กราบเรียนท่านประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ กระผม นายพงศ์โพยม วาศภูติ ในฐานะสมาชิก สปช. ก็มีความสนใจเป็นอย่างยิ่งครับ เกี่ยวกับการปฏิรูปวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี นวัตกรรมและทรัพย์สินทางปัญญา ใน ๒ ประเด็นคือ ๑. เรื่องการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ซึ่งอยู่ในประเด็นที่ ๑๐ เรื่องการปฏิรูปการเรียนรู้ ประเด็นที่ ๒ คือกระผมสนใจในเรื่องของการผลักดันให้ ส่วนราชการของรัฐนำเอาเทคโนโลยีและนวัตกรรมไปใช้ในการแก้ไขปัญหาการบริหาร และการให้บริการแก่ประชาชนและเอกชนที่สะดวกรวดเร็วกว่าเดิม

ประเด็นที่ ๑ เรื่องของการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ อันนี้กระผมขออนุญาต ฝากไปถึงคณะกรรมาธิการปฏิรูปการศึกษาด้วย คืออย่างนี้ครับ ท่านประธานครับ ผมมีความเชื่อว่าถ้าเราอยากจะเรียนวิทยาศาสตร์ อยากจะเรียนวิศวะ เรียนแพทย์ เรียนอะไรอย่างที่อาจารย์ธรณ์เรียนนี่นะครับ มันจะต้องมีพื้นฐานที่สำคัญคือเรื่องของ คณิตศาสตร์ แต่กระผมไม่ได้เห็นการเน้นในเรื่องของคณิตศาสตร์ไว้ ผมมีความเชื่อว่า เด็กของเราหรือผู้คนของเราเป็นจำนวนมากก็อยากที่จะเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีอะไรอย่างนี้แต่หมดปัญญาที่จะเรียน เนื่องจากมันไม่เก่งทางด้านการคำนวณ เรียนคณิตศาสตร์ได้คะแนนน้อย ดังนั้นโอกาสที่จะไปเรียนทางด้านนี้มันก็น้อยลง เรื่องการเรียนท่านประธานและสมาชิกอาจจะบอกว่าก็ไม่เป็นไรนี่ก็มีด้านอื่นให้สนใจ อยู่แล้วครับ เราจะเห็นได้ว่าประเทศไทยของเราวัฒนธรรมในการคิดอะไรหรือการวิเคราะห์ เหตุผลอะไรนี่มันค่อนข้างจะน้อย เราเห็นคนไปขัดถูต้นไม้อยากเห็นเลขเอาแป้งไปโรยอะไร นี่นะครับ ตามเห็ดตามอะไร เพราะฉะนั้นมันเป็นเรื่องที่พิสูจน์เห็นชัดเลยว่าบ้านเมืองของเรา ไม่ได้ยึดถือหลักเหตุผลอะไรเท่าที่ควร ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็อาจจะเป็นเพราะว่าเราสนใจ เรื่องคณิตศาสตร์ เรื่องตัวเลขอะไรน้อยไปหรือเปล่า เราอาจจะรู้ว่าภูเขาทองอยู่ที่ไหน แต่ว่าความสูง ความกว้าง ความยาวอะไรนี่เราก็ไม่รู้ ผมเชื่อเลยนะครับว่าคนในกรุงเทพฯ อยู่ในกรุงเทพฯ มาตั้งแต่เกิดอาจจะไม่รู้เลยว่ากรุงเทพฯ นี่ใหญ่ขนาดไหน กี่ตารางกิโลเมตร อย่างนี้เป็นต้น ดังนั้นผมมาเปรียบเทียบเหมือนนักกีฬาครับท่าน คือว่าถ้าเราจะเล่นกีฬาเก่ง ถ้าเรามีขาที่แข็งแรงนะครับ สามารถเคลื่อนไหวได้เร็ว ผมก็เชื่อว่าไปเล่นกีฬาอะไร ก็จะประสบความสำเร็จ ก็เช่นเดียวกันกับการเรียนวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี หรือสาขาที่ เกี่ยวกับด้านวิทยาศาสตร์ ถ้าคณิตศาสตร์เก่งนะครับ หรือสนใจในเรื่องของการคำนวณ คือไม่ต้องเก่งมาก แต่ว่าหมายความว่ามันไปได้เราก็จะได้นักวิทยาศาสตร์หรือคนที่สนใจ เรื่องเหตุเรื่องผลมากกว่าเดิมในสังคมของเรา

ประการที่ ๒ คืออันนี้ก็จะฝากไปถึงคณะปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดินด้วย ผมมีความเชื่อว่าเรามีนวัตกรรม เรามีเทคโนโลยีดี ๆ ที่สามารถจะมาแก้ไขปัญหาของชาติ ได้มากมายแต่น่าเสียดายนะครับ นวัตกรรมพวกนี้ไม่ว่าจะมาจากต่างประเทศหรือคิดเอง ในประเทศก็ตามนี่เราเอามาใช้น้อยเหลือเกินโดยเฉพาะภาครัฐ ผมยกตัวอย่างเช่น ขณะนี้เรา ก็มีอุบัติเหตุทางถนนนะครับ เราตายวันละ ๔๐ กว่าคนทุกวัน ขณะที่เรากำลังพูดกันนี้ ก็มีคนตายแล้วนะครับ ดังนั้นการแก้ปัญหารถสาธารณะ การขับรถโดยประมาทขับรถเร็ว จริง ๆ แล้วมันมีเทคโนโลยีที่สามารถจะรู้เลยว่าคนขับรถคันนี้ขณะนี้ขับเร็วเกินกำหนด หรือเปล่า มันสามารถจะตั้งระบบเตือนได้ ระบบการตรวจสอบย้อนหลังได้ว่าคนขับรถคนนี้ ขับเป็นอย่างไร อะไรพวกนี้นะครับ หรือแม้แต่เรื่องของการให้บริการต่าง ๆ ผมเชื่อว่าเทคโนโลยีมีมากมาย ต่อไปมือถือที่เราเห็นสมาร์ทโฟน (Smart Phone) ต่อไปท่านไม่ต้องมีเครดิตการ์ด (Credit card) ผมเชื่อว่าจะมีคิวอาร์โค้ด (QR Code) ที่ท่านเอาไปจ่อ ๆ แล้วเขาก็คิดเงินท่านอะไรพวกนี้ ดังนั้นเรื่องของความสะดวกสบาย เรื่องของการบริหารราชการเองนะครับ ไม่ใช่ว่าเอาคอมพิวเตอร์มาพิมพ์หนังสืออย่างเดียว ผมเชื่อว่าการประมวลผลหรือแม้แต่การแก้ปัญหาอาชญากรรม ตู้แดงถ้าทำให้ดีเราก็สามารถ จะใช้ในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมได้ ของพวกนี้ทำอย่างไรถึงจะเขียน ผมก็คิดว่ามันเขียนยากเหมือนกันที่จะเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญนี้ แต่ผมคิดว่าเราน่าจะพยายามดู ผมยกตัวอย่างอย่างเช่นแผนที่ของกรมที่ดินที่ควรจะเป็น ดิจิทัล (Digital) มานานแล้ว ในต่างประเทศเขามีมา ๒๐-๓๐ ปีแล้ว เราสามารถ จะแบ่งแยกที่ดินที่ไหนก็ได้ ตรวจสอบผู้อยู่อาศัย ตึกรามบ้านช่อง เอาไปใช้เก็บ ภาษีบำรุงท้องที่และโรงเรือนได้อะไรพวกนี้นะครับ แต่ว่าเราก็ไม่ได้ใช้เท่าที่ควร ถึงแม้ว่า จะมีความพยายามของบางส่วนราชการอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รับงบประมาณเท่าที่ควร ผมก็อยากจะเสนอ ๒ ประเด็นนี้ ถ้าเวลายังมีเหลือก็อยากจะสนับสนุนในเรื่องของ งบประมาณ น่าจะเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญเลยเรื่องงบประมาณของอาร์ แอนด์ ดี (R&D) หรือรีเสิร์ช แอนด์ ดีเวลลอปเมนท์ (Research and Development) ว่าวิจัยและการพัฒนา ผมฟังจากวิทยุเขาบอกว่าเมืองไทยเราไม่ถึง ๓๐ บาทต่อหัวนะครับ ในขณะที่สหรัฐอเมริกา เขา ๑,๐๐๐ กว่าบาท ก็อยากจะสนับสนุนให้บ้านเมืองของเราพ้นจากกับดักประเทศที่มี รายได้ปานกลาง พ้นจากกับดักของการเป็นเทคโนโลยี เซคเคิน แฮนด์ (Second hand) มือสอง เราทำอย่างไรถึงจะเป็นประเทศ ผมมีความเชื่อว่าเราจะเป็นประเทศที่พัฒนา หรือเจริญรุ่งเรืองไม่ได้เลย ถ้าเราไม่มีพื้นฐานของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มากพอ อย่างเช่น ฟินแลนด์ สวีเดน เขาเป็นประเทศเล็ก ๆ แต่เขาลงทุนเรื่องการวิจัยและการพัฒนา อย่างมากมาย ดังนั้นผมก็อยากให้ผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญได้ลองดูสิว่า เราจะส่งเสริมประเทศเรา ให้มีความก้าวหน้าในทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ผู้คนมีเหตุมีผล ไม่ต้องไปขัดถูต้นไม้ หรือไปหาเห็ดในป่าอะไรเพื่อจะดูเลขดูอะไรอย่างนี้ได้หรือไม่ครับ กราบขอบพระคุณครับ