กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ กระผม นายสิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล สมาชิกวุฒิสภาจากจังหวัดกาฬสินธุ์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา วันนี้ผมขอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขโดยสรุปรวมทั้ง ๓ ร่าง การลงชื่อแก้ไขในการแก้ไขรัฐธรรมนูญผมถือว่าไม่ใช่ ความไม่เป็นกลางนะครับ ผมขอความเห็นท่านประธานที่แสดงความคิดเห็นในที่ประชุม ตั้งหลายครั้ง เป็นหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาอยู่แล้วในการแก้ไขรัฐธรรมนูญในส่วนที่เราคิดว่า มีปัญหา เพราะฉะนั้นท่านประธานทำได้ถูกต้องอยู่แล้วนะครับ

มาตรา ๑๙๐ ทำไมจำเป็นต้องแก้ไข ในการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ทั้งวุฒิสภา ทั้งสภาผู้แทนราษฎรเราใช้เวลาค่อนข้างจะมากในการประชุมเรื่องสนธิสัญญา ระหว่างประเทศหรือข้อตกลงต่าง ๆ เราใช้เวลาจำนวนมากแต่กฎหมายหรือข้อตกลงผ่านไป ได้น้อยมาก ทั้งข้อตกลงที่เป็นความลับเราก็เปิดเผยในที่ประชุม เพราะฉะนั้นการไปตกลง การทำสัญญาระหว่างประเทศต่างประเทศก็รู้หมดนะครับว่าเราจะตกลงกับเขาอย่างไร ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบ ผมเห็นด้วยนะครับว่าต้องมีประเด็นเฉพาะเป็นเรื่องที่มีความสำคัญ เช่นการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตของไทยหรือเขตอำนาจรัฐ ซึ่งการแก้ไขฉบับนี้ก็ได้มีกฎหมาย ว่าด้วยให้ประชาชนสามารถเข้าถึงรายละเอียดของหนังสือสัญญาและการแก้ไขหรือเยียวยา ผู้ได้รับผลกระทบจากหนังสือสัญญา เราเปิดช่องให้ประชาชนเข้าถึงอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น ผมเห็นว่าเป็นส่วนที่ต้องมีการแก้ไขนะครับ

มาตรา ๖๘ และมาตรา ๒๓๗ มาตรา ๒๓๗ นี้ค่อนข้างจะเห็นด้วยในการแก้ไข การที่สมาชิกพรรคทำผิดและมีข้ออ้างว่าหัวหน้าพรรคหรือกรรมการบริหารพรรค อาจมีส่วนร่วม ซึ่งผมถือว่าพรรคการเมืองเป็นสถาบันนะครับ บางพรรคมีสมาชิกเป็นหลายล้านคนเราใช้คน ไม่กี่คนตัดสินนะครับว่าผิด แล้วก็ยุบพรรค บางพรรคอยู่มาหลายสิบปีนะครับ เพราะฉะนั้น ข้อนี้ใครทำผิดก็ควรจะรับผิดชอบ เราอาจจะเพิ่มโทษก็ได้นะครับ ใครทำผิดเราก็เพิ่มโทษ ให้มากยิ่งขึ้น ตัดสิทธิทางการเมือง ๕ ปี ๑๐ ปี แต่ผู้ที่เป็นกรรมการหรือหัวหน้าพรรค ก็ไม่สมควรที่จะตัดสิทธิการเมืองของคนเหล่านี้

มาตรา ๖๘ ที่เป็นปัญหาเมื่อครั้งที่แล้ว เราใช้เวลา ๑๕ วัน ในการแปรญัตติ พอยื่นเรื่องเข้าไปที่ศาลรัฐธรรมนูญ ตกลงเราก็ค้างไว้ที่วาระที่สาม ก็เป็นการเพิ่มความชัดเจน ในการทำให้ช่องทางการยื่นให้ศาลรัฐธรรมนูญตีความโดยผ่านทางอัยการสูงสุด ผมถือว่า เป็นความชัดเจนในช่องทางที่จะยื่น ซึ่งเห็นด้วยว่าควรจะมีการแก้ไข

ประเด็นเกี่ยวกับสมาชิกวุฒิสภา ๑๕๐ ท่าน ๗๖ ท่านมาจากการเลือกตั้ง จังหวัดละคน ๗๔ ท่านมาจากกรรมการสรรหา ๗ ท่าน ซึ่งบางครั้งมีคนบอกว่าอรหันต์ทั้ง ๗ ซึ่งผมเห็นด้วยนะครับว่า ส.ว. สรรหาหลาย ๆ ท่านมีคุณสมบัติที่ดีนะครับ เป็นคนเก่ง แต่ระบบการสรรหามีปัญหา จาก สนช. บางท่าน เป็น สนช. ๒ ปีได้รับการสรรหามาอีก ๓ ปี แล้วก็กลุ่มเดิมจาก ๓ ปีมาต่ออีก ๖ ปี ๓๐ กว่าท่าน ผมคิดว่ากรรมการสรรหาน่าจะเปิด โอกาสให้คนหลากหลายมากกว่านี้ เพราะฉะนั้นระบบการสรรหาถ้าจะมีต่อไปก็ต้องแก้ไข ระบบการสรรหาให้เกิดความยุติธรรมและการกระจายคนให้มากกว่านี้ เพราะ ๗ ท่าน ที่สามารถเลือก ส.ว. สรรหาปัจจุบันนี้ก็เหลือ ๗๓ ท่านนะครับ อำนาจเทียบเท่ากับประชาชน ทั้งประเทศ ประชาชนทั้งประเทศนะครับ พวกกระผมจากจังหวัดกาฬสินธุ์ ประชาชน เกือบ ๑,๐๐๐,๐๐๐ คนที่เราต้องเดินทางหาเสียง ๑๘ อำเภอ ๑๐๐ กว่าตำบล ๑,๓๐๐ กว่าหมู่บ้าน เราใช้เวลา เราจะทำอะไรเราก็ต้องคิดถึงประชาชน เราต้องคิดถึงหลาย ๆ อย่างที่ยึดโยง กับประชาชน เราจะสังเกตว่าสมาชิกวุฒิสภาสรรหาหลาย ๆ ท่านเป็นคนดี คนเก่ง แต่ลองดูนะครับ ผู้สื่อข่าวที่ตั้งฉายาให้กับวุฒิสภาเมื่อปีที่แล้วใช้คำว่า ตะแกรงเลือกร่อน นะครับ เพราะฉะนั้น ส่วนหนึ่งถือว่ากลายเป็นฝ่ายค้านรัฐบาล การแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่แล้วฝ่ายค้านก็เคยทำมาแล้ว มาตรา ๑๙๐ แต่ยังไม่เกิดความชัดเจน คราวนี้ก็ทำให้เกิดการแก้ไขที่เบ็ดเสร็จชัดเจน มากยิ่งขึ้นนะครับ ครั้งที่แล้วมีการแก้ไขเรื่องจำนวนสมาชิกของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบ่งเขตเลือกตั้งใหม่นะครับ การแบ่งเขตคราวที่แล้วถือว่าวุ่นวายมาก บางอำเภอถูกแบ่งเป็น ๓ เขตตามผู้มีอำนาจในสมัยนั้นต้องการ ซึ่งผมถือว่าถ้าคราวที่แล้วก็มีการแก้ไข เพราะฉะนั้น ถ้ารัฐธรรมนูญมีข้อบกพร่องเป็นหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภา ต้องช่วยกันแก้ไขให้ถูกต้อง และเป็นประชาธิปไตยมากยิ่งขึ้นนะครับ ผมขอสนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญทั้ง ๓ ร่าง ซึ่งขอให้สมาชิกรัฐสภาทุกคนช่วยกันรักษา ความเป็นประชาธิปไตยโดยยึดผลประโยชน์ของคนไทยและประเทศไทย อย่าเล่นการเมือง โดยการเอาชนะคะคานมากเกินไป ขอให้ประเทศไทยเราเดินหน้าได้แล้ว เพราะเราหยุด อยู่กับที่แล้วประเทศอื่น ๆ ก็แซงเราไปมากแล้ว ขอบพระคุณครับ