต์นั้นก็เลยเป็นการสรุปที่ทำให้เข้าใจชัดเจน มากขึ้นว่าท่านเน้นมากในเรื่องของด้านเศรษฐกิจมากกว่าด้านอื่น ๆ ทั้ง ๔ ส่วนที่ท่าน รับผิดชอบอยู่นะคะ ทีนี้ดิฉันก็สนใจในประเด็นที่ท่านเสนอเรื่องสังคม ๒ ภาษา ในประเด็นที่ ๑๗ ที่เสนอไว้ในแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ และประเด็นที่ ๔ ในการปฏิรูป ด้านการเหลื่อมล้ำ โดยท่านมีเหตุผลในการมองแง่ของการพัฒนาประชากรไทยให้มีทักษะที่ดี ในการสื่อสารกับชาวต่างประเทศเพื่อการลงทุน มองประโยชน์ด้านเดียว ที่จริงแล้วประโยชน์ ที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือในด้านของการส่งเสริมการท่องเที่ยวนะคะ ซึ่งท่านก็ไม่ได้ระบุไว้ ก็อาจจะเป็นที่ละไว้ในที่เข้าใจทำนองนั้นนะคะ แต่ว่าดิฉันได้สังเกตว่าในข้อเสนอของคณะกรรมาธิการชุดนี้ได้กล่าวถึงเรื่องการท่องเที่ยวน้อย มากทีเดียวค่ะ ในประเด็นที่ ๑๒ ท่านกล่าวไว้หนึ่งคำนะคะ แล้วก็ประเด็นที่ ๖ อีกหนึ่งคำ เท่านั้นเอง แล้วก็ ๓๖ สไลด์ที่ท่านนำมาเสนอนี่ก็กล่าวถึงการท่องเที่ยวไว้ ๒ คำเช่นเดียวกัน แล้วก็ไม่ค่อยได้พูดถึงเลย ทั้ง ๆ ที่การท่องเที่ยวนี่สำคัญมากต่อเศรษฐกิจของประเทศ

ดิฉันก็จะย้อนกลับมาพูดถึงตรงเรื่องสังคม ๒ ภาษาก่อน แน่นอนค่ะ ดิฉัน สนับสนุนไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าใดก็ตาม เพราะว่าทำให้ประเทศของเราสามารถแข่งขันใน ทุก ๆ ด้านได้กับในกลุ่มอาเซียนและประเทศอื่น ๆ แต่ดิฉันเพียงอยากจะเสนอให้รวมใน ๒ ประเด็นนี้เข้าด้วยกัน เพราะว่ามันเป็นความหมายเดียวกัน ในประเด็นที่ ๑๗ กล่าวสั้น ๆ ไว้เพียงว่ารัฐต้องส่งเสริมและผลักดันให้ไทยเป็นสังคม ๒ ภาษา เหตุผลเดียวค่ะ เพื่อแข่งขัน ทางเศรษฐกิจ ส่วนประเด็นที่ ๔ บอกว่ารัฐต้องปฏิรูประบบการศึกษา และแนวทาง การพัฒนาให้ไทยเป็นสังคม ๒ ภาษา อันนี้ฟังแล้วเรื่องเดียวกันนะคะ เพียงแต่เติมว่าภายใน ปี ๒๕๗๕ เพื่อเพิ่มสมรรถนะของคนไทยในการเข้าถึงโอกาสทางการค้า อันนี้ก็ไม่ได้พูดถึง การท่องเที่ยวเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามดิฉันก็อยากจะเสนอให้รวมกันเพื่อลดประเด็นว่า รัฐต้องส่งเสริมให้ประเทศไทยเป็นสังคม ๒ ภาษา โดยการปฏิรูปและพัฒนาระบบการศึกษา เท่านี้เองนะคะ เอา ๒ ประเด็นนี้มารวมกัน

ส่วนการกำหนดเวลาว่าภายในปี ๒๕๗๕ ดิฉันไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องที่สามารถ กำหนดไว้ได้ในรัฐธรรมนูญหรือไม่ เพราะว่าไปศึกษาในรัฐธรรมนูญฉบับที่แล้ว ๆ มา ก็ไม่เคยเห็นการกำหนดประเด็นเช่นนี้ มันเป็นเรื่องของการวางแผนแล้วก็กำหนดแผน กำหนดวิสัยทัศน์ ไม่ทราบว่าจะใส่ไว้ได้หรือเปล่า แต่ดิฉันอยากจะขอเสนอว่าทำไมแทนที่จะ กำหนดไว้ว่าภายในปี ๒๕๗๕ นี้ก็เปลี่ยนเป็นคำว่า โดยเร็ว หรือว่า โดยเร็วที่สุด ดีไหมคะ จะได้ไม่ต้องรอถึง ๑๘ ปี อย่างที่ท่านพูดไว้ค่ะ

ท่านประธานที่เคารพคะ ดิฉันอีกประเด็นเดียวเท่านั้น ก็คือพูดถึง การท่องเที่ยวนี่นะคะ ซึ่งในรัฐธรรมนูญฉบับที่แล้ว ๆ มาก็ไม่ได้มีการกำหนดระบุมาตรการ อะไรใด ๆ เกี่ยวกับการท่องเที่ยวไว้อย่างชัดเจน ตามที่ท่านประธานกรรมาธิการชุดนี้เสนอไว้ ในประเด็นที่ ๑๒ บอกว่า รัฐต้องคำนึงถึงการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทรัพยากรธรรมชาติ ในการพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวเพื่อความยั่งยืน ก็โดยมีเหตุผลถึงการส่งเสริม การท่องเที่ยวที่มุ่งเน้นคุณภาพและมาตรฐานการท่องเที่ยว อันนี้เป็นเหตุผลเดียวที่ท่านพูดถึง การท่องเที่ยว นอกนั้นเศรษฐกิจหมดเลย ๗ บรรทัด ดิฉันเห็นว่าการที่จะดึงดูดใจ ให้ประเทศไทยเป็นทัวริสม์ แอทแทรกชัน (Tourist attraction) หรือเดสทิเนชัน (Destination) ที่แท้จริงของนักท่องเที่ยวต่างชาติ แน่นอนค่ะเราจำเป็นที่จะต้องมีบริการที่ดี สำหรับนักท่องเที่ยว ตั้งแต่การปรับปรุงถนนหนทาง ยานพาหนะ ห้องน้ำที่สะอาดและ เพียงพอ สิ่งแวดล้อมที่สดชื่นสวยงาม ตลอดจนความปลอดภัยและสะดวกสบายนะคะ ซึ่งเราต้องยอมรับว่าขณะนี้สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทยของเรามีมากมาย แต่ว่าขาดสิ่งเหล่านี้ คือก็มีบ้างแต่ไม่ทุกแห่ง ประเทศไทยเราได้เปรียบในเรื่องของ สภาพธรรมชาติที่สวยงาม ก็น่าที่จะมีการทำนุบำรุงให้เป็นที่ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวมากขึ้น ดิฉันก็ขอเสนอว่าประเด็นนี้ดิฉันก็สนับสนุน แต่อยากจะให้เปลี่ยนคำว่า คำนึงถึง นี่นะคะ เป็น ต้องส่งเสริม ค่ะ รัฐต้องส่งเสริมการพัฒนาสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติในสถานที่ ท่องเที่ยวทุกแห่งในประเทศ เพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน เพราะว่า คำนึงถึง นี่นะคะ มีประสบการณ์มาแล้วในรัฐธรรมนูญฉบับอื่น ๆ คำนึงถึงดูความเหมาะสม หรือว่าคำนึงถึงนี่อาจไม่ทำให้เกิดการปฏิบัติก็ได้ แต่ต้องนี่แสดงว่าต้องทำค่ะ ขอบคุณค่ะ