นคร มาฉิม หารือเรื่องความชัดเจนของยุทธศาสตร์ในการวางระบบโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลงจากมหาอำนาจจากประเทศจีน นอกจากนี้ยังหารือเรื่องรถไฟความเร็วสูงและระบบรางในประเทศไทย และเรื่องใบอนุญาตที่มีการแสวงหาผลประโยชน์อย่างมาก โดยเฉพาะในเรื่องพลังงาน
กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ ผม นายนคร มาฉิม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานที่เคารพ ประเทศของเรา และภูมิภาคอาเซียนถ้าเปรียบกับในสังคมโลกในระดับสากลแล้วเราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า กลุ่มประเทศในภูมิภาคอาเซียนนี้คือประเทศเล็ก ๆ จึงจําเป็นที่จะต้องรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน เพื่ออํานาจในการต่อรองทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคง ท่านประธานที่เคารพ ประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่สิ่งที่ผมขออนุญาตตั้งข้อสังเกตและซักถามท่านประธาน ผ่านไปยังรัฐมนตรีที่มาชี้แจงแทนรัฐบาล ก็คือหลังจากที่ทุนแล้วก็ความเจริญก้าวหน้าทั้ง ด้านคมนาคมขนส่ง ทั้งทางอากาศ ทางน้ํา ทางบก ซึ่งทางบกจะมีอยู่ ๒ ระบบก็คือระบบ ถนนโครงสร้างทั่วไป แล้วก็ระบบราง ท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งที่ผมอยากจะกราบเรียน ถามก็คือว่าความชัดเจนของยุทธศาสตร์ในการวางระบบโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เพื่อรองรับความไหลบ่าของมหาอํานาจอย่างประเทศจีนที่จะเข้ามาสู่ภูมิภาค และโดยเฉพาะ ประเทศของเราท่านวางระบบไว้อย่างไร โดยเฉพาะถนน เป้าหมายถนนก็คือเราเชื่อม หลายจุดจากกรุงเทพฯ ไปโคราช-ขอนแก่น-อุดรธานี-หนองคาย เชื่อมไปทางเวียงจันทน์ ส่วนถนนอีกสายหนึ่งก็คือเชื่อมที่สะพานที่อําเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ซึ่งผมไปมา หลายครั้งแล้วก็อยู่ในภาคเหนือด้วยกัน แล้วก็ ณ ปัจจุบันร้อยละ ๙๙ แต่ว่าถนนภายใน ประเทศยังรองรับไม่พอ แล้วก็อยู่ในขั้นตอนระหว่างการดําเนินการ ซึ่งผมก็ได้เดินทางไปดู ในทุกสายเพื่อที่จะให้ข้อมูลทุกแง่มุมครบถ้วน แต่สิ่งที่ผมกังวลใจ ท่านประธานครับ เนื่องจากว่าถนนในประเทศของเรา กราบเรียนท่านประธานเลยว่ายังไม่มีความมาตรฐาน ที่จะรองรับน้ําหนักอย่างเพียงพอ ต่อให้น้ําหนักตามปกติของรถบรรทุกแล้วก็การขนส่ง ตามปกติ เนื่องจากว่าเกิดความเสียหายจากการคอร์รัปชันว่าอย่างนั้นเถอะในถนนบ้านเรา ค่อนข้างสูงมาก ต่อให้รถหนัก ๆ ขนาด ๔๐-๕๐ ตัน หรือ ๑๐๐ ตัน ไม่ต้องมาวิ่ง รถบรรทุก วิ่งธรรมดาก็พังกันอยู่แล้วท่านประธานครับ ผมจึงกราบเรียนถามเป็นประเด็นข้อแรกว่า ถ้าเกิดว่ารถบรรทุกขนาดใหญ่ที่อาจจะมีน้ําหนัก ๔๐-๕๐ ตัน ๑๐๐ ตัน ที่จะไหลเข้ามาจาก ประเทศเพื่อนบ้าน หรือจากประเทศจีนหรือจากประเทศอื่น ๆ นะครับ เราจะมีมาตรการในการที่จะรองรับเพื่อไม่ให้ถนนบ้านเราพังได้อย่างไร อันนี้คือสิ่งที่อยากจะ เรียนถามความชัดเจน หรือว่าท่านจะมีด่านว่ากักไว้ที่ด่านที่ประเทศลาว ด้านชายแดนน้ําโขง ข้ามไปฝั่งโน้น แล้วจะมีศูนย์แล้วก็ให้มีถ่ายคอนเทนเนอร์กันที่บริเวณนั้น โดยที่ไม่ให้ รถบรรทุกนาดใหญ่ แล้วก็พวงมาลัย วิธีการขับระหว่างซ้ายกับขวานี้ก็ต่างกัน ท่านจะมี มาตรการใด ๆ ที่จะรองรับ
ข้อที่ ๑ เพื่อรักษาถนนของเราให้ประชาชนทั่วไปสามารถที่จะใช้ประโยชน์ ได้ตามอายุการใช้งาน
ข้อที่ ๒ ท่านประธานที่เคารพครับ ความชัดเจนในระบบราง ไม่ว่าจะเป็น รถไฟความเร็วสูง รถไฟรางคู่ มาตรฐานของไทยก็ยังไม่มี ที่บอกว่ายังไม่มี เพราะว่าระบบราง ของเราเป็นระบบ ๑ เมตรครับในปัจจุบัน แต่ว่าในระดับที่เป็นมาตรฐานนี้ ๑.๔๓๕ เมตร ซึ่งเป็นสแตนดาร์ด เกจ (Standard Gauge) ของเราก็ยังไม่มี แล้วก็เป้าหมายท่านประธาน เป้าหมายก็คือทางประเทศจีนเชื่อมมาทางประเทศลาว มาทางเวียงจันทน์ แล้วก็มาทาง จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี มาถึงกรุงเทพฯ แล้วรัฐบาลมีแผนในการที่จะเชื่อมรถไฟ ความเร็วสูงแล้วก็ระบบรางไปสุดปลายทางที่จังหวัดเชียงใหม่ แล้วก็ภูมิภาค ภูมิประเทศ ทิศเหนือเรามีภูเขาสูงชัน มาตรการที่จะรองรับเพื่อที่จะเชื่อมประเทศกับภูมิภาค แล้วก็เชื่อม ประเทศกับในระดับสากล ท่านมีแนวทางที่จะชัดเจนอย่างไร แม้กระทั่งท่านประธานที่เคารพ แม้กระทั่งรถไฟความเร็วสูงที่สภาได้ผ่านความเห็นชอบในเรื่อง ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท งบประมาณเงินกู้ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทไป ความไม่ชัดเจนในแผนงานของระบบ ว่าจะผ่าน จังหวัดไหน จุดไหน อะไรอย่างไร ก็ยังไม่มีความชัดเจนให้กับประชาชน บอกว่ามีอยู่ ๔-๕ สาย ยังไม่รู้ว่าสุดท้ายอันไหนจะผ่านอีไอเอ (EIA) อันไหนจะผ่านเอชไอเอ (HIA) อันไหนจะ ต้นทุนมาก อันไหนจะต้นทุนน้อย รัฐบาลก็ยังไม่ให้ความชัดเจนกับประชาชน ท่านประธาน ที่เคารพครับ เนื่องจากว่าผมเป็น ส.ส. ภาคเหนือ เป็น ส.ส. ของจังหวัดพิษณุโลกด้วย แต่ก็เป็นผู้แทนปวงชนชาวไทย ผมเองจึงอยากจะเรียนถามเพื่อให้เกิดความชัดเจนให้รัฐบาล ตอบให้ชัดเลยว่าท่านจะเอาสายไหน เขาจะได้กําหนดแผนในการที่จะลงทุน แผนในการที่จะ ขับเคลื่อนแล้วก็วางระบบให้มันชัดเจน แต่พอไม่มีความชัดเจนแบบนี้นะครับ กํากวมมันก็อยู่ หรือว่าจะดูว่าใครจะให้ผลประโยชน์มากกว่า หรือว่าจะมีนอกในอย่างอื่นก็ขอความชัดเจน ที่จะตอบ
สุดท้ายท่านประธานที่เคารพครับ ใบอนุญาต อันที่จริงแล้วทุกประเทศต้องมี ในประเทศภาคี แล้วก็ตามข้อตกลง แต่สิ่งที่ผมเป็นห่วงก็คือประเทศไทยมันไม่เหมือนกับ ประเทศอื่นในประเด็นเรื่องการขายใบอนุญาต แล้วก็ค่อนข้างที่จะเรียกทั้งบนโต๊ะแล้วก็ ใต้โต๊ะจากการให้ใบอนุญาต ผมยกตัวอย่าง แล้วก็เปิดประเด็นไว้เล็กน้อย อย่างเช่น ใบอนุญาต เรื่องพลังงาน ท่านประธานที่เคารพ ผมได้ยินข่าวว่าเงินใต้โต๊ะไปถึงมือเป็นพันเป็นหมื่นล้านแล้ว อันนี้เฉพาะใบอนุญาตให้สร้างพลังงาน ท่านครับ ซึ่งผมกําลังตามอยู่ แต่ใบอนุญาตอันนี้ นะครับ ปีแรก ๑๐๐ ฉบับ ปีที่ ๒ ๒๐๐ ฉบับ ปีที่ ๓ ๓๐๐ ฉบับ แล้วก็ ๓ ปีได้ ๕๐๐ ฉบับ ทําอย่างไรครับ ถ้าเกิดว่ามีการขายใบอนุญาตนี่ ให้ตกอยู่ในมือของประชาชน ไม่ได้มีเงิน ใต้โต๊ะ ไม่ได้มีการแสวงหาผลประโยชน์จากการอนุญาตให้ผู้ประกอบการต่าง ๆ เหล่านี้ ท่านมีมาตรการใด ๆ ที่จะให้ความมั่นใจก่อนที่รัฐสภาแห่งนี้จะให้ความเห็นชอบต่อข้อตกลง อันนี้ ขอบพระคุณครับ