เรียนท่านประธาน รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ทัศนา บุญทอง ผม สืบพงศ์ ธรรมชาติ สปช. นครศรีธรรมราช เป็นครูมา ๔๒ ปีคราวนี้นะครับ ทั้งมัธยมและอุดมศึกษา ได้ยินเสียงเพลง แสงเรือง ๆ ที่ส่องประเทืองอยู่ทั่วเมืองไทยเมื่อไร นึกถึงครูเมื่อนั้นครับ แล้วน้ำตาจะไหลทุกที สงสารครูครับ พวกเราทุกคนเป็นนักเรียนมาก่อน ไม่ว่าท่านจะเป็นพลเอก ท่านจะเป็นศาสตราจารย์ หรือผม รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ ขณะนี้ครับ ล้วนแต่ผลผลิตที่ครูได้ผลิตเรามาทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นการให้ความสำคัญกับครู จึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งเหมือนที่บางท่านอภิปรายไปแล้ว แต่ครูในที่นี้ผมหมายถึง ครูที่บ้านด้วย คือครูพ่อ ครูแม่ ครูบุคคลที่เป็นแวดล้อมนะครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่กรรมาธิการ การศึกษาได้ร่างมาทั้งหมดผมเห็นด้วยทุกข้อครับ ซึ่งดีหมดแหละนะครับ แต่อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่ผมก็อยากจะเพิ่มเข้าไป อย่างในประเด็นที่ ๑ ถ้าหากจะเพิ่มคำว่า มั่นคง เข้าไป หน้าคำว่า สามารถในการแข่งขันระดับโลก ก็น่าจะหนักแน่นขึ้นไหม อันจะช่วยนำพาประเทศไทย ให้มีความมั่นคงและมีความสามารถในการแข่งขันระดับโลก เพราะการสร้างให้คนเป็นพลเมือง ต้องให้ความมั่นคงกับประเทศเราด้วย ประเด็นที่ ๔ ๔.๑ การศึกษาคือ การพัฒนาคน ให้เป็นมนุษย์ ที่จริงคำว่า คน ก็คือสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นจากเพศหญิง เพศชาย และคำว่า มนุษย์ ก็ใช่ ต่างกันแต่ว่า คนเป็นภาษาไทย มนุษย์เป็นภาษาสันสกฤต แค่นั้นเองครับ แต่บางท่าน บอกว่า มานะ อุษยะ แปลว่า ใจงาม ที่จริงเป็นภาษาธรรมนะครับอันนี้ ผมเลยว่าน่าจะ เปลี่ยนเป็น พัฒนาคนให้เป็นคนดีมีความรู้ความสามารถนะครับ ผมว่าน่าจะใช้อย่างนี้ ถ้าความเห็นผมนะครับ อย่างไรก็ตามในรัฐธรรมนูญท่านก็คงคิดคำขึ้นมาที่ชัดเจนและ มีความหมายได้แน่นอน ข้อ ๔.๔ ใน ๔ ผมอยากจะเติมคำว่า อย่างทั่วถึง นะครับ การจัดการศึกษาต้องสร้างความเป็นธรรมอย่างทั่วถึง เพราะคำว่า เป็นธรรม นั้นก็คือ ความถูกต้อง การให้ความเท่าเทียม แต่ทั่วถึงหรือไม่ อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่ผมว่าถ้าใส่เข้าไป มันน่าจะมีความหมายอะไรเพิ่มขึ้นไหม และในเรื่องของแนวนโยบายผมอยากจะให้เพิ่ม ข้อ ๔.๘ ว่า รัฐต้องจัดให้มีการประเมินคุณภาพสถานศึกษาให้มีคุณภาพทุกระดับ ตอนนี้เท่าที่ผมดูยังไม่มีการประเมินการศึกษานะครับ และการประเมินที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ผมเองเป็นผู้ประเมินด้วยทั้งระดับมัธยมและอุดมศึกษา สภาพความจริงเป็นอย่างไร ก็ทราบนะครับ เราทำอย่างไรให้การประเมินนั้นมีคุณภาพ นี่คือเรื่องหนึ่งที่พูดกันค่อนข้างจะ หนาหูนะครับ

และสุดท้ายในประเด็นที่ ๖ ซึ่งมีขีดเส้นใต้ไว้สำคัญนะครับ ผมเห็นด้วยกับ กรรมาธิการที่ท่านขีดเส้นใต้ไว้ซึ่งสำคัญทั้งสิ้น ไม่ว่าเรื่องพัฒนาครูหรืออะไรก็แล้วแต่ พ.ร.บ. ต่าง ๆ ที่ต้องแก้ไข เนื่องจากมีเวลาน้อย ผมขออภิปรายเสริมนะครับ

อันที่ ๑ เรื่องของการศึกษาที่เป็นธรรมและทั่วถึง ขณะนี้ยังไม่ทั่วถึงครับ ผมกล้ายืนยันนะครับ การศึกษาของเรายังไม่ทั่วถึง ถ้าทั่วถึงประเทศไทยก็คงจะไม่ตกอยู่ใน สภาพที่เป็นอยู่นะครับ การซื้อเสียง หรืออะไรต่าง ๆ ที่เป็นอยู่ขณะนี้ เพราะการศึกษาเรายัง ไม่ทั่วถึงครับ เราต้องแก้ปัญหาตัวนี้ ต้องเป็นธรรมและทั่วถึง ทีนี้ในเรื่องของความทั่วถึง เราจะทำอย่างไรล่ะ ก็อยู่ที่ผู้บริหารนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระดับรัฐมนตรี ผู้มาเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการนั้นผมว่าต้องมีความพร้อมนะครับ ถ้าหากว่าใครก็ได้ มาเป็นรัฐมนตรี อะไร ๆ มันก็ไม่เป็นไปตามที่เราหวังเราคาด นี่คือเรื่องหนึ่งครับ เพราะฉะนั้น ความเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการจึงเป็นเรื่องสำคัญนะครับ

อีกประการหนึ่งที่อยากจะพูดในเรื่องนี้ก็คือเรื่องของปัญหาในการบริหาร ต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่มาก ผมก็อยากจะให้มีการแบ่งโครงสร้างที่ไม่เทอะทะอย่างที่เป็นอยู่ ขณะนี้เทอะทะมากครับ ซึ่งท่านเลขาธิการ รองเลขาธิการเองท่านก็นั่งอยู่ในห้องนี้ละครับ เหตุที่เทอะทะเป็นเพราะไปรวมกันหมดครับ ประถม มัธยม อุดมศึกษา ในที่สุดก็ลากกันไป ลากกันมาจนกระทั่งขณะนี้ปัญหาเกิด แม้แต่จัดวันครูยังจัดยากเลยครับ ๕ อำเภอ จะจัดวันครูที่เดียว ค่าน้ำมันก็แพง ขับรถก็ไกล มันจัดไม่ได้ เมื่อก่อนแบ่งเป็นอำเภอ มีหัวหน้าการจัดอำเภอเดียวสร้างความสามัคคีจัดวันครูได้ดี อันนี้ยกตัวอย่างนะครับ เพราะฉะนั้นความเห็นผมต้องปฏิรูปโครงสร้างครับ อุดมศึกษาเอาไว้เฉพาะเถอะครับ ส่วนสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานซึ่งขณะนี้ท่านเลขาธิการก็ดูแลอยู่ ไม่ว่าประถม มัธยม แต่มัธยมก็มีแนวโน้มว่าทำท่าจะขอออกเพื่อที่จะให้การดำเนินการคล่องตัวยิ่งกว่านี้ อันนี้ขอฝากกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญนะครับว่าดูอย่างไรให้มันคล่องตัวกว่านี้ในเรื่องของ โครงสร้าง

ทีนี้คุณภาพครู เมื่อกี้หลายท่านพูดนะครับ อันนี้คือความจริงต้องยอมรับ ครูทุกวันนี้ส่วนหนึ่งสอนก็สอนไม่ค่อยเป็น เพราะหลักการสอนและศิลปะการสอนไม่ได้เรียน สักเท่าไร นี่คือเรื่องหนึ่งครับ เพราะฉะนั้นสถาบันครูต้องสร้างโดยเฉพาะเหมือนมหาวิทยาลัย บางแห่งที่บอกว่ามหาวิทยาลัยครู เวลาหมดแล้ว ผมขออีกนิดเดียวว่าสร้างคุณภาพครู แล้วอีกอย่างหนึ่งการประเมินคุณภาพให้เกิดขึ้น และที่สำคัญสุดท้ายก็คือว่าอนาคตของ ประเทศไทยขอย้ำว่าอยู่ที่หัวใจของการศึกษา ถ้าไม่มีการศึกษาที่ดี ไม่มีคุณภาพ ประเทศไทย จะเป็นอารยชาติ อารยประเทศไม่ได้ครับ ขอบคุณครับ ท่านประธานครับ